Full-time Artist ใครว่าผมไม่เหมาะเป็นศิลปิน นิยาย บท 1135

ตอนที่ 1135-2 ความตายของเซดริก (2)

การอ่านยังคงดำเนินต่อไปไม่รู้ตัวเลยว่าผ่านไปหลายชั่วโมงแล้ว

จนกระทั่งท้องเริ่มร้อง จ้าวเชี่ยนถึงเพิ่งรู้ว่าตอนนี้เที่ยงแล้ว

หลังจากสั่งอาหารเดลิเวอรี่มากิน จ้าวเชี่ยนก็กลับมาอ่านต่อจนฟ้ามืดก็ยังไม่รู้ตัว

และตอนนี้

พล็อตเรื่องก็ดำเนินไปอย่างที่จ้าวเชี่ยนคาดไว้ไม่มีผิด

แฮร์รี่ พอตเตอร์กับผู้เข้าแข่งขันอีกสองคนเข้าสู่รอบชิงชนะเลิศ

ในจำนวนนั้นมีอยู่คนหนึ่งที่จ้าวเชี่ยนชอบเป็นพิเศษ เขาชื่อว่าเซดริก ดิกกอรี่

ต้องบอกเลยว่า

การออกแบบตัวละครของฉู่ขวงนั้นยอดเยี่ยมจริงๆ !

ในเนื้อเรื่องก่อนหน้านี้ก็มีพูดถึงเซดริกอยู่บ้าง แต่เนื่องจากไม่ได้มีบทเด่นมากนัก จ้าวเชี่ยนจึงไม่ได้รู้สึกอะไรมากนักกับตัวละครนี้ก่อนหน้านี้

เธอเคยชอบสเนปกับแฮกริด รวมถึงอาจารย์ใหญ่ดัมเบิลดอร์

แต่เมื่อมาเล่มนี้

คาแรกเตอร์ของเซดริกกลับโดดเด่นขึ้นมาอย่างชัดเจน

เซดริกคนนี้อายุกว่าแฮร์รี่สามปี นับว่าเป็นรุ่นพี่ของตัวเอก

เขาเป็นเด็กหนุ่มที่เฉลียวฉลาด เปี่ยมไปด้วยพรสวรรค์ ทั้งยังสง่างามและสุภาพอ่อนโยน

ใครๆ ต่างก็ชื่นชมว่าเขาเป็น ‘อุดมคติของนักเรียนฮอกวอตส์ที่ทุกคนคาดหวังไว้’

ก่อนหน้านี้เนื้อเรื่องมักจะบรรยายให้ดูสมบูรณ์แบบไร้ที่ติ

และนั่นก็คงเป็นเหตุผลที่จ้าวเชี่ยนไม่ค่อยรู้สึกอะไรกับตัวละครนี้เท่าไหร่

เพราะตัวละครที่สูงส่ง สมบูรณ์แบบ และชวนยกย่องเกินไปมักจะให้ความรู้สึกว่าห่างไกลจากความเป็นจริง

แต่ในเล่มนี้

จ้าวเชี่ยนกลับหลงรักเซดริกเข้าอย่างจัง!

ตอนที่แฮร์รี่กลายเป็นผู้เข้าแข่งขันคนที่สี่ของการประลองเวทไตรภาคี

นักเรียนคนอื่นๆ ต่างก็เข้าใจผิด คิดว่าแฮร์รี่ใช้วิธีสกปรกเพื่อให้ได้รับเลือดเป็นผู้เข้าแข่งขัน หลายคนถึงกับสวมเข็มกลัดที่เขียนว่า ‘พอตเตอร์ห่วย’

แม้แต่รอน เพื่อนรักของแฮร์รี่เองก็เริ่มตีตัวออกห่างจากเขาเพราะเรื่องนี้

แต่เซดริกกลับพยายามโน้มน้าวให้พวกเขาถอดเข็มกลัดที่ชัดเจนว่าเป็นการดูหมิ่นแฮร์รี่ออกเสีย

ต้องเข้าใจก่อนว่า

นักเรียนแต่ละบ้านให้ความสำคัญกับเกียรติยศของบ้านตัวเองอย่างแรงกล้า ทุกครั้งที่มีการแข่งขันควิดดิชแต่ละบ้านก็จะทุ่มสุดตัวเพื่อชัยชนะ แม้ว่าการแข่งขันจะเต็มไปด้วยอันตรายก็ตาม

นี่ยังไม่ใช่แค่ควิดดิช

แต่เป็นการประลองเวทไตรภาคีที่มีหลยบ้านมารวมกันและจัดขึ้นเพียงหนึ่งครั้งในรอบหนึ่งร้อยปี!

และถ้วยรางวัลในครั้งนี้คือเกียรติยศที่บ้านฮัฟเฟิลพัฟของเซดริกไม่เคยได้สัมผัสมานานนับหลายร้อยปี!

ในนิยายต้นฉบับยังเขียนไว้ว่า

นี่คือการแข่งขันที่สำคัญที่สุดในชีวิตของเซดริก!

แต่สิ่งที่เหนือความคาดหมายของทุกคนคือ

แฮร์รี่กลับบอกเซดริกว่าเขารู้ว่าโจทย์ของด่านแรกคืออะไร

และด้วยเหตุนี้ เซดริกจึงสามารถผ่านเข้ารอบได้สำเร็จ

เซดริกเป็นคนที่ให้ความสำคัญกับความยุติธรรมหลังจากได้รับความช่วยเหลือจากแฮร์รี่

เขาก็แสดงความเป็นชาวราศีตุลย์ผู้แสวงหาในความยุติธรรมโดยให้คำใบ้กับแฮร์รี่เกี่ยวกับวิธีไขปริศนาในด่านที่สอง

แม้พวกเขาจะเป็นคู่แข่งกันก็ตาม!

“ผู้ชายในฝันเลย!”

ดวงตาของจ้าวเชี่ยนเปล่งประกายเป็นรูปดาวทันที

ก็แน่ละ สำหรับผู้หญิงแล้ว สเน่ห์ตัวละครแบบนี้ยากจะต้านทานจริงๆ

ก่อนหน้านี้ บุคลิกที่ดูเพียบพร้อมเกินไปของเซดริกไม่ได้ทำให้จ้าวเชี่ยนเกิดความรู้สึกใดเป็นพิเศษ แถมยังแอบรู้สึกต่อต้านอยู่ลึกๆ ด้วยซ้ำ

แต่เมื่อได้เห็นการกระทำของเซดริก

ภาพลักษณ์ที่เคยดูสูงส่งและสมบูรณ์แบบระดับที่ห่างไกลความเป็นจริง กลายเป็นอะไรที่จับต้องได้จริง ไม่ใช่แค่คำบรรยายสวยหรูอีกต่อไป เสน่ห์ของตัวละครนี้ได้เปล่งประกายออกมาอย่างเต็มที่ จ้าวเชี่ยนรู้ตัวเลยว่าเธอตกหลุมรักตัวละครนี้เข้าให้แล้วจริงๆ !

อันที่จริง

ผู้อ่านทุกคนที่มาถึงตรงนี้ ก็มักมีภาพจำที่ได้ดีมากต่อเซดริก!

เขาเป็นตัวแทนของแสงสว่าง ภาพลักษณ์ของเขาเรียกได้ว่าดีงามแบบไร้ที่ติ เป็นคาแรกเตอร์ที่สมบูรณ์แบบในทุกด้าน!

…

รู้ตัวอีกทีเหมือนตัวเองเริ่มคลั่งรักขึ้นมาแล้วแฮะ

จ้าวเชี่ยนตบหน้าที่เริ่มแแดงระเรื่อของตัวเองเบาๆ ก่อนจะพลิกหน้าหนังสือต่ออย่างรวดเร็ว

รอบชิงชนะเลิศเริ่มแล้ว!

เซดริกพุ่งตัวไปยังถ้วยรางวัล!

ถ้าไม่มีอะไรผิดพลาด เขาน่าจะเป็นคนแรกที่คว้าถ้วยรางวัลได้!

แต่แล้วเหตุไม่คาดฝันก็เกิดขึ้น แมงมุมยักษ์ตัวหนึ่งเข้าจู่โจมเซดริก!

โชคดีที่แฮร์รี่ปรากฏตัวขึ้น ช่วยเขาหลุดพ้นจากเงื้อมมือของแมงมุมยักษ์นั้นได้

เมื่อมองเห็นถ้วยรางวัลที่อยู่ใกล้แค่เอื้อมเซดริกกลับเผยรอยยิ้มขมขื่นเขารวบรวมแรงใจทั้งหมดเอ่ยปากให้แฮร์รี่เป็นคนไปคว้าถ้วยรางวัลนั้นแทน

เพราะในมุมมองของเขา

แฮร์รี่ต่างหาก คือผู้ที่สมควรจะได้รับชัยชนะ!

ความยุติธรรม!

ความยุติธรรม!

จ้าวเชี่ยนตกตะลึงไปหลายวินาที

กว่าจะตั้งสติกลับคืนมา

ขอบตาของจ้าวเชี่ยนเริ่มแดงขึ้น หัวใจเจ็บแปลบมาอย่างรุนแรง นี่เป็นครั้งแรกที่เธอรู้สึกเจ็บปวดถึงเพียงนี้ ตั้งแต่เริ่มอ่านแฮร์รี่ พอตเตอร์ทั้งสี่เล่มที่ผ่านมา

จ้าวเชี่ยนเหมือนคนไร้วิญญาณ

เธอแทบไม่รู้ด้วยซ้ำว่าตัวเองอ่านจนจบเล่มได้อย่างไร

ระหว่างการต่อสู้ระหว่างแฮร์รี่กับโวลเดอมอร์ ไม้กายสิทธิ์ของทั้งสองเกิดปฏิกิริยาแปลกประหลาด

วิญญาณของทุกคนที่เคยถูกโวลเดอมอร์สังหาร ล้วนปรากฏขึ้นมา

เซดริกก็ปรากฏตัวเช่นกัน

เขาไม่ได้กล่าวโทษใคร

แม้ว่าเขาจะต้องมาตายอย่างน่าเศร้า กลายเป็นเหยื่อสังเวยในสงครามระหว่างแฮร์รี่กับโวลเดอมอร์ ราวกับเป็นเพียงตัวประกอบที่ไม่มีใครจดจำ

เขาขอร้องแฮร์รี่เพียงเรื่องเดียว:

ช่วยพาร่างของเขากลับบ้าน

พากลับไปหาพ่อกับแม่

บางทีสิ่งที่เด็กหนุ่มคนนี้เสียใจที่สุด อาจไม่ใช่ความตายของตัวเอง แต่เป็นความโศกเศร้าของพ่อแม่ เมื่อได้รับข่าวร้าย

และในช่วงท้ายของเรื่อง

ที่งานเลี้ยงปิดภาคเรียน

ศาสตราจารย์ดัมเบิลดอร์ก็ได้กล่าวคำไว้อาลัยให้เซดริกอย่างสุดซึ้ง…

“เซดริกคือภาพสะท้อนอย่างสมบูรณ์แบบของคุณลักษณะอันโดดเด่นประจำบ้านฮัฟเฟิลพัฟ เขาคือแบบอย่างที่ทุกคนควรเรียนรู้”

“เขาเป็นเพื่อนที่ภักดีและเปี่ยมด้วยความเมตตา”

“เขายึดมั่นในความยุติธรรม การตายของเขาได้สร้างความสะเทือนใจแก่ทุกคน ไม่ว่าจะรู้จักเขาหรือไม่ก็ตาม”

“จงอย่าลืมเซดริก ดิกกอรี่”

“เมื่อใดก็ตามที่พวกเธอต้องเลือกระหว่างทางที่ถูกต้องกับทางลัด”

“จงอย่าลืมสิ่งที่เคยเกิดขึ้นกับเด็กหนุ่มผู้ซื่อสัตย์ เมตตา และกล้าหาญคนหนึ่ง”

ทำไมถึงเป็นแบบนี้

ทำไมฉู่ขวงถึงต้องเขียนให้เขาน่ารักขนาดนี้

ทั้งที่นี่คือการแข่งขันที่สำคัญที่สุดในชีวิต เขาก็ยังช่วยเหลือแฮร์รี่ ทั้งที่เขาเองก็ต้องการชัยชนะ ทั้งที่เขาใจดีขนาดนั้น ทั้งที่เขายึดมั่นในความยุติธรรม ทั้งที่เขามีอนาคตที่ยังอีกยาวไกล แล้วทำไมทำไมถึงต้องให้เขาตายด้วย?

แก้มของจ้าวเชี่ยนเปียกชุ่มไปด้วยน้ำตา

เธอร้องไห้ออกมาอย่างเสียสติ

ราวกับว่าจนถึงนาทีนี้ เธอถึงตระหนักได้ว่า เด็กหนุ่มผูสมบูรณ์แบบแห่งบ้านฮัฟเฟิลพัฟ จะไม่มีวันหวนกลับมาอีกแล้ว

…………………………………………………………….