ตอนที่ 1167 ซุ่มโจมตีสิบทิศของจริง (1)
งานแถลงข่าวภาพยนตร์ยังคงดำเนินต่อไป ทว่าการแสดงของหลินเยวียนได้สิ้นสุดลงแล้ว ของดีไม่มีใครเทหมดในคราวเดียว แค่นี้ก็ถือว่ามากพอแล้ว
ขณะนั้นเอง
เหล่าพ่อเพลงที่ได้รับเชิญมาเป็นแขกในงานก็ได้แต่แอบทอดถอนใจ แม้ว่าพวกเขาจะเดาออกว่าเจตนาของเซี่ยนอวี๋คืออะไร
อบิเกลเอ่ยเสียงเบา
“เซี่ยนอวี๋ดูเหมือนจะมาโปรโมตหนัง แต่แท้จริงแล้วเขาอยากให้ผู้คนได้เห็นศักยภาพในการแต่งเพลงของเขามากกว่าว่ามีความเป็นไปได้อีกแค่ไหน”
การจัดอันดับด้านดนตรียังไม่ออก
เรื่องที่ว่าทางการจะจัดอันดับพ่อเพลงอย่างไร เป็นประเด็นที่ผู้คนให้ความสนใจมาโดยตลอด
หลายคนเชื่อว่าเซี่ยนอวี๋น่าจะทะยานเข้าสู่สิบอันดับแรกได้
แต่ก็ยังมีบางเสียงที่คิดว่าเขายังขาดคุณสมบัติด้านอายุงานอยู่บ้าง
จนกระทั่งวันนี้
เซี่ยนอวี๋นับว่าได้ใช้เวทีงานแถลงข่าวภาพยนตร์และบทเพลงทั้งสามที่เขาแสดง ทำให้คนที่เคยตั้งข้อกังขาทั้งหลายเงียบลงไปโดยปริยาย
แค่เพลงซุ่มโจมตีสิบทิศ
แค่เพลงชุดสมาคมมีดสั้น
แค่บทเพลงแห่งผู้พเนจร
รวมถึงผลงานอัจฉริยะมากมายของเซี่ยนอวี๋ในอดีต
หากแม้แต่ผลงานเหล่านี้ยังไม่สามารถพาเขาเข้าสู่ระดับสิบอันดับแรกของวงการเพลงได้ละก็ บางทีผู้คนอาจต้องเริ่มตั้งคำถามถึงความน่าเชื่อถือของการจัดอันดับด้านดนตรีของบลูสตาร์กันแล้วล่ะ
หยางจงหมิงคลี่ยิ้มบาง “ยิงปืนนัดเดียวได้นกสองตัว”
งานแถลงข่าวก็ยังคงดำเนินต่อไป
ไม่ว่าอย่างไรนี่คืองานเปิดตัวภาพยนตร์ของเซี่ยนอวี๋ ไม่ใช่งานแสดงดนตรี แม้ว่าดนตรีจะกลายเป็นจุดสนใจหลักของสาธารณชนไปแล้วก็ตาม
หลังจากนั้น
กิจกรรมต่างๆ
ดำเนินต่อเนื่องถึงสองชั่วโมง
ระหว่างนั้น เหล่านักร้องจากราชวงศ์ปลาก็ขึ้นเวทีสลับกันร้องเพลงหลายบท
จนกระทั่งเวลาสามทุ่มครึ่ง
งานแถลงข่าวภาพยนตร์ที่ยิ่งใหญ่ที่สุดงานหนึ่งในประวัติศาสตร์ของบลูสตาร์
ก็ได้สิ้นสุดลงอย่างเป็นทางการ
…
ขณะผู้ชมเริ่มทยอยกันเดินออกมา
สื่อมวลชนจึงเข้าไปสัมภาษณ์แขกผู้มีเกียรติจากทุกทวีป
ในบรรดาพ่อเพลงทั้งหมด หยางจงหมิงกับอบิเกล เป็นผู้ที่ถูกนักข่าวจากแต่ละทวีปห้อมล้อมไว้แน่นหนาที่สุด
มีผู้สื่อข่าวถามว่า
“อาจารย์คิดเห็นอย่างไรเกี่ยวกับเพลงชุดสมาคมมีดสั้นครับ?”
“เพลงนี้เหมาะอย่างยิ่งที่จะนำไปใช้เป็นเพลงประกอบละครระบำ โดยเฉพาะบทโหมโรงสมาคมมีดสั้นที่ใช้ปี่สั่วน่า นับเป็นหนึ่งในผลงานเพลงบรรเลงที่ปลุกเร้าอารมณ์ผู้ฟังได้ดีที่สุดก็ว่าได้ แต่ว่าสองเพลงถัดมานั้นน่ะยิ่งน่าทึ่งกว่านี้อีกครับ!”
ผู้ที่ตอบคำถามคือลู่เซิ่ง
ซึ่งในบรรดาพ่อเพลงที่มาร่วมงานวันนี้
เขาเป็นคนที่มีสถานะในวงการรองจากหยางจงหมิงกับอบิเกลเท่านั้น
“งั้นช่วยอธิบายให้ละเอียดได้ไหมครับ?”
“เรื่องนี้ต้องยกให้เหล่าหยางพูดน่าจะดีที่สุด”
เจิ้งจิงหันไปมองหยางจงหมิง
พร้อมรอยยิ้มเย้าแหย่
หยางจงหมิงไม่ได้ปฏิเสธ
เขายิ้มอย่างหาได้ยากและกล่าวว่า
“บนบลูสตาร์ของเรา ที่จริงแล้วก็มีบทเพลงไวโอลินที่น่าฟังอยู่มาก แต่บทเพลงที่สามารถเรียกได้ว่าเป็นบทเพลงตัวแทนระดับสูงสุดนั้นกลับมีไม่มากนัก พวกคุณเข้าใจใช่ไหมว่าคำว่าบทเพลงตัวแทนระดับสูงสุดน่ะหมายถึงอะไร?”
ทุกคนแน่นอนว่าเข้าใจดี!
ความหมายของบทเพลงตัวแทนก็คือ
เมื่อพูดถึงเครื่องดนตรีชนิดนั้น ผู้คนจะนึกถึงเพลงไม่กี่เพลงที่โดดเด่นที่สุด
อย่างเช่น หากพูดถึงวงออร์เคสตรา แม้แต่คนที่ไม่ได้เข้าใจดนตรีคลาสสิกก็จะนึกถึงซิมโฟนีโชคชะตา หรือซิมโฟนีหมายเลขห้าในทันที!
รอยยิ้มของหยางจงหมิงค่อยๆ จางลง
สีหน้าของเขาจริงจังขึ้น
“บทเพลงแห่งผู้พเนจรของเซี่ยนอวี๋เพลงนี้ มีคุณสมบัติเพียงพอจะกลายเป็นหนึ่งในบทเพลงตัวแทนของไวโอลิน ต่อให้นำเพลงไวโอลินทั้งหมดในบลูสตาร์มาเปรียบเทียบกัน เพลงนี้ก็ติดยี่สิบอันดับแรกได้อย่างมั่นคง และถ้าเทียบเฉพาะผลงานไวโอลินร่วมสมัยในบลูสตาร์ เพลงนี้สามารถติดสิบอันดับแรกได้แบบไร้ข้อกังขา!”
สิบอันดับแรกของผลงานไวโอลินร่วมสมัย!?
‘พ่อเพลงเข้าใจจริง ส่วนฉันฟังไป ก็แค่รู้สึกว่าเพราะกับประทับใจ แต่บรรยายลึกๆ ไม่ออกหรอก’
‘แค่ฟังแล้วฟินก็มากพอแล้วปะ’
‘ต่อไปคนเล่นไวโอลินคงเลี่ยงบทเพลงแห่งผู้พเนจรไม่ได้แล้วละ ส่วน เพลงซุ่มโจมตีสิบทิศยิ่งไม่ต้องพูดถึงเลย นักผีผาทั้งบลูสตาร์คงต้องเรียนกันทุกคนแน่ๆ แต่พ่อเพลงอวี๋ยังบอกอีกนะว่าภาพยนตร์ยังมีเพลงประกอบอีกเพียบ แบบนี้ถ้าไม่เรียกว่าบังคับให้ฉันต้องซื้อตั๋วหนัง แล้วจะเรียกว่าอะไรได้!’
‘ซื้อก็ซื้อเลยสิ กลัวที่ไหน!’
‘ถึงหนังจะแย่แค่ไหน แต่แค่เพลงประกอบพวกนี้ก็คุ้มค่าตั๋วแล้วละ!’
‘ซื้อๆๆ!’
ทุกคนที่ได้รับชมงานเปิดตัวภาพยนตร์ต่างก็รู้สึกสนใจเรื่องคนเล็กหมัดเทวดาขึ้นมาอย่างเต็มเปี่ยม!
…
ไม่นานหลังจากนั้น
ข่าวก็ออกมาแล้ว!
[งานแถลงข่าวภาพยนตร์ เซี่ยนอวี๋บรรเลงสามผลงานใหม่ด้วยตัวเอง!]
[หยางจงหมิงชื่นชมบทเพลงแห่งผู้พเนจรของเซี่ยนอวี๋ เข้าขั้นสิบอันดับแรกเพลงไวโอลินร่วมสมัย!]
[อบิเกลกล่าว: ซุ่มโจมตีสิบทิศของเซี่ยนอวี๋ ติดหนึ่งในห้าของบทเพลงผีผาตลอดกาลบนบลูสตาร์!]
[สมาคมมีดสั้น ผลงานใหม่ของเซี่ยนอวี๋ กวาดคำชมจากพ่อเพลงทั่วหล้า!]
[งานแถลงข่าวภาพยนตร์ของพ่อเพลงอวี๋ประสบความสำเร็จอย่างงดงาม!]
[ทั้งผีผาและไวโอลิน ผลงานประพันธ์ของพ่อเพลงอวี๋สุดยอดแค่ไหนกันแน่!?]
บลูสตาร์อันกว้างใหญ่
แม้ไม่ใช่ทุกคนจะได้รับชมงานแถลงข่าวครั้งนั้น
แต่พอข่าวพาดหัวออกมาแบบนี้ ก็ยากเหลือเกินที่จะไม่ทำให้ผู้คนสนใจ!
ทั้งติดห้าอันดับแรกของเพลงผีผา
ทั้งติดสิบอันดับแรกของเพลงไวโอลิน
ชวนให้คนรู้สึกสงสัยเหลือเกินว่าบทเพลงเหล่านี้ยอดเยี่ยมแค่ไหน
ทันใดนั้นเอง ผู้คนมากมายก็พากันย้อนกลับไปดูงานแถลงข่าว
ปรากฏว่าเมื่อฟังจบ ทุกคนต่างก็ถูกคุณภาพระดับสุดยอดของบทเพลงทั้งสามนั้นพิชิตใจได้สำเร็จ!
……………………………………………………..

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: Full-time Artist ใครว่าผมไม่เหมาะเป็นศิลปิน
ตอน 837-839 ไม่มีข้อความเลยครับ...