Full-time Artist ใครว่าผมไม่เหมาะเป็นศิลปิน นิยาย บท 1177
ตอนที่ 1177 แทงข้างหลัง
ไม่ใช่แค่ฉินโจวเท่านั้น
ข่าวการกลับมาของหลู่หยางยังแพร่สะพัดไปยังทวีปอื่นๆ ด้วย
เพียงแต่เพราะชื่อเสียงของหลู่หยางนั้นโด่งดังที่สุดในฉินโจว ปฏิกิริยาของฉินโจวจึงรวดเร็วและรุนแรงที่สุด
อย่างไรก็ดี หลู่หยางก็เป็นนักเขียนระดับใกล้จุดสูงสุดของอันดับนักเขียนบลูสตาร์
ข่าวว่าเขากำลังจะกลับมาและปล่อยผลงานใหม่เร็วๆ นี้ ก็ได้สร้างความฮือฮาในแต่ละทวีปอย่างต่อเนื่อง!
โดยเฉพาะเมื่อผู้อ่านในแต่ละทวีปได้รู้ต้นสายปลายเหตุ และสังเกตเห็นความสัมพันธ์เชิงแข่งขันระหว่างอันดับของหลู่หยางและฉู่ขวง
บรรดาชาวเน็ตจากแต่ละทวีปกระปรี้กระเปร่าราวเพิ่งกินยาชูกำลังมาสนๆ ร้อนๆ !
‘ให้ตายสิ!’
‘ในที่สุดเจ้าแก่ฉู่ขวงก็เจอคู่แข่งสักที!’
‘ฮ่าๆๆๆ เมื่อก่อนมีแต่เจ้าแก่ฉู่ขวงนี่แหละที่ไล่เตะชาวบ้าน สุดท้ายก็มีคนมาไล่นเตะตูดเขากลับบ้างแล้ว!’
‘บังเอิญมากเลยใช่ไหมล่ะ!’
‘คู่แข่งรายนี้ดันเป็นหนึ่งในเหยื่อเก่าที่เคยโดนเจ้าแก่ฉู่ขวงจัดหนักเมื่อไม่นานมานี้อีกต่างหาก!’
‘เอาคืนเลย เอาคืนให้หนัก!’
‘ฉันละชอบดูศึกดวลกันระหว่างนักเขียนระดับท็อปของบลูสตาร์จริงๆ !’
‘ผมเคยอ่านนิยายของหลู่หยางนะ บอกเลยว่าเจ๋งจริง ไม่แพ้ฉู่ขวงแน่นอน!’
‘แน่นอนว่าไม่แพ้อยู่แล้ว ตอนอันดับเริ่มต้น หลู่หยางยังอยู่อันดับสูงกว่าเจ้าแก่ฉู่ขวงเลย เพียงแต่ช่วงที่เจ้าแก่ฉู่ขวงปล่อยแฮร์รี่ พอตเตอร์ หลู่หยางดันไม่ได้ออกผลงานใหม่ ก็เลยโดนแซงอันดับไปหนึ่งอันดับเท่านั้นเอง!’
…
ขณะเดียวกัน
เหล่าชาวเน็ตจากจงโจวกลับบ้าคลั่งยิ่งกว่าชาวเน็ตจากทวีปอื่นเสียอีก แต่ละคนพากันตื่นเต้นประหนึ่งโดนผีสิง!
‘สวรรค์เปิดตาแล้ว!’
‘ในที่สุดก็มีคนออกมาจัดการเจ้าแก่ฉู่ขวงแล้ว!’
“ตอนจบของแฮร์รี่ พอตเตอร์ภาคสุดท้ายเล่นเอาผมหัวใจแทบวาย จนถึงตอนนี้ยังไม่หายช็อกเลยนะ บอกเลยว่าถ้าได้เจอฉู่ขวงเมื่อไหร่จะให้เขาได้ชิมรสหมัดผมสักหน่อย’
‘น่าจะมีคนอยากให้ฉู่ขวงชิมรสชาติแบบนั้นอยู่ไม่ขาดล่ะมั้ง’
‘สนับสนุนปรมาจารย์หลู่! สนับสนุนปรมาจารย์หลู่!’
‘ปรมาจารย์หลู่สู้ๆ ต้องช่วยชำระแค้นให้พวกเรานะ!’
‘ขอพูดตรงๆ เลยแล้วกัน เรื่องอันดับนักเขียนน่ะ ปรมาจารย์หลู่ต้องจัดการเจ้าแก่ฉู่ขวงนั่นให้สิ้นซาก!’
‘สมาคมวรรณศิลป์ก็ช่างไม่ยุติธรรมเสียจริง แค่ตอนจบกะโหลกกะลาของแฮร์รี่ พอตเตอร์เนี่ย ยังจะให้ฉู่ขวงได้เลื่อนขึ้นมาอยู่อันดับที่ 11 อีกหรือ!?’
‘วันนี้ปรมาจารย์หลู่จะผดุงคุณธรรมแทนสวรรค์เอง!’
‘ฮ่าๆ ฉันสังเกตว่ามีแต่แฟนคลับของเจ้าแก่ฉู่ขวงนั่นแหละที่ดูจะอินจัด ถ้าแน่จริงก็อย่าอ่านหนังสือของเขาสิ’
‘พูดแบบนั้นก็ไม่ถูกนะ สิ่งที่ควรอ่านก็ต้องอ่านอยู่ดี’
‘แยกแยะกันบ้างสิ’
‘ไม่มีเวลาจะอธิบายแล้วทุกคน รีบขึ้นรถเชียร์ปรมาจารย์หลู่กันเร็ว!’
…
วงการวรรณกรรม
นักเขียนทุกคนถึงกับตะลึงกันหมด!
แม้แต่นักเขียนสิบอันดับแรกก็ยังงงไปตามไปด้วย!“นี่คืออะไรละเนี่ย?”
“ทำไมทุกคนถึงเทใจไปเชียร์หลู่หยางกันหมด?”
“แฟนคลับของฉู่ขวงเกลียดฉู่ขวงขนาดนั้นเลยเหรอ?”
“นักแทงข้างหลังระดับมืออาชีพ”
“เดาว่าหลู่หยางเองก็คงงงเหมือนกัน ว่าแบบนี้แหละที่เรียกว่าความหวังของปวงชน หรือไม่ก็รวมใจเป็นหนึ่ง แข็งแกร่งดุจกำแพงเมือง!”
“ฉู่ขวงนี่น่าจะเป็นนักเขียนคนแรกในประวัติศาสตร์ที่โดนคนอ่านเหม็นขี้หน้าขนาดนี้”
“สุดจัด!”
“ขำจนปอดโยกแล้วเนี่ย!”
“นักเขียนคนอื่นเวลาชิงอันดับกัน แฟนคลับสองฝั่งก็ต้องเปิดเปิดศึกใช่ไหมล่ะ แต่ของฉู่ขวงเนี่ย ทั้งทีมมีสายลับแฝงตัวอยู่!”
“หนังสือเล่มใหม่ของฉู่ขวงยังไม่ทันออก รอบนี้มีสิทธิ์โดนหลู่หยางแซงเอาได้จริงๆ แล้วละ”
“นอกเสียจากว่าหลู่หยางพลาดไปเองนะ แต่ระดับนักเขียนแถวหน้าของบลูสตาร์แบบนั้นจะพลาดกันง่ายๆ ได้ยังไงล่ะ?”
…
ที่บ้าน
หลินเยวียนเขียนด้วยความเร็วติดจรวด พิมพ์ไปสี่หมื่นคำในรวดเดียว!
เขามองผลงานของตัวเองด้วยความพึงพอใจ ก่อนจะเอนตัวลงบนเตียงอย่างอารมณ์ดี พลางควานหยิบมือถือขึ้นมาเลื่อนดูข่าวเกี่ยวกับนิยายเล่มใหม่ของหลู่หยางบนโลกออนไลน์
ดูไปได้ไม่นาน รอยยิ้มของหลินเยวียนก็ค่อยๆ เลือนหายไปจากใบหน้า
แฟนคลับฉันล่ะ?
แฟนคลับฉันหายไปไหนกันหมด?
เรามีแฟนทั่วทั้งบลูสตาร์ไม่ใช่หรือ?
ทำไมตอนนี้คนถึงแห่ไปเชียร์หลู่หยางกันหมดเลยล่ะ!?
ไม่น่าจะเป็นแบบนี้สิ!
จนกระทั่งเขาเข้าไปดูในพื้นที่แสดงความคิดเห็นของบล็อกตนเอง ถึงได้เข้าใจว่าเกิดอะไรขึ้น!
แฟนคลับของเขาน่ะยังอยู่ดี แต่ปัญหาคือพวกเขาไม่ได้เชียร์เขาเลยต่างหาก!
พวกเขากลับเชียร์หลู่หยาง!!
หลินเยวียนถึงกับเห็นคอมเมนต์จากแฟนคลับตนเองที่โพสต์ว่า
‘พวกเราเร็วเข้า ไปช่วยสนับสนุนปรมาจารย์หลู่กันหน่อย ให้เจ้าแก่ฉู่ขวงจะได้รู้ซะบ้างว่าใจคนที่ว่าอันตรายน่ะเป็นยังไง!’
คนคนนี้น่ะเป็นแฟนคลับตัวจริงเสียงจริงเลย!
หลินเยวียนมักจะเห็นชื่อนี้โผล่อยู่บ่อยๆ ตรงคอมเมนต์ยอดนิยมในบล็อกของตัวเอง แต่เจ้าตัวไม่เคยคิดเลยว่าอีกฝ่ายจะแทงข้างหลังกันแบบนี้!
จำเป็นต้องทำขนาดนี้เชียวหรือ!?
ทั้งที่ตอนแรกตั้งใจจะพักผ่อนคืนนี้
แต่หลินเยวียนก็ลุกขึ้นนั่งหน้าคอมพิวเตอร์ทันที แล้วเริ่มเขียนต่อแบบไม่หยุดพัก!
ยังไงก็ต้องเขียนให้ได้หนึ่งล้านห้าแสนคำ
แถมคลังหนังสือซิลเวอร์บลูก็ยังต้องใช้เวลาในการตีพิมพ์
เขาต้องรีบเขียนแปดเทพอสูรมังกรฟ้าให้เสร็จก่อนกำหนด
ไม่อย่างนั้นก็มีสิทธิ์โดนปรมาจารย์หลู่หยางแซงอันดับได้จริงๆ เพราะช่วงที่ยังไม่มีผลงานใหม่นี่แหละ คือช่วงอันตรายที่สุดของนักเขียน
ส่วนเรื่องที่ผู้อ่านแทงข้างหลังนะหรือ?
เหอะๆ
เจ้าแก่ฉู่ขวงก็ไม่ใช่คนจะยอมใครง่ายๆ สักหน่อย!
งั้นเรามาลองนับกันดีๆ ว่าในนิยายเล่มนี้ เขาฟันคนอ่านไปกี่แผลแล้ว?
จิวหมัวจื้อสูญสิ้นวรยุทธ์ กลับใจเป็นคนดี
มู่หรงฟู่ ฝันสลาย ต้องกลายเป็นคนเสียสติพเนจรไปทั่วยุทธภพ
แต่ก็แค่ตัวร้าย ผู้อ่านอาจไม่ได้รู้สึกอินสักเท่าไหร่
แต่แผลที่อาจูโดนนี่สิ บาดลึกสุดใจ!
ฝูงวัวฝูงแกะนอกด่านล้วนเป็นเพียงฝันลมๆ แล้งๆ ขอพี่เซียวของข้า อย่าฆ่าพ่อของข้าเลย!
จริงสิ!
แล้วก็ยังมีบาดแผลของเซียวเฟิงอีก!
ระหว่างความจงรักภักดีกับหน้าที่ เขาเลือกจบชีวิตด้วยการกระโดดหน้าผา วีรบุรุษผู้ยิ่งใหญ่ต้องจบชีวิตลงอย่างน่าสลด!
ส่วนซวีจู๋ เมื่อรู้ว่าใครคือพ่อแม่ ตัวเองก็ต้องสูญเสียพ่อแม่ทันที แบบนี้นับเป็นมีดอีกเล่มได้ไหม?
แล้วต้วนอวี้…
อวยพรให้คนมีรักทั่วหล้า ล้วนเป็นพี่น้องกันหมด
เมื่อเทียบกันแล้ว การที่อาจื่อสละชีวิตเพราะรักเซียวเฟิงอย่างตามืดบอด ยังดูเบากว่าไปเลย แบบนี้ยิ่งกว่าศึกเทพอภินิหารจ้าวอินทรีอีกไม่ใช่หรอกหรือ?
พอแล้ว
พอแค่นี้ก่อน
พวกคุณกล้าแทงข้างหลังผมหรือ?
งั้นผมจะให้พวกคุณได้รู้จักกับคำว่ายุทธภพที่อันตรายน่ะเป็นอย่างไร!คิดได้ดังนั้น หลินเยวียนก็เขียนด้วยความคึกคักยิ่งกว่าเดิม!
และในขณะที่เขากำลังเขียนอย่างมุ่งมั่นอยู่นั้น ข่าวเกี่ยวกับนิยายเล่มใหม่ที่เขาประกาศในบล็อก ก็แพร่สะพัดออกไปอย่างรวดเร็ว!
เจ้าแก่ฉู่ขวงเตรียมออกโรง!
หมวดหมู่ของนิยายเรื่องใหม่: กำลังภายใน!
วันวางจำหน่าย: สิ้นเดือนหน้า!
ฉิน ฉี ฉู่ เยี่ยน หาน จ้าว เว่ย รวมถึงจงโจว สั่นสะเทือนเลือนลั่นทั้งบลูสตาร์!
………………………………………………………
บทใหม่
ประวัติการอ่าน
ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: Full-time Artist ใครว่าผมไม่เหมาะเป็นศิลปิน
ตอน 837-839 ไม่มีข้อความเลยครับ...