Full-time Artist ใครว่าผมไม่เหมาะเป็นศิลปิน นิยาย บท 1238

ตอนที่ 1238 หลังจากนี้มาเต้นลีลาศกันเถอะ (1)

เพลง ‘นกยูง’

ประกอบด้วยระบำนกยูงหนึ่งชุด

สามารถพิชิตใจทุกคนได้เป็นอย่างดี

ต้องเข้าใจว่า เมื่อครั้งที่หยางลี่ผิงเต้นระบำนกยูงนั้น ได้สร้างความสั่นสะเทือนไปทั่วทั้งประเทศ ทั้งยังกลายเป็นไวรัลไปทั่วเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ หลังจากงานฉลองเทศกาลฤดูใบไม้ผลิในปีนั้น อาจารย์หยางก็กลายเป็นเทพธิดาในดวงใจของคนรุ่นนั้นทันที และระบำนกยูงก็กลายเป็นผลงานตัวแทนซึ่งเป็นเอกลักษณ์มากที่สุดของเธอ มาถึงตอนนี้ หลินเยวียนได้หยิบยกการแสดงชุดนี้ขึ้นมาบนบลูสตาร์ และก็พิชิตใจผู้ชมทั่วโลกเช่นกัน

ทั้งในสถานที่จริง

และหน้าจอ

ต่างเต็มไปด้วยความประหลาดใจยิ่งใหญ่

เสียงโห่ร้องยินดีดังสนั่น!

และเมื่อดูจากปฏิกิริยารอบด้าน การเผชิญหน้าระหว่างเยี่ยนโจวและฉินโจวนั้นก็แทบไม่มีอะไรให้ลุ้นอีกต่อไป เมื่อพิธีกรอันหงขึ้นเวทีเพื่อเชิญชวนให้ผู้ชมโหวตทั้งสองฝ่าย ผลการแข่งรอบนี้ก็ถูกประกาศออกมา

“ขอแสดงความยินดีกับฉินโจว!”

“ขอแสดงความยินดีกับเซี่ยนอวี๋!”

“ขอแสดงความยินดีกับลู่เซิ่ง!”

“ขอแสดงความยินดีกับเว่ยห่าวอวิ้น!”

“ขอแสดงความยินดีกับอวิ๋นถงถง!”

“ด้วยคะแนนโหวตซึ่งคิดเป็นร้อยละเจ็ดสิบสอง ได้ยุติความพ่ายแพ้ติดต่อกันสามครั้งซ้อน ลงดาบเอาชนะทีมเยี่ยนโจว และคว้าชัยชนะในการประลองรอบนี้สำเร็จ!

“เพลงก็ดี!”

“เต้นก็ดี!”“ผลงานการเต้นชุดนั้นของอาจารย์เซี่ยนอวี๋ ได้ให้คำนิยามใหม่แก่ระบำนกยูงของบลูสตาร์แล้ว ต่อไปถ้าเราจะพูดถึงระบำนกยูง คงต้องรีบชี้แจงก่อนแล้วละ ว่าเป็นฉบับดั้งเดิม หรือฉบับเซี่ยนอวี๋!”

ชนะแล้ว!

ฉินโจวชนะแล้ว!

ทีมฉินโจวกู่ร้อง!

ทั้งฉินโจวล้วนกู่ร้อง!

แม้จะเป็นเพียงรายการวาไรตีแนวดนตรี แต่กลิ่นดินปืนของการต่อสู้ก็ยังคละคลุ้ง ผู้ชมจากแต่ละทวีป ต่อให้พยายามรักษาความเป็นกลางเพียงใด ทว่าลึกๆ แล้วหัวใจย่อมยังเทใจให้ทีมบ้านเกิดอยู่ดี ชาวฉินต่างโหยหาชัยชนะครั้งนี้!

ขณะเดียวกัน ภายในบ้านของหลินเยวียน

หนานจี๋กระโดดตัวลอยด้วยความดีใจ

แม่ยิ้มกว้างจนปากแทบหุบไม่ลง

น้องสาวก็ดื่มชานมไปพลาง มองรายการไปพลางอย่างเพลิดเพลิน

ส่วนพี่สาวก็เริ่มตื่นเต้นโพสต์ลงอินเทอร์เน็ตอีกแล้ว

“ดี!”

“ระบำนี้ดีมาก!”

“ท่าเต้นชุดนี้แต่งได้ดีจริงๆ เลยนะ เกือบจะทาบรัศมีกับการเต้นกลางจัตุรัสของพวกแม่ได้แล้วนะเนี่ย เพียงแต่ว่าเงียบไปหน่อย ไม่คึกคักเท่าการเต้นของพวกแม่ก็เท่านั้น!”

“ฮะ?”

“แม่พูดผิดตรงไหน?”

“การเต้นกลางจัตุรัสคืออันดับหนึ่งของบลูสตาร์!”

“ใครบอกว่าสามวันไม่พอ? ใครบอกว่าเขากู้สถานการณ์ได้ไม่สมบูรณ์? เห็นไหมล่ะ ตอนนี้เวทีของฉินโจวก็ได้รับการกอบกู้แล้วไม่ใช่หรือไง หลินเยวียนลูกชายฉันนี่แหละ ออร่าของมหาจักรพรรดิของแท้!”

…

ถ่ายทอดสดการแข่งขัน

หลังจากจบรอบการแข่งขันในครั้งแรก

การถ่ายทอดสดการแข่งขันรอบที่สองก็เริ่มต้นขึ้น

หลินเยวียนกับลู่เซิ่งและคนอื่นๆ เดินจากเขตรอเข้าสู่ห้องรับรองของทีมฉินโจว

ท่ามกลางเสียงกู่ร้องด้วยความดีใจของทั้งทีม จ้าวอิ๋งเก้อและเจียงขุยก็รีบนำราชวงศ์ปลาเข้ามาโผกอดหลินเยวียนซ้ายขวา

คิดจะเล่นทีเผลออีกแล้วหรือ?

แต่หลินเยวียนที่เตรียมพร้อมไว้ก่อนก็ถอยหลังไปก้าวหนึ่ง จากนั้นยิ้มพลางเอ่ยขึ้นว่า “ถึงเวลาแล้วละ ผมต้องกลับไปนอนแล้ว”

ทันทีที่พูดออกไป

ทุกคนก็ถึงกับนิ่งอึ้ง

เลิกงาน?

การแข่งขันยังไม่จบเลยนะ!

ไม่สิ

ไปออกรายการวาไรตีนี่ยังมีคำว่า ‘เลิกงาน’ ด้วยหรือ?

ปกติต้องรอให้รายการจบก่อนแล้วค่อยกลับไม่ใช่หรือไง?

แต่หลินเยวียนกลับไม่รู้สึกว่ามีอะไรผิดปกติ ตัวเองก็เป็นแค่ลูกจ้างชั่วคราว งานเสร็จก็เลิกงานได้อยู่แล้ว อย่างไรเขาก็ไม่ใช่นักร้อง ไม่ใช่นักประพันธ์เพลง การแข่งขันต่อไปก็ไม่เกี่ยวกับเขาอยู่ดี

ทุกคนพากันหัวเราะพรืด

มีแต่เจิ้งจิงเท่านั้นที่รีบคว้าแขนหลินเยวียนไว้แน่น

“รอบหน้าก็ถึงตาฉันนำทีมนักร้องไปแทนฉินโจวแล้วนะ เรื่องเอฟเฟ็กต์เวทีน่ะ อย่างน้อยก็ห้ามให้แย่กว่าที่ลู่เซิ่งเพิ่งทำไปมากนะ!”

“ผมจะพยายามครับ”

หลินเยวียนไม่กล้ารับปากอย่างเป็นมั่นเป็นเหมาะ

เรื่องที่บลูสตาร์ก็มีระบำนกยูงนี่แหละ ทำให้หลินเยวียนได้สติ ว่าตัวเองรู้จักการเต้นรำของบลูสตาร์ที่มีอยู่แล้วน้อยเกินไปจริงๆ กลับไปคราวนี้ต้องรีบศึกษาเพิ่มเติม จะได้ไม่ทำพลาดจนขายหน้าอีก

…

VERIFYCAPTCHA_LABELยืนยัน