Full-time Artist ใครว่าผมไม่เหมาะเป็นศิลปิน นิยาย บท 1246

ตอนที่ 1246 การกอบกู้ศักดิ์ศรีที่ทรงพลังที่สุดในประวัติศาสตร์ (1)

“เวลายังคงเดินต่อไปไม่หยุดยั้ง สามกฎเหล็กได้มอบชีวิตให้ฉัน

ไวรัสที่มาในนามของความรักเริ่มโรมรัน การเคลื่อนไหวของฉันแข็งเกร็งขึ้นทีละขั้น มนุษย์สร้างหุ่นยนต์ขึ้นมา แต่กลับลืมติดตั้งหัวใจให้มัน…”

เสียงร้องจบลงแล้ว

การเต้นก็จบลงแล้ว

ทว่าเสียงกรี๊ดยังคงไม่หยุด!

ทีมจงโจว รวมถึงอบิเกล ต่างตกตะลึงจนพูดไม่ออกกับท่าเต้นหุ่นยนต์สุดพิสดารของเซี่ยนอวี๋!

“จบเห่แล้ว!”

“พวกเราต้องแพ้แน่ๆ !”

“หมอนี่เป็นอัจฉริยะจากไหนกันแน่เนี่ย!”

“ก่อนหน้านี้ในเน็ตไม่ใช่ว่าบอกหรือว่าเขารีดไอเดียจนหมดไปแล้วหลังจากปล่อยสามท่าใหม่ติดกัน? แล้วนี่มันอะไรอีกวะ!?”

“รีดไอเดียจนหมดแล้ว?”

“พวกคุณลืมงานมหกรรมดนตรีบลูสตาร์ตอนนั้นไปแล้วหรือไง?”

“ตอนนั้นเซี่ยนอวี๋แต่งเพลงออกมาไม่หยุด จนหลายคนบอกว่าเขาหมดไอเดียแล้ว แต่สุดท้ายเขาก็ยังปล่อยเพลงใหม่ระดับที่ทำให้ทุกคนทึ่งออกมาอีกเป็นพรวน ฉันถึงกับแอบสงสัยด้วยซ้ำว่าการแข่งรอบหน้า หมอนี่อาจงัดท่าเต้นใหม่ออกมาอีกก็ได้!”

“เหลือเชื่อ!”

“เหลือเชื่อเกินไปแล้ว!”

“หมอนี่เป็นหุ่นยนต์ที่มาจากอนาคตแน่ๆ เลย หรือไม่ก็เป็นหุ่นยนต์จากอนาคตที่ทำงานด้วยกฎข้อที่ศูนย์ ถึงจะทำร้ายทีมจงโจวของเรา แต่ก็สร้างคุณูปการยิ่งใหญ่ให้กับวงการเต้นของทั้งบลูสตาร์?”

ทีมจงโจวสิ้นหวังกันเสียแล้ว

เอฟเฟ็กต์บนเวทีแรงเกินต้านขนาดนี้!

เพลงจะร้องว่าอะไรตอนนี้ไม่สำคัญแล้ว แค่การเต้นของเซี่ยนอวี๋ก็สามารถทำให้ผู้ชมทั้งเวทีรู้สึกเลือดลมพลุ่งพล่านได้แล้ว!

ในตอนนั้นเอง

อันหงเดินขึ้นเวที

อันหงเองก็เลือดลมพลุ่งพล่านไม่ต่างกัน ตอนที่ขึ้นมาบนเวที เขายังอยู่ในอาการสับสนไปชั่วขณะ ต้องตั้งสติอยู่นานกว่าจะข่มกลั้นความตื่นเต้นไว้ได้ จากนั้นช่วยถามคำถามที่ทุกคนอยากรู้ที่สุดแทนผู้ชมว่า “อาจารย์เซี่ยนอวี๋ครับ ช่วยแนะนำท่าเต้นใหม่นี้ให้พวกเราฟังหน่อยได้ไหมครับ?”

“พ็อปพิง”

หลินเยวียนตอบสั้นๆ ได้ใจความ

หลังจากนั้น การแข่งขันส่วนที่เหลือก็ไม่เกี่ยวกับเขาอีกต่อไป ในฐานะลูกจ้างชั่วคราวผู้รับผิดชอบต่อหน้าที่ เซี่ยนอวี๋เตรียมตัวกลับบ้านทันที แต่ถึงอย่างนั้น การแข่งขันก็แทบไม่เหลืออะไรให้ต้องลุ้นอีกต่อไปแล้ว

สามนาทีต่อมา

ทีมจงโจวขึ้นเวที

ต้องยอมรับว่า โปรดิวเซอร์และนักร้องของจงโจวทำงานประสานกันได้อย่างยอดเยี่ยม พวกเขาทำผลงานได้อย่างไร้ข้อผิดพลาด แต่ในด้านการเต้นนั้น กลับถูกฉินโจวบดขยี้เสียจนไม่เหลือชิ้นดี ต่อให้วั่นอี้ซึ่งอยู่อันดับ 10 ของสาขาการเต้นรำในบลูสตาร์จะทุ่มแรงสุดตัว ก็ยังไม่อาจเทียบชั้นกับเซี่ยนอวี๋ได้!

เทียบกันไม่ได้จริงๆ !

ตั้งแต่เซี่ยนอวี๋เข้ามาดูแลส่วนของเวที ฉินโจวก็ชนะติดกันสี่นัดรวด ด้วยสี่ท่าเต้นใหม่ที่เขาออกแบบทั้งหมด!

หลังจากเต้นจบ

วั่นอี้มีเหงื่อท่วมใบหน้า ทว่าในใจกลับมีน้ำตาเอ่อท้น เขาพยายามเต็มที่แล้ว ไม่ใช่เขาฝีมือไม่ดี ถึงอย่างไรเขาก็เป็นมนุษย์คนหนึ่ง แต่คู่แข่งเจ้ากรรมของเขาดันมีหุ่นกันดัมนี่สิ!

ไม่สิ

พูดให้ถูกคือ คู่แข่งของเขาเป็นหุ่นกันดัมตัวจริงเลยต่างหาก!

…

บนอินเทอร์เน็ต

บนเว็บบอร์ดต่างๆ

ทันทีที่เซี่ยนอวี๋เดินลงจากเวที กระแสพูดถึงพ็อปพิงก็ถาโถมไปทั่วทุกทวีป!

ถึงขั้นที่แทบไม่มีใครสนใจการแข่งขันคู่ต่อๆ มายังเลยด้วยซ้ำ

กล่าวให้ชัดคือ

ทุกคนกำลังดูการแข่งต่อไป ไปพร้อมกับพูดคุยถึงท่าเต้นอันน่าทึ่งของเซี่ยนอวี๋!

“สุดยอด!”

“พ็อปพิง[1]!”

“ชื่อท่าเต้นนี่เหมาะมาก เป็นการเคลื่อนไหวแบบหุ่นยนต์ล้วนๆ เท่ชะมัด!”

“คอนเซปต์ของสไตล์การเต้นแบบนี้มันเหนือชั้นจริงๆ !”

“ฉันตัดสินใจแล้ว ฉันจะฝึกท่านี้ให้ได้!”

“งั้นเตรียมเฝือกไว้เลยนะ เมื่อกี้รถพยาบาลเพิ่งหามคนจากคอนโดฉันไปหลายรายแล้วนะ (อีโมจิหมายิ้มกรุ้มกริ่ม)”

“เพลงก็ดีด้วย!”

“เป็นการเชื่อมโยงกับนิยายชุดหุ่นยนต์จากจักรวรรดิกาแลกติกของฉู่ขวง เนื้อเพลงยังพูดถึงกฎเหล็กสามข้อของหุ่นยนต์ตั้งหลายรอบแน่ะ!”

VERIFYCAPTCHA_LABELยืนยัน