Full-time Artist ใครว่าผมไม่เหมาะเป็นศิลปิน นิยาย บท 1276

ตอนที่ 1276 วรรณกรรมบริสุทธิ์ของฉู่ขวง

วันรุ่งขึ้น เมื่อหลินเยวียนได้รับรู้ข่าวในโลกออนไลน์ เขาไม่คิดเลยว่าจะมีเรื่องแบบนี้เกิดขึ้น วงการนักเต้นบลูสตาร์นี่ใจใหญ่กันขนาดนี้เลยหรือ?

ทว่าไม่นาน เขาก็ไม่ได้ใส่ใจกับเรื่องนี้อีกต่อไป

เพราะอย่างที่เซี่ยไหวอวี้และคนอื่นๆ กล่าวไว้ อันดับในสาขาการเต้นรำ ไม่ว่าคนที่อยู่ข้าง ไม่ว่าคนที่อยู่ข้างบนยอมหรือไม่ยอมสละตำแหน่งให้ ผลสุดท้ายก็เหมือนกันอยู่ดี

ไม่ช้าก็เร็วเซี่ยนอวี๋ก็ต้องไต่อันดับขึ้นไปจนได้

เพียงแค่รอให้การแข่งขันอย่างเป็นทางการเริ่มต้นขึ้นก็พอแล้ว

ทั้งหมดนี้เป็นเพียงเรื่องของเวลาและความเร็วเท่านั้นเอง

ที่จริงแล้ว

เนื่องจากทางการกำลังจะจัดให้มีการแข่งขันเต้นระดับบลูสตาร์ บรรดาท่าเต้นที่หลินเยวียนสร้างสรรค์ไว้ในรายการจึงเริ่มแผ่ขยายอิทธิพลออกไปในวงกว้าง

แทงโก!

โพลแดนซ์!

พ็อปพิง!

ผู้คนนับไม่ถ้วนเริ่มฝึกซ้อม

พวกเขาต่างก็หวังว่าจะสามารถทำผลงานได้ดีในการแข่งขันที่จะมาถึงอย่างเป็นทางการ

และนี่แหละ คือข้อดีของการที่รูปแบบการเต้นใหม่ถูกยกระดับให้กลายเป็นรายการการแข่งขัน หลินเยวียนจึงถูกลิขิตให้กลายเป็นบรรพาจารย์ผู้ทรงอิทธิพลที่สุดในวงการการเต้นของบลูสตาร์!

ช่วงไม่กี่ปีที่ผ่านมา อิทธิพลของฉู่ขวง เซี่ยนอวี๋ และอิ่งจือก็ยิ่งขยายตัวมากขึ้นเรื่อยๆ

แฟนคลับของหลินเยวียนในสามตัวตนนี้เริ่มครอบคลุมช่วงอายุที่กว้างขึ้นเรื่อยๆ

เด็กหลายคนที่เติบโตมากับผลงานของพวกเขาตั้งแต่วัยอนุบาล ตอนนี้ก็ค่อ ยๆ เติบโตขึ้น

ไม่ต้องถามว่าบอกว่าโตเป็นผู้ใหญ่เต็มตัวหรือไม่

อย่างน้อยพวกเขาก็เริ่มมีความสามารถในการแสดงออกและจับจ่ายใช้สอยด้วยตัวเอง และได้สร้างแนวคิดบางอย่างที่คนเป็นผู้ใหญ่เท่านั้นถึงจะมี

และไม่ช้าก็เร็ว ในวงการการเต้นย่อมต้องเกิดปรากฏการณ์ลักษณะเดียวกัน

ทุกที่ล้วนเต็มไปด้วยผู้คนที่ได้รับอิทธิพลจากผลงานของหลินเยวียน

ขณะคิดถึงตรงนี้

หลินเยวียนก็ได้รับโทรศัพท์จากจินมู่

“ยินดีด้วยครับหัวหน้า ดูท่าผมว่าภายในเดือนหน้า อันดับในตารางลีลาศของคุณจะพุ่งขึ้นอีกมากเลยทีเดียว”

“อื้ม”

“แล้วหนังสือเล่มใหม่ที่ชื่อป้อมปราการที่ถูกปิดล้อมที่คุณพูดถึงก่อนหน้านี้ล่ะครับ เขียนถึงไหนแล้ว?”

“เขียนเสร็จแล้ว”

หลินเยวียนเกือบลืมเรื่องนี้ไปเสียสนิท ได้แต่ระลึกขึ้นมาได้หลังจากจินมู่เตือน

“เดี๋ยวผมส่งให้”

หลินเยวียนมักจะส่งต้นฉบับนิยายที่เขาเพิ่งเขียนเสร็จให้จินมู่ก่อนเสมอ เพื่อให้อีกฝ่ายนำไปส่งต่อให้คลังหนังสือซิลเวอร์บลู และหารือรายละเอียดเกี่ยวกับการตีพิมพ์ รวมไปถึงแผนการโปรโมตและรูปแบบการจำหน่าย

“ได้ครับ”

ไม่นาน จินมู่ก็ได้รับต้นฉบับของเรื่องป้อมปราการที่ถูกปิดล้อม

หลังจากได้รับไฟล์มา เขาพยายามข่มใจ ไม่เปิดอ่านทันที

ไม่ใช่ว่าไม่มีเวลา เพียงแต่ถึงแม้จะอ่านบนคอมได้สะดวกกว่า เขากลับอยากสัมผัสบรรยากาศของการอ่านฉบับกระดาษที่มีกลิ่นหมึกพิมพ์สดใหม่มากกว่า

เมื่อตรวจสอบแล้วว่าต้นฉบับถูกต้องครบถ้วนดีแล้ว

จินมู่จึงติดต่อไปยังคลังหนังสือซิลเวอร์บลู

ผลลัพธ์ที่เกิดขึ้นทันทีหลังจากนั้นคือ แผนกวรรณกรรมบริสุทธิ์ของคลังหนังสือซิลเวอร์บลู ตั้งแต่หัวหน้าบรรณาธิการใหญ่ไปจนถึงบรรณาธิการทั่วไปก็ล้วนแตกตื่น!

“วรรณกรรมบริสุทธิ์!”

“ในที่สุดฉู่ขวงก็เขียนวรรณกรรมบริสุทธิ์แล้ว!”

“อาจารย์ฉู่ขวงก็มาโปรดแผนกเราสักที!”

“แผนกนิยายแฟนตาซี!”

“แผนกนิยายสืบสวนสอบสวน!”

“แผนกนิยายวิทยาศาสตร์!”

“แผนกนิทานเด็ก!”

“ตลอดหลายปีที่ผ่านมา แผนกต่างๆ ของบริษัทต่างก็ได้รับเกียรติให้ร่วมงานกับอาจารย์ฉู่ขวงกันถ้วนหน้า ในที่สุด ก็ถึงตาของแผนกวรรณกรรมบริสุทธิ์ของพวกเราสักที พวกเรารอวันนี้มานานเหลือเกิน!”

ใครได้ร่วมงานกับฉู่ขวง คนนั้นได้ครอบครองใต้หล้า

นี่คือประโยคอมตะของคลังหนังสือซิลเวอร์บลู

ไม่ว่าแผนกใดต่อให้ผลงานในอดีตจะย่ำแย่แค่ไหน ขอเพียงได้ร่วมงานกับ ฉู่ขวง ยอดขายก็จะพุ่งทะยานขึ้นในทันที!

ยกตัวอย่างง่ายๆ อย่างแผนกนิยายสืบสวนสอบสวน

แม้ฉู่ขวงจะไม่ได้เขียนแนวสืบสวนสอบสวนมานานมากแล้ว แต่เพียงแค่ผลงานเก่าอย่างนิยายชุดยอดนักสืบปัวโรต์และนิยายชุดยอดชุดยอดนักสืบโฮล์มส์ ก็ทำรายได้ให้แผนกนิยายสืบสวนสอบสวนของคลังหนังสือซิลเวอร์บลูเป็นกอบเป็นกำ เรียกได้ว่าช่วยพยุงตัวเลขยอดของแผนกไว้ทั้งหมด!

นอกจากนั้น

ทั้งแผนกนิยายวิทยาศาสตร์

และแผนกนิทานเด็กเองก็ไม่ต่างกัน

VERIFYCAPTCHA_LABELยืนยัน