Full-time Artist ใครว่าผมไม่เหมาะเป็นศิลปิน นิยาย บท 1294

ตอนที่ 1294 อันดับใหม่รอการตัดสิน (1)

คุณภาพของผลงานทั้งหมดในคอนเสิร์ตของเซี่ยนอวี๋ ดูเหมือนจะกลายเป็นโจทย์ยากสำหรับสมาคมวรรณศิลป์ไปเสียแล้ว เช้าวันรุ่งขึ้น อันดับในสาขาการดนตรีของบลูสตาร์กลับไม่มีการเปลี่ยนแปลงใดๆ

ทั้งที่คอนเสิร์ตเมื่อคืนได้รับเสียงชื่นชมอย่างถล่มทลายจากผู้ฟังทั่วทั้งบลูสตาร์ ทว่าอันดับในสาขาดนตรีของเซี่ยนอวี๋กลับคงที่ไม่ขยับขึ้นเลย ซึ่งนั่นหมายความได้เพียงอย่างเดียว สมาคมวรรณศิลป์ยังตัดสินใจไม่ได้ว่าจะจัดให้เขาอยู่ในอันดับที่เท่าไหร่ดี

ถึงอย่างไรความจริงก็เป็นประจักษ์อยู่ตรงหน้า

ในฐานคนที่ทำให้อบิเกล พ่อเพลงผู้ครองอันดับหกในยอมรับอย่างหมดใจอันดับของเซี่ยนอวี๋จึงไม่มีทางควรจะหยุดอยู่แค่ที่เจ็ดแน่!

ในทางกลับกัน การจัดอันดับสาขาเต้นรำกลับมีการเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่

อาจเป็นเพราะอิทธิพลจากการแสดงร่ายรำเมื่อคืนที่ผ่านมา หลินเยวียนจึงพบว่าตนเองทะยานขึ้นสู่อันดับที่สองของสาขาการเต้นรำไปเรียบร้อยแล้ว!

ห่างจากอันดับที่หนึ่ง อีกเพียงก้าวเดียวเท่านั้น!

นี่สินะคือสิ่งที่เรียกว่า ‘มิได้ตั้งใจปลูกต้นหลิ่ว แต่กลับได้ร่มเงา’

การร่ายรำเมื่อวานของหลินเยวียน แท้จริงแล้วเป็นเพียงการร่ายรำประกอบเพลงหลานหลิงอ๋องบุกสนามรบเท่านั้นเอง

ทว่าตอนที่เขาเต้น เขาไม่ได้คาดคิดเลยสักนิดว่าจะใช้โอกาสนี้ขึ้นไปไต่อันดับสาขาการเต้นรำ โดยเฉพาะเมื่อเดือนก่อนเขาเพิ่งขยับขึ้นสู่อันดับที่สาม หลินเยวียนก็ไม่เคยคิดว่าตัวเองจะไปได้ไกลกว่านี้ อย่างไรเสีย ไม่ว่าการจัดอันดับในสาขาใด อันดับสามขึ้นไปถือเป็นเขตที่แทบไม่มีใครแตะต้องได้ง่ายๆ ใครจะคิดล่ะว่าผลลัพธ์จะออกมาเป็นแบบนี้?

จะว่าไปแล้ว

อิทธิพลของหลินเยวียนตอนนี้ยิ่งใหญ่ขึ้นทุกวัน โดยเฉพาะหลังจากที่แทงโก และบรรดาการเต้นแนวอื่นๆ ที่เขาเคยแสดง ได้แพร่หลายจนกลายเป็นกระแสไปทั่วทั้งบลูสตาร์!

อัตราการไต่ขึ้นของอันดับ เรียกได้ว่า ‘พุ่งเร็วราวกับติดปีก’ ก็ว่าได้

ภายใต้สถานการณ์เช่นนี้ การที่หลินเยวียนแซงขึ้นสู่อันดับสอง จึงเป็นเรื่องที่ทั้งเหนือความคาดหมาย แต่ก็สมเหตุสมผลในเวลาเดียวกัน

แน่นอนว่าเขารู้สึกดีใจกับเรื่องนี้ ทว่ายังนับว่าเยือกเย็นมากทีเดียว

‘ขึ้นเป็นที่สองแล้ว!”

‘สมกับตำแหน่งราชาแห่งการเต้นของบลูสตาร์จริงๆ !”

‘แต่พ่อเพลงอวี๋อยู่อันดับสองไม่ใช่หรือ งั้นตำแหน่งราชาแห่งการเต้นมันไม่ควรเป็นของคนที่อยู่อันดับหนึ่งหรือ?”

‘ดูท่าทางคุณจะไม่ได้ติดตามวงการเต้นเลยสินะ คนที่อยู่อันดับหนึ่งในสาขาการเต้นรำน่ะ ชื่อเหมยเสี่ยวเกอ’ เดิมทีเป็นนักออกแบบท่าเต้นที่ทำงานอยู่เบื้องหลัง ฝีมือด้านการออกแบบท่านั้นยอดเยี่ยมมาก แต่ถ้าว่ากันถึงฝีมือการเต้นจริงๆ ก็พอๆ กับวั่นอี้เท่านั้นแหละ”

‘นักออกแบบท่าเต้นจะเด่นในเรื่องของการออกแบบท่าเต้น เหมือนอย่างที่พวกพ่อเพลงจะเด่นในเรื่องการแต่งเพลง ไม่ใช่การร้องเพลงเอง’

‘อ้อ ฉันเหมือนเคยได้ยินชื่อเหมยเสี่ยวเกออยู่นะ’

‘คนที่อยู่อันดับหนึ่งของบลูสตาร์ด้านการเต้นน่ะ จะเคยได้ยินชื่อบ้างก็ไม่แปลกหรอก’

‘พูดได้แค่ว่า แม้การเต้นจะได้รับการยอมรับในด้านคุณค่าทางศิลปะ แต่ในแง่ของความนิยม ก็ยังเทียบไม่ได้กับพวกเพลง วรรณกรรม หรือภาพยนตร์อยู่ดี ถ้าเป็นการจัดอันดับระดับสูงในวงการอื่นละก็ อย่าว่าแต่คนอันดับหนึ่งเลย ต่อให้เป็นคนที่อยู่ในร้อยอันดับแรก หลายคนก็ยังเป็นชื่อที่ดังจนใครๆ ก็รู้จักกันทั้งนั้น!”

‘ที่จริงแล้ว ตอนนี้วงการเต้นก็เริ่มได้รับความสนใจมากขึ้นเรื่อยๆ แล้วนะ’

‘นั่นสิ ก็เพราะพ่อเพลงอวี๋นั่นแหละที่ดึงกระแสมาให้’

‘หลังจากที่เขาปล่อยการเต้นรูปแบบใหม่หลายชุดออกมาจนโด่งดังในปีนี้ ก็มีคนเริ่มหันมาสนใจการเต้นกันมากขึ้น แถมท่าเต้นพวกนั้นก็ยังดึงดูดแฟนคลับหน้าใหม่ได้เยอะมาก’

‘นั่นแหละคือเหตุผลที่อันดับของเขาในสาขาการเต้นพุ่งขึ้นไม่หยุด’

‘ผมว่าปีหน้าพ่อเพลงอวี๋คงจะขึ้นเป็นอันดับหนึ่งของสาขาการเต้นแน่ๆ ’

‘ดูจากแนวโน้มตอนนี้ ก็ไม่น่าจะยากหรอก’

VERIFYCAPTCHA_LABELยืนยัน