Full-time Artist ใครว่าผมไม่เหมาะเป็นศิลปิน นิยาย บท 1300

ตอนที่ 1300-2 อัลบั้มระดับเทพ (2)

แน่นอนว่าต้องฟังต่อ ยังเหลืออีกสามเพลง

เพลงที่แปดมีชื่อว่า ‘ฟองสบู่’

ใช่แล้ว เป็นอีกเพลงหนึ่งของเติ้งจื่อฉี

อาจเป็นเพราะซย่าฝานมีสไตล์บางอย่างที่คล้ายกับเติ้งจื่อฉี

ตอนหลินเยวียนทำอัลบั้มนี้ เขาเลยเผลอเอนเอียงไปทางแนวนี้โดยไม่รู้ตัว

คุณภาพเพลงนั้นดีอยู่แล้ว ไม่ต้องพูดมากนัก

ถึงอย่างนั้น หลังจากโดนเพลงก่อนหน้าระดับไพ่ตายระเบิดใส่มาเต็มแรง เพลงนี้จึงไม่อาจทำให้ทุกคนรู้สึกประหลาดใจได้อีก

‘พ่อเพลงอวี๋นี่ไม่มีพลาดเลย’

‘ตอนนี้ในหัวฉันมีแต่ฟองสบู่เต็มไปหมด!’

‘ซย่าฝานร้องดีมาก เนื้อเพลงก็ดีมาก!’

‘เพลงนี้ฉันจะเปิดวนทั้งวันแน่ๆ ’

‘อัลบั้มต้องฟังวนเท่านั้นถึงจะถูกวิธี’

‘นักร้องหญิงที่ได้ชื่อว่าอ่อนที่สุดของราชวงศ์ปลา? ราชวงศ์ปลาไม่มีคำว่าอ่อนอยู่ในพจนานุกรมหรอกเฟร้ย!’

‘ผมจะขออวยอัลบั้มนี้ให้เต็มที่!’

‘แต่ฟังให้ครบก่อนแล้วค่อยอวยก็ยังไม่สาย’

……

เพลงที่เก้าในอัลบั้มคือ ‘รักพันปี’

ผลงานตัวแทนระดับตำนานของวง F.I.R.ทั้งยังเป็นเพลงที่คว้ารางวัลทำนองทองคำ (Golden Melody Awards) อีกด้วย

ต้องบอกว่า

และเพลงรักพันปีคือหนึ่งในเนั้น เป็นงานที่ผสมเสน่ห์ของดนตรีตะวันออกและตะวันตกเข้าด้วยกันอย่างลงตัวเรียบเรียงได้อย่างแยบยล เครื่องดนตรีประสานกันแบบประณีต เพลงเปิดด้วย เครื่องดนตรีกาเมลันแบบอินโดนีเซีย ตามด้วยวงออร์เคสครา London Philharmonic Orchestra (LPO) ซึ่งรับผิดชอบบรรเลงเครื่องสาย

ทั้งเคลื่อนไหวทั้งนิ่งสงบในเวลาเดียวกัน

ไม่เอะอะวุ่นวาย แต่ก็ไม่หม่นทึบ

และเมื่อท่วงทำนองที่อัดแน่นด้วยอารมณ์ท่อนนั้นดังขึ้น

‘ฝ่าความเจ็บปวดพันปีมา เพื่อเสาะหาเพียงคำตอบเดียว’ ความรู้สึกของผู้ฟังคือพลุ่งพล่านขึ้นสู่จุดสูงสุดในชั่วพริบตา!

“บรรยากาศเพลงนี้คือสุดจัด!”

“เพลงนี้พ่อเพลงอวี๋ตั้งใจจะอวดฝีมือการเรียบเรียงเพลงแหละ”

“พ่อเพลงอันดับสองของสาขาดนตรีมาเขียนเพลงพ็อป นี่มันการโจมตีลดมิติของจริง!”

“ฟังถึงตรงนี้แล้ว ไม่ว่าเพลงที่สิบจะคุณภาพแบบไหนก็ไม่มีทางลบสถานะอัลบั้มระดับเทพของชุดนี้ได้แล้ว”

“หลายเพลงในนี้ต้องดังเป็นพลุแตกแน่ๆ !”

“ดังแน่นอน!”

“งั้นไปฟังเพลงสุดท้ายกันเถอะ”

“เอ๊ะ?”

“อ่าววว!!”

“เพลงที่สิบเป็นเพลงคู่ แถมพ่อเพลงอวี๋ลงสนามมาร้องเองอีกต่างหาก!”

…

ใช่แล้ว

หลินเยวียนลงสนามด้วยตัวเอง

เพราะหลินเยวียนตั้งใจว่าจะทำอัลบั้มให้ศิลปินในราชวงศ์ปลาทุกคน

และเพื่อไม่ให้ใครรู้สึกว่าเขาให้ใครมากหรือน้อยไปเขาจึงตัดสินใจว่าทุกอัลบั้มจะต้องมีหนึ่งเพลงที่เขาร้องคู่กับศิลปินคนนั้น

ซย่าฝานเป็นคนแรก

เพลงที่เขาเลือกมาร้องคู่เธอคือ ‘แยกทางด้วยความหวังดี’

เพลงนี้ไม่ได้มีความหมายพิเศษอะไรเป็นพิเศษ

แต่การที่เขาขับร้องคู่กับนักร้องที่เขาแต่งอัลบั้มให้โดยเฉพาะ นั่นต่างหากคือความหมายที่พิเศษที่สุด

สำหรับแฟนเพลงก็เช่นกัน

เซี่ยนอวี๋ทำอัลบั้มให้ซย่าฝานโดยเฉพาะ แล้วยังปิดท้ายด้วยการลงสนามมาร้องคู่กับเธอด้วยตัวเองอีก

เพลงแบบนี้ จะร้องว่าอะไรไม่สำคัญแล้ว

ยิ่งไม่ต้องพูดถึงว่าเพลงนี้เองก็เป็นเพลงคู่ชายหญิงที่คุณภาพสูงมากเป็นทุนเดิม

‘ฮ่าๆ สุดท้ายพ่อเพลงอวี๋ลงมาเล่นบทผู้ชายเฮงซวยเองเลยนะเนี่ย’

‘ซย่าฝานนี่โหดจริงๆ !’

‘ประโยคที่ว่า เคยปราบเธอจนเชื่องเหมือนลูกแกะ นี่หมายความว่ายังไงนะ!?”

‘ตอนนี้ไม่ใช่ลูกแกะแล้วหรือ?’

‘ราชวงศ์ปลาทั้งก๊วนคือลูกแกะงั้นหรือ’

‘ถ้าราชวงศ์ปลาเป็นลูกแกะ ก็พ่อเพลงอวี๋คือคนเลี้ยงแกะแล้วละ’

‘ทั้งที่เป็นปลา จะไปทำตัวเป็นแกะทำไม นักร้องของหยางจงหมิงต่างหากที่เป็นฝูงแกะตัวจริง!’

‘เพลงหนึ่งเป็นภาษาฉีโจว อีกเพลงเป็นภาษากลาง ออกแบบมาดีโคตรๆ ’

‘ประโยคในเนื้อเพลงที่ว่า เลิกกันด้วยดี เปิดฟังทุกวัน พวกคุณเข้าใจไหม? (อิโมจิหมายิ้มกรุ้มกริ่ม)’

‘เข้าใจแล้ว ตอนนี้กำลังเปิดวนไป’

‘ที่แท้เพลงสุดท้ายต่างหากคือเซอร์ไพรส์ใหญ่ของจริง พอได้ยินเสียงพ่อเพลงอวี๋ ผมก็เด้งลุกจากเตียงทันที!’

‘??’

‘ปิดกล้องวงจรปิดที่บ้านผมก่อนแล้วกัน ไม่เห็นจะมีอะไรน่าสนใจ’

…

เซอร์ไพรส์จากเพลงสุดท้ายนี้ น่าจะเป็นความประทับใจในแบบที่ทุกคนสัมผัสได้อย่างทั่วถึงกันและเมื่อฟังทั้งอัลบั้มจนจบ ต่อให้เป็นคนหูเทพช่างจับผิด ก็แทบหาอะไรให้ตำหนิไม่ได้เลย

เพราะของอย่างอัลบั้มเพลง ต้องมีจังหวะขึ้นลงหลากหลายเป็นธรรมดา

บางเพลงเป็นกระแสนิยม ฟังง่าย และมีโอกาสติดกลายเป็นกระแส

บางเพลงก็ออกแนวเฉพาะกลุ่มสักหน่อย เป็นพื้นที่ให้ศิลปินได้บอกเล่าเรื่องราวของตนเอง อาจมีสัญญะซ่อนอยู่

ไม่จำเป็นต้องยัดแต่เพลงฮิตลงไปเสียทั้งหมด

หลินเยวียนเข้าใจเรื่องนี้เป็นอย่างดี เขาขึงไม่ยัดเพลงที่ดังที่สุดลงไปแบบไม่ลืมหูลืมตา แต่เลือกที่จะเติมเต็มให้อัลบั้มสมบูรณ์ในทุกมิติ

เหมือนโต๊ะสำรับชุดใหญ่หนึ่งโต๊ะ

ต้องมีทั้งผัก ทั้งเนื้อ ทั้งน้ำแกง ถึงจะเป็นมื้อที่สมบูรณ์

ไม่มีใครรู้ว่าเธอจะไต่ได้ถึงอันดับที่เท่าไหร่ เอาเป็นว่าขึ้น 20 อันดับแรกได้แบบสบายๆ อย่างแน่นอน

สำหรับคนที่ทุ่มพลังครึ่งหนึ่งไปกับงานแสดงอย่างซย่าฝาน นี่นับว่าเป็นเรื่องที่น่าประหลาดใจอย่างยิ่ง

‘มีหมดๆ เรียงทีละคน’

หลินเยวียนตอบรับทุกคนในกลุ่มอย่างสบายอารมณ์ ความว่างเปล่าจากเมื่อคืนนี้ได้หายไปหมดแล้ว

เขาคิดได้แล้ว

ในเมื่อการจัดอันดับเพลงประจำฤดูกาจนั้นไม่ท้าทายอีกตอบไป เช่นนั้นก็ปล่อยไปตามสบาย คิดเสียว่าได้ปลดล็อกความสำเร็จเล็กๆ ก็แล้วกัน

ตอนนี้สิ่งสำคัญคือทำให้อัลบั้มมีความหมายจริงๆ

หลินเยวียนหวังว่าอัลบั้มต่อๆ ไปก็จะเป็นแบบนี้

ทุกเพลงที่เลือก ต้องเป็นเพลงที่มีความหมายพิเศษในตัวเอง

…

อีกด้านหนึ่ง

บนบล็อกและแพลตฟอร์มออนไลน์รายใหญ่

การถกเถียงเกี่ยวกับอัลบั้มวัยเยาว์ รวมถึงซย่าฝานกับเซี่ยนอวี๋ กำลังเดือดจนแทบลุกเป็นไฟ

ฮ็อตเสิร์ช?

หัวข้อสนทนา?

ทุกช่องทางล้วนมีความคิดเห็นหลั่งไหลเข้ามา

‘ดูจากสไตล์ของราชวงศ์ปลาแล้ว ซย่าฝานได้อัลบั้มจากพ่อเพลงอวี๋แบบนี้งคนอื่นก็ต้องได้เหมือนกันสิล่ะมั้ง?’

‘ยะฮู้ววว!’

‘รอจนจะแห้งตายอยู่แล้ว!’

‘สำหรับแฟนคลับราชวงศ์ปลา นี่คือข่าวที่น่าตื่นเต้นที่สุด!’

‘แต่สำหรับใครที่มีเมนคนเดียว ก็ยิ่งตื่นเต้นกว่าเดิมอีกนะ’

‘ไม่มีใครที่ปักเมนในราชวงศ์ปลาแค่คนเดียวหรอก เรารักพวกเขาทั้งทั้งกลุ่มนั่นแหละ!’

‘อย่ามา คนที่ปักเมนคนเดียวเห็นมีเต็มไปหมด!’

‘ก็ปักเมนปลาตัวนั้นแหละ (อิโมจิหมายิ้มกรุ้มกริ่ม)’

‘แต่สำหรับวงการเพลงบลูสตาร์น่ะ ข่าวนี้คงไม่ใช่เรื่องน่ายินดีเท่าไหร่ โดยเฉพาะพวกที่อยากลุยขึ้นอันดับในชาร์ตเพลงประจำฤดูกาล ทั้งเหล่าราชาราชินีเพลง แล้วก็พ่อเพลงทั้งหลาย

‘ฮ่าๆ ’

‘ในชาร์ตฤดูกาลเพลงนี่ ถ้าพ่อเพลงอวี๋ลงสนามแล้ว ใครจะไปสู้ไหว?’

‘เด็กหนุ่มที่ครั้งหนึ่งเคยไต่ชาร์ตได้เก่งที่สุด ตอนนี้เขากลับมาแล้ว!’

ท่ามกลางบทสนทนานับไม่ถ้วน

มีมุกหนึ่งกำลังกลายเป็นไวรัล

[ผู้สื่อข่าวถามเซี่ยนอวี๋ว่า จะใช้เวลากี่วันถึงจะขึ้นเป็นแชมป์ฤดูกาลเพลง?

เซี่ยนอวี๋ตอบว่า “สิบ…”

ผู้สื่อข่าวรีบถาม “สิบวันหรือครับ?”

เซี่ยนอวี๋ “เก้า แปด เจ็ด…”