Full-time Artist ใครว่าผมไม่เหมาะเป็นศิลปิน นิยาย บท 1302

ตอนที่ 1302 หลิงคงเล็งเป้า ฉู่ขวงคือใคร (2)

วันที่สาม

สื่อหลายสำนักเริ่มปล่อยรีวิวซ้องกั๋งออกมาพร้อมกันราวกับนัดกันมา เพราะเนื้อหาของประเด็นที่พวกเขาเลือกมานั้นไม่ซ้ำกันเลย

บ้างก็พูดถึงตอนซ่งเจียงปลิดชีพเหยียนผอซี

บ้างก็ไปสนใจเรื่องที่หยางจื้อที่ต้องจำใจขายดาบเพราะปากท้อง

เจ็ดดาวรวมพลังสาบานเป็นพี่น้อง อีกดาวปัญญาของอู่ย่งในการขโมยของขวัญวันเกิด

ซ่งเจียงพบไต้จง มังกรหลุดเร้นในทะเล หลี่ขุยต่อสู้กับจางซุ่น ยิ่งสู้ก็ยิ่งถูกชะตาจนเป็นสหายกัน

ส่วนตอนอย่างอู่ซงสังหารเสือ แน่นอนว่าเป็นประเด็นที่ร้อนแรงไม่แพ้ใคร

ในหมู่บทวิจารณ์เหล่านี้ มีทั้งอาจารย์มหาวิทยาลัยและผู้เชี่ยวชาญด้านวรรณกรรมออกมาวิเคราะห์กันอย่างไม่ออมมือ ราวกับแปดเซียนต่างสำแดงวิชาประจำตัว

“ผ่านนิยายเล่มนี้ คุณจะเห็นวีรบุรุษคนหนึ่งในตอนแรก แต่การกระทำเล็กๆน้อยๆ ของเขากลับทำให้คุณเริ่มสงสัยว่าหรือเขาอาจเป็นโจร เมื่อถอยออกมามองอีกก้าว คุณจะเห็นว่าเบื้องหลังเขายังมีโจรที่ยิ่งใหญ่กว่านั้น แล้วเมื่อภาพถูกดึงออกไปไกลกว่าเดิม สิ่งที่เห็นคือผืนฟ้าเวิ้งว้างจรดทุ่งหญ้ากว้างใหญ่สุดสายตา

หนังสือเล่มนี้มีทั้งความจริงอันหยาบกระด้าง และความเข้าใจโลกที่ตรงไปตรงมาไม่ขัดเกลา มีเพียงสิ่งเดียวที่ไม่เห็นเลย คือความอวดตัว

ทั้งที่ฉู่ขวงสามารถใช้ลีลาภาษาที่วิจิตรได้กว่านี้

แต่เขากลับใช้ถ้อยคำที่สามัญและเรียบง่ายที่สุด แล้วสามารถเขียนโรคหิดให้กลายเป็ดอกไม้บนผิวหนัง เขียนให้หญ้าป่า” ให้กลายเป็นสวนพฤกษชาติบนเขาเซียงซานได้

เรื่องราวของชาวบ้านร้านตลาด ก็ได้รับการถ่ายทอดออกมาอย่างกระชับและมีชีวิตชีวา เส้นโชคชะตาที่ซ่อนอยู่อย่างแยบยลประหนึ่งรอยงูในพงหญ้า กครั้งที่เนื้อหาไปถึงจุดที่โหดร้ายที่สุด ผู้เขียนจะไม่เรียงร้อยหรือประโคมความโหดร้ายนั้นเกินจำเป็น เพราะหลังจากทุกความพังพินาศ สิ่งที่รออยู่เสมอคือการขึ้นเหลียงซาน

แล้วหลังจากขึ้นเขาเหลียงซานเล่า?

โลกก็เริ่มเสียสติขึ้นเรื่อยๆ แม้แต่หลี่ขุยยังได้เป็นผู้พิพากษาจนกระทั่งสองหน้าสุดท้ายของนิยาย ฉู่ขวงถึงยอมเปิดหนทางระบายความอัดอั้นและพื้นที่ให้ยกระดับจิตใจให้ผู้อ่านเสียที

“กระแสน้ำขึ้นที่แม่น้ำเฉียนถัง ข้าจึงรู้ว่าข้าคือข้า”

ท่ามกลางโลกมนุษย์อันไร้เหตุผลเช่นนี้ ต่อให้ฆ่าคนวางเพลิงก็ไม่ใช่เรื่องง่ายนัก ตอนที่หลู่จื้อเซินรู้แจ้งในสัจธรรม ก็ไม่รู้เหมือนกันว่าอีก 107 ชีวิตที่เหลือเข้าใจชีวิตในวันที่ยังหายใจ หรือเข้าใจตอนที่หมดลมหายใจกันบ้างแล้วหรือไม่

ถึงอย่างไร นี่ยอดวรรณกรรมแห่งยอดวรรณกรรมยุคราชวงศ์หมิง

งานเขียนที่ติดดิน ขนาดที่ทุกคนหาตัวเองเจอในเรื่องได้สักจุด

นี่แหละวรรณกรรมเพื่อมหาชน ทั้งวรรณศิลป์และความเป็นสามัญเข้าถึงง่าย ล้วนทำได้สุดในทุกแง่มุม

แล้วยังมีบางคนที่ตีความแบบนอกกรอบ มองหนังสือเล่มนี้จากมุมที่ไม่มีใครคิดถึงมาก่อน

และที่เหลือเชื่อยิ่งกว่านั้นคือ มีนักวิจารณ์รายหนึ่งทำสำมะโนประชากรของซ้องกั๋งกันเลยทีเดียว!

‘ตัวละครทั้งเรื่องมีมากกว่า 600 คนมีตัวละครผู้หญิงทั้งหมด 76 คน ในนั้น 29 คนถูกเอ่ยถึงแบบผ่าน ๆ ไม่ได้บรรยายจริงจัง ส่วนอีก 47 ตัวละครที่มีการบรรยายโดยละเอียด แบ่งได้เป็นวีรสตรี 4 คน ตัวละครฝ่ายธรรมะ 18 คน ตัวละครฝ่ายอธรรม 22 คน ตัวละครประเภทนางฟ้า 3 คน นอกจากนี้ยังมีตัวละครที่มีพลังเวทหรือพลังเหนือธรรมชาติอยู่สิบสามคนและตัวละครขุนนางหลากหลายชั้นยศกว่า 40 คน

ในบรรดา 108 ผู้กล้าแห่งเขาเหลียงซาน มีภูมิหลังทางอาชีพถึงเกือบ 50 ประเภท มีแซ่ทั้งหมด 77 แซ่ (แซ่หลี่มากที่สุด มี 7 คน)ถิ่นกำเนิดของตัวละครกระจายอยู่ใน 14 มณฑลในปัจจุบัน มีตัวละครทั้งหมด 36 มีผู้ต้องโทษจำคุกโดยไม่เป็นธรรมจำนวน 36 คนเนื่องด้วยเหตุผลต่างๆ

มีผู้กล้าแห่งเขาเหลียงซาน 16 คน เช่น สื่อจิ้น หลินชง ฯลฯซึ่งระบุอายุไว้เมื่อปรากฏตัวครั้งแรก อายุเฉลี่ยของพวกเขาอยู่ที่ 28 ปี…’

เขียนรีวิวหนังสือไม่เป็น ก็เลยมาเล่นสายสถิติ?

แต่ถึงกระนั้น การสำรวจเชิงตัวเลขเหล่านี้ก็พิสูจน์ได้ว่า การโปรโมตของ คลังหนังสือซิลเวอร์บลูนั้นไม่ได้เกินจริง

หนังสือเล่มนี้เป็นผลงานนิยายตัวละครหมู่ ที่ยิ่งใหญ่ที่สุดในประวัติศาสตร์จริงๆ

ส่วนคำโปรโมตที่ว่าซ้องกั๋งเป็นวรรณกรรมสงครามหลากหลายมิติ เจ้าของบทวิจารณ์คนนั้นก็เก็บข้อมูลมาเช่นกัน

ตลอดทั้งเรื่องมีการรบ 64 ครั้ง ภายใน 71 บทแรกมีถึง 32 ครั้งครั้งที่ใหญ่ที่สุด มีทั้งสองฝ่ายยกทัพรวมกันกว่าสองถึงสามแสนคน

นอกจากนั้นยังบรรยายถึงกองกำลังทั้งหกฝ่าย ได้แก่ กองกำลังเหลียงซาน กองกำลังราชสำนัก กองกำลังของแคว้นเหลียว กองกำลังของเถียนหู กองกำลังของหวังชิ่ง และกองกำลังของฟางล่า

มีฉากที่นักพรตใช้พลังเวทต่อสู้กัน 9 ครั้ง มีฉากสงครามสายลับและการจารกรรม 26 ครั้ง

มีการกล่าวถึงอาวุธกว่า 30 ชนิ ทั้งอาวุธระยะประชิดและอาวุธแบบใช้ดินปืน

เขาเหลียงซานส่วนการจัดลำดับตำแหน่งถึง 6 ครั้ง

ซ้องกั๋งไม่เพียงสะท้อนโลกของมนุษย์เท่านั้น แต่ยังสะท้อนโลกของสัตว์ ที่มีความสัมพันธ์แนบแน่นกับมนุษย์ด้วยแต่ยังสะท้อนโลกของสัตว์ที่ใกล้ชิดกับมนุษย์ด้วยเช่นกัน

มีการกล่าวถึงสัตว์อย่างเสือ ม้า มังกร งู รวมแล้ว 44 ชนิดและมีที่บรรยายแบบลงรายละเอียดอยู่ 11 ชนิดส่วนฉายาของเหล่า 108 วีรบุรุษ ก็มีถึง 34 ฉายามีถึง 17 ฉายาที่ใช้ชื่อของสัตว์องค์ประกอบ

นี่ต้องใช้เวลาเก็บสถิติกี่นานแค่ไหนกันเนี่ย?

พี่ชายคนนี้เป็นนักวิจารณ์หนังสือ หรือเป็นนักบัญชีกันแน่!?”

…

ในขณะที่กระแสของซ้องกั๋งกำลังโหมคลั่งไปทั่วทั้งบลูสตาร์หลินเยวียนก็ได้รับสายจากประธานกรรมการอย่างกะทันหัน

อีกฝ่ายเปิดประเด็นแบบไม่อ้อมค้อม “ผมว่าซ้องกั๋งนี่เหมาะเอาไปทำเป็นซีรีส์นะ!”

VERIFYCAPTCHA_LABELยืนยัน