Full-time Artist ใครว่าผมไม่เหมาะเป็นศิลปิน นิยาย บท 1303

ตอนที่ 1303 หลุมอุกกาบาตยักษ์ยุคก่อนประวัติศาสตร์

หลิงคงคือผู้บริหารหลักของจี๋เค่อปู้ลั่ว ถึงขั้นเคยเป็นทายาทของปู้ลั่วในอดีต เขาไม่ใช่อินฟลูเอนเซอร์ที่ต้องพึ่งฝีปากอันโผงผางรุนแรงเพื่อเรียกยอดวิว การที่บุคคลระดับนี้ออกมาตั้งคำถามต่อสาธารณะในเรื่องที่ไม่คาดคิดเช่นนี้ ย่อมทำให้ชักนำความคิดของชาวเน็ตไปสู่มุมที่ยิ่งขบคิดแล้วยิ่งน่าขนลุก

เรื่องนี้ไม่ได้เกี่ยวข้องกับฉู่ขวงเพียงคนเดียว

ขณะเดียวกันก็ยังลากเซี่ยนอวี๋และอิ่งจือให้ติดร่างแหเข้าไปด้วย

พูดได้เพียงว่า

ถ้าสิ่งที่หลิงคงพูดเป็นความจริง ไม่ใช่แค่ความน่าเกรงขามของอัจฉริยะอย่างฉู่ขวงจะพังทลายลง แต่เซี่ยนอวี๋และอิ่งจือก็ต้องถูกโจมตีอีกไม่น้อยเช่นเดียวกัน

จุดจบในลักษณะเดียวกับที่ภาพลักษณ์พังทลายลงจนไม่เหลือชิ้นดี!

เพราะที่ผ่านมา เซี่ยนอวี๋และอิ่งจือคือบุคคลสำคัญที่ยืนยันว่าฉู่ขวงมีตัวตนอยู่จริง พวกเขาเปรียบเสมือนเป็นคนที่ใช้ชื่อเสียงมาค้ำประกันต่อสาธารณชน เพื่อสร้างภาพจำว่าฉู่ขวงมีอยู่จริงมาโดยตลอด

แต่เห็นได้ชัดว่า

ฉู่ขวงในปัจจุบันนี้เปรียบดั่งต้นไม้ที่หยั่งรากลึก

อย่าว่าแต่หลิงคงเลย หรือแม้กระทั่งผู้บริหารระดับสูงสุดของจี๋เค่อปู้ลั่วออกมาตั้งข้อกังขาว่าเจ้าแก่ฉู่ขวง เป็นแค่ตัวละครที่ทีมงานของกลุ่มทุนสร้างขึ้นมา ก็ไม่มีทางทำให้ชาวเน็ตเปลี่ยนได้ในทันที

คนส่วนใหญ่ยังหัวเราะเยาะทฤษฎีด้วยซ้ำไป

‘เหลวไหลสิ้นดี’

‘จินตนาการล้ำเลิศเกินไปแล้ว’

‘พูดว่าเจ้าแก่ฉู่ขวงเป็นมนุษย์ต่างดาวยังน่าเชื่อกว่านี้อีก’

‘หลิงคงเป็นตัวแทนของกลุ่มทุนฝั่งจงโจว ตอนนี้กลุ่มทุนฝั่งจงโจวเล่นงานฉู่ขวงไม่ได้ เล่นงานเซี่ยนอวี๋ก็ไม่ได้ สุดท้ายก็เลยเลิกโจมตีผลงาน แล้วหันไปเล็งเป้าที่ตัวตนของเจ้าแก่ฉู่ขวงแทน ถ้าพ่อเพลงอวี๋ไม่ได้ออกสื่อมานานหลายปีขนาดนี้ ป่านนี้โดนตั้งคำถามว่ามีทีมงานดำเนินการอยู่เบื้องหลังใช่ไหมล่ะ? ถึงยังไงตามตรรกะของหลิงคงคือ คุณเป็นใคร ทำไมต้องเก่งขนาดนี้ด้วย?’

‘ขำจะแย่อยู่แล้ว’

‘ขอถามหน่อยเถอะ หนังสือของฉู่ขวงที่มีแต่ผลงานระดับมาสเตอร์พีซ จะมีนักเขียนระดับปรมาจารย์คนไหนใจกว้างขนาดยอมทุ่มเทอยู่เบื้องหลังเพื่อสร้างให้ฉู่ขวงมีชื่อเสียงแทน?’

‘เหลือเชื่อยิ่งกว่าคือ ตามคำพูดของหลิงคง เขาหมายความว่าปรมาจารย์ระดับนั้นมีเป็นโขยง’

‘ฮ่าๆๆๆๆ บนบลูสตาร์มีปรมาจารย์ระดับนั้นสักกี่คนเชียว พวกเขาจะยอมยกผลงานตัวเองไปให้ฉู่ขวงเซ็นชื่อแทนงั้นเหรอ?’

‘หรือจะบอกว่าปรมาจารย์เหล่านั้นไม่รู้ว่าผลงานตัวเองมีค่าขนาดไหน?’

‘ถ้าเจ้าแก่ฉู่ขวงสามารถหากลุ่มปรมาจารย์นิรนามที่ยินดีทำงานให้เขาแบบเต็มใจจริงๆ งั้นเสน่ห์ของเขาก็ต้องอยู่ในระดับที่ใครเทียบเทียมไม่ได้แล้วละ’

‘หลิงคงไปไกลๆ เลย!’

‘ล้อเล่นอะไรอยู่ คิดจะขุดรากถอนโคนเจ้าแก่ฉู่ขวงหรือ?’

‘หลิงคงอาจจะเข้าว่าที่เจ้าแก่ฉู่ขวงโดนด่าเยอะเพราะเขาไม่มีแฟนคลับหรือไง?’

หลิงคงโดนชาวเน็ตรุมถล่มในทันที

ไม่ใช่แค่แฟนคลับของฉู่ขวงที่รุมก่นด่า

แฟนคลับของเซี่ยนอวี๋และอิ่งจือก็เดือดดาลไม่แพ้กัน

เรื่องนี้ลุกลากไปถึงชื่อเสียงของทั้งเซี่ยนอวี๋และอิ่งจือโดยตรงและนั่นไปกระตุ้นความรู้สึกอันอ่อนไหวของผู้คนจำนวนมาก แน่ นอนว่าหลิงคงจึงตกเป็นเป้ากลางยิงของทุกคน ถึงขั้นถูกขับไล่และด่าทอราวกับหนูข้างถนน

ฟังดูสมเหตุสมผลจนน่าขนลุก

หลายคนก็เพิ่งตระหนักจากเหตุการณ์นี้ว่า สามสหายนี้ดูจะมีชะตาร่วมกัน รุ่งก็รุ่งพร้อมกัน ร่วงก็ร่วงพร้อมกัน

…

นี่คือครั้งแรกหลังจากการผนวกรวมบลูสตาร์ ที่มีคนคนหนึ่งต้องเผชิญกับแรงกดดันจากการรวมพลังของแฟนคลับทั้งสามฝ่ายพร้อมกัน เมื่อมองจากมุมนี้ หลิงคงก็นับว่าได้ว่าเป็นผู้กล้าหมายเลขของบลูสตาร์ได้อย่างสม ศักดิ์ศรี

ทว่าราคาที่หลิงคงต้องจ่ายนั้นหนักหนาสาหัสเกินรับไหว

เพราะนอกจากจะโจมตี ทั้งยังจงใจยิงไปโดนเซี่ยนอวี๋และอิ่งจือ จนตัวเขาเองก็โดมล้อมโจมตีอย่างหนักหน่วง

ผู้ที่บาดเจ็บหนักที่สุดกลับกลายเป็นจี๋เค่อปู้ลั่วเอง

ภายในเวลาสั้นๆ เพียงสามวัน หุ้นของจี๋เค่อปู้ลั่วก็ร่วงอย่างต่อเนื่องดิ่งลงสู่จุดต่ำสุดในประวัติศาสตร์ สินทรัพย์ของผู้ถือหุ้นหดหายยับเยิน

ทั้งที่เดิมทีเป็นแพลตฟอร์มโซเชียลที่มีผู้ใช้งานมากที่สุดในบลูสตาร์ ทว่าตลอดสามวันที่ผ่านมา ผู้ใช้เก่าจำนวนมหาศาลพร้อมใจกันลบบัญชีทิ้ง แล้วหันไปใช้บล็อกแทน

สงครามระหว่างบล็อกและจี๋เค่อปู้ลั่วที่ยืดเยื้อมาหลายปี

กลับเกิดจุดเปลี่ยนอย่างกะทันหันเพราะเหตุการณ์นี้

ชาวเน็ตดำเนินการอย่างเป็นรูปธรรมเพื่อคว่ำบาตรหลิงคงและจี๋เค่อปู้ลั่วเพื่อแสดงจุดยืนสนับสนุนสามสหาย ทั้งยังเป็นการตัดสินผลแพ้ชนะระหว่างแพลตฟอร์มโซเชียลมีเดียยักษ์ใหญ่สองเจ้าอย่างเด็ดขาดในชั่วพริบตา

กล่าวอีกอย่างก็คือ

ความพยายามของหลิงคงในการโจมตีเพื่อโค่นล้มสามสหายด้วยบทความสั้น แต่ไม่เพียงไม่สามารถสร้างความเสียหายให้พวกเขาได้จริงๆ กลับกลายเป็นการกระทำที่เกือบจะทำลายตัวเอง แต่กลับพาจี๋เค่อปู้ลั่วพังยับเยินยกบริษัท และยังส่งให้คู่แข่งขึ้นสู่สถานะ เทพผู้เป็นอมตะไปอีกขั้น

ในชั่วขณะนี้ ทุกคนต่างตกตะลึงกับอิทธิพลของสามสหายอย่างแท้จริง!

‘ให้ตายเถอะ!’

‘แม้แต่แพลตฟอร์มโซเชียลมีเดียอันดับหนึ่งของบลูสตาร์ยังรับแรงกดดันไม่ไหว?’

‘ไม่รู้เลยว่าผู้ใช้ของแพลตฟอร์มนี้มีกี่คนที่เป็นแฟนคลับของสามสหาย’

‘ปกติแค่แฟนคลับแบนแพลตฟอร์มเพื่อศิลปินก็เห็นกันบ่อย แต่ไม่เคยมีครั้งไหนที่ผลกระทบจะหนักขนาดนี้เลย’

‘คงเป็นเพราะแฟนคลับศิลปินคนอื่นพลังไม่มากพอ?’

‘หลิงคงนี่เก่งเรื่องแทงข้างหลังจริงๆ !’

‘นักฆ่าเร้นเงา หลิงคง!’

‘ฮ่าๆๆๆๆๆๆ เอาเรื่องอยู่นะ’”

‘หลิงคงนี่ตัวซวยของแท้ หลอกเขียนแถลงการณ์สั้นๆ ทีเดียว ทำจี๋เค่อปู้ลั่วเจ๊งไปครึ่งนึง’

‘ใครบอกว่าเขาเป็นพวกเดียวกับจี๋เค่อกัน?’

‘ตอนนั้นจี๋เค่อซื้อกิจการของปู้ลั่วไป หลิงคงที่เป็นถึงทายาทของปู้ลั่วก็คงเก็บความแค้นไว้เต็มอก รอวันล้างแค้นอยู่นานแล้ว’

‘เฮงซวยจริง!’

‘หลิงคงนี่คือหลุมอุกกาบาตยักษ์ยุคก่อนประวัติศาสตร์ ใครยุ่งกับเขา คนนั้นถูกดึงให้ซวยไปด้วย!’

…

การเคลื่อนไหวของหลิงคงนั้นรวดเร็วและอุกอาจ เขาปล่อยบทความสั้นๆ ออกไปโดยที่เขาไม่ได้แจ้งใครล่วงหน้า

ยิงนัดเดียว ฟ้าแทบถล่ม!

ทั้งจี๋เค่อปู้ลั่วตกอยู่ในความโกลาหล!

ในคืนนั้นเอง ลูกชายของผู้ถือหุ้นรายใหญ่ที่สุดเบื้องหลังจี๋เค่อปู้ลั่วก็ทนไม่ไหว คุมอารมณ์ไม่อยู่ ซัดกำปั้นใส่ใบหน้าอันหล่อเหลาของหลิงคงอย่างแรง พร้อมกับคำรามลั่นอย่างโกรธเกรี้ยว

“นายบ้าไปแล้วหรือไง!”

“หวังจื่อ นายเชื่อฉันเถอะ!”หลิงคงไม่สนใจความแสบร้อนบนใบหน้า น้ำเสียงทั้งรีบร้อนทั้งหนักแน่น“ฉู่ขวงมีปัญหาแน่นอน ปัญหาใหญ่มากด้วย!”

“คนที่มีปัญหามากที่สุดคือนายต่างหาก!”

หวังจื่อคือบุตรชายของผู้ถือหุ้นรายใหญ่ที่สุดของจี๋เค่อปู้ลั่ว และเป็นเพื่อนสนิทของหลิงคงมาหลายปี

ไม่อย่างนั้น หลังจากปู้ลั่วถูกจี๋เค่อปู้ลั่วเข้าซื้อกิจการ หลิงคงก็คงไม่มีทางได้ขึ้นเป็นผู้จัดการคนใหม่ของบริษัทได้หรอก

“ตั้งแต่วันแรกที่ปู้ลั่วปะทะกับอิ่งจือครั้งแรก นายก็เหมือนคนผีเข้า คอยหาเรื่องพวกเขาไม่เลิก นายก็เห็นอยู่ว่าตลอดหลายปีมานี้ พวกเขาทั้งสามคนสูงขึ้นเรื่อยๆ จนเอื้อมไม่ถึง นายแม่งก็ยังไม่ยอมหยุดสักที ฉันเตือนนายไปกี่ครั้งแล้วว่า ตอนนี้พวกนั้นไม่ใช่คนที่นายจะไปแตะได้ ต่อให้เป็นฉันก็ยังหาเรื่องพวกเขาไม่ได้เลย ยุคนี้มันไม่เหมือนเมื่อก่อนแล้ว เราไม่มีทางเอาชนะพวกเขาได้ ยอมถอยออกมาเงียบๆ อยู่เฉยๆ ไม่ดีกว่าหรือ?”

หวังจื่อเอ่ยด้วยความโกรธระคนผิดหวัง

VERIFYCAPTCHA_LABELยืนยัน