Full-time Artist ใครว่าผมไม่เหมาะเป็นศิลปิน นิยาย บท 1323

ตอนที่ 1323 ฉันเหมือนปลาแหวกว่ายอยู่ในสระบัวของเธอ (1)

เดือนสี่บนผืนดิน บุปผาโรยรา

อารามบนภูผา ดอกท้อเพิ่งผลิบาน

ทว่าในเดือนสี่ของฉินโจว บุปผาหาได้โรยสิ้น อากาศยังรัญจวนด้วยกลิ่นหอมเย็นจับใจ ลมหายใจของฤดูใบไม้ผลิยังคงแจ่มชัด

แต่ในโลกออนไลน์

กลับมีข่าวหนึ่งที่ปะทุราวกับพายุพัดผ่านทั้งทุกทวีป ‘ฉินเจินและเซี่ยนอวี๋จะประชันกันด้วยซิมโฟนี ในเดือนพฤษภาคม ที่หอแสดงดนตรีแห่งจงโจว!’

ไม่รู้ว่าข่าวนี้หลุดออกมาจากไหน

แต่ชาวเน็ตทั่วทั้งบลูสตาร์พากันตื่นเต้น!

‘อ๊า!’

‘เร็วขนาดนั้นเลยหรือ!’

‘สู้กันเลย!’

‘ศึกชี้ขาดแชมป์อันดับหนึ่งของสาขาดนตรี!’

‘รู้อยู่แล้วว่าสุดท้ายต้องมีศึกนี้แน่นอน!’

‘ตื่นเต้นจัง’

‘ถ้าไปดูสดได้ก็คงดีนะ’

‘ไม่ต้องคิดเลย บัตรคอนระดับนี้ ต่อให้มือไวก็ไม่พอหรอก’

‘พ่อเพลงอวี๋จะชนะไหมเนี่ย?’

‘ฉันเชียร์พ่อเพลงอวี๋สุดใจเลย!’

‘ฉันก็เหมือนกัน!’

‘พ่อเพลงอวี๋ต้องชนะ!’

‘ก็จริง แต่ฉินเจินก็โหดมากนะ’

‘ฉันไม่สน พ่อเพลงอวี๋ไร้เทียมทานสำหรับฉันเสมอ!’

‘ถ้าจะพูดถึงความครบเครื่องละก็ พ่อเพลงอวี๋เหนือกว่าฉินเจินจริงๆ นั่นแหละ อย่างน้อย ต่อให้เป็นระดับฉินเจิน ก็ไม่มีทางเชี่ยวชาญเครื่องดนตรีทุกชนิด แถมยังเล่นออกมาดูดีเหมือนพ่อเพลงอวี๋ได้’

เอาเถอะ

แม้จะยังไม่สามารถประเมินความแตกต่างในแง่ของฝีมือระหว่างหลินเยวียนกับฉินเจินได้ แต่ก็ต้องยอมรับความจริงข้อหนึ่งส่า

ความนิยมของหลินเยวียนนั้นไร้เทียมทานจริงๆ !

มีคนช่างสงสัยถึงกับอุตส่าห์เปิดโพลสำรวจว่า [ฉินเจินกับเซี่ยนอวี๋ คุณชื่นชอบใครมากกว่ากัน]

ผลโหวตนั้นทำให้ทุกคนต้องตกตะลึง

มีชาวเน็ตถึง 70 เปอร์เซ็นต์ที่ชื่นชอบเซี่ยนอวี๋มากกว่า!

แล้วคิดว่าที่เหลืออีก 30 เปอร์เซ็นต์นั้นชอบฉินเจินมากกว่าหรือ?

ผิดแล้ว

อีก 20 เปอร์เซ็นต์เลือกฉินเจิน

และ 10 เปอร์เซ็นต์เลือกเป็นกลาง หมายความว่าพวกเขา ‘ชอบทั้งคู่’

ที่น่าสนใจยิ่งกว่านั้นคือ

หยางจงหมิงเองก็มาร่วมโหวตด้วย แล้วเขาเลือกอย่างสง่าผ่าเผยว่า‘ชอบเซี่ยนอวี๋มากกว่า’ อีกทั้งยังเปิดเป็นสาธารณะให้ทุกคนเห็นด้วย

ทันทีที่เห็น ชาวเน็ตระเบิดหัวเราะ

‘นี่เรียกว่าเอ็นดูหรือเปล่าน้าา?’

‘นี่เรียกว่าปกป้องหรือเปล่าน้าา?’

‘เชื่อพ่อเพลงหยางได้เสมอ!’

‘ฉันไม่ชิปคู่อื่นแล้ว ขอแค่พ่อเพลงหยางxพ่อเพลงอวี๋คู่เดียวก็พอ! ชิปคู่นี้เหมือนได้ซดซุปปลาแพะ!’

‘พ่อเพลงหยาง: ฉินเจินนี่ลูกเล่นเยอะจริงๆ ’

‘อื้ม แพรวพราวใช่ไหมล่ะ ใครที่รู้คือรู้เลย ไม่ต้องอธิบายมาก’

‘ศึกประชันความนิยมรอบนี้ ฉินเจินแพ้แบบไม่ต้องสงสัยเลย หลินเยวียนเล่นสองรุมหนึ่งนะ ทั้งเซี่ยนอวี๋ทั้งฉู่ขวง ความนิยมแบบคูณสอง แบบนี้จะไม่ไร้เทียมทานได้ยังไงกัน’

‘หยางพ่อนี่กล้าจริงๆ ไม่กลัวฉินเจินเคืองเลยสักนิด!’

‘จะต้องกลัวทำไม หยางพ่อก็อยู่สามอันดับแรกของวงการดนตรีนะ ใครจะกล้ารับประกันว่าฉินเจินจะกดพ่อเพลงอวี๋กับหยางพ่อได้ตลอดไป?’

ท่ามกลางเสียงหัวเราะของชาวเน็ตนับไม่ถ้วนนั้นเอง

จู่ๆ ฉินเจินก็โพสต์ว่า ‘520[1]’

ตอนแรกทุกคนยังคิดว่าหมอนี่กำลังบอกรักใครอยู่หรือเปล่าจนกระทั่ง หอคอนเสิร์ตกลางทวีปจงโจว รีโพสต์พร้อมประกาศว่า

‘ตั้งตารอศึกชี้ชะตาแห่งวงการเพลง วันที่ 5/20!’

ตอนนั้นเอง ทุกคนถึงจะรู้ว่านั่นคือวันที่เขาจะดวลกับเซี่ยนอวี๋

ดูเหมือนฉินเจินจะตั้งตารอวันนี้อย่างใจจดใจจ่อ

ส่วนหนึ่งอาจเป็นเพราะโพลสนับสนุนที่ทำให้เขาไม่สบอารมณ์นัก แต่ก็ช่วยไม่ได้ ใครให้คู่แข่งเขาคืออัจฉริยะระดับปีศาจที่ข้ามไปได้หลากหลายสาขากันล่ะ

หลินเยวียนเองก็ได้รับแจ้งแล้วเช่นกัน

หลังจากสั่งทักษะวาทยกรระดับปรมาจารย์จากระบบ เขาก็เตรียมพร้อมเต็มที่ แค่ฝึกซ้อมอีกไม่กี่รอบก่อนถึงวันจริงก็เพียงพอแล้ว

อย่างไรก็ตาม โลกภายนอกไม่มีใครรู้ว่าเซี่ยนอวี๋จะขึ้นเป็นวาทยกรด้วยตัวเองในศึกครั้งนี้

…

วันเวลาหลังจากนั้น ทุกอย่างก็เดินหน้าไปตามแผนของหลินเยวียน

ปลายเดือนเมษายนผจญภัยแดนคำสาปราชินีหิมะ ก็ออกจากโปรแกรมฉาย

ในเวลาสั้นๆ เพียงหนึ่งเดือน ภาพยนตร์เรื่องนี้ก็กวาดรายได้ทะลุหนึ่งหมื่นล้านหยวน กลายเป็นแอนิเมชันเรื่องที่สามของบลูสตาร์ซึ่งทำรายได้แตะหนึ่งหมื่นล้านหยวน จนผู้คนต่างต้องทุทานออกมาด้วยความตื่นตะลึง

‘อิ่งจือฆ่าไม่เลี้ยงแล้ว!’

‘นี่แหละเสน่ห์ของเทพแห่งจิตรกรรมตัวจริง!’

‘หนังแอนิเมชันอันดับสามของบลูสตาร์ที่รายได้ทะลุหมื่นล้านมาแล้ว!’

‘ผลงานแจ้งเกิดของค่ายตามเงาฝันคือเรื่องวอลล์อี ถึงเสียงวิจารณ์ดีไม่แพ้เรื่องนี้ แต่รายได้ต่างกันคนละโยชน์เลย’

‘สะสมไว้ยาวๆ แล้วระเบิดพลังทีเดียว!’

‘ถึงยังไงอิ่งจือก็ไม่ได้ปล่อยแอนิเมชันเรื่องใหม่มานานแล้ว มีแต่การ์ตูนเด็กที่ออกมาเรื่อยๆ ’

‘นี่คือจะเร่งความเร็วไล่ตามจังหวะของหลินเยวียนแล้วหรือ?’

‘ฉันจำได้ว่าในบรรดาผลงานหลินเยวียน มีแค่คนเล็กหมัดเทวดา ที่ทำรายได้ทะลุหนึ่งหมื่นล้าน’

‘เห็นโปรโมตอยู่ว่าภาคสองจะมาแล้ว’

‘นี่คือทำทีเดียวรวดสองภาคเลยหรือ ความมั่นใจแตะจุดสูงสุดจริงๆ !’

‘ถ้าภาคหนึ่งพังขึ้นมา งบสร้างภาคสองนี่มีหวังจมหายวับไปกับน้ำแน่ๆ ’

‘แสดงอิ่งจือคงไม่เคยคิดว่าภาคหนึ่งจะพังตั้งแต่แรกอยู่แล้วสินะ’

‘กล้ามาก!’

กล้าจริงๆ

ทางด้านพี่ห่าวอวิ้นเองก็กล่าวอย่างตรงไปตรงมาว่า

“ฉันไม่ร้องเพลงภาษาฉู่หรือภาษาฉีแล้วนะ ออกเสียงไม่ค่อยเป๊ะ แต่เพลงภาษาอังอังกฤษไม่มีปัญหา”

“ได้”

หลินเยวียนตกปากรับคำ

เพราะการทำเพลงแบบเฉพาะตัวบุคคล จะต้องยึดความต้องการของนักร้องเป็นหลัก ยกเว้นกรณีที่เจ้าตัวไม่รู้จะไปทางไหนดี หลินเยวียนค่อยเสนอแนวทางให้

เมื่ออัดอัลบั้มทั้งชุดอัดเสร็จ สตาร์ไลท์ก็รีบปล่อยก่อนเข้าพฤษภาคมพอดี

อัลบั้มเดี่ยวลำดับที่สี่ของราชวงศ์ปลาที่แฟนๆ รอคอยนั้นออกมาแล้ว!

ธีมของอัลบั้มนี้คือ ‘ผู้หญิง’!

…

เมื่อชาวเน็ตเห็นธีมอัลบั้มว่าคือผู้หญิง ทุกคนก็อึ้งไปชั่วขณะ

ผู้หญิง?

ทำไมถึงเป็นธีมผู้หญิงกันนะ?

แต่เมื่อเพลงแรกอย่าง ‘แสงจันทร์เหนือสระบัว’ เริ่มขึ้นทุกคนต่างก็ระเบิดเสียงหัวเราะแทบพร้อมกัน จนลืมขบคิดเรื่องธีมอัลบั้มไปชั่วขณะ!

เพลงนี้เป็นการร้องคู่ของหลินเยวียนกับพี่ห่าวอวิ้น

เมื่อเข้าท่อนคอรัส เสียงของเว่ยห่าวอวิ้นก็ดังกังวาน

“ฉันเหมือนปลาแหวกว่ายอยู่ในสระบัวของเธอ

เพียงเพื่อเฝ้ารอใต้แสงจันทร์กระจ่าง

สี่ฤดูผันผ่าน กลิ่นหอมดอกบัวยังไม่จาง

รอให้เธอปรากฏกลางสายน้ำอีกครา…”

จากนั้น

หลินเยวียนก็ร้องเนื้อเพลงของตน “สระบัวเอ๋ยช่วยร้องช้าๆๆๆ หน่อยนะ แสงจันทร์เอ๋ยช่วยฟังช้าๆๆๆ หน่อยนะ เจ้าปลาน้อยเอ๋ยช่วยว่ายช้าๆๆๆ หน่อยนะ”

‘ฮ่าๆๆๆๆ !’

‘นี่มันเพลงที่ใช้ภายในราชวงศ์ปลาชัดๆ ’

‘ฉันเหมือนปลาแหวกว่ายอยู่ในสระบัวของเธอ พี่ห่าวอวิ้นร้องว่าฉันเหมือนปลา เนื้อเพลงหมายความว่ายังไงก็ชัดเจนอยู่แล้วไหม!’

‘ส่วนท่อนของพ่อเพลงอวี๋ที่ร้องว่าเจ้าปลาน้อยเอ๋ยช่วยว่ายช้าๆๆๆ หน่อยนะคือก็ขำไม่ไหว’

‘เพลงคุณภาพดีมากอะ!’

‘เป็นเพลงแนวโบราณที่มีสไตล์ไม่ธรรมดาจริงๆ !’

‘ต้องเป็นเสียงพี่ห่าวอวิ้นเท่านั้นถึงจะได้ฟีลนี้!’

‘พ่อเพลงอวี๋ร้องคู่กับพี่ห่าวอวิ้นทีไร พี่แกคือโหมดประหยัดพลังทุกครั้ง’

‘นี่ยังถือว่าเต็มที่แล้วนะ’

‘สมัยเพลงลำนำพื้นเมืองสุดเจ๋ง พ่อเพลงอวี๋ร้องทั้งเพลงอยู่สามคำเอง’

‘สุดหัวใจ!’

‘เฮือก!”

‘พ่อเพลงอวี๋: เราร้องคู่กันไง พาร์ตฉันสามคำ ค่าตัวหารสองคงไม่มีปัญหาใช่ไหม?’

…

[1] 520 ในภาษาจีนกลางออกเสียงว่า ‘อู่เอ้อร์หลิง’ ซึ่งคล้ายกับคำว่า ‘หว่ออ้ายหนี่’ ซึ่งแปลว่า ‘ฉันรักเธอ’ นอกจากนั้นยังหมายถึงวันที่ 20 พฤษภาคม ซึ่งเป็นวันแห่งความรักของชาวจีนด้วย