ตอนที่ 1322 อัลบั้มเทพลำดับที่สาม
……………
คืนนั้นหลังชมภาพยนตร์จบ ซุนเย่าหั่วกลับถึงบ้านปุ๊บก็รีบเริ่มจัดวางแผนโปรเจกต์ ‘แดนนิทาน’ ทันที!
ขณะเดียวกันบนโลกออนไลน์
กระแสของเรื่องผจญภัยแดนคำสาปราชินีหิมะ
ก็ระเบิดจนแทบครองพื้นที่กว่าค่อนของอินเทอร์เน็ต!
แอนิเมชันเรื่องนี้พิชิตใจผู้ชมไปนับไม่ถ้วน ทำให้ทั้งบลูสตาร์ได้เห็นอีกครั้งว่าความสามารถด้านการกำกับแอนิเมชันของอิ่งจือนั้นน่ากลัวแค่ไหน!
แน่นอนว่า
นอกจากการพูดถึงอิ่งจือแล้วยังมีสองเพลงที่กลายเป็นเพลงโปรดของผู้ชมไปแบบรวดเร็วด้วย
เพลงแรกคือ Do You Want to Build a Snowman?
ปั้นมนุษย์หิมะด้วยกันไหม
ส่วนเพลงที่สองคือ Let It Go
อย่าเปิดใจไป อย่าให้เขาเห็น ปล่อยมันไป
สองเพลงนี้ไพเราะมาก โดยเฉพาะเพลงหลังที่สร้างความประทับใจให้กับผู้ชมได้นับไม่ถ้วนระหว่างที่รับชมภาพยนตร์เรื่องนี้
ดังนั้น
หลังจากชมภาพยนตร์แล้ว ผู้ชมจำนวนมากก็รีบเปิดแอปพลิเคชันฟังเพลง และเสิร์ชหาทั้งสองเพลงนี้ทันที!
ทางสตาร์ไลท์เองก็รีบคว้าโอกาสทองปล่อยสองเพลงนี้พร้อมกับเพลงอื่นๆ ในอัลบั้มใหม่ของเจียงขุยออกมาทีเดียว!
ทันใดนั้น
กระแสความร้อนแรงของภาพยนตร์ ช่วยส่ งเสริมให้อัลบั้มของเจียงขุยได้รับความนิยมเพิ่มขึ้นแบบเต็มเม็ดเต็มห่วย!
‘อ๊า!’
‘มีอัลบั้มใหม่ออกแล้ว!”
‘ที่แท้สองเพลงนี้อยู่ในอัลบั้มใหม่ของเจียงขุยนี่เอง!’
‘เพลงอื่นๆ ในอัลบั้มใหม่ก็เพราะมากเลยนะ!’
‘จริงหรือ!?’
‘แน่นอนอยู่แล้วละ ถึงยังไงก็เป็นฝีมือพ่อเพลงอวี๋นี่นา!’
‘นี่คืออัลบั้มลำดับที่สามที่พ่อเพลงอวี๋ทำให้วงปลาเลยนะ!’
‘ขอฟังก่อน!’
‘ต้องโหลดเก็บไว้ก่อน เดี๋ยวจะค่อยๆ ฟัง’
‘เฮือก!’
‘เพลงแรกของอัลบั้มใหม่ก็เปิดมาน่าสนใจเลย ชื่อเพลงว่าปีกที่มองไม่เห็น!’
…
เพลงแรกของอัลบั้มก็คือ ‘ปีกที่มองไม่เห็น’!
ไม่ว่าเพลงนี้จะมีความหมายแบบไหนต่อจางเสาหานบนโลกเดิมผู้ชมบนบลูสตาร์ก็มีการตีความเป็นของตัวเอง!
‘ปีกที่มองไม่เห็น!”
‘พอเอามาเชื่อมกับประสบการณ์ของเจียงขุย ก็น่าจะหมายถึงพ่อเพลงอวี๋ใช่ไหมล่ะ?’
‘ชัดเจนขนาดนี้ ยังต้องถามอีกหรือ?’
‘ทุกครั้งที่ต้องเข้มแข็งในความโดดเดี่ยวตามลำพัง ทุกครั้งต่อให้เจ็บปวดจะไม่ยอมหลั่งน้ำตา ฉันรู้ว่าฉันมีปีกที่มองไม่เห็นคู่หนึ่ง คอยพาฉันโบยบินข้ามความสิ้นหวัง ถ้าพูดถึงคนที่พาเจียงขุยออกจากช่วงเวลาที่มืดมนของชีวิต ก็มีแต่พ่อเพลงอวี๋จริงๆ ’
‘สำหรับทุกคนในราชวงศ์ปลา พ่อเพลงอวี๋คือปีกที่มองไม่เห็น ของพวกเขาเลยนะ’
‘ในที่สุดฉันก็ได้เห็นความฝันบานสะพรั่ง ประโยคนี้เหมือนร้องถึงเจียงขุยที่ทำความฝันสำเร็จ ประสบความสำเร็จครั้งใหญ่’
‘ใช่แล้ว’
‘พอฟังแบบนี้ เพลงนี้เข้ากับทุกคนในราชวงศ์ปลามาก’
‘ราชวงศ์ปลาได้เจอพ่อเพลงอวี๋ นับว่าเป็นโชคดี!’
‘แน่นอน’
‘แต่ละคนก็เก่งมากอยู่แล้วนะ แค่คว้าโอกาสไว้ได้ถูกจังหวะเท่านั้นเอง!’
…
ไม่ใช่แค่เพลงนี้
เพลงอื่นๆ ในอัลบั้มก็สร้างความประหลาดใจให้แฟนๆ ได้มหาศาลเช่นเดียวกัน
อย่างเช่นเพลงที่สอง ‘ตำนาน’
‘พ่อเพลงอวี๋คือปีกที่มองไม่เห็นของราชวงศ์ปลา และเขาก็เป็นตำนานในใจของผู้คนนับไม่ถ้วนด้วย’
‘งั้นแปลว่าเนื้อเพลงท่อนที่ร้องว่า เพียงเพราะในฝูงชนวันนั้น ฉันมองเธออีกแค่หนึ่งครั้ง แต่ใบหน้าของเธอกลับตราตรึงในใจไม่เคยลืม คือกำลังบอกว่าพ่อเพลงอวี๋หล่อมาก?’
‘พรืด!’
‘มุมมองที่เหนือความคาดหมาย’
‘ในนิยายของเจ้าแก่ฉู่ขวงเคยเขียนว่าพบเอี้ยก้วยเพียงครั้งเดียว พลาดพลั้งชั่วชีวิต งั้นในชีวิตจริงก็ต้องเป็นแค่พบเซี่ยนอวี๋เพียงครั้งเดียว พลาดพลั้งชั่วชีวิตสินะ’
‘แต่งเรื่องกันเก่งจริง’
‘งั้นลองแต่งเรื่องจากเพลงถัดไปสิ’
‘อย่าบอกนะว่าพ่อเพลงอวี๋คือ ‘ถั่วแดง’ ของเพลงน่ะ?’
…
เพลงที่สามก็คือ ‘ถั่วแดง’
แฟนๆ แต่งเรื่องราวจากเพลงนี้ไม่ค่อยได้หรอก
แต่ก็ชื่นชมกันยกใหญ่หมือนเดิม
‘เพลงนี้มันไม่ได้บอกว่าพ่อเพลงอวี๋เป็นถั่วแดงอะไรทั้งนั้น’
‘งั้นเป็นถั่วแดงกวน?’
‘ถั่วแดงกวนบ้านแกเถอะ!’
‘คนฉู่บอกถั่วแดงกวน แข่งม้าแบบส่วนตัว[1]!’
‘ขออนุญาตไม่คุยกับคนโง่ เพลงนี้มันอ้างอิงจากบทกวีของพ่อเพลงอวี๋ต่างหาก บทกวีนั้นชื่อว่าถวิลหา’
‘ถั่วแดงผลิใบในแดนใต้ หวังเจ้าเก็บไว้แทนใจมั่น’
‘ถั่วแดงมีความหมายแทนความคิดถึงมาแต่เดิมแล้ว’
‘ของคนอื่นคืออ้างอิงบทกวีโบราณ แต่เนื้อเพลงของพ่อเพลงอวี๋คืออ้าง ผลงานของตัวเองโดยตรงเลยนะ’
‘เพลงรักเขียนแบบนี้ งดงามมาก!’
…
ต่อมาก็ถึงคิวเพลง ‘จดหมายรักถึงตัวฉัน’
เวอร์ชันภาษากลางของเพลงนี้ชื่อ ‘บันทึกรอยยิ้มลืมความเศร้า’
แต่หลินเยวียนใช้เวอร์ชันภาษาฉีขับร้อง
‘เพราะมาก!’
‘ขึ้นมาคำแรกก็คลาสสิกแล้ว!’
‘เพลงนี้เหมาะกับเสียงของเจียงขุยสุดๆ ’
‘ถ้าเป็นเพลงที่พ่อเพลงอวี๋ออกแบบให้ละก็ นั่นคือเพลงที่ถูกออกแบบมาเฉพาะตัวจริงๆ ’
‘ให้คนอื่นร้องยังไงก็ไม่ใช่อารมณ์นี้หรอก’
‘จริงๆ เจียงขุยเสียงหลากหลายมากนะ’
‘ฟังเพลงนี้แล้วไปฟังเพลงบุปผาหิมะ จะยิ่งรู้เลยว่าเสียงเธอปรับได้แค่ไหน’
…
ใช่แล้ว
เพลงถัดไปคือ ‘บุปผาหิมะ’
เป็นเพลงภาษาฉู่
‘คนฉู่รักเซี่ยนอวี๋ที่สุด!’
‘เพลงภาษาฉู่ ต้องฟังคนฉินร้อง!’
‘ฮ่าๆๆ ’
‘พรสวรรค์ด้านภาษาของราชวงศ์ปลานี่ทำผมอึ้งทุกครั้งเลย!’
‘เพลงนี้คืองานคลาสสิกจริงๆ พูดได้เลยนะว่าเพลงที่พ่อเพลงอวี๋แต่งนอกเหนือจากภาษากลางนี่โดยเฉลี่ยนแล้วคุณภาพสูงกว่าเพลงภาษากลางซะอีก!’

VERIFYCAPTCHA_LABEL
ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: Full-time Artist ใครว่าผมไม่เหมาะเป็นศิลปิน
ตอน 837-839 ไม่มีข้อความเลยครับ...