Full-time Artist ใครว่าผมไม่เหมาะเป็นศิลปิน นิยาย บท 1325

1325 /1328

ตอนที่ 1325 ปราชญ์ดนตรี (1)

ในที่สุด วันที่ 20 พฤษภาคมก็มาถึงท่ามกลางความคาดหวังของผู้คนทั่วทั้งบลูสตาร์

วันนี้

พรมแดงหน้าหอแสดงดนตรีจงโจวทอดยาวออกไปหลายร้อยเมตร

ไม่เพียงมีราชาราชินีเพลง และเหล่าพ่อเพลงร่วมเดินเฉิดฉายบนพรมแดงยังมีบุคคลระดับแนวหน้าของหลากหลายวงการทั่วบลูสตาร์ปรากฏตัวท่ามกลางเสียงชัตเตอร์ที่ดังต่อเนื่องของนักข่าว

หน้าอาคารนั้นเต็มไปด้วยแฟนคลับที่มาเฝ้ารอ

เสียงกรี๊ดและเสียงเชียร์ดังสนั่น

นักข่าวถ่ายรูปไปพลางพูดคุยกันด้วยความตื่นเต้น

“นานมากแล้วนะที่ไม่ได้เห็นงานใหญ่ขนาดนี้!”

“รายชื่อแขกเชิญอลังการยิ่งกว่างานฉลองเทศกาลฤดูใบไม้ผลิอีก!”

“ดูนั่น!”

“คนจากสมาคมวรรณศิลป์มาแล้ว!”

ไกลออกไป กลุ่มคนในชุดเครื่องแบบเดียวกัน ปักตราสมาคมวรรณศิลป์บนหน้าอกก็ปรากฏตัว ทว่าคนส่วนใหญ่ในกลุ่มเลือกเข้าทางประตูด้านข้างไปเงียบๆ มีเพียงสองคนที่เดินบนพรมแดง

คนหนึ่งคือ ประธานสมาคมวรรณศิลป์

อีกคนหนึ่งคือ รองประธานสมาคมวรรณศิลป์

“โอ้โฮ”

“สองคนนี้มาด้วยตัวเอง แปลว่าสมาคมให้ความสำคัญกับศึกครั้งนี้มากจริงๆ ”

“ก็แน่นอนอยู่แล้ว”

“งานระดับนี้ เป็นสิ่งที่สมาคมวรรณศิลป์อยากเห็นที่สุดเลยละ”

“แต่ต้องยอมรับเลยว่ากระแสสนับสนุนพ่อเพลงอวี๋นี่สูงจริงๆ แฟนคลับแทบจะตะโกนชื่อเขาคนเดียว จนเสียงเชียร์ของแฟนคลับฉินเจินถูกกลบไปหมดเลย”

…

หอแสดงดนตรีแห่งจงโจว

ด้านใน

ผู้ชมทยอยเดินไป

ที่นั่งถูกจับจองจนแน่นขึ้นเรื่อยๆ

พร้อมกันนั้นการถ่ายทอดสดทางอินเทอร์เน็ตก็เริ่มต้นขึ้นอย่างเป็นทางการในช่วงที่ผู้ชมเริ่มเข้ามา

พรึบๆ

ในหน้าจอถ่ายทอดสด คอมเมนต์วิ่งเข้ามาอย่างต่อเนื่อง

“กำลังจะเริ่มแล้ว!”

“ฉันอยู่โซน VIP ขั้นสูงสุด!”

“ฮ่าๆๆๆๆๆ หมายถึงสมาชิกไลฟ์แบบ VIP ใช่ไหมล่ะ?”

“ไลน์อัปแขกรับเชิญอลังการไปอีก!”

“ฉันเหมือนเห็นเหมยเสี่ยวเกอ อดีตอันดับหนึ่งสาขาการเต้นรำ! วันนี้มาดูพ่อเพลงอวี๋ขึ้นจุดสูงสุดสินะ?”

“เฟ่ยหยางหยางก็มา!”

ไม่นานมานี้ อิ่งจือเพิ่งปล่อยแอนิเมชันเรื่องแกะจอมซ่ากับหมาป่าจอมกวน ซึ่งกำลังฉายในช่องเด็ก

ในเรื่องมีตัวละครชื่อว่าเฟ่ยหยางหยาง

หน้าตาดันไปละม้ายคล้ายกับเฟ่ยหยางในชีวิตจริงอยู่หลายส่วน

ชาวเน็ตจึงตั้งฉายาให้เฟ่ยหยางว่า ‘เฟ่ยหยางหยาง’ เสียเลย

“ฉินเจินอยู่ไหน?”

“พ่อเพลงอวี๋ล่ะ?”

“น่าจะกำลังเตรียมตัวอยู่หลังเวที”

“เฮ้ย!”

“ดูที่ห้องรับรองส่วนตัวชั้นบนสิ เมื่อกี้กล้องแวบผ่าน นั่นเขาใช่ไหม?”

“โอ้โฮ!”

“เป็นเขาจริงๆ !”

“คนระดับนั้นอยู่ที่ส่วนกลางงานยุ่งสุดๆ ยังมางานนี้ได้หรือ!”

“สมศักดิ์ศรีของพ่อเพลงอวี๋กับฉินเจินแล้วละ!”

สมศักดิ์ศรีจริงๆ เพราะทุกคนสังเกตเห็นว่า บุคคลระดับใหญ่โตมากมาย นั่งกำลังนั่งอยู่ห้องโถงแห่งนี้

ปกติคนเหล่านี้จะต้องนั่งในห้องรับรองส่วนตัว

ทว่า วันนี้ห้องบ็อกซ์กลับเต็มไปด้วยคนที่มีสถานะสูงยิ่งกว่าขึ้นไปอีกขั้น

…

เวลาหนึ่งทุ่มตรง

ท่ามกลางเสียงพูดคุยของผู้ชมทั้งในห้องส่งและในหน้าจอถ่ายทอดสด พิธีกรอันหงก็เดินขึ้นเวที!

ทันใดนั้นผู้ชมก็ส่งเสียงเชียร์ด้วยความยินดี

เหมือนอันหงกลายเป็นพิธีกรประจำบลูสตาร์ไปแล้ว งานใหญ่ระดับบลูสตาร์จะขาดเขาไปไม่ได้

“แขกผู้มีเกียรติทุกท่าน ทั้งในฮอลล์และทางออนไลน์ สวัสดีตอนเย็นครับผมอันหง เป็นเกียรติอย่างยิ่งที่ได้รับหน้าที่พิธีกรของศึกชิงบัลลังก์แห่งวงการดนตรีในค่ำคืนนี้ ตอนนี้ผมเองก็มีความรู้สึกทั้งตื่นเต้น และประหม่าไม่ต่างจากทุกท่านเลยละครับ…”