Full-time Artist ใครว่าผมไม่เหมาะเป็นศิลปิน นิยาย บท 936

ตอนที่ 936 บันทึกการโชว์เทพของเซี่ยนอวี๋ (1)

ประเด็นการถกเถียงต่อเนื่องเกี่ยวกับดาบมังกรหยก หลินเยวียนเองก็ได้ติดตามดู

ด้วยความกระตือรือร้นของชาวเน็ต ดูเหมือนว่าภารกิจ ‘ฟื้นฟูนิยายกำลังภายใน’ ที่ระบบมอบหมายให้น่าจะใกล้สำเร็จแล้วใช่ไหม?

หลินเยวียนเรียกระบบขึ้นมาถาม

ระบบ “การฟื้นฟูกำลังภายในใกล้จะสำเร็จแล้ว”

หลินเยวียน “ใกล้จะสำเร็จแล้วคืออะไร?”

ระบบ “รอให้อิทธิพลขยายตัวต่อไปก็พอ”

หลินเยวียนเข้าใจแล้ว

ระบบหมายความว่ามังกรหยกไตรภาคนั้นเพียงพอที่จะทำให้นิยายกำลังภายในฟื้นฟูได้สำเร็จ เพียงแต่ต้องรอเวลาให้ผลงานเหล่านี้สร้างอิทธิพลขยายตัวต่อไป

ดูเหมือนว่าเขาจะสามารถหยุดพักจากการเขียนนิยายกำลังภายในได้ชั่วคราว

ฐานแฟนคลับของฉู่ขวงนั้นมีหลากหลาย ความชอบของผู้อ่านนั้นผู้อ่านแตกต่างกันไป เพราะฉู่ขวงเขียนได้ทุกแนว

ถ้าหากหลังจากนี้ฉู่ขวงยังเขียนแต่นิยายกำลังภายในไปเรื่อยๆ คนที่ไม่ชอบแนวนี้อาจจะรู้สึกเบื่อได้

หลินเยวียนผ่อนลมหายใจอย่างโล่งอก

ดูเหมือนว่าหลังจากนี้ฉู่ขวงจะสามารถหยุดพักได้สักหน่อยแล้ว

ในตอนนั้นเอง

ซุนเย่าหั่วโทรมา “รุ่นน้อง คืนนี้จะออกมาเจอกันหน่อยไหม?”

“ได้ครับ”

หลินเยวียนตอบตกลง

การนัดรวมตัวของกลุ่มราชวงศ์ปลากลายเป็นธรรมเนียมไปแล้ว ถ้าไม่มีอะไรผิดพลาด ทุกคนจะมากันครบทีมทุกครั้ง รวมถึงหลินเยวียนด้วย

ไม่ใช่ว่าทุกคนอยากจะเอาเปรียบซุนเย่าหั่ว

คนอื่นเคยพยายามจัดนัดรวมตัวเช่นนี้และจะออกค่าใช้จ่ายเอง

เพราะจะให้ซุนเย่าหั่วจ่ายเงินให้ทุกครั้ง พวกเขาก็ค่อนข้างเกรงใจเหมือนกัน

แต่ใครจะคิดว่าซุนเย่าหั่วจะโมโห ไม่ยอมให้คนอื่นจ่ายเด็ดขาด พร้อมพูดคำเดียวจนทุกคนเถียงไม่ออก

“พวกนายมีเงินแค่กระจิ๊ดเดียวเอง!”

ตั้งแต่นั้นมา จึงไม่มีใครพูดเรื่องเลี้ยงอีกเลย

จะหาความอับอายใส่ตัวเรื่องใส่ตัวทำไมกัน

และในวันนี้สถานที่นัดรวมตัวคือห้องส่วนตัวในร้านเยี่ยนเยี่ยนหม้อไฟลาขาใหม่

ตอนนี้เยี่ยนเยี่ยนหม้อไฟกลายเป็นร้านหม้อไฟแบบแฟรนไชส์ไปแล้ว

ไม่ใช่แค่ในเมืองซู แต่ในฉินโจวก็มีหลายสาขา

ดังนั้น

ตกเย็น

ขณะทุกคนรวมตัวและเริ่มรับประทานอาหารกัน เจียงขุยก็รีบถามซุนเย่าหั่วทันที

“นี่เป็นร้านหม้อไฟร้านที่เท่าไหร่ของเถ้าแก่ซุนแล้ว”

“นี่คือร้านที่สี่สิบห้าของฉันในฉินโจว”

“ตอนนี้เยี่ยนเยี่ยนหม้อไฟติดหนึ่งในสิบแบรนด์หม้อไฟที่ดีที่สุดในฉินโจว เป้าหมายต่อไปของฉันคือการทำให้เยี่ยนเยี่ยนหม้อไฟติดอันดับท็อปสาม ของฉินโจวให้ได้!”

ซุนเย่าหั่วตอบกลับด้วยรอยยิ้ม

ทุกคนถึงกับอึ้ง แต่ก็ไม่ได้แปลกใจจนเกินไป

เพราะตอนนี้ซุนเย่าหั่วคือเจ้าพ่อธุรกิจร้านอาหารตัวจริง ข่าวลือเรื่องการขยายอาณาจักรร้านอาหารของเขา มีให้ได้ยินแทบทุกช่วงเวลา

“เคล็ดลับ?”

ซุนเย่าหั่วครุ่นคิดเล็กน้อยก่อนตอบว่า “ร้านหม้อไฟ บริการลูกค้าให้ดีก็พอแล้วไม่ใช่เหรอ?”

ตอบแบบขอไปที?

เปล่าเลย

นี่คือความจริงใจของซุนเย่าหั่ว

เขาคิดว่าการเปิดร้านหม้อไฟก็เหมือนการใช้ชีวิต

คนที่รู้จักดูแลเอาใจใส่ย่อมประสบความสำเร็จเสมอ

ซุนเย่าหั่วไม่ได้ทำอะไรที่ยิ่งใหญ่ เพียงแค่ตั้งใจดูแลรุ่นน้องให้ดีที่สุด ทุกอย่างจึงดำเนินไปได้อย่างราบรื่น

ด้วยเหตุผลนี้เอง

ซุนเย่าหั่วมีคำสั่งเพียงข้อเดียวสำหรับพนักงานในร้านเยี่ยนเยี่ยนหม้อไฟทุกแห่ง นั่นคือ

บริการ!

บริการ!

และบริการ!

เขาเชื่อว่าสำหรับร้านหม้อไฟ เพียงดูแลลูกค้าที่มาทานอาหารให้ดีที่สุด ทุกสิ่งทุกอย่างก็จะตามมาเอง

สิ่งที่ซุนเย่าหั่วไม่รู้ก็คือ บนโลกใบนี้มีแบรนด์หม้อไฟชื่อดังอย่างไห่ตี่เลาที่มีปรัชญาการบริหารธุรกิจที่คล้ายคลึงกัน

ลูกค้าต้องมาก่อน

ใส่ใจความต้องการของลูกค้า

รีบช่วยเหลือเมื่อพวกเขามีปัญหา

ระหว่างที่คุยกัน ซุนเย่าหั่วยังเล่าเรื่องราวที่น่าสนใจเรื่องหนึ่งว่า มีครั้งหนึ่ง มีลูกค้าคนหนึ่งมาทานหม้อไฟที่ร้านเยี่ยนเยี่ยนหม้อไฟเพียงลำพัง

พนักงานเสิร์ฟทนไม่ไหว รู้สึกว่าลูกค้าที่มานั่งทานหม้อไฟคนเดียวคงเหงาน่าดู จึงนำตุ๊กตาหมีตัวใหญ่ไปวางไว้ตรงข้ามเขา

“…”

ทุกคนฟังจบก็มีสีหน้าแปลกๆ

พูดได้เพียงว่า ก็สมแล้วที่เป็นร้านหม้อไฟของซุนเย่าหั่ว

พนักงานเสิร์ฟยังได้รับการฝึกฝนจนกลายเป็นนักเอาใจลูกค้าตัวยง!

หลายคนเริ่มสงสัยว่าทั้งบริษัทของซุนเย่าหั่ว ตั้งแต่เขาลงมาจนถึงพนักงาน อาจเป็นนักเอาใจลูกค้ากันทั้งหมดก็ได้

แต่ต้องยอมรับว่าวิธีการของซุนเย่าหั่วได้ผลจริง ความสำเร็จของเยี่ยนเยี่ยนหม้อไฟอาจจะเกี่ยวจ้องกับแนวคิดการทำงานแบบนักเอาใจลูกค้านี้อย่างลึกซึ้ง

เฉินจื้ออวี่พูดแซวว่า “วันใดวันหนึ่งพี่เย่าหั่วต้องกลายเป็นมหาเศรษฐีอันดับหนึ่งแน่ๆ !”

ซุนเย่าหั่วรีบโบกมือปฏิเสธทันที “พวกนายอย่ามาล้อเล่นแบบนี้เลย ตอนนี้ยังอีกไกลมาก!”

ทุกคนหัวเราะเสียงดังสนุกสนาน

จากนั้นซุนเย่าหั่วเสริมว่า “ในรายชื่อมหาเศรษฐีของฉินโจว ตอนนี้ฉันเพิ่งจะติดอันดับร้อยพอดีเอง อันดับที่ร้อยพอดีเลย!”

บรรยากาศเงียบสนิท

เสียงหัวเราะของทุกคนหยุดชะงัก

…

เมื่อกินหม้อไฟกันไปได้ครึ่งทาง บทสนทนาก็เริ่มกระจัดกระจาย

จากหัวข้อเกี่ยวกับโรงแรมของราชวงศ์ปลาไปจนถึงพัฒนาการในสายอาชีพของแต่ละคน

ราชวงศ์ปลาในตอนนี้ไม่ได้เป็นเพียงกลุ่มเพื่อนร่วมงาน แต่กลายเป็นเหมือนสมาคมช่วยเหลือกัน

ไม่สิ

ควารพูดว่ากลุ่มสนับสนุนกันและกันมากว่า

ทุกคนช่วยเหลือซึ่งกันและกันในเรื่องงาน แถมยังพากันสร้างเครือข่ายที่มั่นคง ต่างจากเหล่าดาราทั่วไปที่ต้องลุยเดี่ยว

นี่เป็นเรื่องที่หาได้ยากมาก

เพราะในวงการบันเทิงนั้นหาเพื่อนแท้ได้ยาก

ทุกคนต่างเป็นคู่แข่ง โดยเฉพาะเมื่อศิลปินในราชวงศ์ปลาอยู่ในบริษัทเดียวกัน

ทว่าการมีอยู่ของหลินเยวียนทำให้ทุกคนรวมกันเป็นหนึ่งเดียว

และซุนเย่าหั่วก็ช่วยกระชับความสัมพันธ์ระหว่างพวกเขาให้แน่นแฟ้นยิ่งขึ้น

ในช่วงแรก หลินเยวียนเป็นผู้คอยช่วยเหลือและสนับสนุนทุกคน

แต่ปัจจุบันราชวงศ์ปลามักจะมีการแบ่งปันทรัพยากรภายในกันอยู่เสมอ สมาชิกแต่ละคนก็กลายเป็นแรงสนับสนุนซึ่งกันและกันในการพัฒนาตนเอง

ขณะนั้น

เว่ยห่าวอวิ้นก็ยิ้มแห้งและเอ่ยขึ้นว่า “พวกเธอรู้สึกเหมือนกันไหมว่าตอนนี้วงการบันเทิงของแต่ละทวีปเริ่มจะ แข่งกันเองจนเหนื่อย?”

“ก็รู้สึกนะ”

ทุกคนอยู่ในวงการเดียวกัน ย่อมรับรู้กระแสต่างๆ ได้ดี

จ้าวอิ๋งเก้อขมวดคิ้วเล็กน้อยและพูดว่า

“ฉันอยากไปออกรายการวาไรตีที่ฉีโจวแต่ก็ไม่สำเร็จ”

เจียงขุยเสริมว่า “รายการวาไรตีหรือซีรีส์ในฉีโจวชอบเชิญแค่ศิลปินท้องถิ่นมาร่วมงาน คนจากทวีปอื่น ถ้าไม่ใช่ระดับซูเปอร์สตาร์แบบตัวแทนของพวกเรา พวกเขาก็ไม่สนใจที่จะเชิญเลยด้วยซ้ำ”

“เธอก็ไม่ได้ไปออกเหมือนกันเหรอ?”

ทุกคนมองไปที่เจียงขุยด้วยความแปลกใจ

เจียงขุยถือเป็นศิลปินที่โด่งดังที่สุดในราชวงศ์ปลา

คงมีแค่ซย่าฝานที่เพิ่งดังเป็นพลุแตกจากผีชีวะที่พอจะตามทัน

เจียงขุยพยักหน้าและพูดว่า

“รายการวาไรตีของฉีโจว เป็นสิ่งที่ศิลปินจากทุกทวีปอยากไปมากที่สุด เพราะพวกเขาทำได้ดีที่สุด แต่ปัญหาคือ ตอนนี้จำนวนศิลปินจากทั้งหกทวีปฉินฉีฉู่เยี่ยนหานจ้าวเยอะเกินไป สัดส่วนคนเยอะงานน้อย ต่อให้เป็นระดับราชาราชินีเพลงก็ใช่ว่าจะได้ไปง่ายๆ ”

หกทวีปนี้

หากเปรียบเทียบกับโลก ก็เหมือนกับรวมกว่าร้อยประเทศเข้าด้วยกัน จึงมีจำนวนศิลปินมหาศาล

“รายการวาไรตีเหรอ?”

หลินเยวียนที่กินยังไม่ทันอิ่มเอ่ยขึ้นว่า “มีตั้งหลายรายการ พวกเธอไปไม่ได้จริงเหรอ?”

ซย่าฝานยิ้มขื่น “ถ้าเป็นรายการทั่วไป ใครอยากไปก็ไปได้อยู่แล้ว แต่พวกเราพูดถึงรายการที่มีเรตติงสูงที่สุดของฉีโจว ในตอนนี้ทั้งหกทวีป ฉีโจวถือว่าครองตลาดรายการวาไรตีและภาพยนตร์ซีรีส์ ทวีปอื่นๆ ทำได้แค่ตามหลังพวกเขาอยู่เสมอ บวกกับความคิดแบบภูมิภาคนิยมที่ยังคงฝังลึก ทรัพยากรดีๆ ส่วนใหญ่ของฉีโจวก็มักจะให้ศิลปินท้องถิ่นก่อน เหมือนกับที่นักแต่งเพลงพ่อเพลงของฉินโจวมักจะร่วมงานกับนักร้องในทวีปเดียวกันมากกว่า”

หลินเยวียนมีสีหน้าครุ่นคิด “เดี๋ยวฉันจะลองถามให้”

……………………………………………………