เข้าสู่ระบบผ่าน

Full-time Artist ใครว่าผมไม่เหมาะเป็นศิลปิน นิยาย บท 944

ตอนที่ 944 ถ่ายทำรายการสำเร็จ

สี่โมงเย็น

ที่หน้าโรงเรียนอนุบาล

หลินเยวียนได้รับค่าแรงของตนเอง

ทั้งหมด 300 หยวน

นี่คือรายการวาไรตีซึ่งกำหนดเพดานค่าแรงของสมาชิกราชวงศ์ปลาทุกคนไว้ที่ 300 หยวน

แต่ในความเป็นจริงไม่ได้เป็นเช่นนั้น

เป็นเพียงการจัดวางของรายการเท่านั้น

เมื่อได้รับค่าแรงแล้ว

จึงหลีกเลี่ยงไม่ได้ที่จะต้องกล่าวคำอำลา

ที่หน้าประตูโรงเรียนอนุบาล

ดวงตาของเด็กๆ หลายคู่จับจ้องไปที่หลินเยวียนอย่างแน่วแน่

หม่าเสี่ยวเที่ยวถามว่า

“คุณครูเซี่ยนอวี๋จะกลับมาเล่นกับพวกเราอีกไหม?”

หลินเยวียนยิ้มและพูดว่า

“คุณครูจะกลับมาร้องเพลงกับพวกเธออีกแน่นอน แต่ก่อนหน้านั้น พวกเธอต้องตั้งใจเรียน กินข้าวให้หมด นอนหลับให้เพียงพอ เชื่อฟังคุณครูและพ่อแม่นะ อย่าทำให้ครูผิดหวัง ตกลงไหม?”

“ตกลงค่ะ/ครับ!”

เด็กๆ ตอบพร้อมกันด้วยเสียงดัง

หลินเยวียนยิ้มพลางโบกมือลา จากนั้นเขาหันหลังและเดินออกจากโรงเรียนอนุบาลอย่างช้าๆ

เด็กๆ มองตามหลังของเขา พลางโบกมือลาอย่างสุดกำลัง

เวลาหกโมงเย็น

ราชวงศ์ปลาได้กลับมารวมตัวกันครบทีมอีกครั้ง

ทุกคนแลกเปลี่ยนความรู้สึกของวันกันอย่างสนุกสนาน ดูเหมือนจะเต็มไปด้วยความประทับใจ “ตอนแรกคิดว่ารายการนี้มาเล่นสนุก ที่ไหนได้ กลายเป็นว่าทีมงานพาเรามาใช้แรงงาน!”

ถึงจะพูดแบบนั้น

แต่ไม่มีใครรู้สึกไม่พอใจ

ประสบการณ์วันนี้ถือว่าเป็นโอกาสที่หาได้ยากสำหรับดารา หลายคนได้เรียนรู้อะไรใหม่ๆ

ในขณะนั้น

ผู้กำกับถงซูเหวินเดินเข้ามา “ทุกคนครับ ถึงเวลาอาหารเย็นแล้วครับ แต่ก่อนอื่น ทุกคนต้องนำเงินที่ตัวเองหาได้มาเปรียบเทียบกัน เพื่อเลือกเมนูอาหารค่ำในวันนี้”

ทุกคนเริ่มหยิบเงินออกมา

ส่วนใหญ่มีประมาณสองร้อยกว่าๆ

เว่ยห่าวอวิ้นได้มากที่สุดถึง 280 หยวน

ส่วนซย่าฝานได้เงินน้อยที่สุด แม้จะนับรายได้ที่เว่ยห่าวอวิ้นช่วยทำงานเพิ่มให้ ก็ได้แค่ 180 หยวน

ทันใดนั้น

ซย่าฝานทำสีหน้าปวดใจแล้วพูดขึ้น “งั้นคืนนี้ฉันจะไม่ได้กินข้าวใช่ไหมเนี่ย?”

ทุกคนหัวเราะ “ตัวแทนหลินยังไม่ได้โชว์เงินของเขาเลย ยังมีความหวังอยู่ ไม่แน่ว่าตัวแทนอาจได้เงินน้อยกว่าเธอก็ได้”

“ตัวแทนหลินได้เท่าไหร่”

ซย่าฝานเริ่มมีประกายแห่งความหวัง

ถ้าหลินเยวียนได้ค่าแรงน้อยกว่าเธอ อย่างน้อยเธอก็ยังพอได้กินข้าว!

อะไรนะ

ประจบอาจารย์เซี่ยนอวี๋?

นี่มันในรายการ ทุกคนถือว่าเป็นคู่แข่งกัน จะสนใจอะไรแบบนั้นไปทำไม

ก็เห็นอยู่แล้วว่าแม้แต่อาจารย์เซี่ยนอวี๋ผู้ซื่อสัตย์ยังแอบเล่นงานซย่าฝานในตอนสลับสลากงานเลย!

ในช่วงเวลานั้น

สายตาทุกคู่จับจ้องไปยังหลินเยวียน

หลินเยวียนหยิบค่าแรงของตนเองออกมา

และทันใดนั้น

ทุกคนถึงกับอึ้งไปตามๆ กัน

เพราะค่าแรงของหลินเยวียนคือ 300 หยวนเต็ม!

พูดง่ายๆ ก็คือ วันนี้หลินเยวียนทำงานได้ สมบูรณ์แบบ!

“มีเบื้องหลัง!”

“มีเบื้องหลัง!”

“มีเบื้องหลัง!”

ทุกคนตะโกนพร้อมกันอย่างสนุกสนาน

แม้แต่ซุนเย่าหั่วก็ยังร่วมวงตะโกนด้วย

ในรายการวาไรตี ทุกคนปล่อยตัวเต็มที่ ไม่มีใครพยายามประจบหลินเยวียนเหมือนปกติ

ส่วนซย่าฝานถึงกับโวยวายด้วยความไม่พอใจ

“ทีมงานกลัวจะทำให้ตัวแทนไม่พอใจรึไง? หรือที่จริงแล้วครูใหญ่โรงเรียนอนุบาลคนนั้นเป็นแฟนคลับของคุณครูเซี่ยนอวี๋!?”

ทุกคนไม่เชื่อจริงๆ!

ผู้กำกับที่รายการจัดมาแต่ละคนล้วนเจ้าเล่ห์เพทุบาย พยายามหาทางหักเงินทุกวิถีทาง ในสถานการณ์แบบนี้ เป็นไปได้ยังไงที่จะมีคนได้เงินเดือนเต็มจำนวน?

หรือว่าหลินเยวียนจะไม่ทำผิดพลาดเลยแม้แต่นิดเดียว?

“พวกคุณต้องเชื่อว่ารายการของเรายุติธรรมนะครับ”

“โรงเรียนอนุบาลเป่ยไห่จะกลายเป็นราชวงศ์ปลาน้อยแล้วหรือครับ?”

ถงซูเหวินอดแซวไม่ได้ เพราะจุดเด่นของตอนแรกในรายการคือช่วงโรงเรียนอนุบาล

ทั้งสองตกลงกันว่า

รายการวาไรตี ‘ไปกันกับปลา’ ตอนแรกจะออกอากาศวันที่ 8 กรกฎาคม

ในคืนนั้นเอง

หลินเยวียนเริ่มรีบเขียนเรื่องปีเตอร์แพนทันที

เขาต้องการให้ฉู่ขวงตีพิมพ์นิทานเรื่องนี้ช่วงที่รายการเริ่มออกอากาศ

สองวันต่อมา

หลินเยวียนพาราชวงศ์ปลาไปที่โรงเรียนอนุบาลอีกครั้ง

ด้วยการอนุญาตจากครูใหญ่และผู้ปกครองของเด็กๆ พวกเขาได้อัดเพลงเด็กที่ใช้ในรายการ

เช่น เพลงโยนผ้าเช็ดหน้า

และเพลงหาเพื่อน เป็นต้น

เมื่อเด็กๆ ได้เจอหลินเยวียนอีกครั้ง พวกเขาต่างตื่นเต้นกันสุดๆ เรียกเขาว่า ‘คุณครูเซี่ยนอวี๋’ อย่างสนิทสนมกันไม่หยุดปาก

เหล่าศิลปินจากราชวงศ์ปลาถึงกับตะลึงงัน

แม้แต่เด็กๆ ยังชอบตัวแทนขนาดนี้เลยเหรอ?

นี่ใช่เด็กดื้อที่เรารู้จักจริงๆ หรือเปล่า?

เด็กๆ ดูเชื่อฟังและน่ารักมาก ใครกันที่บอกว่าเด็กอนุบาลดื้อมากที่สุด?

จนกระทั่ง…

หลินเยวียนขอตัวไปเข้าห้องน้ำ

ซุนเย่าหั่วและคนอื่นๆ รับหน้าที่ดูแลเด็กแทนชั่วคราว จึงได้รู้ว่าเด็กดื้อเป็นอย่างไร

เด็กๆ เล่นกันเสียงดังจนแทบควบคุมไม่อยู่!

ทว่าเมื่อหลินเยวียนกลับมา เด็กๆ ก็กลับมาเป็นเด็กเรียบร้อยในทันที จนซุนเย่าหั่วและคนอื่นๆ เริ่มสงสัยว่าที่ผ่านมาเป็นภาพลวงตาหรือเปล่า

นี่มันอะไรกันครับเนี่ย!

เฉินจื้ออวี่บ่นพึมพำ “ตัวแทนหลินให้เด็กๆ พวกนี้กินยาอะไรเข้าไปกันแน่นะ”

พวกเขานับว่ามองออกแล้ว

ไม่ใช่เพราะเด็กๆ เป็นเด็กดี แต่เป็นเพราะคุณครูเซี่ยนอวี๋ควบคุมเด็กๆ ได้อยู่หมัด

ในขณะเดียวกัน

มีคนโพสต์วิดีโอบางส่วนบนโลกออนไลน์

ส่วนใหญ่เป็นช่วงที่บันทึกไว้โดยคนทั่วไประหว่างการถ่ายทำรายการ ไปกันกับปลาตอนแรก

เป็นไปดังคาด

วิดีโอเหล่านี้กลายเป็นไวรัลและได้รับความสนใจจากชาวเน็ตเป็นจำนวนมากในทันที!

ประวัติการอ่าน

No history.

ความคิดเห็น

ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: Full-time Artist ใครว่าผมไม่เหมาะเป็นศิลปิน