Full-time Artist ใครว่าผมไม่เหมาะเป็นศิลปิน นิยาย บท 962

ตอนที่ 962 หลินไท้เก๊ก

………………..

บรรยากาศตรงนี้ช่างน่าขนลุก!

คนดูเยอะขนาดนี้!

ผู้ชมหลายคนซึ่งเดิมทีคิดว่าฉากนี้อาจจะเป็นแค่ฉากตลก เริ่มรู้สึกไม่แน่ใจแล้ว นี่พวกคุณจริงจังขนาดนี้เชียวหรือ?

แต่แน่นอน

ยังมีคนอีกมากที่ไม่เชื่อ

‘เดี๋ยวต้องมีหักมุมแน่ๆ ฉากนี้น่าจะทำมาเพื่อความฮามากกว่า”

‘งบประมาณของฉากนี้สูงใช้ได้เลยนะ’

‘นั่นสิ!’

‘ยังไงก็คงไม่ถึงขั้นมีไท้เก๊กของจริงหรอก’

‘ในนิยายแฟนตาซียังมีมังกรด้วยนะ ถ้าตอนนี้เป็นธีมแฟนตาซี งั้นเซี่ยนอวี๋ต้องได้เป็นอัศวินขี่มังกรสินะ?’

‘เจ้าแก่ฉู่ขวงสมควรโดนด่า!’

‘ฉู่ขวง: ทำไมอยู่ดีๆ ผมโดนด่าอีกแล้วล่ะ!?’

บางคนคุยกันอย่างเพลิดเพลิน

บางคนแซวกันอย่างสนุกสนาน

สีหน้าของผู้ชมในตอนนี้คือ

ฉันจะนั่งดูพวกนายแสดงต่อไปเงียบๆ

ใช่แล้ว

แม้ว่าฉากนี้จะดูจริงจังและสมจริง แต่ผู้ชมส่วนใหญ่ก็ยังเชื่อว่านี่เป็นแค่สคริปต์ของรายการ

ไม่ว่าอย่างไรก็ต้องมีหักมุมแปลกๆ แน่นอน!

หรือไม่ทีมงานก็จัดฉากให้เซี่ยนอวี๋แสดงท่าต่อสู้เท่ๆ ใส่เอฟเฟกต์พิเศษ หรืออาจจะถึงขั้นใช้สลิงทำให้เซี่ยนอวี๋แสดงวิชาตัวเบาราวกับกำลังถ่ายทำในภาพยนตร์กำลังภายใน!?

แต่ขณะที่ทุกคนกำลังพูดคุยกันอย่างออกรสออกชาติ

ที่ลานประลอง

เซี่ยนอวี๋แสดงสีหน้าขึงขัง ก่อนทำท่าประสานมือ

คารวะตามพิธีไท้เก๊ก!

ภาพลักษณ์ที่สง่างาม ทำเอาผู้ชมต้องตะลึงในชั่วพริบตา!

และในขณะเดียวกัน

เสียงกลองดังขึ้น!

ตึง!

ตึง!

ตึง!

จังหวะของเสียงกลอง หนักแน่นและช้า ราวกับกระทบลงบนหัวใจของทุกคนที่กำลังรับชม!

‘ยังมีดนตรีประกอบด้วย?’

‘หรือว่านี่จะเป็นเพลงใหม่!?’

‘ครั้งนี้ดูจริงจังมาก’

‘ไม่เหมือนเพลงตลกๆ ที่ผ่านมาเลย’

ระหว่างที่ในคอมเมนต์เต็มไปด้วยคำถาม เสียงผีผาก็ดังแทรกขึ้นมา

จากนั้นเสียงขลุ่ยอันไพเราะก็ตามมา ท่วงทำนองแปรเปลี่ยนไปเรื่อยๆ

พลอยให้หัวใจของผู้ฟังรู้สึกสั่นไหว!

เพราะมาก!

แค่ท่อนอินโทรก็สุดยอดแล้ว!

ทำไมรู้สึกฮึกเหิมแปลกๆ !

แน่นอนว่ามันเป็นเรื่องปกติที่คนจะรู้สึกเช่นนั้น เพราะทำนองของเพลงนี้ ก็คืออินโทรของเพลง ‘บุรุษต้องแข็งแกร่ง’!

นี่คือผลงานจากปลายปากกาของหลินเยวียน!

หากย้อนกลับไปดูต้นกำเนิด

นี่คือท่วงทำนองของเพลงโบราณอย่างเพลง ‘บัญชาแม่ทัพ’!

และในโลกเดิม เพลงนี้ถูกหวงจันนำมาเรียบเรียงใหม่

พรสวรรค์ของลุงจันนั้นไร้ข้อกังขา

ด้วยการเรียบเรียงของเขา เพลงบุรุษต้องแข็งแกร่งได้กลายเป็นตำนานในใจของผู้คนนับไม่ถ้วน!

ต้องเข้าใจว่า

ตอนที่เพลงนี้ถูกปล่อยบนโลกเดิม มันดังเป็นพลุแตก!

เพราะฉะนั้น

แม้จะเป็นเพียงท่อนอินโทร

ผู้ชมถูกดึงดูดเข้าสู่บรรยากาศนี้โดยสมบูรณ์!

ทันใดนั้น

หลินเยวียนขยับตัว!

พร้อมกันนั้น

เสียงร้องอันทรงพลังดังขึ้น “อวด! ศักดิ์! ศรี! เผชิญ! คลื่น! นับ! หมื่น!”

นี่คือเสียงของเซี่ยนอวี๋ ทุกคนจำเสียงของเขาได้ทันที จากนั้นเสียงร้องของ ราชวงศ์ปลาก็ดังขึ้นพร้อมกัน

“อวดศักดิ์ศรีเผชิญคลื่นนับหมื่น!”

“โลหิตร้อนดั่งตะวันโชติช่วง!”

“ใจแกร่งดั่งเหล็ก กระดูกแข็งดั่งเหล็กกล้า!”

“อ้อมอกกว้างใหญ่ดั่งท้องนภา!”

“สายตากว้างไกลดั่งขอบฟ้า!”

“ข้าจะเป็นวีรบุรุษผู้แข็งแกร่ง!”

ในขณะที่เพลงดำเนินไป หลินเยวียนเคลื่อนไหวอย่างอ่อนช้อย ราวกับเป็นภาพวาดพู่กันโบราณที่มีชีวิต ท่วงท่าของเขากลับแลดูผ่อนคลายประหนึ่งกำลังเดินเล่นในสวน แต่ในจังหวะที่มือเขากำเป็นหมัดแล้วกระแทกออกไปในอากาศ กลับแฝงไปด้วยพลังมหาศาล!

ทุกการทรงตัวที่มั่นคงดั่งขุนเขา แลดูราวกับไม่มีอะไรสามารถโค่นล้มเขาได้

ทุกการเคลื่อนไหวที่เชื่องช้า แลดูราวกับสามารถดูดซับและสลายพลังของศัตรูได้หมดสิ้น

ทุกแววตาที่เต็มไปด้วยสมาธิและพลัง แลดูราวกับว่าทั้งโลกนี้พลันหายไป เหลือเพียงเขาเพียงคนเดียว!

เคลื่อนที่!

หยุดนิ่ง!

เปิดรับ!

ปลดปล่อย!

มุมบน มุมต่ำ มุมตรง!

กล้องจับภาพในหลากหลายมุมมอง

แววตาของเซี่ยนอวี๋ที่ปรากฏบนหน้าจอนั้นเฉียบคม

ร่างกายที่เคลื่อนไหวดั่งมังกรที่โฉบไปมา ท่วงท่าสง่างามราวกับหงส์ที่โบยบิน

ทุกคนคือเสาหลักของแผ่นดิน!

…”

เพลงมาถึงจุดไคลแมกซ์!

ท่วงท่าของหลินเยวียนได้รับการถ่ายทอดออกมาอย่างลื่นไหลและสง่างาม!

ท่ากระเรียนขาวกางปีก และท่าม้าป่าแยกแผงขน

ท่าไก่ทองคำยืนขาเดียว และท่ากลับตัวเรียงดอกบัว

รวมไปถึงท่าก้าวขึ้นเจ็ดดาว และท่าน้าวเกาทัณฑ์ยิงพยัคฆ์ ทุกท่วงท่าล้วนแฝงไปด้วยเอกลักษณ์อันทรงพลังของไท้เก๊ก

ทุกจังหวะก้าวและการออกหมัด สอดประสานกับจังหวะของดนตรี

ราวกับว่าธรรมชาติเองก็กำลังเต้นรำไปพร้อมกับเขา!

เสียงร้องเพลงกึกก้องสวรรค์!

จงเป็นวีรบุรุษ!

จงเป็นวีรบุรุษ!

ใช้พลังแห่งข้า!

ส่องประกายสู่หมื่นดินแดน!

จงเป็นบุรุษผู้กล้า!

เจิดจ้ากว่าตะวัน!

เสียงคำรามของราชวงศ์ปลาในพื้นหลังกึกก้องไปทั่วทั้งเวที เสียงเปล่งประกาศที่ใช้ในศาสตร์การป้องกันตัวไม่เพียงไม่ทำให้บทเพลงฟังดูกระอักกระอ่วน แทนที่จะทำให้เพลงดูแปลกกลับเพิ่มความฮึกเหิมเข้าไปอีก!

“เฮ้!”

“ฮ้า!”

“เฮ้!”

“โฮ่!”

จังหวะของเสียงคำรามผลักดันบรรยากาศขึ้นไปถึงจุดสูงสุด!

ฉากเปลี่ยนฉับพลันอีกครั้ง!

ทีมงานใช้เทคนิคการถ่ายทำแบบภาพยนตร์กำลังภายใน ภาพปรากฏให้เห็นว่าราชวงศ์ปลาทุกคนร่ายรำไท้เก๊ก บุกเข้าไปในรังโจรป่า เฮยเฟิงไจ้ แต่ละคนใช้กระบวนท่าไท้เก๊กที่แตกต่างกัน ด้วยกระบวนท่าที่สง่างามและทรงพลัง พวกเขาสามารถช่วยเหลือหญิงสาวที่ถูกจับตัวไปในตอนต้นรายการ ล้มเหล่าลูกสมุนของโจรป่าเฮยเฟิงไจ้กว่าร้อยคนลงจนหมด เสียงของหัวหน้าเฮยเฟิงไจ้สั่นสะท้านด้วยความเจ็บปวด!

“นี่มันวิชาอะไรกัน!”

“ไร้ราก ไร้ขีดจำกัด สรรพสิ่งล้วนเป็นธรรมชาติ”

ราชวงศ์ปลาทุกคนกล่าวขึ้นพร้อมกัน กล้องตัดสลับไปมา ใช้เทคนิคมองตาจสุดคลาสสิก ฉากหนึ่ง หลินเยวียนอยู่ที่ลานประลองของสำนักบู๊ตึ้ง กำลังตั้งท่าจบของไท้เก๊ก อีกฉากหนึ่ง เซี่ยนอวี๋ยืนตระหง่านในค่ายโจรป่าเฮยเฟิงไจ้ประหนึ่งปรมาจารย์ผู้ยิ่งใหญ่

ในขณะเดียวกัน เสียงทรงพลังสองพยางค์ก็ดังกึกก้อง

“ไท้เก๊ก!”

เมื่อฉากนี้จบลง กล้องโฟกัสไปยังสัญลักษณ์หยินหยางสีขาวดำ ที่อยู่ด้านหลังของหลินเยวียน

พื้นที่รอบตัวเขาเริ่มเปลี่ยนแปลง

ในมิติของไท้เก๊ก หลินเยวียนแยกเท้าออกจากกัน ข้างหนึ่งอยู่ด้านหน้า อีกข้างหนึ่งอยู่ด้านหลัง และทันใดนั้นก็พลิกมือเป็นหมัด!

ในวินาทีนั้นเอง

ผู้ชมทุกคนถึงกับร้องลั่น นี่ไม่ใช่แค่รายการบันเทิงอีกต่อไปแล้ว หลินเยวียนได้ทำให้ไท้เก๊กมีตัวตนขึ้นจริง พวกเขาได้เห็นไท้เก๊กที่แท้จริง กับตาตัวเอง!

ไท้เก๊กมีอยู่จริงบนโลกนี้!!!

……………………………………………………..

[1] อู๋จิง หรือแจ็คกี้ วู นักแสดงสายบู๊ชื่อดัง นำแสดงในภาพยนตร์ชื่อดังหลายเรื่อง เช่น กองพันหมาป่า (Wolf Warrior) ยุทธการยึดสมรภูมิเดือด (The Battle at Lake Changjin)

[2] หลี่เหลียนเจี๋ย หรือเจ็ท ลี นักแสดง โปรดิวเซอร์ ผู้กำกับ และผู้เชี่ยวชาญด้านกังฟู มีผลงานภาพยนตร์มากมาย เช่น หวงเฟยหง หมัดบินทะลุเหล็ก (Once Upon a Time in China 1) ฮีโร (Hero) เดอะมัมมี 3 คืนชีพจักรพรรดิมังกร (The Mummy: Tomb of the Dragon Emperor)