Full-time Artist ใครว่าผมไม่เหมาะเป็นศิลปิน นิยาย บท 963
ตอนที่ 963 ผู้เชี่ยวชาญกำมะลอ (1)
ในรายการ
คอมเมนต์ของผู้ชมแน่นขนัดจนแทบกลายเป็นสีดำทะมึน!
ก่อนหน้านี้ ทุกคนคิดว่าไท้เก๊กเป็นเพียงวิชาที่ฉู่ขวงแต่งขึ้นมาในนิยายกำลังภายใน ทว่าตอนนี้เซี่ยนอวี๋กลับแสดงไท้เก๊กออกมาจริงๆ !
‘อ๊ากกกกกกก!!!’
‘วรยุทธ์นี้โคตรเท่!’
‘ตอนแรกคิดว่าเกมฉีกป้ายชื่อคือจุดพีคของตอนที่สอง ที่ไหนได้ ความพีคของจริงอยู่ตรงนี้ เซี่ยนอวี๋ดันรำไท้เก๊กได้ตรงกับคำบรรยายในนิยายของฉู่ขวงเป๊ะ!’
‘กระบวนท่าสวยงามมาก!’
‘พอประกอบกับเพลงแล้วทำให้เลือดสูบฉีดสุดๆ !’
‘แจ่ม!!!’
…
ปู้ลั่ว
หัวข้อสนทนาเกี่ยวกับไท้เก๊กระเบิดขึ้นทันที!
หลังจากรายการจบลง ชาวเน็ตนับไม่ถ้วนก็เข้าไปร่วมถกเถียงในประเด็นนี้ทันที!
‘ช็อกไปเลย!’
‘นั่งดูตอนนี้ไปถึงกับต้องคุกเข่าตลอดเวลา!’
‘ไม่ต้องพูดอะไรแล้ว! ฉันจะไปเรียนไท้เก๊กกับพ่อเพลงอวี๋!’
‘ฉันเคยดูการแสดงศิลปะการต่อสู้มาเยอะมาก แต่การแสดงของพ่อปลาในครั้งนี้เป็นการแสดงที่ทำให้ฉันรู้สึกอินที่สุด!’
‘ดูแล้วรู้สึกว่าเก่งสุดยอดไปเลย นี่มันวรยุทธ์ของจริงใช่ไหม?’
‘ในฐานะคนที่มีความรู้กึ่งมืออาชีพ ผมสามารถบอกได้เลยว่าศิลปะการต่อสู้นี้มีพื้นฐานทางวิทยาศาสตร์อยู่จริง! หลายกระบวนท่าไม่ใช่เรื่องง่ายเลย!’
…
บล็อก
หัวข้อไท้เก๊กพุ่งทะยานขึ้นสู่ฮ็อตเสิร์ช!
ไม่ใช่แค่หัวข้อสนทนาเท่านั้น แต่แม้แต่ช่องคอมเมนต์ของฉู่ขวงก็ถูกชาวเน็ตเข้าไปกระหน่ำคอมเมนต์!
‘เจ้าแก่ฉู่ขวง! ดูรายการของเซี่ยนอวี๋หรือยัง!?”
‘เซี่ยนอวี๋แสดงไท้เก๊กออกมาแล้ว!”
‘ไท้เก๊กแบบเดียวกับที่คุณบรรยายไว้ในนิยายเป๊ะเลย!”
‘เจ้าแก่ฉู่ขวงต้องดูแน่ๆ ! ฉันถึงขั้นสงสัยด้วยซ้ำว่าจริงๆ แล้วอาจจะมีไท้เก๊กอยู่ก่อน แล้วฉู่ขวงค่อยเอามาเขียนในนิยาย!’
‘แม่เจ้าโว้ย!’
‘มีความเป็นไปได้สูงมาก! พวกเขาคงเตรียมการล่วงหน้าเพื่อทำให้ไท้เก๊กกลายเป็นความจริง!’
…
ที่บ้านของหลินเยวียน
พี่สาว น้องสาว แม่ และหนานจี๋ต่างก็มองเขาด้วยความตกตะลึง!
ไม่มีใครคิดมาก่อนว่า หลินเยวียนจะรู้วิชาศิลปะการต่อสู้ด้วย!
“คิดท่าพวกนี้ขึ้นมาเองเหรอ?”
“ในคอมเมนต์นี่พูดตรงมากเลยนะ…”
“ใช่เลย! แข็งแกร่งแต่แฝงไปด้วยความอ่อนโยน… อ่อนโยนแต่แข็งแกร่ง…”
“โฮ่ง!”
“โหดสุดๆ พี่ชายหนู!”
“อาณาจักรธุรกิจของนายกำลังขยายออกไปอีกแล้ว! นอกจากจะเป็นนักแต่งเพลง นักออกแบบเกม และนักเต้น ตอนนี้นายจะเป็น ปรมาจารย์ศิลปะการต่อสู้ด้วยหรือเหรอ?”
…
วงการรายการบันเทิง
ผู้คนในอุตสาหกรรมถึงกับช็อกจนพูดไม่ออก
พวกเขาดูรายการนี้ไม่รู้เรื่องแล้ว!
“นี่มันอะไร?”
“ใครช่วยบอกทีว่าเกิดอะไรขึ้น!?”
“ออกแบบเกมก็ว่าไปอย่าง แต่เขายังออกแบบศิลปะการต่อสู้ด้วย!?”
“แถมสิ่งที่เขาออกแบบยังเป็นไท้เก๊ก ที่ฉู่ขวงบรรยายไว้ในนิยายกำลังภายในของเขาด้วย!”
“ที่น่าตกใจยิ่งกว่าคือ… ไท้เก๊กของเขากลับกลายเป็นความจริงขึ้นมา!”
“แม้แต่ฉันที่ไม่รู้อะไรเกี่ยวกับศิลปะการต่อสู้เลย ยังรู้สึกหลงใหลไปกับมัน นับประสาอะไรกับผู้ชมทั่วไป!”
…
สตูดิโอของอิ่งจือ
ทุกคนในทีมงานถึงกับตะลึง!
เสียงร้องตกใจดังขึ้นทั่วทั้งห้อง!
“อาจารย์!”
“เท่มาก!”
“นี่เป็นการแสดงศิลปะการต่อสู้ที่เจ๋งที่สุดที่ฉันเคยเห็น!”
“ไท้เก๊กไร้ราก ไร้ขีดจำกัด ใครจะไปคิดว่าอาจารย์อิ่งจือจะเป็นยอดฝีมือแห่งยุทธภพ!”
“ตอนนี้ถ้าอาจารย์อิ่งจือแสดงสิบแปดฝ่ามือพิชิตมังกรออกมา ฉันก็คงไม่แปลกใจแล้ว!”
“ชู่!”
“ระวังคนได้ยิน! ต้องเรียกเขาว่าอาจารย์เซี่ยนอวี๋ ห้ามให้คนอื่นรู้ว่าเขาคืออาจารย์อิ่งจือเด็ดขาด!”
…
เสน่ห์ของไท้เก๊กนั้นไร้ข้อกังขา
ภายใต้ท่วงท่าที่งดงามอย่างถึงที่สุด บางครั้งเบาราวกับปุยหลิวล่องลอย บางครั้งหนักราวกับภูผาถล่มฟ้า การเคลื่อนไหวและหยุดนิ่งล้วนมีจังหวะที่ลงตัว
ในรายการ
ทุกกระบวนท่าของเซี่ยนอวี๋แลดูราวกับความลึกซึ้งไร้ขอบเขต เมื่อประกอบกับเสียงเพลง ยิ่งทำให้ผู้ชมรู้สึกขนลุกและสั่นสะท้าน!
ชั่วขณะนั้น
ไม่มีใครถกเถียงกันถึงองค์ประกอบอื่นๆ ของรายการด้วยซ้ำไป!
ทุกสายตาต่างถูกกระบวนท่าไท้เก๊กท่าสุดท้ายของเซี่ยนอวี๋ดึงดูดไว้!
และในเวลานั้นเอง
ทีมงานปล่อยวิดีโอเพิ่มเติมอีกสองคลิป เป็นวิดีโอเสริมสำหรับอธิบายเกี่ยวกับไท้เก๊ก!
เมื่อชาวเน็ตกดเข้าไปดู ปรากฏว่านั่นคือบทเรียน ‘ไท้เก๊ก’ ที่เซี่ยนอวี๋สอนด้วยตัวเอง!
นักเรียนกำลังพูดคุยกันเกี่ยวกับไท้เก๊ก
“เท่ชะมัด!”
“เป็นวิชาต่อสู้ที่เซี่ยนอวี๋ออกแบบขึ้นมาเหรอ?”
“การเคลื่อนไหวที่เซี่ยนอวี๋ออกแบบทำไมถึงได้เท่ขนาดนี้นะ ก่อนหน้านี้ ท่ามูนวอล์กก็เท่เหมือนกัน ทุกวันนี้ผู้ชายในโรงเรียนเรายังฝึกตามอยู่เลย!”
“คราวนี้ถึงตาของไท้เก๊กแล้ว!”
…
ก่อนหน้านี้ เซี่ยนอวี๋ได้คิดค้นท่ามูนวอล์กและเผยแพร่ผ่านคอนเสิร์ตของเขา จนกลายเป็นกระแสที่ทำให้วัยรุ่นมากมายพยายามฝึกฝนและเลียนแบบ
ปัจจุบัน
ท่ามูนวอล์กเป็นที่รู้จักอย่างแพร่หลาย
และมักจะปรากฏในเวทีการแสดงต่างๆ ไม่ว่าเล็กหรือใหญ่ แม้แต่การแต่งตัวของผู้แสดงก็พยายามเลียนแบบเซี่ยนอวี๋ในตอนนั้น!
เวลานี้
หลังจากได้เห็นไท้เก๊กแล้ว ผู้คนก็เริ่มมีความคิดที่จะฝึกฝนเช่นเดียวกัน!
กล่าวให้ชัดคือ
บางคนเริ่มลงมือฝึกไปแล้ว!
…
ซ่งลี่เป็นชายชราที่ปลดเกษียณแล้ว
ก่อนปลดเกษียณ เขาเคยทำงานในหน่วยงานของรัฐ ทำให้ได้รับเงินบำนาญมากพอ ไม่ต้องกังวลเรื่องค่าใช้จ่ายในชีวิตประจำวัน
เพียงแต่
หลังจากเกษียณมาได้สองปี เขากลับรู้สึกว่าชีวิตเต็มไปด้วยความน่าเบื่อ
เมื่อก่อน เขาคุ้นชินกับจังหวะชีวิตที่ต้องทำงานทุกวัน ทว่าซ่งลี่ในวัยเกษียณกลับไม่คุ้นเคยเอาเสียเลย
สองปีมานี้ เขารู้สึกว่างเปล่าและไม่สามารถหาอะไรทำได้จริงจัง ในทุกๆ วันเขาทำได้แค่ดูโทรทัศน์และเลื่อนดูวิดีโอบนมือถือ
เขาแอบอิจฉาภรรยาของเขาอยู่เหมือนกัน
ภรรยาของเขามีกิจกรรมให้ทำทุกวัน ตอนเย็นก็นัดพบกับเพื่อนๆ ไปเต้นออกกำลังกายที่ลานกว้าง
ซ่งลี่ถึงขั้นเคยคิดจะลองเต้นดูบ้างเพื่อฆ่าเวลา
แต่หลังจากลองไปสองครั้ง เขาก็เป็นต้องยอมแพ้
เพราะการเต้นออกกำลังกายในลานกว้างกลางจัตุรัสนั้นเหมาะกับกลุ่มป้า ๆ มากกว่า แทบจะไม่มีผู้ชายเลย
เขารู้สึกว่าตัวเองเข้าไปเต้นด้วยแล้วดูเป็นแกะดำมากเกินไป
ยิ่งไปกว่านั้น ยังมีสาวใหญ่หลายคนแอบส่งสายตาให้เขา จนภรรยาของเขาเริ่มหึง ไม่ยอมให้เขาไปอีกเลย
แต่ในตอนนั้นเอง
จู่ๆ ซ่งลี่เห็นวิดีโอหนึ่งบนหน้าจอโทรทัศน์
ในวิดีโอ
ชายหนุ่มคนหนึ่งกำลังร่ายรำไท้เก๊ก
เสียงเพลงประกอบเป็นเพลงเป็นไปตามโชคชะตาซึ่งเข้ากันกับศิลปะการต่อสู้ได้เป็นอย่างดี
แต่สิ่งที่ซ่งลี่สนใจไม่ใช่เสียงเพลง แต่เป็นกระบวนท่าที่ชายหนุ่มคนนั้นกำลังร่ายรำ!
………………………………………………………….
บทใหม่
ประวัติการอ่าน
ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: Full-time Artist ใครว่าผมไม่เหมาะเป็นศิลปิน
ตอน 837-839 ไม่มีข้อความเลยครับ...