Full-time Artist ใครว่าผมไม่เหมาะเป็นศิลปิน นิยาย บท 974

ตอนที่ 974 เผ่ามังกรฟ้า (2)

ตอนนี้จุดสนใจหลักของเธออยู่ที่งานแสดง โดยเฉพาะหลังจากที่ภาพยนตร์ ผีชีวะโด่งดังขึ้น งานแสดงของเธอก็เพิ่มขึ้นมากกว่าการเป็นนักร้องอย่างเห็นได้ชัด แต่เธอก็ยังปล่อยเพลงเป็นครั้งคราวเพื่อรักษาสถานะนักร้องของตัวเอง

หลินเยวียนเอ่ยว่า “กลับบ้านบ่อยๆ นะ”

ซย่าฝานนิ่งไป “พวกนายกำลังขึ้นแสดงบนเวที แต่ฉันต้องกลับบ้าน?”

หลินเยวียนหัวเราะ ก่อนจะยื่นเพลงกลับบ้านบ่อยๆ นะให้เธอ ซย่าฝานถึงได้เข้าใจว่าเขาหมายถึงอะไร

ก่อนที่ซย่าฝานจะลองร้องเพลงนี้ หลินเยวียนก็พูดขึ้นว่า “แล้วยังมีเพลงหมู่ของราชวงศ์ปลาอีกหนึ่งเพลงด้วย”

“เพลงอะไร?”

“ไว้บอกพวกเธอทีหลัง”

หลินเยวียนกำลังคิดอยู่ว่าจะเลือกเพลงไหนดี

มีเพลงที่เหมาะสำหรับให้ราชวงศ์ปลาขับร้องหมู่ในงานเฉลิมฉลองเทศกาลฤดูใบไม้ผลิของสถานีโทรทัศน์นั้นมีไม่น้อย แต่เนื่องจากจำนวนรายการมีจำกัด ไม่ใช่ทุกเพลงที่จะมีโอกาสได้ขึ้นแสดง ดังนั้นการเลือกจึงต้องพิจารณาให้รอบคอบ

เวลาของรายการก็มีจำกัด

จะให้ราชวงศ์ปลายึดครองเวทีทั้งหมดก็คงไม่ได้ล่ะมั้ง?

หลินเยวียนถึงขนาดไม่ได้เตรียมเพลงเดี่ยวให้ตัวเอง เพราะพิจารณาถึงปัจจัยเหล่านี้

ในตอนนั้น

เฉินจื้ออวี่เอ่ยขึ้น “ถ้าเราจะเข้าร่วมงานฉลองเทศกาลฤดูใบไม้ผลิ การซ้อมและเตรียมตัวอาจทำให้ตารางงานคลาดเคลื่อน อาจทำให้ไม่มีเวลาถ่ายทำรายการวาไรตีได้”

ทุกคนยังต้องถ่ายทำรายการไปกันกับปลา

หากตารางซ้อมตรงกับงานฉลองเทศกาลฤดูใบไม้ผลิก็คงลำบากพอสมควร

แต่หลินเยวียนมีแผนเตรียมไว้แล้ว “ถ่ายวาไรตีทีหลังก็ไม่ต่างกัน ยังไงรายการนี้ก็เล่นสนุกกันอยู่แล้ว”

เพราะรายการนี้เป็นการเล่นสนุกกันจริงๆ ตารางออกอากาศก็ไม่แน่นอน ต่างจากรายการวาไรตีอื่นที่มีกำหนดการชัดเจน

‘แจ้งผู้กำกับครับ’

ซุนเย่าหั่วเปิดกลุ่มแช็ตรวมของรายการไปกันกับปลาและแท็กถงซูเหวิน แจ้งว่าอาจต้องเลื่อนการถ่ายทำเพราะต้องเข้าร่วมงานเฉลิมฉลองเทศกาลฤดูใบไม้ผลิ

ใครจะคิด ว่าแทนที่ถงซูเหวินจะตกใจ เขากลับส่งอีโมจิหน้ายิ้ม ‘กำลังคิดอยู่เลยว่าจะบอกพวกคุณเรื่องนี้ ตอนนี้ก็เข้าทางพอดี พวกคุณต้องไปถ่ายงานฉลองเทศกาลฤดูใบไม้ผลิ ส่วนผมต้องไปกำกับการแสดงของงานฉลองเทศกาลฤดูใบไม้ผลิของฉินโจว เพราะฉันเป็นผู้กำกับหลักของงานนี้ งั้นก็พักการถ่ายทำวาไรตีไว้ก่อนแล้วกัน’

‘ผู้กำกับถงสุดยอด!’

ทุกคนต่างตกใจที่ถงซูเหวินได้รับตำแหน่งผู้กำกับหลักของงานฉลองเทศกาลฤดูใบไม้ผลิของฉินโจว ซึ่งถือเป็นการยอมรับจากทางการในระดับสูง!

ใช่แล้ว

ที่บลูสตาร์มีงานฉลองเทศกาลฤดูใบไม้ผลิของสถานีโทรทัศน์

และในแต่ละทวีปก็มีงานฉลองเทศกาลฤดูใบไม้ผลิของตนเองเช่นกัน

โดยการถ่ายทอดสดงานของแต่ละพื้นที่และงานใหญ่ของบลูสตาร์จะแยกกัน

งานฉลองเทศกาลฤดูใบไม้ผลิของแต่ละทวีปจะออกอากาศในวันที่ 29 ในเดือนสุดท้ายของปี

ส่วนงานฉลองเทศกาลฤดูใบไม้ผลิของสถานีโทรทัศน์หลักจะออกอากาศในคืนวันที่ 30

ลักษณะนี้คล้ายกับงานฉลองเทศกาลฤดูใบไม้ผลิของสถานีโทรทัศน์ระดับภูมิภาคกับงานฉลองเทศกาลฤดูใบไม้ผลิของสถานีโทรทัศน์กลางในแดนมังกร

แน่นอน

ในแง่ของความนิยมจากผู้ชม รวมถึงคุณภาพของงานเอง งานฉลองเทศกาลฤดูใบไม้ผลิของแต่ละทวีปย่อมไม่อาจเทียบกับงานฉลองเทศกาลฤดูใบไม้ผลิของบลูสตาร์ได้

อย่างไรก็ตาม…

ในคืนวันที่ 29 ความสนใจที่ผู้คนจากแต่ละทวีปมีต่องานฉลองเทศกาลฤดูใบไม้ผลิในทวีปตนของตนเองนั้นก็สูงมากไม่แพ้กัน เพราะแต่ละทวีปล้วนเชิญเหล่าดารามากมายมาเข้าร่วม!

นอกจากนี้

หลังจากการผนวกรวมตัวของบลูสตาร์ กำแพงทางวัฒนธรรมระหว่างทวีปต่างๆ ถูกทำลายลง ทำให้แต่ละทวีปให้ความสำคัญกับงานฉลองเทศกาลฤดูใบไม้ผลิของตนมากขึ้นเรื่อยๆ

เพราะไม่เพียงแค่แข่งขันกันดึงดูดผู้ชมภายในทวีปของตนเอง แต่ยังสามารถดึงดูดผู้ชมจากทวีปอื่นได้อีกด้วย

ทว่าขณะเดียวกัน ก็มีประชาชนเจ็ดทวีปจำนวนมากที่ดิ้นรนเพื่อให้ได้เป็นพลเมืองของจงโจว พวกเขาต่างอยากได้ทะเบียนบ้านของจงโจว!

คนรวยจำนวนมากเองก็ชอบซื้อบ้านในจงโจว หลายคนกัดฟันซื้อ แม้จะต้องจ่ายในราคาที่สูงลิบลิ่ว!

สิ่งนี้ยิ่งทำให้ชาวจงโจวมีความคิดว่าตนเองเหนือกว่าคนอื่นมากขึ้นไปอีก

‘ประเทศจงโจว’

มีคนเคยเปรียบเทียบจงโจวไว้เช่นนี้

แม้ว่าบลูสตาร์จะไม่มีการแบ่งแยกประเทศ แต่ก็ยังมีคำว่า ‘ประเทศจงโจว’

แฟนๆ ของราชาโจรสลัดเคยพูดกันว่า เมื่อเห็นการบรรยายถึงพวกชนชั้นสูงแห่งมารีจัวส์ในเรื่องที่มีสถานะสูงส่งจนมองว่าทุกคนต่ำต้อยกว่า พวกเขาก็นึกถึงจงโจว

เพียงแต่หลินเยวียนรู้ดีว่า

ทั้งหมดนี้เป็นเรื่องบังเอิญ

แม้แต่ตัวเขาเองก็ยังรู้สึกว่ามันเป็นเรื่องบังเอิญที่มีความคล้ายคลึงกับความจริงมากเกินไป ไม่อย่างนั้นเขาคงไม่เผลอพูดถากถางต่อหน้าประธานบริษัทว่า ชาวจงโจวบางคนเหมือนเผ่ามังกรฟ้า

ความหยิ่งยโสแบบเดียวกัน

มองผู้อื่นต่ำต้อยแบบเดียวกัน

มีสถานะเฉกเช่นชนชั้นสูงของโลกเหมือนกัน

ในตอนนั้น ถงซูเหวินส่งข้อความมาในกลุ่มว่า ‘ผมขอให้พวกคุณโชคดีในการแสดงในงานฉลองเทศกาลฤดูใบไม้ผลิของบลูสตาร์ ผมต้องไปจัดการงานของทวีปฉินโจวต่อแล้ว เป็นผู้กำกับงานนี้ไม่ง่ายเลย’

‘สู้ๆ !’

ทุกคนให้กำลังใจ

ราชวงศ์ปลาปลาสนิทกับถงซูเหวินมากแล้ว

ไม่มีใครคุยกันต่อในแช็ตกลุ่ม ทุกคนเริ่มกินข้าวไปพลาง หยิบโน้ตเพลงขึ้นมาไม่ยอมวางมือ แต่ละคน ลองฮัมทำนองเพลงที่หลินเยวียนเตรียมไว้ให้สำหรับการแสดง…

………………………………………………………