Full-time Artist ใครว่าผมไม่เหมาะเป็นศิลปิน นิยาย บท 992

ตอนที่ 992 ปาฏิหาริย์จากโลกแห่งความเงียบ (1)

บนโลกออนไลน์!

เสียงวิพากษ์วิจารณ์ดังสนั่น!

‘จำอวดของงานฉลองเทศกาลฤดูใบไม้ผลิฉินโจวสนุกมากเลย!’

‘ปรมาจารย์ห้าคนมาแสดงจำอวดพร้อมกันคือดีงามสุดๆ แต่ที่ทำให้ฉันทึ่งที่สุดก็คือเพลงที่ร้องหลังจากนั้น!’

‘เธอหมายถึงเพลงครอบครัวรักใคร่กลมเกลียวนั่นเหรอ?’

‘ตัวเพลงเองก็ใช้ได้ แต่ที่เด็ดสุดคือคนร้อง ฉันเห็นราชาและราชินีเพลงจากทุกทวีป อย่างเทย์เลอร์ ราชินีเพลงจากหานโจวของเราก็มา!’

‘อาจารย์บริตนีย์ก็มาด้วย!’

‘ผู้ชายตัวไม่สูงใส่แว่นคนนั้นเป็นราชาเพลงระดับท็อปของจ้าวโจว ได้ยินมาว่าเขาไม่เคยไปร่วมงานนอกจ้าวโจวเลย นึกไม่ถึงเลยว่าฉินโจวเชิญเขามาได้!’

‘ได้เห็นดาราจากฉีโจวของเราแล้วรู้สึกอบอุ่นมาก!’

‘เห็นราชาเพลงของเยี่ยนโจวบ้านเราแล้วก็รู้สึกอบอุ่นใจเหมือนกัน!’

‘รู้สึกเลยว่างานฉลองเทศกาลฤดูใบไม้ผลิฉินโจวปีนี้มันกลายเป็นงานระดับบลูสตาร์ไปแล้วนะ ไม่ใช่แค่งานประจำท้องถิ่นแล้วละ!’

‘ฉันเพิ่งเปลี่ยนช่องจากจงโจวมาดูฉินโจวกลางคัน รู้สึกว่าฝั่งนี้ดีกว่าอีก!’

‘หลังจากนี้จะมีการแสดงอะไรอีกนะ’

“ไม่รู้เหมือนกัน แต่ไม่ว่าการแสดงไหนก็น่าดูหมดเลย ปีนี้งานฉลองเทศกาลฤดูใบไม้ผลิของฉินโจวแทบไม่มีช่วงไหนน่าเบื่อเลย!”

…

ทางหน้าจอโทรทัศน์

การถ่ายทอดสดยังคงดำเนินต่อไป

เวทีฉลองเทศกาลฤดูใบไม้ผลิของแต่ละทวีป

การแสดงแต่ละชุดสลับสับเปลี่ยนกันไป

50 นาทีต่อมา จู่ๆ ก็มีหัวข้อหนึ่งที่กลายเป็นกระแสขึ้นมา!

‘รีบมาดูโชว์นี้ของจงโจวเร็ว!’

‘โชว์เต้นชุดนี้สุดยอดมาก!’

‘ให้ตายสิ!’

‘นี่มันระดับจักรวาลชัดๆ !’

‘อาจารย์วั่นอี้เป็นผู้นำเต้นเลยนะ เขาคือราชานักเต้นของจงโจว!’

‘อาจารย์คนอื่นก็เทพมาก นักเต้นระดับท็อปของบลูสตาร์ทั้งนั้นเลย!’

‘รวมเทพมาอยู่ที่เดียวกันชัดๆ !’

‘อาจารย์แต่ละคน ต่อให้สุ่มเลือกมาสักคนก็แบกโชว์เต้นได้สบายๆ !’

‘นี่มันคือสุดยอดการแสดงด้านงานวิชวลที่แท้จริง สมแล้วที่เป็นจงโจว ในที่สุดก็มีการแสดงที่ทำให้เวทีลุกเป็นไฟสักที!’

‘รู้สึกเลยว่าโหดกว่าการแสดงชุดโบยบินสู่ฟ้าของฉินโจวอีกนะ!’

‘จริงๆ ก็อาจไม่ได้โหดกว่าหรอก แต่ก็สู้ชื่อเสียงกับฝีมือระดับเทพของอาจารย์เหล่านี้ไม่ได้จริงๆ !’

…

ใช่แล้ว!

หลังจากจำอวดของสองพี่น้องหลิว จงโจวก็ได้งัดการแสดงชุดสำคัญออกมาอีกครั้ง โดยเชิญนักเต้นระดับแนวหน้าหลายคนมาร่วมแสดง และได้สุดยอดราชานักเต้นแห่งวงการเต้นบนบลูสตาร์อย่างวั่นอี้มานำทีม วาดลวดลายและอวดเทคนิคสุดแพรวพราวได้อย่างตื่นตาตื่นใจ

ไม่นาน

ผู้ชมบางคนที่กำลังดูงานฉลองเทศกาลฤดูใบไม้ผลิฉินโจวอยู่ถึงขั้นยังอดใจไม่ไหว รีบเปลี่ยนมาดูช่องจงโจวแทนทันที

“ตอนนี้เป็นยังไงบ้าง?”

จวงเสียนรีบร้อนส่งข้อความถามเรตติงทันที

ในช่วง 50 นาทีที่ผ่านมา คุณภาพของรายการฉลองเทศกาลฤดูใบไม้ผลิจงโจวเริ่มกลับมาดีขึ้นอีกครั้ง การแสดงดีๆ ถูกปล่อยออกมาอย่างต่อเนื่อง!

เขาสัมผัสได้ชัดเจนว่าคอมเมนต์กลับมาคึกคักขึ้น โดยเฉพาะหลังจากการแสดงเต้นนี้จบลง กระแสในโลกออนไลน์ยิ่งเดือดระอุสุดขีด!

ไม่นานข้อความอีกฝ่ายตอบกลับมาว่า ‘สองฝั่งเสมอกัน!’

จวงเสียนรู้สึกใจหายวาบ ราวกับถูกสาดน้ำเย็นใส่อย่างแรง

เขาคิดว่าการปล่อยสุดยอดการแสดงเหล่านี้ออกมาจะทำให้งานฉลองเทศกาลฤดูใบไม้ผลิของจงโจวแซงกลับมาเป็นผู้นำของทุกทวีปได้ แต่กลับไม่นึกไม่ถึงเลยว่าหลังจากเล่นไพ่ใบเด็ดไปสารพัดรูปแบบแล้ว กลับทำได้เพียงแค่เสมอกับฉินโจวเท่านั้น!

จงโจวคือเวทีหลักของงานฉลองเทศกาลฤดูใบไม้ผลินะ

สำหรับงานฉลองเทศกาลฤดูใบไม้ผลิเวทีหลัก การเสมอก็เท่ากับแพ้แล้ว หากลองเทียบทรัพยากรและความได้เปรียบของจงโจวกับฉินโจว นี่เรียกได้ว่าพ่ายแพ้ยับเยิน!

เป็นไปได้อย่างไรกัน?

แววตาของเขาเริ่มสิ้นหวัง

การแสดงเต้นนี้คือไม้ตายสุดท้ายของจงโจวแล้วนะ ขนาดไม้ตายแบบนี้ยังทำได้แค่เสมอ?

จวงเสียนกัดฟันกรอด

ก่อนจะเปิดดูงานฉลองเทศกาลฤดูใบไม้ผลิฉินโจวอีกครั้ง

และเมื่อพิธีกรประกาศการแสดงต่อไปออกมา จวงเสียนก็เผยรอยยิ้มแห่งความยินดีขึ้นมา

หากจะยืมบทกวีของเซี่ยนอวี๋มากล่าวก็คือ

ภูผาซ้อนสายธารสลับอับจนหนทาง ใต้เงาต้นหลิ่วบุปผาบานพานพบหมู่บ้านเบื้องหน้า!

…

สถานีโทรทัศน์ฉินโจว

การแสดง: พระโพธิสัตว์กวนอิมพันกร

การแสดง: คณะนาฏศิลป์ผู้บกพร่องทางการได้ยินแห่งฉินโจว

ออกแบบท่าเต้น: เซี่ยนอวี๋

การแสดงนี้เซี่ยนอวี๋เป็นคนออกแบบท่าเต้น?

ความคิดนี้เพิ่งแล่นผ่านเข้ามาในสมองของทุกคน ยังไม่ทันที่จะได้เข้าใจอย่างชัดเจน เสียงดนตรีก็พลันดังขึ้น

บนเวที

หญิงสาวแสนสวยในชุดสีทองยืนอยู่ ภาพซูมเข้ามาใกล้ เผยให้เห็นมืออันอ่อนช้อยที่ขยับขึ้นลงของเธอ ทำท่าทางพิเศษซึ่งใช้ในพุทธศาสนา

ทันใดนั้น

กล้องค่อยๆ เลื่อนขึ้นเล็กน้อย

ผู้ชมจึงเพิ่งรู้ตัวว่าบนเวทีไม่ได้มีเพียงคนเดียว!

ร่างของหญิงสาวเหล่านั้นยืนเรียงซ้อนกันอยู่ ถ้าหากกล้องไม่ขยับขึ้น ก็คงดูเหมือนมีผู้แสดงแค่เพียงคนเดียวจริงๆ !

เสียงดนตรีดังขึ้น

สายพิณถูกบรรเลงอย่างแผ่วเบา

ทันใดนั้น ด้านหลังของหญิงสาว ก็ปรากฏแขนเรียวยาวสองข้างเพิ่มขึ้นมาอย่างรวดเร็ว ความรู้สึกฉับพลันเช่นนี้ ทำให้ดูราวกับว่าแขนของเธองอกเพิ่มออกมาอย่างกะทันหัน

และในเสี้ยววินาทีต่อมา จำนวนแขนก็เพิ่มขึ้นเรื่อยๆ!

มือสามข้าง!

มือสี่ข้าง!

มือห้าข้าง!

มือหกข้าง!

ก่อนที่ผู้ชมจะทันรู้ตัว พวกเขาก็ไม่สามารถนับได้แล้วว่ามีมือกี่ข้างกันแน่!

ทุกคนรู้สึกเพียงว่ามือเหล่านี้ปรากฏขึ้นอย่างเป็นธรรมชาติ ประหนึ่งว่ามันงอกขึ้นมาจากร่างของหญิงสาวคนเดียวจริงๆ !

ข้อมือเหล่านั้นพลิกแพลงแปรเปลี่ยนไปมา!

อ่อนช้อยเป็นธรรมชาติ งดงามราวกับมีชีวิต!

และเมื่อดนตรีบรรเลงมาถึงจังหวะกลองจังหวะหนึ่ง แขนทั้งหมดกลับหายไปในชั่วพริบตา ความพร้อมเพรียงนี้สมบูรณ์แบบอย่างไม่น่าเชื่อ!

ราวกับดอกบัวที่ผุดขึ้นจากน้ำ

เมื่อมือเหล่านั้นปรากฏขึ้นอีกครั้ง เล็บสีทองอร่ามก็เปล่งประกายเจิดจ้าบนเวที!

…………………………………………………………