Full-time Artist ใครว่าผมไม่เหมาะเป็นศิลปิน นิยาย บท 996

ตอนที่ 996 สังเวียนดนตรี

ทั่วทั้งบลูสตาร์มีปรมาจารย์ด้านเปียโนอยู่กี่คนกันแน่?

หลินเยวียนเองก็ไม่แน่ใจนัก

เขารู้เพียงว่า แม้แต่กู้ซีที่เปี่ยมด้วยพรสวรรค์ด้านเปียโนก็ยังไม่สามารถก้าวข้ามขั้นสุดท้ายไปเป็นนักเปียโนระดับปรมาจารย์อย่างแท้จริงได้ตลอดหลายปีที่ผ่านมา

แน่นอนว่า

กล่องสมบัติทองคำไม่มีทางทำให้เขาผิดหวังแน่นอน!

ระบบบอกว่า เหนือกว่ากล่องทองคำยังมีกล่องสมบัติระดับสูงสุดอย่าง กล่องสมบัติเพชรอยู่

แต่หลินเยวียนได้ครอบครองระบบนี้มาหลายปี ก็ยังไม่เคยเห็นแม้แต่เงาของกล่องสมบัติเพชรเลยสักครั้ง

หากวันใดเขาได้กล่องสมบัติเพชรขึ้นมาจริงๆ รางวัลในนั้นจะต้องสุดยอดขนาดไหนกันนะ

หรือว่าจะเป็นทรานส์ฟอร์เมอร์?

ขณะที่เขาขบคิดไปเพลินๆ เสียงก็ดังขึ้นมาจากข้างล่าง

“สวัสดีปีใหม่ครับ!”

“คุณน้าสบายดีไหมคะ ไม่ได้เจอกันนานเลย!”

“ของขวัญปีใหม่สำหรับคุณน้าค่ะ!”

เสียงที่คุ้นเคยดังขึ้นทีละคน

หลินเยวียนเดินออกจากห้อง โผล่หน้าออกไปจากชั้นสอง

ก็เห็นทันทีว่าเป็นสมาชิกราชวงศ์ปลามาอวยพรปีใหม่ถึงบ้าน

“ตัวแทน!”

ทุกคนโบกมืออยู่ข้างล่าง “สวัสดีปีใหม่ครับ!”

หลินเยวียนยิ้ม “สวัสดีปีใหม่”

นี่เป็นครั้งแรกที่ราชวงศ์ปลามาเยือนบ้านของเขาพร้อมหน้าพร้อมตาคุณแม่ของหลินเยวียนดีใจมาก

พี่สาวและน้องสาวของเขาก็ตื่นเต้นไม่แพ้กัน

โดยเฉพาะน้องสาว

เพราะเธอเป็นแฟนคลับของเจียงขุย

ในวันปีใหม่ มีให้ไอดอลมาอวยพรปีใหม่ถึงบ้านแบบนี้

จะไม่ให้ตื่นเต้นได้ยังไงกันล่ะ?

ทว่าคนที่ตื่นเต้นที่สุดเห็นจะเป็นหนานจี๋ เพราะพี่เย่าหั่วมาเยี่ยมถึงบ้าน พร้อมหิ้วของกินอร่อยมาฝากเพียบ!

“มื้อเที่ยงวันนี้ กินที่บ้านเลยแล้วกัน!”

แม่ตัดสินใจจะเข้าครัวเอง เพราะบ้านหลังนี้ไม่ได้ครึกครื้นถึงขนาดนี้มานานแล้ว

ทุกคนพากันมองหน้าหลินเยวียน

เมื่อเห็นว่าเขาไม่มีท่าทีขัดข้อง ก็พากันพยักหน้าอย่างตื่นเต้น

“เยี่ยมเลยค่ะ!”

จ้าวอิ๋งเก้อและซย่าฝานยังขันอาสาเข้าไปช่วยในครัว

แต่ก็โดนพี่สาวของหลินเยวียนไล่ออกมาทันที

“ฉันช่วยแม่เองก็พอ พวกคุณเป็นแขก ขึ้นไปเล่นข้างบนเถอะ!”

หลินเยวียนคิดอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะเอ่ยขึ้น “งั้นเรามาเล่นไพ่กัน”

เทศกาลฤดูใบไม้ผลิแบบนี้ไม่เล่นเกมล่าหมาป่าลวงพรางแล้ว เล่นไพ่นี่แหละเหมาะสมดี

…

ถึงจะบอกว่าเล่นไพ่ แต่เอาเข้าจริงก็แค่คุยกันเสียมากกว่า

ทุกคนต่างพูดคุยถึงเรื่องงาน ปีใหม่ยังไม่ทันได้จบลง งานก็ทยอยเข้ามาอย่างไม่ขาดสาย

“ดังแล้วสิแบบนี้”

เฉินจื้ออวี่เอ่ยอย่างสะท้อนใจ “ค่าตัวผมตอนนี้เกือบจะเท่าระดับราชาราชินีเพลงแล้วนะ”

“พูดถึงเรื่องนี้…”

หลินเยวียนก็ถามขึ้นมาลอยๆ

“พวกคุณยังห่างจากตำแหน่งราชาราชินีเพลงกันมากแค่ไหน”

“ถามพวกเขาแล้วกัน”

ซย่าฝานว่า

“ฉันยังอีกไกล แต่พี่ห่าวอวิ้นน่าจะใกล้แล้วละ”

เว่ยห่าวอวิ้นยิ้ม

“ถ้าไม่มีอะไรผิดพลาด ฉัน จ้าวอิ๋งเก้อ แล้วก็เฉินจื้ออวี่ น่าจะได้เป็นราชาราชินีเพลงกันภายในหนึ่งถึงสองปี”

“ไม่ต้องรอนานขนาดนั้นหรอก”

จ้าวอิ๋งเก้อเหมือนจะมีแผนในใจ “เราน่าจะไปบุกตลาดเว่ยโจวดูนะ เพราะเขาเพิ่งรวมตัวเข้ามา ตลาดกำลังเติบโตน่าดู น่าจะช่วยให้เราคว้าตำแหน่งราชาราชินีเพลงได้เร็วขึ้น”

ซย่าฝานขมวดคิ้ว “เธอคิดได้ คนอื่นก็คิดได้เหมือนกันนั่นแหละ”

“นั่นสิ!”“ตัวแทนไม่ได้ขึ้นเวทีเองมานานแล้วใช่ไหมล่ะ?”

“ไม่ใช่แค่ไม่ได้ขึ้นเวทีนะ แต่ออกไปร้องเพลงแบบจริงจัง ก็ห่างหายไปนานแล้ว!”

“ลองดูเพลงที่ร้องปีนี้สิ”

“มีแต่เพลงร้อนรนกับกับจอมราชันให้ข้ามาตรวจตราภูเขา”

“ในเมื่อมีฝีมือขนาดนี้ ก็ร้องเพลงแบบจริงจังให้เว่ยโจวได้เห็นความร้ายกาจกันหน่อยสิ!”

ให้ตายสิ

อยู่ดีๆ ทุกคนก็รวมหัวกันยุหลินเยวียนให้ลงแข่งด้วยซะอย่างนั้น!

จ้าวอิ๋งเก้อยิ่งไปใหญ่ ถึงกับลูบมืออย่างตื่นเต้น

“ถ้าตัวแทนจะลงแข่ง ต้องไปขึ้นสังเวียนวันอาทิตย์เท่านั้น!”

ทุกคนสงสัย “ทำไมต้องวันอาทิตย์”

จ้าวอิ๋งเก้อว่า “เพราะสังเวีนยวันเสาร์กับวันอาทิตย์ถือว่าน่ากลัวที่สุด โดยเฉพาะวันอาทิตย์ที่แข่งกันด้วยระดับราชาราชินีเพลงเลยนะ ยิ่งเป็นวันหยุดสุดสัปดาห์ เรตติงก็ยิ่งสูง การแข่งขันเลยดุเดือดมาก”

“งั้นวันอาทิตย์นี่แหละ เหมาะกับตัวแทนที่สุดแล้ว!”

ทุกคนหันมามองหลินเยวียนอย่างพร้อมเพรียง เป็นน้ำหนึ่งใจเดียวกัน

เหตุผลประการแรก รายการนี้น่าสนุกจริงๆ ถ้าทำได้ดี ก็จะสร้างชื่อในเว่ยโจวได้อย่างรวดเร็ว

ประการที่สอง พวกเขาก็อยากใช้โอกาสนี้ให้ผู้คนทั่วทั้งบลูสตาร์ได้เห็นถึงพลังของ ราชวงศ์ปลาว่าทุกคนล้วนแข็งแกร่งพอจะเป็นศิลปินเดี่ยวได้

หนึ่งสัปดาห์มีเจ็ดวัน

ราชวงศ์ปลาจักรปลามีสมาชิกหกคน และบวกหลินเยวียนเข้าไปก็ครบเจ็ดคน

ถ้าพวกเขาทั้งเจ็ดสามารถครองสังเวียนในแต่ละวันได้จริงๆ ก็คงกลายเป็นตำนานเล่าขานในวงการเพลงเลยทีเดียว!

“ก็ได้”

หลินเยวียนยอมตกลงในที่สุด

อันที่จริงแล้วเขาเองยังคงรักการร้องเพลงอยู่ไม่น้อย

ไหนๆ ก็ไม่ได้ขึ้นเวทีมานานแล้ว ออกไปเล่นหน่อยก็น่าสนุกดีที่สำคัญกว่านั้นคือ เขารู้สึกว่ารูปแบบของสังเวียนดนตรีนี้ค่อนข้างดีทีเดียว

เขาอาจจะใช้เวทีนี้ผลักดันให้เฉินจื้ออวี่และคนอื่นๆ เพื่อก้าวข้ามจากนักร้องแถวหน้าสู่การเป็นราชาราชินีเพลงได้

แต่ถึงอย่างนั้น หลินเยวียนยังไม่รู้ว่า…

หลังจากเว่ยโจวผนวกรวม คนที่หมายตาสังเวียนดนตรีนักร้องนี้เอาไว้ ไม่ได้มีแค่พวกเขาเท่านั้น

………………………………………………………..