Full-time Artist ใครว่าผมไม่เหมาะเป็นศิลปิน นิยาย บท 997

ตอนที่ 997 ชุมนุมยุทธจักรดนตรี (1)

วันที่ 8 มกราคม

วันหยุดยาวช่วงปีใหม่สิ้นสุดลงไปนานแล้ว

และในที่สุดราชวงศ์ปลาก็ออกเดินทางไปยังเว่ยโจว

สำหรับเรื่องนี้ ซุนเย่าหั่วถึงกับหัวเราะและพูดว่า “นี่นับเป็นทริปกระชับความสัมพันธ์ของราชวงศ์ปลาได้ไหมเนี่ย?”

นับว่าเป็นทริปกระชับความสัมพันธ์ก็แล้วกัน

ในวันนี้

ทั้งเจ็ดคนเดินทางมาถึงสนามบินอย่างเงียบเชียบ

แต่ละคนสวมหน้ากากอนามัยและแว่นกันแดดอย่างมิดชิด

แม้จะเป็นศิลปินที่โด่งดังไปทั่วบลูสตาร์ ทว่าภายใต้การปกปิดเช่นนี้ จึงยังไม่มีใครจำพวกเขาได้

จู่ๆ

ก็มีเสียงกรี๊ดดังลั่นขึ้นมา!

“อู๋เชียนฮั่น!”

ฝูงชนด้านหน้าแตกตื่นขึ้นมาในทันที วิ่งกรูกันราวกับกระแสน้ำไหลบ่าเข้ามาไม่หยุด

หลายคนที่อยู่โดย ถึงกับตกใจ

บางคนที่ไม่ทันระวัง ยังถูกเบียดกระเด็นออกจากแนว และถึงขั้นเซล้มลงเล็กน้อย

ไม่ผิดแน่

นี่คือกองทัพแฟนคลับ!

ดูได้จากเสื้อที่ทุกคนใส่ ล้วนเหมือนกันทั้งหมด

“โอ๊ย!”

หลินเยวียนซึ่งอยู่ด้านข้างรีบคว้าแขนเธอไว้ทันที “เป็นอะไรไป”

จ้าวอิ๋งเก้อถูกหลินเยวียนประคองไว้ ชั่วขณะนั้นไม่รู้ว่าควรจะโกรธหรือดีใจ

“ไม่รู้ว่าใครเหยียบเท้าฉัน”

หลินเยวียนมองไปยังกลุ่มแฟนคลับข้างหน้าซึ่งกำลังโกลาหล หว่างคิ้วขมวดคิ้วเล็กน้อย

ซย่าฝานที่อยู่ด้านข้างเม้มปาก “นี่แหละเหตุผลที่ฉันไม่ชอบบอกตารางเดินทางให้แฟนคลับรู้ล่วงหน้า”

“เธออย่าเหมารวมแฟนคลับทุกคนเป็นแบบนั้นสิ”

เจียงขุยเลิกคิ้ว “ถึงยังไงแฟนคลับของฉันก็ไม่ไร้มารยาทขนาดนี้หรอกนะ ทำแบบนี้ในที่สาธารณะ มีแต่โดนด่าเปล่าๆ ”

“แฟนคลับพวกเราก็ถือว่าอยู่ในกลุ่มที่มีเหตุมีผลนะ”

เฉินจื้ออวี่หัวเราะ “แฟนคลับข้างหน้าพวกนี้ยังอายุน้อยอยู่เลย ความชอบที่มีต่อดารามักขึ้นอยู่กับหน้าตา มักจะหลงใหลหนุ่มหน้าใสวัยรุ่นแบบนั้นแหละ ช่วงหลังๆ มานี้ พอแต่ละทวีปเริ่มรวมเข้าด้วยกันมากขึ้น เทรนด์ก็เปลี่ยนตาม ตอนนี้ดาราหนุ่มวัยรุ่นถึงเป็นที่นิยมกันมากเลยไง”

เฉินจื้ออวี่ว่า “ยังดีที่พวกเราไม่ทำตัวเด่นเกินไป”

ซุนเย่าหั่วหัวเราะเบาๆ พร้อมแววตาเย้าแหย่ “ก็พวกเราน่ะเก็บตัวซะขนาดนี้”

ในขณะนั้นเอง

สาวน้อยคนหนึ่งที่คลั่งไคล้ดาราอย่างหนัก กลับพยายามเบียดฝ่าวงล้อมของบอดีการ์ดเพื่อเข้าไปหาไอดอลหนุ่มที่อยู่ตรงกลาง

พลั่ก!

บอดีการ์ดผลักเธอจนล้มลง

ดาราหนุ่มชื่ออู๋เชียนฮั่นเอ่ยขึ้นเป็นครั้งแรก ตำหนิบอดีการ์ดด้วยความโมโห “คุณช่วยให้เกียรติแฟนคลับของผมหน่อยได้ไหม?”

บอดีการ์ดก้มหัวขอโทษขอโพยทันที

สาวๆ ซึ่งอยู่รอบข้างพากันมีสีหน้าเคลิบเคลิ้ม มีบางคนเอ่ยปลอบเขา

“เชียนเชียน อย่าโกรธเลยน”

จากมุมมองของหลินเยวียน เขาเห็นเหตุการณ์ทั้งหมดพอดี จึงเร่งฝีเท้าขึ้นเล็กน้อยอย่างอดไม่ได้

…

เมื่อเดินทางมาถึงห้องรับรองของชั้นเฟิร์สคลาส

หลินเยวียนและคนอื่นๆ ก็สามารถถอดหน้ากากออกได้สักที

ผู้โดยสารที่นั่งรออยู่ในห้องรอบรองหลายคนจำพวกเขาได้ในทันที

“เอ๊ะ!”

“พวกเขาคือ…”

“ราชวงศ์ปลานี่นา!”

“ไม่น่าเชื่อว่าจะได้เจอพวกเขาที่นี่!”

“ฮ่าๆ โชคดีสุดๆ เลยเรา”

“ปีนี้ฉันดูงานฉลองเทศกาลฤดูใบไม้ผลิของฉินโจวจนจบเลยนะ”

“ผมเป็นแฟนคลับของเซี่ยนอวี๋เลยละ”

“สวัสดีค่ะอาจารย์ทุกท่าน”

ท่ามกลางเสียงพูดคุย มีบางคนทักทายพวกเขาออกมาอย่างอดไม่ได้

หลินเยวียนและคนอื่นๆ เพียงแค่ยิ้มและพยักหน้าตอบ

การที่ถูกจำได้เมื่อถอดหน้ากากออก ถือเป็นเรื่องปกติอยู่แล้วสำหรับพวกเขา

ในนั้นยังมีบางคนเดินเข้ามาขอลายเซ็นจากสมาชิกราชวงศ์ปลาด้วย

หลินเยวียนไม่ได้ปฏิเสธ

เขาเซ็นชื่อให้หลายคน ก่อนที่บรรยากาศจะสงบลง ไม่มีใครเข้ามารบกวนพวกเขาอีก สมาชิกราชวงศ์ปลาแต่ละคนจึงได้หยิบมือถือขึ้นมาเล่นกันตามอัธยาศัย

หลังจากเล่นมือถือกันอยู่ราวครึ่งชั่วโมง

“อาจารย์จ้าวครับ ผมเคยตามดูรายการของคุณด้วยนะครับ…”

อู๋เชียนฮั่นบอกกับจ้าวอิ๋งเก้อด้วยความกระตือรือร้น “ตั้งแต่ตอนนั้นผมก็ชื่นชอบคุณมากเลยครับ!”

“จะบอกว่าฉันแก่งั้นเหรอ?”

จ้าวอิ๋งเก้อกลอกตา ไม่ได้ชอบใจไอดอลหน้าใสแบบนี้เลยสักนิด

ก็ในเมื่อเธอได้เห็นหน้าหล่อเหลาของเซี่ยนอวี๋อยู่ทุกวัน ใครจะไปสนใจหนุ่มบอบบางดูจืดชืดเหมือนถั่วงอกอย่างอู๋เชียนฮั่นลงกันล่ะ?

อู๋เชียนฮั่นชะงักไปทันที ไม่เข้าใจว่าทำไมจ้าวอิ๋งเก้อถึงดูเย็นชาใส่ตนเอง ทั้งที่กับคนอื่นเธอยังยิ้มแย้มแจ่มใสดีอยู่เลย

กลับเป็นเฉินจื้ออวี่ที่หัวเราะพลางพูดขึ้นอย่างเป็นกันเองว่า “น้องอู๋นี่แฟนคลับเยอะดีนะ ตอนอยู่สนามบินเราเพิ่งเจอพวกแฟนคลับนายอยู่เลย เด็กๆ คลั่งไคล้นายสุดๆ วิ่งเหยียบเท้าจ้าวอิ๋งเก้อเข้าไปเต็มๆ แถมยังทำเอาตัวแทนตกใจเลยละ”

ใบหน้าของอู๋เชียนฮั่นซีดเผือดลงในชั่วพริบตา!

แม้ว่าเฉินจื้ออวี่จะพูดอย่างตลกขบขัน คล้ายกับกำลังหยอกล้อ แต่นี่เป็นเรื่องใหญ่มากสำหรับอู๋เชียนฮั่น!

แฟนคลับของเขาดันไปชนเข้ากับเซี่ยนอวี๋!?

อู๋เชียนฮั่นถึงขั้นรู้สึกเสียใจจนอยากกัดลิ้นตัวเองให้รู้แล้วรู้รอด ถ้ารู้ว่าต้องมาเจอกับราชวงศ์ปลาในวันนี้ เขาจะไม่มีวันให้แฟนคลับมาตามที่สนามบินเด็ดขาด!

มิน่าล่ะทำไมจ้าวอิ๋งเก้อถึงมีท่าไม่เป็นมิตรกับเขาแบบนั้น

เมื่อลองคิดทบทวนดูดีๆ ท่าทีของเซี่ยนอวี๋ ที่มีต่อเขาเมื่อครู่ก็ดูเย็นชาอยู่บ้างเช่นกัน

เมื่อคิดได้ดังนั้น

อู๋เชียนฮั่นรู้สึกขึ้นมาทันทีว่า หนุ่มสาวอีกหลายคนที่มาด้วยกัน ต่างก็ขยับห่างออกไปจากเขาอย่างแนบเนียน

ในขณะเดียวกัน

คิ้วของซูอวี๋ก็ขมวดเข้าหากันอย่างเห็นได้ชัด

อู๋เชียนฮั่นตั้งสติกลับมาได้ เม็ดเหงื่อเย็นๆ ผุดเต็มแผ่นหลัง

เขารีบโค้งตัวเก้าสิบองศาแล้วกล่าวเสียงสั่น

“ขอโทษครับ ขอโทษจริงๆ ครับ อาจารย์เซี่ยนอวี๋ อาจารย์จ้าวอิ๋งเก้อ…”

“ดูสิ เด็กเขาตกใจจนแทบร้องไห้แล้ว”

“ไม่ต้องขอโทษหรอก เรื่องเล็กน้อยเองน่า”

ซุนเย่าหั่วโบกมืออย่างไม่คิดมาก

อู๋เชียนฮั่นเห็นได้ยินดังนั้นก็เงียบลงทันที ไม่กล้าพูดอะไรอีกแม้แต่น้อย

ถ้าแฟนคลับของเขาเห็นฉากนี้ คงต้องนึกว่าตนเองตาฝาดไปแน่นอน

เพราะอู๋เชียนฮั่นคือแร็ปเปอร์ตัวพ่อ เคยโลดแล่นอยู่ในวงการใต้ดินถึงสองปี ภาพลักษณ์ที่โดดเด่นที่สุดของเขาคือไม่เกรงฟ้า ไม่กลัวดิน

ตรงไปตรงมา ไม่กลัวล่วงเกินใคร

ดื้อรั้น ไม่ยอมโค้งคำนับใครง่ายๆ

…………………………………………………….