"จะหยุดทำไม! ตามมาสิ!" เธอหันไปตะคอกผู้ชายที่ลากเข้ามาด้วย เพราะเขาไม่เดินตาม "คุณให้ผมแค่ 20 บาท คงพอค่าแรงแล้วมั้ง" เขารู้แล้วว่าเธอจะทำอะไรต่อ..เจ้าบ่าวคนนั้นคงเป็นแฟนเก่าที่แต่งงานกับผู้หญิงคนอื่น "ฉันเพิ่มให้อีกก็ได้ นายจะเอาเท่าไร แต่ขอให้จบงานก่อนแล้วกัน" "ถ้าจบงานคุณชิ่งหนีจะทำยังไงล่ะ" "ไม่หนีหรอก..ทำเป็นงกไปได้" "ใครงกกันแน่ 20 บาทจะเอาอะไรมากมาย" "ฉันให้เพิ่มอีก 3 เท่าเลย" "3 เท่า?" ชายหนุ่มยกมือขึ้นมานับ 3 เท่าของ 20 บาทมันจะเท่าไหร่ "อืมม...ก็เยอะอยู่นะ" "ทำไมมันกล้ามางานนี้" คนที่เห็นแฟนเก่าของเจ้าบ่าวเดินเข้ามาต่างก็ซุบซิบนินทากัน เพราะส่วนมากคนที่มางานนี้ก็มีแต่เพื่อนกันทั้งนั้น "แกไม่รู้อะไรนิสามันวางแผนไว้เองแหละ ยังโง่เข้ามาติดกับดัก" "จริงเหรอ ถ้างั้นวันนี้เราก็เห็นอีชบาแก้วหน้าแตกนะสิ" "รอชมได้เลยฮ่าฮ่าา" พองานเริ่มขึ้นพิธีกรก็ขึ้นกล่าวบนเวที "เชิญเจ้าบ่าวเจ้าสาวขึ้นมากกล่าวอะไรบนเวทีหน่อยครับ" และมอนิเตอร์จอใหญ่ที่ทางโรงแรมจัดไว้ ก็มีรูปเจ้าบ่าวเจ้าสาวที่เตรียมกันไว้แล้ว ในภาพนั้นเกือบทุกภาพ มีผู้หญิงอีกคนที่ยืนมองคนที่เป็นเจ้าบ่าวในงานวันนี้ แต่ไม่ใช่เจ้าสาว.. "ก็อย่างที่ทุกคนเห็นภาพพร้อมกัน ผู้ชายคนนี้คือเจ้าบ่าวของฉัน แต่ผู้หญิงในภาพ..." นิสากล่าวอะไรอีกมากมายเพราะกว่าที่จะแย่งวัลลภเจ้าบ่าวซึ่งมีดีกรีเป็นถึงเดือนมหาวิทยาลัยมาเป็นของตัวเองได้ ถึงกับตัดเพื่อน แต่ก็ถูกอีกฝ่ายเหยียดหยามมากมาย จนกลายเป็นความแค้น และงานในวันนี้คือวันที่จะเอาคืน ถึงแม้ว่าตัวเองเป็นคนแย่งผู้ชายของเขามาก็ตาม เสียงโห่ก็ดังขึ้นพร้อมด้วยสายตานับร้อยมองมาที่ช่อชบา "เล่นกันแบบนี้เลยเหรอ" ชายหนุ่มที่ถูกลากเข้ามาเอี่ยวด้วยถึงกับพูดออกมา "ขอโทษนะคะ ฉันคงไม่มีความอาลัยอาวรณ์กับผู้ชายคนนั้นเหมือนในภาพหรอกค่ะ พวกคุณดูผู้ชายคนนี้สิ หล่อเพอร์เฟคกว่าทุกอย่าง แถมยังเป็นเจ้าของโรงแรมนี้ด้วย" เธอหันมาแนะนำผู้ชายที่ยืนควงแขนอยู่..กูพูดอะไรไปวะ หวังว่าคงไม่มีใครรู้จักเจ้าของโรงแรมนี้นะ..พอพูดออกไปแล้วถึงกับตำหนิตัวเอง "เจ้าของโรงแรม?!"