เข้าสู่ระบบผ่าน

ขาดทุนไม่อั้น ขอแค่ฉันได้เป็นเศรษฐี นิยาย บท 109

เปาซวี่อัปเดตเกมแม่ทัพผีและเกมฐานทัพกลางทะเลเสร็จแล้ว ในที่สุดเขาก็มีเวลาให้ได้พักหายใจ

ลู่หมิงเหลียงรีบเอาเกมนักออกแบบเกมให้เปาซวี่ลองเล่น

นั่นเพราะเขาเป็นนักทดสอบเกมมือหนึ่งผู้มากประสบการณ์ของบริษัท อีกทั้งยังเป็นคนที่เข้าใจความคิดของบอสเผยที่สุด!

ลู่หมิงเหลียงรู้สึกไม่ค่อยมั่นใจเท่าไหร่จึงต้องการคนมีประสบการณ์มาช่วยเสริมความมั่นใจ

เปาซวี่ทดสอบเกมอย่างจริงจัง

เขาไม่ได้เล่นให้ถึงฉากจบทุกแบบเพราะจะเป็นการเสียเวลา จึงเล่นตามสัญชาตญาณไปจนถึงฉากจบสองถึงสามแบบ

“เป็นไงครับพี่เปา คิดเห็นยังไงบ้าง มีจุดที่ต้องปรับมั้ยครับ” ลู่หมิงเหลียงถาม

เปาซวี่ไม่ได้ตอบออกไปทันที

ผ่านไปครู่หนึ่ง เปาซวี่ก็พูดขึ้น “ทุกคนคิดว่ายังไงล่ะครับ”

‘ทุกคน’ ที่ว่าหมายถึงทุกคนในทีมพัฒนาเกมนักออกแบบเกม ซึ่งรวมถึงลู่หมิงเหลียงด้วย

ลู่หมิงเหลียงนึกลังเลแต่ก็ตอบออกไปตามจริง “หลายๆ คนคิดว่าเกมน่าเบื่อไปหน่อย นอกจากหลินหวานแล้ว คนอื่นๆ ก็รู้สึกไม่ค่อยมั่นใจในตัวเกมกันหมดเลยครับ

“ถึงเกมนี้บอสเผยจะเป็นคนออกแบบเอง แต่ผมคิดว่า…มันขาดแรงจูงใจให้ผู้เล่นนึกอยากเล่นต่อไปเรื่อยๆ…”

ลู่หมิงเหลียงสับสนมาก

ส่วนหนึ่งก็เพราะรู้สึกอายที่ไม่รู้ว่าตัวเองควรทำยังไง

พอนึกถึงเกมก่อนหน้านี้ หวงซื่อปั๋วกับเปาซวี่สร้างเกมฐานทัพกลางทะเลออกมาเป็นเกมฮิตได้ทันที!

แต่พอถึงตาตัวเองที่ต้องรับหน้าที่ต่อจากหวงซื่อปั๋ว บอสเผยต้องลงมาช่วยเขาปรับแก้ตัวเกมเอง…

ลู่หมิงเหลียงรู้สึกเหมือนตัวเองเป็นตัวถ่วง ไม่ค่อยมีคุณค่าอะไร

อีกส่วนหนึ่งเป็นเพราะเขากังวลมาก

เนื่องจากบอสเผยเป็นคนออกแบบรูปแบบการเล่น ส่วนคุณหร่วนเป็นคนทำภาพให้ จากองค์ประกอบทั้งหมด ยังไงเกมนี้ก็ต้องดังเป็นพลุแตก

แต่พอได้ลองเล่นก็ไม่เห็นรู้สึกว่า ‘เกมนี้จะต้องดังเป็นพลุแตก’ เลย หลายคนในทีมออกแบบคิดว่าเกมค่อนข้างน่าเบื่อ!

ความรู้สึกสับสนปนเปในใจทำให้ลู่หมิงเหลียงหวั่นเกรงสุดๆ

จะให้เดินไปบอกบอสเผยตรงๆ ว่าอยากฟังความเห็นของบอสก็ไม่น่าจะเหมาะ จึงมาถามเอากับเปาซวี่

เปาซวี่คิดอยู่ครู่หนึ่ง

“ผมว่าทุกคนกำลังมองในมุมของคนใน

“ทุกคนเห็นบทกันหมดแล้ว รู้ตัวเลือกและผลลัพธ์ทั้งหมดในเกม ก็เหมือนมีคนมาบอกก่อนว่าเกมจะเป็นยังไงต่อ เลยไม่รู้สึกอะไรตอนเล่นจริง

“แต่ในมุมมองของคนนอกอย่างผม ผมคิดว่าเกมนี้มีความพิเศษและน่าสนใจมากๆ”

ลู่หมิงเหลียงอึ้งไป เขาไม่คิดว่าเปาซวี่จะชมเกมขนาดนี้

น่าสนใจเหรอ

พิเศษเหรอ

ถึงจะดูเหมือนเป็นคำธรรมดาๆ แต่คำเหล่านี้มันออกมาจากปากของใครกันล่ะ

เปาซวี่คือใคร เขาคือเทพแห่งการพัฒนาเกม ผ่านเกมมามากมายจึงมีความรู้เชิงลึกในระดับที่เหนือชั้นกว่าผู้เล่นธรรมดาทั่วไป

อย่างการเพิ่มเด็กหญิงเข้าไปในเกมฐานทัพกลางทะเล

สำหรับผู้เล่นภายในประเทศหลายๆ คน นี่คือครั้งแรกที่พวกเขาได้เห็นอะไรแบบนี้

แต่เปาซวี่ออกแบบมาได้แบบนี้ก็เพราะเคยเห็นและสัมผัสเกมต่างประเทศมามากมาย

นี่คือความแตกต่างของมุมมอง

ขนาดเปาซวี่ที่เคยเล่นเกมมาตั้งมากมายยังคิดว่าเกมนักออกแบบเกม ‘มีความพิเศษ’ เพราะฉะนั้นเกมนักออกแบบเกมก็ต้องเป็นเกมที่พิเศษจริงๆ!

แต่เปาซวี่ยังพูดไม่จบ

“แต่ก็ไม่ได้หมายความว่าเกมนี้จะทำเงินได้นะครับ” เปาซวี่ว่าต่ออย่างจริงจัง

“ผมคิดว่าบอสเผยกำลังลองพัฒนาเกมนอกกระแส บอสอาจจะกลายเป็นเทพ ไม่งั้นก็เจ๊งไม่เป็นท่า ทุกอย่างขึ้นอยู่กับว่าตลาดจะตอบสนองยังไง”

ดูจากสภาพอารมณ์และจิตใจตอนนั้น บอสเผยก็ดูไม่ค่อยมีความสุขจริงๆ!

เปาซวี่พูดต่อ “อีกอย่าง ตอนที่อัปเดตปรับปรุงเกมแม่ทัพผีกับเกมฐานทัพกลางทะเล ผมก็สัมผัสได้ถึงความรู้สึกคล้ายๆ กันนี้จากตัวเกม มันน่าจะฝังซ่อนอยู่ลึกตั้งแต่ช่วงออกแบบเกมตอนต้นๆ แล้ว!

“อย่างเกมแม่ทัพผี ทำไมถึงตั้งราคาขายแค่สิบหยวนกับมีแค่บัตรถาวรสามสิบหยวนให้ซื้อ ผมว่ามันน่าจะเป็นการเสียดสีความไร้ซึ่งจิตวิญญาณในวงการเกม

“บอสเผยน่าจะคิดว่าเกมนี้ไม่ได้มีราคาสูงขนาดนั้น! เขาคิดว่าถ้าขายการ์ดเพื่อเงินหลักร้อยหลักพันหยวนจะถือเป็นการขูดรีด!

“เกมแม่ทัพผีสร้างมาเพื่อชี้ประเด็นเรื่องการขูดรีด ให้ผู้เล่นตระหนักว่าเป็นเรื่องตลกสิ้นดีที่ต้องเสียเงินมากมายเพื่อการ์ดเพียงใบเดียว

“ตั้งแต่เกมโดดเดี่ยวเดียวดายกลางทะเลทราย เกมแม่ทัพผี เกมฐานทัพกลางทะเล…มาจนถึงเกมนักออกแบบเกม บอสเผยใช้วิธีอันเป็นเอกลักษณ์ในการเสียดสีวงการเกมที่ไร้ซึ่งจิตวิญญาณและมุ่งแต่จะหากำไร

“แต่…เกมนักออกแบบเกมเสียดสีได้ตรง แรง และลึกซึ้งกว่าเกมก่อนๆ!

“ก็เลยออกมา…ไม่ค่อยน่าสนใจ”

ลู่หมิงเหลียงตาเป็นประกายขึ้นมาทันที

อย่างนี้นี่เอง!

ถ้าเป็นแบบนี้ทุกอย่างก็เข้าล็อกหมด!

แต่ก็มีอยู่อย่างหนึ่งที่ลู่หมิงเหลียงยังไม่ค่อยเข้าใจ

“แต่ถ้าเกมมันลึกล้ำขนาดนี้ ทำไมพี่เปาถึงคิดว่าตัวเกมอาจจะประสบความสำเร็จถล่มทลาย หรือไม่ก็เจ๊งไม่เป็นท่าล่ะครับ”

เปาซวี่มองไกลออกไปนอกหน้าต่าง “เกมที่เป็นตำนานก็เป็นแบบนี้หมดไม่ใช่เหรอ

“ศิลปินที่แท้จริงน่ะ คนส่วนใหญ่ไม่ค่อยเข้าถึงและเข้าใจอะไรหรอก ความล้มเหลวในวงการธุรกิจหรือการทำมาค้าขายถือเป็นเรื่องปกติมาก

“ถ้าเกมนักออกแบบเกมไม่ประสบความสำเร็จก็ไม่ได้ถือเป็นความล้มเหลวของบอสเผย มันก็แค่…พวกผู้เล่นในปัจจุบันยังไม่คู่ควรกับเกมดีๆ แบบนี้

“ไม่แน่ในอนาคต พวกเขาอาจจะเริ่มเข้าใจความลึกล้ำที่ซ่อนอยู่ในเกมนี้

“แต่ตอนนี้…ตลาดเกมอันแสนวุ่นวายจะเข้าใจความหมายที่ซ่อนอยู่ในเกมนี้หรือเปล่า ผมเองก็ไม่รู้เหมือนกัน”

…………….

ประวัติการอ่าน

No history.

ความคิดเห็น

ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ขาดทุนไม่อั้น ขอแค่ฉันได้เป็นเศรษฐี