ขาดทุนไม่อั้น ขอแค่ฉันได้เป็นเศรษฐี นิยาย บท 136
ไม่นานแผนอัปเดตเกมต่างๆ ก็ถูกจัดสรรเสร็จสรรพ
สำหรับรายละเอียดการอัปเดตเกมแต่ละเกม เผยเชียนไม่ได้สนใจอะไรมาก ปล่อยให้ลู่หมิงเหลียงเป็นคนจัดการ
เผยเชียนไม่ได้มองเรื่องนี้ในแง่ร้าย
เขารู้ว่าอัปเดตใหม่และ DLC ที่ปล่อยไปต้องทำเงินได้แน่นอน แต่ถึงจะทำเงินได้ ก็ไม่ได้เป็นจำนวนที่เยอะขนาดนั้น
เนื่องจากสามารถคุมรายรับของเกมพวกนี้ได้ เผยเชียนเลยไม่ได้เครียดอะไรมาก
ถ้าเกมพวกนี้ดันขาดทุนขึ้นมาคงจะเป็นเรื่องที่วิเศษสุดๆ!
หลังจากเปลี่ยนวิธีคิด ชีวิตก็ดูดีมีความสุขขึ้น
ประชุมเสร็จ เผยเชียนเตรียมตัวไปที่ร้านอินเทอร์เน็ตโมหยู เขาอยากสรุปรายละเอียดเรื่องเปิดสาขาใหม่ให้เร็วที่สุด จะได้จัดเตรียมและปรับปรุงสถานที่หลังช่วงวันหยุดวันแรงงานแห่งชาติ
ถ้าปรับปรุงร้านเสร็จภายในหนึ่งเดือน เดือนถัดไปก็จะเริ่มขาดทุนได้ ทันรอบปิดบัญชีครั้งต่อไปพอดี เวลาเหมาะเหม็งมาก
ตอนที่เผยเชียนกำลังเดินออกจากห้องประชุม หม่าอี้ฉวินก็เข้ามาทัก
“บอสเผยครับ ขอผมคุยเป็นการส่วนตัวด้วยได้ไหมครับ”
เผยเชียนผงะไปเล็กน้อย แต่ก็พยักหน้าตอบ “ได้ครับ เดี๋ยวไปคุยกันที่ห้องทำงานผม”
เผยเชียนชอบหม่าอี้ฉวิน
ตัวนำโชคเป็นอะไรที่หายากมาก
จนถึงตอนนี้ หม่าอี้ฉวินขยันทำตามคำสั่งที่ได้รับมอบหมายมาโดยตลอด งานที่ว่าคือเรียนรู้ปรัชญาการออกแบบเกมขั้นสูงของบอสเผย นอกจากนั้นแล้วก็ไม่ได้ทำงานอะไรจริงๆ จังๆ เลยสักชิ้น
เผยเชียนพึงพอใจเป็นอย่างมาก
ถ้าพนักงานทุกคนเป็นเหมือนหม่าอี้ฉวิน เผยเชียนคงเครียดน้อยลง
“มีอะไรเหรอ” เผยเชียนนั่งลงตรงโต๊ะทำงานก่อนจะผายมือไปที่เก้าอี้ฝั่งตรงข้าม เชิญให้หม่าอี้ฉวินนั่งลงตาม
หม่าอี้ฉวินดูกระอักกระอ่วนใจเล็กน้อย หลังจากอึกอักอยู่ครู่หนึ่ง เขาก็พูดขึ้น “บอสเผยครับ คือผมมีเพื่อนอยู่คนหนึ่ง ตอนนี้เขามีปัญหานิดหน่อย…”
เผยเชียนยิ้ม “คุณหมายถึงตัวเองเหรอ ไม่เป็นไร ถ้าเจอปัญหาอะไรก็บอกผมได้เลยตรงๆ เดี๋ยวผมให้คุณหยุดงานสามวันแบบจ่ายค่าจ้างให้ไปจัดการปัญหาก่อน เสร็จแล้วค่อยกลับมาทำงาน”
หม่าอี้ฉวินรีบส่ายหน้า “ไม่ใช่อย่างนั้นครับ บอสเผยเข้าใจผิดแล้ว ผมหมายถึงเพื่อนผมจริงๆ
“ผมกับหวงซื่อปั๋วทำงานที่ฉางหยางเกมส์มาก่อน บอสน่าจะรู้เรื่องนี้
“พอหวงซื่อปั๋วลาออกก็ขาดพนักงานฝ่ายวางแผน ทางบริษัทเลยจ้างคนมาแทนที่
“พนักงานคนที่ว่าเพิ่งจะโดนเลิกจ้าง เขาเลยมาถามผมว่าพอจะแนะนำงานให้ได้มั้ย…”
หืม
เผยเชียนสนใจที่หม่าอี้ฉวินบอกว่า ‘โดนเลิกจ้าง’
ปกติแล้วคำนี้หมายความถึงโดนไล่ออก ไม่ได้ลาออกมาเอง
พนักงานคนนั้นไม่ได้ลาออก แต่โดนฉางหยางเกมส์ไล่ออกเหรอ
เผยเชียนนับนิ้ว
หวงซื่อปั๋วเข้าทำงานที่เถิงต๋าเดือนพฤศจิกายนปีก่อน เพิ่งจะผ่านมาได้แค่ครึ่งปี
ถ้าคนคนนี้มาแทนหวงซื่อปั๋วก็น่าจะเข้ามาเป็นฝ่ายวางแผนที่ฉางหยางเกมส์เดือนพฤศจิกายน
ทำงานได้ครึ่งปี…ก็โดนไล่ออกเลยเหรอ
เจ้าคนนี้ดูจะเข้าท่า!
เผยเชียนต้องจ้างคนเก่งๆ แบบนี้!
แต่พอคิดดูดีๆ ก็ตระหนักว่าควรจะถามเรื่องราวความเป็นมาให้ชัดเจน
อะไรคือเหตุผลหลักที่เขาโดนไล่ออกกันนะ
ถ้าเป็นเพราะทำงานไม่ได้มาตรฐาน เผยเชียนจะรับเข้าทำงานโดยไม่คิดอะไรให้มากความ
แต่ถ้าเป็นเพราะเปิดโปงความลับบริษัทหรือทำอะไรผิดกฎหมาย เขาก็คงรับเข้าทำงานไม่ได้
ถ้าเกิดเรื่องขึ้นมา เผยเชียนก็จะมีเอี่ยวไปด้วย เพราะระบบไม่อนุญาตให้ทำเรื่องผิดกฎหมายภายในบริษัท
“เพื่อนคุณ… ทำไมถึงโดนไล่ออกล่ะ” เผยเชียนถาม
“ไล่ออกเหรอ ไม่ใช่ครับ ไม่ใช่” หม่าอี้ฉวินรีบส่ายหน้า “เขาโดนเลิกจ้างเพราะฉางหยางเกมส์กำลังจะล้มละลาย”
เผยเชียน “…”
ช่างน่าเศร้าใจจริงๆ
เผยเชียนรู้จักบริษัทฉางหยางเกมส์เพราะเป็นที่ทำงานเก่าของหวงซื่อปั๋ว อีกอย่างเมืองจิงโจวก็ไม่ได้มีบริษัทเกมเยอะขนาดนั้น จางหยางเกมส์จึงถือเป็นบริษัทที่ค่อนข้างมีชื่อเสียงพอตัว
แต่เห็นว่าบริษัทก็ไปได้สวย ทำไมถึงล้มละลายได้
ดูสิ ขาดทุนได้ตามที่ใจอยากเลย!
แถมยังขาดทุนย่อยยับจนล้มละลายเลยด้วย!
เดี๋ยวนะ
เผยเชียนปิ๊งไอเดียขึ้นมา
ไม่เห็นต้องอิจฉาเขาเลย!
ฉันซื้อกิจการเขามาก็ได้นี่!
มีอะไรให้ต้องอิจฉากัน จะดีแค่ไหนถ้าฉันได้เป็นบอสของฉางหยางเกมส์เอง!
ถ้าเข้าซื้อกิจการที่ขาดทุนย่อยยับอยู่แล้วก็เท่ากับว่าฉันเปลี่ยนมือมาขาดทุนเองไม่ใช่เหรอ
นี่มันสมบัติล้ำค่า!
หม่าอี้ฉวินเห็นเผยเชียนไม่ได้ตอบตกลงทันทีก็รีบพูดเสริม “บอสเผยครับ ผมรู้ว่ามาตรฐานการรับพนักงานใหม่ของเถิงต๋าสูงมาก ผมแค่อยากขอโอกาสให้เพื่อนได้มาสัมภาษณ์ดูสักครั้ง”
เผยเชียนพยักหน้า “ไม่ต้องห่วง เพื่อนคุณไม่ได้นั่งเตะฝุ่นแน่”
หม่าอี้ฉวินอึ้งไป ก่อนจะร้องออกมาด้วยความดีใจ “จริงเหรอครับ ขอบคุณครับบอสเผย! ผมซึ้งใจมากๆ ครับ!”
บอสเผยจะสื่อว่าถ้าเพื่อนไม่ผ่านเกณฑ์ของเถิงต๋า บอสก็จะหางานอื่นให้ใช่ไหม
ชายคนนี้ช่างประเสริฐเหลือเกิน!
หม่าอี้ฉวินไม่คิดว่าบอสเผยจะตอบตกลงง่ายขนาดนี้ ดูเหมือนว่าบอสจะปฏิบัติกับพนักงานเหมือนเพื่อน เป็นพี่เป็นน้อง!
เขาเดินกลับออกไปด้วยความรู้สึกซาบซึ้ง
เผยเชียนดีใจมาก
เพื่อนของหม่าอี้ฉวินจะมีคุณสมบัติตามมาตรฐานของเถิงต๋าหรือเปล่าก็ไม่ใช่เรื่องสำคัญอีกต่อไป
แค่ซื้อกิจการฉางหยางเกมส์มาก็จบเรื่องแล้วนี่
ถ้าเผยเชียนซื้อต่อกิจการแล้วปล่อยให้ดำเนินการไปตามเดิม ยอดขาดทุนของบริษัทฉางหยางเกมส์ก็จะกลายมาเป็นของเขา
จะไปหาอะไรดีๆ แบบนี้ได้ที่ไหนอีก!
…………………..
บทใหม่
ประวัติการอ่าน
ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ขาดทุนไม่อั้น ขอแค่ฉันได้เป็นเศรษฐี