ประธานจี้หยุดใจร้ายสักที คุณซูแต่งงานใหม่แล้ว นิยาย บท 208

เหลียนซิงหรูยังคงโกรธผู้ชายคนนั้นทิ้งเธอและวิ่งก่อน ก็ได้ยินเสียงที่จงใจปลอมตัวและออกคําสั่งที่มืดมนและน่ากลัว

เธอบังคับแสร้งทําเป็นสงบและอ่อนตัวลงนั่งอยู่ที่หัวรถและไม่น่าเชื่อเล็กน้อย มองไปที่คุณเย่

"ฉันดูเหมือนจะไม่เคยรุกรานคุณ ทําไมคุณต้องจ้องฉันไม่ปล่อยล่ะ"

เมื่อก่อนก็ให้คนมาสั่งสอนเธอ แต่ครั้งนี้คาดไม่ถึงถึงขั้นตบตี แถมยังจับเธอเข้าไนท์คลับเป็นผู้หญิงขายบริการ

สิ่งที่สําคัญที่สุดคือ... เขาเป็นอิทธิพลมาจากไหนกันแน่ แม้แต่รังทองที่ใหญ่ที่สุดในเมืองเอก็เป็นสิ่งที่เขาสามารถควบคุมได้ตามอําเภอใจ

และเห็นได้ชัดว่าเขารู้ว่าเธอเป็นลูกพี่ลูกน้องของจี้ซือหานที่ตระกูลจี้หรือหลานสาวคนเดียวของตระกูลเหลียน เขายังกล้าลงมือกับเธออีกหรือ

แต่คําถามเหล่านี้ เธออาจไม่ได้รับคําตอบแล้ว...

ทันทีที่อาเจ๋อโบกมือ มีชายคนหนึ่งก้าวไปข้างหน้าทันที หลังจากจับข้อมือเธอด้วยมือเดียว เขายกฝ่ามือขึ้นและตบหน้าเธออย่างแรง

เหลียนซิงหรูโตขนาดนี้ก็ยังเป็นครั้งแรกที่โดนตบหน้าด้วยความโมโหจนตัวสั่น ร้องลั่นอยากขัดขืน

แต่การตบติดต่อกันสองสามครั้ง ทําให้เธอไม่มีแรงสู้เลย ตบลงมาหนึ่งร้อยครั้ง ใบหน้าของเธอบวมปูดอย่างสมบูรณ์

แรงของผู้ชายในการลงมือยังควบคุมได้อยู่ ไม่ได้ตบเธอตายง่าย ๆ เพราะอยู่ดีก็ต้องส่งไปขายรังทองอีก

จี้ซือหานมองไปที่ผู้หญิงที่นอนอยู่บนพื้นและถูกตบจนขยับตัวไม่ได้ พูดอย่างเย็นชาว่า "หลินดา ส่งเธอไปไนท์คลับ"

หลินดาเป็นผู้หญิง หลังจากได้ยินคำสั่งแล้ว เธอก้าวไปข้างหน้าอย่างรวดเร็วและคว้าผมของเหลียนซิงหรูลากเธอไปที่รถ

หลังจากหลินดาพาคนไป จี้ซือหานก็หันกลับมามองอาเจ๋อ

แววตาเดียว อาเจ๋อก็เข้าใจและสั่งคนข้างหลังทันทีว่า"คุณพาพี่น้องสองสามคนไปจัดการกับกล้องวงจรปิดของลานจอดรถครับ"

ชายคนนั้นพยักหน้าโบกมือก็พาคนจำนวนน้อยเข้าไปในห้าง

หลังจากจัดการเสร็จแล้ว คนที่เหลือก็ขึ้นรถใหม่และไปยังจุดต่อไปอย่างรวดเร็ว

หนิงหว่านคุยโทรศัพท์กับเหลียนหว่านชิงเสร็จและได้เรียนรู้ว่า อลันไม่ใช่ผู้หญิงที่จี้ซือหานสนใจเลย แต่เป็นคนอื่น

ไม่ว่าเธอจะตะโกนอย่างสุดชีวิตและดิ้นรนอย่างบ้าคลั่งก็ไม่มีประโยชน์ รถขับรถด้วยความเร็วสูงและมุ่งหน้าไปยังชานเมือง

เมื่อเธอถูกลากออกมาจากท้ายรถ คนก็เกือบจะหายใจไม่ออกแล้ว

เธอรีบดึงกระสอบที่อยู่เหนือศีรษะและนอนลงบนกระโปรงหลังรถ สูดอากาศอย่างบ้าคลั่ง

แต่คนกลุ่มนี้ไม่ให้เวลาเธอผ่อนคลาย ดึงแขนของเธอและดึงเธอไปที่ถังบําบัดน้ำเสีย

ถังบําบัดน้ำเสียนั้นสร้างขึ้นเองเมื่อมองดูแล้ว ต้องเป็นที่ชาวบ้านใกล้เคียงใช้รดน้ำพืชผลการเกษตรอย่างแน่นอน

หนิงหว่านมองแค่แวบเดียว ก่อนคลื่นไส้ ก็โดนกดหัวเข้าไป

เธอไม่เห็นชัดเลยว่าใครคือคนที่จัดการกับเธอ ก็ถูกทำร้ายแล้ว

หนิงหว่านกลั้นคลื่นไส้ไปพลาง คิดอย่างบ้าคลั่งไปพลาง ใครกันแน่ที่กล้าทําร้ายเธอแบบนี้