ประธานจี้หยุดใจร้ายสักที คุณซูแต่งงานใหม่แล้ว นิยาย บท 209

เธอฉลาดกว่าเหลียนซิงหรู เธอนึกถึงจี้ซือหานอย่างรวดเร็ว

เพราะป้าเหลียนบอกเธอว่าหญิงซูหว่านเสียชีวิตไปแล้ว จี้ซือหานยังฆ่าตัวตายด้วยการกรีดข้อมือหน้าหลุมศพเพื่อเธอ

เธอบังเอิญลงมือกับเธอในห้องน้ำกับเหลียนซิงหรูก่อนที่เจ้าหญิงโสเภณีคนนั้นจะเสียชีวิต ตอนนั้นจี้ซือหานก็อยู่ด้วย

ตอนนั้นเขายังเคยช่วยหญิงโสเภณีคนนั้นพูดสองสามคําเพราะเหลียนซิงหรูอยากฆ่าซูหว่านทันที

ถ้าไม่ใช่ว่าเหลียนซิงหรูไม่ยอมหยุด ก็ยังต้องบอกป้าเหลียน กลัวจี้ซือหานจะไม่ตบซูหว่าน

และนั่นก็เพราะการตบที่ทำให้เธอคลายความสงสัย

ใครจะไปคิดว่าเขากลัวว่าแม้แต่ครอบครัวตระกูลเหลียนจะค้นพบการมีอยู่ของเจ้าหญิงโสเภณีคนนั้นและจงใจแสดงต่อหน้าพวกเขา

ทั้งๆที่คบกับเจ้าหญิงโสเภณีคนนั้นมาห้าปี ยังสามารถเผชิญหน้าเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น และซ่อนไว้ลึกพอ!

ตอนนี้เพื่อเจ้าหญิงโสเภณีคนนั้น คาดไม่ถึงว่าจะรังแกตัวเองแบบนี้ จี้ซือหานรังแกคนมากเกินไปจริง ๆ

วินาทีที่ศีรษะถูกคนดึงออกจากบ่อบําบัดน้ำเสีย หนิงหว่านไม่สนใจความสกปรกของใบหน้าและตะโกนด่าโดยตรง

"จี้ซือหาน เจ้าสัญญากับพี่ชายคนโตของเจ้าว่าจะแต่งงานกับกูตอนนี้กลับรังแกข้าเช่นนี้เพื่อคนตาย เจ้าจะคู่ควรกับพี่ชายคนโตของเจ้าไหม"

ทันทีที่เธอพูดจบ เสียงหัวเราะที่เยาะเย้ยเบา ๆ ก็ดังขึ้นมาจากข้าง ๆ เธอ "ใครคือจี้ซือหาน"

เสียงของชายแปลกหน้า ทําให้หนิงหว่านอึ้งไปสักพัก เธออดทนคลื่นไส้ ลืมตา มองไปที่กลุ่มผู้ชายที่ล้อมรอบเธอ

ไม่มีร่างของจี้ซือหาน ล้วนเป็นคนแปลกหน้า อาจจะเป็นคนที่จี้ซือหานส่งมา "อย่าแกล้งเลย ฉันรู้ว่าพวกคุณเป็นคนที่เขาส่งมา"

ผู้ชายที่พูดเมื่อกี้ หัวเราะเยาะอีกครั้งว่า"คุณหนูหนิง มีผู้อํานวยการอยู่ข้างล่าง เป็นหนี้บริษัทเราไม่คืนเงินค่าวิศวกรรม และหาเขาไม่เจอ ได้แต่เอาคนที่รับผิดชอบอย่างคุณมาแก้แค้นแล้ว..."

หนิงหว่านอึ้งไป สงสัยบ้าง มองผู้ชายแวบหนึ่ง "คนที่กลุ่มเรามาก่อกวนเมื่อเดือนที่แล้วคือคุณเหรอ"

ผู้ชายเอียงหัวและเลิกคิ้วลง "ไม่ใช่ผม จะเป็นใครได้อีก ไม่งั้นกลุ่มของพวกคุณยังรุกรานคนของบริษัทอื่นอีก"

จี้ซือหานเล่นหน้ากากในมือและพยักหน้าให้ผู้ชาย "พวกคุณกลับไปเถอะ"

ผู้ชายตอบว่า "ครับ" ก็พาคนกลุ่มหนึ่งออกไปอย่างรวดเร็ว

หลังจากพวกเขาจากไป จี้ซือหานก็มองไปที่อาเจ๋อที่นั่งอยู่บนที่นั่งคนขับและตั้งใจขับรถ "หาหลักฐานการฆาตกรรมของเหลียนหว่านชิงได้ไหม"

อาเจ๋อได้ยินว่า ลําบากใจบางอย่าง "ท่านครับ เธอไม่ได้ลงมือด้วยตัวเอง เกรงว่าจะยากหน่อย กลุ่มคนที่ติดตามเธอ ก็จะไม่บอกเธอออกมา ประกอบกับเธอมีประวัติทางจิตเวช แม้ว่าจะหาเบาะแสบางอย่างได้ แต่ก็ยากที่จะตัดสินโทษได้"

จี้ซือหานกระตุ้นมุมปากและยิ้มอย่างมีความสุข "ไม่เป็นไร วันหนึ่งผมจะให้เธออยู่ในคุกตลอดชีวิต"

เขากลับสายตาและมองออกไปนอกหน้าต่างรถอย่างช้า ๆ ก่อนที่พายุจะมาถึง เขาอยากไปเป็นเพื่อนเธออีกครั้ง

"อาเจ๋อ ไปสุสานเถอะ..."

อาเจ๋อพยักหน้า หลังจากปรับการนําทางอย่างรวดเร็วแล้ว ก็ขับรถตรงไปยังสุสาน