ประธานจี้หยุดใจร้ายสักที คุณซูแต่งงานใหม่แล้ว นิยาย บท 210

เมื่ออลันลืมตาได้ก็ถูกนําตัวส่งโรงพยาบาลแล้ว

เธอขยับมุมปากที่ถูกตบเจ็บและพึมพําอย่างยากลําบากว่า "น้ำ..."

มีมือที่เรียวยาวและหนาจับด้านหลังศีรษะของเธอและส่งแก้วน้ำไปที่ปากของเธอ

หลังจากอลันก้มหน้าจิบไปสองสามอึก บรรเทาความรู้สึกปากแห้งลง นี่จึงเงยหน้ามองคนที่ช่วยเธอส่งน้ำให้

ช่วงเวลาที่จ้องมองกับดวงตาที่มืดมิดและลึกคู่นั้น ใบหน้าของอลันก็ซีดทันทีและแม้แต่รูม่านตาก็ย้อมอย่างน่ากลัว

"กลัวผมขนาดนี้เหรอ"

หลังจากซูเหยียนวางแก้วน้ำลงแล้ว เขานั่งถัดจากเตียงผู้ป่วย เอนหลังพิงเก้าอี้ นั่งไขว่ห้างและมองเธออย่างสนุกสนาน

ดวงตาที่สดใสของอลันจากความกลัวเดิมค่อยๆกลับมาไม่แยแส"คุณมาที่นี่ได้อย่างไร"

ซูเหยียนกระตุ้นมุมปากและยิ้ม "มาเยี่ยมอลันของผมสิ..."

น้ำเสียงของเขา ตามใจและกิ๊กๆ แต่แววตาของเขากลับเยาะเย้ยว่า"ดูอลันของผมสิ หลังจากออกจากตระกูลซูแล้ว มีชีวิตที่ดีแค่ไหน..."

เขายกนิ้วขึ้นลูบผิวหนังที่อลันถูกเข็มขัดบาด "ดูสิ ดีจนได้รับบาดเจ็บมีเลือดไหล..."

อลันเคยชินกับการเยาะเย้ยถากถางของเขามานานแล้วและจิตใจของเธอสงบมาก แต่รู้สึกคลื่นไส้กับการสัมผัสของเขา

ธอรีบหันหน้าหนีหลีกเลี่ยงการสัมผัสของเขาและพูดอย่างเย็นชา "หลังจากที่คุณเห็นแล้ว รีบออกไป ฉันอยากพักผ่อน"

ไม่รู้ว่าประโยคนี้ทําให้ซูเหยียนโกรธหรือเธอหลีกเลี่ยงการสัมผัสและทําให้เขาโกรธ ดวงตาของซูเหยียนก็จมลงทันที

เขาบีบคางของอลันและบังคับให้เธอมองตรงไปที่เขา "อลัน คุณมีความสามารถมากจริง ๆ คาดไม่ถึงว่าคุณจะพูดกับผมด้วยน้ำเสียงแบบนี้..."

อลันได้รับบาดเจ็บที่คาง ถูกเขาข่วนแบบนี้ ทันใดนั้นเจ็บจนหายใจเข้าลึก ๆ "เจ็บ..."

มือของซูเหยียนก็เบาลงเล็กน้อย หลังจากที่อลันสังเกตเห็น ก็สั่นเล็กน้อย

เขามองอลันแล้วสงสัยว่า "คุณทํางานตามจี้ซือหานไม่ใช่หรือ ทําไมแม่ของเขายังทำกับคุณอีก"

ความลับของคนรวยในกลุ่มบริษัทจี้และกลุ่มบริษัทเหลียน คนในตระกูลอื่นย่อมไม่รู้ อลันก็จะไม่บอกเขา

เธอหลีกเลี่ยงปัญหานี้และพูดกับซูเหยียนอย่างอ่อนโยนว่า "ซูเหยียน ฉันหิวแล้ว รบกวนคุณซื้ออาหารให้ฉันหน่อยได้ไหม"

ซูเหยียนหยิ่งผยองเปิดคางขึ้น "คุณเป็นใครของผม มีสิทธิ์อะไรมาสั่งผม"

อลันพูดเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้นว่า "ผู้หญิงที่คุณเคยนอน นับไหม"

ประโยคนี้อุดจนซูเหยียนพูดไม่ออก หลังจากเขานั่งเสียงอึดอัดไม่กี่นาที เขาก็ลุกขึ้นและเดินออกไป

อลันเห็นเขาจากไปแล้ว มุมปากเล็กน้อยก็จมลงทันที ดวงตาของเธอเต็มไปด้วยความเย็นชาและความเกลียดชัง

ซูเหยียน คุณอย่าตกหลุมรักฉันดีกว่า ไม่งั้นฉันจะคืนความเจ็บปวดที่เคยได้รับ