ประธานจี้หยุดใจร้ายสักที คุณซูแต่งงานใหม่แล้ว นิยาย บท 23

หลังจากที่ซูหว่านวิ่งตากฝนกลับบ้าน เธอก็ถอดชุดราตรี และสร้อยเพชรที่ประดับบนคอออก แล้วโยนมันลงกล่อง

พรุ่งนี้เธอจะส่งมันคืนให้หลินเจ๋อเฉิน ของของเขาน่าขยะแขยงเกินทน เธอจะไม่เก็บมันไว้เด็ดขาด

เมื่อปิดฝากล่อง เธอก็เดินเข้าห้องอาบน้ำ เปิดก็อกด้านบนอ่าง แล้วลงไปนอนแช่

เธอหยิบที่ขัดตัวมาถูกหลังของตัวเองอย่างแรงจนเกิดเป็นสีแดงเปื้อน จากนั้นก็มองดูตัวเองในกระจก

เมื่อลบเครื่องสำอางออก จึงเหลือเพียงใบหน้าซีดเซียวที่เกิดจากอาการป่วย ไม่มีหลงเหลือความสดใสอีก โดยเฉพาะขอบใต้ตาที่ดำคล้ำเหมือนคนไม่มีชีวิต

เธอมองไม่เห็นแสงแห่งความหวัง สัมผัสไม่ถึงความอบอุ่น

ไม่ต่างอะไรกับมดตัวนึงที่ใครจะเหยียบย่ำเมื่อไหร่ก็ได้

แต่ไม่ว่ายังไงเธอก็ยังเป็นมนุษย์ที่มีเกียรติมีศักดิ์ศรี...

"ศักดิ์ศรี"

ซูหว่านพึมพำคำนั้นออกมา แล้วก็หัวเราะเยาะตัวเอง นับตั้งแต่วินาทีที่เขาขายตัวให้จี้ซือหาน เธอก็ไม่หลงเหลือศักดิ์ศรีอีกแล้ว

เธอเช็ดผมให้แห้ง แล้วทิ้งตัวนอนบนเตียง เนื่องจากเหนื่อยล้ามาก จึงผล็อยหลับไปไม่รู้ตัว

เพราะตากฝนกลับบ้าน อาการป่วยก็ซูหว่านหนักขึ้นตามไปด้วย ซูหว่านสลบยาวจนถึงช่วงบ่ายของวันต่อมา

ซานซานทำงานกะดึกมาทั้งคืน เธอหลับตั้งแต่เช้าตื่นมาอีกทีตอนบ่าย ลุกขึ้นมาทำกับข้าวจนเสร็จ แต่ซูหว่านก็ยังไม่ตื่น

เธอจึงต้องไปเคาะห้องซูหว่าน ตะโกนเรียกหว่านหว่านอยู่สองสามที แต่ไม่มีการตอบรับจากในห้อง เธอจึงสังเกตได้ถึงความผิดปกติ

ซานซานรีบผลักประตูปล้วเดินเข้าไป เมื่อเห็นคนที่นอนอยู่บนเตียงมีสีหน้าแดงก่ำ ก็รีบยื่นมือไปแตะหน้าผาก

ร้อนมาก...

เธอรีบเลิกผ้าห่มออกแล้วพยุงร่างของซูหว่านให้ลุกขึ้น "หว่านหว่าน เธอไข้ขึ้นสูงมาก ฉันจะพาเธอไปโรงพยาบาล"

ซูหว่านสติเลอะเลือนเพราะไข้สูง ได้ยินคำว่าโรงพยาบาลก็รีบขัดขืนโดยอัตโนมัติ "ไม่ไปโรงพยาบาล..."

"เธอไข้สูงขนาดนี้ จะไม่ไปโรงพยาบาลได้ยังไง?"

ซานซานไม่สนคำทัดท้านของซูหว่าน แบกเธอขึ้นหลัง แล้วขับรถไปโรงพยาบาล

เมื่อมาถึงห้องฉุกเฉิน หมอก็ให้น้ำเกลือ และใส่เครื่องช่วยหายใจ

ซูหว่านมีโรคหัวใจพิการตั้งแต่กำเนิด ซานซานรู้ดี

ทันใดนั้นท้องฟ้ายามค่ำคืนก็มีพายุฝน สาดเข้ามาชำระล้างคราบเลือดที่อยู่บนใบหน้าเด็กคนนั้นจนสะอาด

ตอนนี้เองซูหว่านถึงมองเห็นหน้าเขาชัด เธอรีบวิ่งเข้าไป แล้วตะโกน "ซ่งซือเยว่!"

แล้วจู่ๆภาพนั้นก็ถูกตัด เด็กน้อยคนนั้นหายไปแล้ว เธอเห็นตัวเองกำลังนั่งคุกเข่าอยู่หน้าร้านไนท์คลับ

ชายหนุ่มถือร่มสีดำเดินเข้ามาตรงหน้าเธอ วางท่าอย่างผู้เหนือกว่าถามเธอ "บริสุทธิ์หรือเปล่า?"

เธอที่หน้าแดงก่ำผงกหัว แล้วค่อยๆวางมือลงบนมือใหญ่ของเขา

ตอนที่เขาจับมือเธอ เธอก็เห็นมือใหญ่ที่กุมมือเธออยู่ จู่ๆก็กลายเป็นมือที่เปื้อนเลือด

ชายหนุ่มตรงหน้ากลายเป็นเด็กวัยรุ่นที่โหดเหี้ยม ดวงตาของเขาแดงก่ำ บีบคอเล็กของเธอ แล้วตะคอกใส่หน้าเธออย่างเดือดจัด

"ซูหว่าน! ทำไมถึงขายตัวให้เขา? ทำไมถึงหักหลังฉัน? ทำไมถึงทำแบบนี้?!"

ซูหว่านส่ายหน้าสุดชีวิต ไม่ใช่ ไม่ใช่นะ ไม่ใช่แบบนั้น...

เธอพยายามแหกปากอธิบาย แต่เด็กหนุ่มคนนั้นผลักเธอออกอย่างแรง แล้วหมุนตัวเดินจากไป

ซูหว่านวิ่งตามไปจับเสื้อของเขา แหกปากร้องไห้ "ซ่งซือเยว่ อย่าไปนะ!"