ระบบเจ้าสำนัก นิยาย บท 2044

ตอนที่ 2044 : กำเนิด

จักรพรรดิกว่า 800 คน !

ใครก็ตามที่เห็นฉากนี้เดาว่าไม่อาจจะใจเย็นได้อีก

ต้องรู้ก่อนว่านี่คือจักรพรรดิที่อยู่จุดสูงสุดไม่ใช่ผักข้างทาง

ทั้งทะเลโกลาหลไม่ต้องพูดถึงจักรพรรดิเลย แม้แต่แม่ทัพก็ยังมีถึง 1 ใน 10 ของจักรพรรดิทะเลบรรพกาล

เมื่อจำนวนจักรพรรดิมากกว่าแม่ทัพ มันก็ทำให้จักรพรรดินั้นดูไม่ได้พิเศษอะไร

ซื่อเซียวและคนอื่นๆไม่คิดว่าพวกเขาไม่ได้ทำอะไรแต่กลับต้องดูตกต่ำลงเช่นนี้

ปากของซื่อเซียวกระตุก เขามองไปยังคนรอบตัวแต่ไม่อาจจะพูดอะไรออกมาได้

“ ยุครุ่งโรจน์ของเราได้ผ่านพ้นไปแล้ว” เย่าหยางถอนหายใจออกมาและพูดขึ้น “ จากนี้ไปจะไม่ใช่ยุคของจักรพรรดิอีกต่อไป”

อู่หมิงเงียบไปสักพักแล้วพูดขึ้น “ มันไม่เลวที่เรามีชีวิตต่อ แม้ว่าจะไม่ได้มีอำนาจสูงสุดแต่อย่างน้อยก็ดีกว่าการตายไปในทะเลโกลาหล”

พวกเขารู้สึกว่าอายุขัยของทะเลโกลาหลนั้นเริ่มสั้นลงเรื่อยๆ มันเท่ากับจุดจบของพวกเขา

ทะเลโกลาหลตอนนี้เมื่อไม่มีเผ่าเทียน เผ่ามนุษย์ก็เหมือนจะรุ่งโรจน์ขึ้นมาเหมือนดั่งแต่ก่อนแต่พวกเขารู้ดีว่านี่คือความรุ่งโรจน์ชั่วคราว เมื่อทะเลโกลาหลถึงอายุขัยแล้ว ทุกอย่างจะหายไป ชีวิตนับไม่ถ้วนต้องหายไปกับทะเลโกลาหล

สิ่งที่พวกเขาทำได้ตอนนี้คือตักตวงผลประโยชน์จากทะเลโกลาหลให้ได้มากที่สุดก่อนที่มันจะโดนทำลาย

“ กลับไปยังยุคที่เราต้องพยายามดังแต่ก่อน “ หว่านเก่อยิ้มออกมา นางไม่ได้หงุดหงิด “อย่างน้อยเราก็ยังได้เปรียบกว่าจักรพรรดิขั้น 2 และ 3”

พวกเขาขึ้นมาเป็นจักรพรรดิมานาน แม้ว่าจะอยู่ในชั้นเดียวกันแต่ก็แกร่งกว่า

จนถึงตอนนี้คนเดียวที่บดขยี้พวกเขาได้จริงๆก็มีแค่จางหยู

หลังจากที่บ่มเพาะมานาน เรนไนก็อาจจะเอาชนะพวกเขาได้แต่ช่องว่างนั้นน้อยนิด สำหรับจักรพรรดิชั้น 1 คนที่เหลือที่เพิ่งก้าวขึ้นมาเป็นจักรพรรดิแล้วอย่างมากอาจจะพอทัดเทียมกับพวกเขาได้ หากต้องการจะเอาชนะพวกเขา งั้นก็อาจจะต้องใช้เวลาสักพัก

พวกเขายังไม่จำเป็นต้องกังวลอะไรมากนักในช่วงสั้นๆนี้

แค่ฐานะที่เปลี่ยนไปที่ทำให้พวกเขารู้สึกอึดอัดใจขึ้นมา

หลังจากนั้นสักพักศิษย์และอาจารย์ก็พากันแยกย้ายออกไป ร่างแยกของจางหยูก็ได้หายไปด้วย

ในอีกด้านจางหยูได้หายตัวไปตัดข้ามกระแสเวลาเพื่อชุบชีวิตพวกคนที่ตายไปกับการรับพลังขึ้นมาทีละคนๆ

พวกคนที่ฟื้นคืนชีพขึ้นมานั้นไม่ได้ดีใจกับการกลับมา ในทางกลับกันแล้วพวกเขาพากันแสดงสีหน้าขมขื่นออกมา

พวกเขาไม่อาจจะโทษใครได้ นี่คือเส้นทางที่พวกเขาเลือกเอง พวกเขาไม่อาจจะคว้าโอกาสเอาไว้ได้ พวกเขาจะโทษใครได้นอกจากตัวเอง

ใจกลางทะเลบรรพกาล จางหยูได้นั่งขัดสมาธิลงไปไม่เคลื่อนไหวราวกับรูปปั้น ชัดแล้วว่าเขารู้สึกได้ว่าตั้งแต่ที่ศิษย์และอาจารย์ขึ้นเป็นจักรพรรดิ ทะเลบรรพกาลก็เริ่มขยายตัวออกอีกครั้ง ไม่กี่อึดใจทะเลบรรพกาลก็ขยายตัวออกมากว่า 100 เท่า ก่อนจะหยุดขยายตัว

พลังจิตนี้ทำให้กล่องกระบี่ฟื้นฟูตัวเองอย่างรวดเร็ว ความแข็งแกร่งของกล่องกระบี่เพิ่มขึ้นราวกับได้รับการเลื่อนระดับ

ในเวลาเดียวกันกล่องกระบี่ก็เหมือนมีชีวิต มันได้กลืนกินและหลอมรวมกับพลังจิตของจางหยู ว่าจางหยูจะใช้พลังจิตมากแค่ไหนแต่มันก็รับเอาไว้หมด

เมื่อพลังจิตของจางหยูแทบจะหมดไป มิติกล่องกระบี่ก็แผ่พลังชีวิตออกมา มันราวกับให้กำเนิดบางอย่าง

จางหยูตาเป็นประกายขึ้นมา “ ในที่สุดก็มีการเคลื่อนไหว !”

หลังจากที่เขาได้กล่องกระบี่มา นี่เป็นครั้งแรกที่เขารับรู้ได้ถึงการเคลื่อนไหวจากมิติในกล่องกระบี่ เขารู้สึกว่าวิธีนี้น่าจะได้ผล

ก่อนหน้านี้ซื่อเซียวและคนอื่นๆใส่พลังจิตเข้าไปแต่มิติด้านในกลับไม่ตอบสนอง บางทีคงไม่ใช่เพราะมิติไม่ตอบสนองแต่เป็นพลังจิตของพวกนั้นไม่เพียงพอ เมื่อกล่องกระบี่ดูดซับพลังจิตไปเต็มที่ มันถึงได้ตอบโต้ออกมา

“ แต่ข้าได้เคยใช้จิตหลอมรวมกับมันไปแล้วแต่กล่องกระบี่ก็ยังไม่ตอบสนองใดๆ ทำไมถึงต้องเป็นตอนนี้ ?” จางหยูแปลกใจนิดๆ “ มันเพราะทะเลบรรพกาลเติบโตจนถึงขีดสุดแล้วรึ ? รึว่าพลังจิตเกิดการเปลี่ยนแปลง ?”

พลังจิตของเขาตอนนี้ยกระดับขึ้นมาเป็นพลังจิตสูงสุด

จางหยูส่ายหน้าและมองไปที่กล่องกระบี่อีกครั้งด้วยตาที่เป็นประกาย “ ดูดซับพลังจิตไปมากแบบนี้ แม้แต่พลังจิตของข้าก็แทบจะหมดถึงได้ตอบโต้ มิตินี่จะให้กำเนิดอะไรออกมา ?” แน่นอนว่าสิ่งที่มิติกล่องกระบี่จะให้กำเนิดนั้นต้องไม่ธรรมดา มันน่าจะเหนือกว่าการคาดการณ์ของจางหยู

โชคร้ายที่แม้ว่ามิติจะมีการตอบโต้แต่ก็ยังไม่เพียงพอ

มันยังอยู่ในช่วงพัฒนาตัว หากต้องการให้มันพัฒนาตัวจนเสร็จนั้นจางหยูต้องใช้พลังจิตมากกว่านี้

“ ข้าอยากเห็นว่าเจ้าจะให้กำเนิดอะไร“ จางหยูหลับตาลงเพื่อฟื้นฟูพลังจิต หลังจากที่พลังจิตเขาฟื้นฟู เขาก็ได้ส่งพลังจิตเข้าไปในมิติกล่องกระบี่ เขาทำแบบนี้ซ้ำๆ มิติกล่องกระบี่เกิดการเปลี่ยนแปลงไปทีละนิดๆ คลื่นพลังชีวิตที่ยิ่งใหญ่นั้นเริ่มเข้มข้นขึ้นมาเรื่อยๆ