ระบบเจ้าสำนัก นิยาย บท 2048

ตอนที่ 2048 : เขตต้นกำเนิด ?

ในวันนั้นทั้งทะเลบรรพกาลมีคลื่นพลังอันน่ากลัวปะทุออกมาทำให้เหล่าจักรพรรดิต้องลนลาน

แรงกดดันอันน่ากลัวนี้ทุกคนต่างก็รู้สึกคุ้นเคย มันมาจากจ้าวทะเลบรรพกาลในตำนาน !

ความทรงจำตลอดหลายยุคที่โดนผนึกเอาไว้ได้ตื่นขึ้นมาอีกครั้ง ทุกคนราวกับได้กลับไปอยู่ในอดีตในทันทีราวกับเส้นเลือดที่ไม่ได้ทำงานมานานได้มีเลือดสูบฉีดอีกครั้ง

มันแค่ว่าแรงกดดันนี้หายไปอย่างรวดเร็ว จนทำให้ทุกคนไม่อาจจะเข้าใจได้

ในเขตลับที่จางหยูได้เปิดขึ้นมานั้น กล่องกระบี่ได้ส่องแสงสว่างจ้าออกมา มันได้ออกจากเขตลับและออกไปนอกทะเลบรรพกาลในทันที

คลื่นพลังชีวิตได้แผ่ล้นไปทั่วทั้งเขตลับราวกับบอกจางหยูว่าชีวิตที่ยิ่งใหญ่กำลังจะกำเนิดขึ้นมา

“ รึว่าจะเป็นนาง ?” จางหยูมองไปที่กล่องกระบี่ด้วยสายตาคาดหวังและกังวลนิดๆ

ไม่นานแสงก็จางหายไป วัสดุที่ทำกล่องกระบี่ได้แยกตัวแล้วหายไป มิติกล่องกระบี่ด้านในนั้นได้หลุดออกจากทะเลบรรพกาลและหายไป

จางหยูอึ้งไป “ นี่มัน…”

เขาได้ใช้พลังจิตหลอมรวมกับกล่องกระบี่มาหลายครั้ง เขาใช้เวลาไปหลายพันล้านปีช่วยให้กล่องกระบี่ฟื้นฟูพลังกลับมาแต่ผลลัพธ์นั้นมิติกล่องกระบี่กลับหายไปรึ ?

ใช่ มิติกล่องกระบี่หายไปจริงๆ คลื่นพลังชีวิตนั้นก็หายไปด้วย

จางหยูไม่รู้สึกถึงตัวตนของกล่องกระบี่แม้แต่น้อย ทั้งทะเลบรรพกาลรวมถึงทะเลโกลาหลนั้นไม่เหลือร่องรอยของมันราวกับมันไม่เคยมีอยู่จริง

จางหยูหาซุนวูในเขตลับของอีกฝ่าย

จางหยูไม่มัวไร้สาระและถามขึ้นมา “ หยกจิตของพี่เจ้าเป็นยังไงบ้าง ?”

ซุนวูแทบจะจำจางหยูไม่ได้ เขาเหม่ออยู่สักพัก ความทรงจำเกี่ยวกับจางหยูนั้นเลือนรางแต่ในใจของเขาก็ยังมีความเคารพต่อจางหยูอยู่ เขารีบนึกย้อนทุกอย่างเกี่ยวกับจางหยู จากนั้นสีหน้าของเขาก็เปลี่ยนไปทันที เขาได้แสดงท่าทีเคารพออกมาและพูดขึ้น “ เจ้าสำนัก ! “

หลังจากที่ผ่านไปหลายพันล้านปี ทะเลบรรพกาลก็มีชื่อนี้ปรากฏขึ้นมาอีกครั้ง

“ ตอบคำถามข้ามา” จางหยูพูดขี้น

“ นี่คือหยกจิตของพี่ข้า” ซุนวูรีบส่งหยกจิตของซุนเหมิงให้กับจางหยู

เมื่อเห็นว่าหยกจิตยังอยู่ดี จางหยูก็ถอนหายใจออกมาด้วยความโล่งอก เขาได้รับหยกจิตมาและพูดขึ้น “ ข้าจะเก็บมันไว้ก่อน” พูดจบจางหยูก็หายตัวไป

ซุนวูมองพื้นที่ว่างเปล่าตรงหน้า หากไม่ใช่เพราะหยกจิตที่หายไปแล้วเขาอาจจะสงสัยว่าเขาคงฝันไป

“ หลายพันล้านปี” ซุนวูแสดงสีหน้าสับสนออกมา “ แต่เจ้าสำนักก็ยังไร้เทียมทานเช่นเคย..”

หากเทียบกับตอนที่เขาขึ้นเป็นจักรพรรดิแล้ว ความแข็งแกร่งของเขาได้เพิ่มขึ้นมาอย่างมาก หากมองทั้งทะเลบรรพกาลแล้ว เขาน่ะอยู่อันดับต้นๆ มีแค่จางลู่, หยวนเทียนจีและจักรพรรดิชั้น 1 เท่านั้นที่เอาชนะเขาได้แต่ต่อหน้าจางหยูแล้วเขาก็ยังไม่ต่างจากมด แม้ว่าจางหยูจะไม่ได้แผ่พลังออกมาแม้แต่น้อยแต่ก็ยังทำให้เขารู้สึกไร้สิ้นซึ่งพลัง

….

ในเขตลับ

จางหยูตรวจสอบหยกจิตและแสดงสีหน้าสงสัยออกมา “ หยกจิตไม่ได้มีปัญหาอะไร ซุนเหมิงยังไม่ตาย”

แต่มิติกล่องกระบี่ไปไหนกัน ?

ซุนเหมิงยังไม่ตาย มันบ่งบอกว่ามิติกล่องกระบี่ยังอยู่แต่จางหยูเดินทางไปทั่วทะเลบรรพกาลและทะเลโกลาหลแล้วแต่ก็ยังไม่อาจจะรับรู้ตัวตนของมิติกล่องกระบี่ได้

จางหยูไม่มีเบาะแสใดๆ เขาไม่รู้ว่าต้องไปตามหามันที่ไหน ดังนั้นเขาจึงได้แต่รอ

เวลาผ่านไปช้าๆ แม้ว่าทะเลบรรพกาลจะหยุดขยายตัวแล้วแต่จำนวนคนด้านในก็มากขึ้นเรื่อยๆ จำนวนแม่ทัพเพิ่มขึ้นมา จำนวนจ้าวโกลาหลเพิ่มขึ้นในระดับที่น่าตกใจ ในพริบตาทะเลโกลาหลก็แสดงท่าทีการทำลายตัวเอง โกลาหลนับไม่ถ้วนเริ่มทำลายตัวเอง คนของทะเลโกลาหลพากันแห่เข้ามายังทะเลบรรพกาล โกลาหลหินได้กลายเป็นศูนย์กลางของทะเลโกลาหล ทุกคนต้องเดินทางจากจุดเชื่อมระหว่างโลกป่ามายังทะเลบรรพกาลเพื่อหนีการทำลายล้างนี้

จางหยูไม่ได้ปรากฏตัวออกมาอีกเพราะเขาไม่อาจจะหยุดการทำลายตัวเองของทะเลโกลาหลได้

…

ผ่านไปกว่า 10 ล้านปี

ในวันนั้นเขตลับที่จางหยูได้เปิดขึ้นมานั้นอยู่ๆก็มีคนคนหนึ่งปรากฏตัวขึ้น

มันคือใบหน้าที่จางหยูคุ้นเคย

“ อาจารย์” สาวงามมองมาที่จางหยูด้วยรอยยิ้ม “ เราได้พบกันอีกแล้ว”

จางหยูแสดงท่าทีสับสนออกมาเล็กน้อย “ เจ้ายังมีชีวิตอยู่จริงๆ”

นอกจากญาติตัวเองแล้ว คนที่เขารู้สึกคุ้นเคยที่สุดก็คือผู้หญิงตรงหน้าเขา

VERIFYCAPTCHA_LABELยืนยัน