เข้าสู่ระบบผ่าน

ระบบกลืนกินพรสวรรค์ นิยาย บท 166

บทที่ 166 ความจริงอันลึกซึ้งแห่งธาตุไม้ และกำไรครั้งใหญ่!

เพราะการเสียชีวิตของเจ้าสำนักหมื่นอสูร การต่อสู้จึงมาถึงจุดสิ้นสุด

และเริ่มต้นการเก็บกวาดสนามรบ

แน่นอนว่าแท้จริงแล้วไม่มีอะไรเหลือให้เก็บกวาด เพราะเหล่าผู้ปลุกพลังจากสำนักหมื่นอสูรถูกทำลายจนราบเป็นหน้ากลองภายใต้การโจมตีของจ้าวยุทธ์หลายสิบคน แม้แต่ร่างไร้ชีวิตของผู้ปลุกพลังจากสำนักหมื่นอสูรมากมายก็กลายเป็นเถ้าถ่าน

ดังนั้นแล้วจึงเหมาะสมกว่าหากจะเรียกว่าพวกเขากำลังตามหาทรัพยากรที่เหลืออยู่ของสำนักหมื่นอสูร!

อาคารใต้ดินของสำนักหมื่นอสูรพังทลายและถูกฝังอยู่ใต้พื้นดิน แต่ไม่ใช่เรื่องยากสำหรับจ้าวยุทธ์ทั้งหลาย

ด้วยการใช้พลังจิตวิญญาณ พวกเขาต่างขุดดินได้อย่างรวดเร็ว

ทุกคนชุลมุนวุ่นวาย

เมื่อถึงเวลากลางคืน ในที่สุดพวกเขาก็เก็บข้าวของและขึ้นยานบินเตรียมโยกย้าย

ไม่กี่ชั่วโมงหลังจากนั้น ยานบินก็กลับไปถึงฐานจินหลิง

ราชันย์ยุทธ์ทั้งสามยุ่งอยู่กับการรายงานการกำจัดสำนักหมื่นอสูร ในขณะที่จ้าวยุทธ์มากมายใช้โอกาสนี้พูดคุย อธิบายความรู้สึก และกระทั่งจัดการประชุมแลกเปลี่ยนส่วนตัวขึ้น

ฉู่โม่วไม่ได้เข้าร่วมด้วย เขากลับไปที่คฤหาสน์และเริ่มเก็บตัวทันที

ในห้อง

ชายหนุ่มนั่งขัดสมาธิและจ้องมองไปยังพื้นที่ว่างตรงหน้า

แท้จริงแล้วมีสิ่งของอยู่ตรงหน้าเขามาก แต่มีแค่เขาเท่านั้นที่มองเห็น

ชิ้นแรกดูเหมือนทรงกลมสีเขียวซึ่งมีพลังชีวิตมหาศาล

นี่คือพรสวรรค์ที่ฉู่โม่วได้รับมาจากชายในชุดคลุมสีแดง พรสวรรค์ธาตุไม้ระดับพิเศษ!

เหนือกว่าระดับ 4 เสียอีก!

[ต้องการหลอมรวมหรือไม่?]

ระหว่างที่มองอยู่นั้น คำพูดก็ปรากฏขึ้นตรงหน้าเขา

“หลอมรวม!”

ฉู่โม่วกล่าวโดยไม่ลังเล

ตู้ม!!!

ลูกบอลแสงสีเขียวผสานเข้าไปในความคิดของฉู่โม่ว ความเจ็บปวดพลันแพร่กระจายไปทั่วทั้งร่างกาย ทั้งแขนขาและกระดูก ตามมาด้วยสสารลึกลับที่ค่อย ๆ เปลี่ยนแปลงร่างกายของเขาไป

แม้ว่าจะเป็นการหลอมรวมพรสวรรค์ระดับพิเศษ สำหรับฉู่โม่วผู้ผ่านการประสานพรสวรรค์ระดับดาราลับฟ้ามาสองครั้งแล้ว ครั้งนี้นั้นเจ็บปวดน้อยกว่ามาก

หลังจากนั้น ความเจ็บปวดก็จางหายไป

ฉู่โม่วตรวจสอบข้อมูลของตัวเอง

[เป้าหมาย : ฉู่โม่ว ]

[ระดับร่างกาย : อสนีบาตคงกระพัน, กายากระบี่เทวะ]

[พรสวรรค์ : พรสวรรค์วิชากระบี่ระดับดาราลับฟ้า, ธาตุลมระดับดาราลับฟ้า, ธาตุไฟระดับพิเศษ, ธาตุไม้ระดับพิเศษ, ธาตุดินระดับพิเศษ, พรสวรรค์แห่งห้วงมิติระดับ 4, ธาตุน้ำระดับ 4, ธาตุมืดระดับ 4, ธาตุเหล็กระดับ 3]

พรสวรรค์ธาตุไม้ระดับพิเศษทำให้เขาสามารถฟื้นฟูและรักษาอาการเจ็บป่วยได้ดียิ่งขึ้น

ไม่มีความสามารถพิเศษใหม่ใด ๆ ปรากฏขึ้น

ความแตกต่างเพียงอย่างเดียวคือประสิทธิภาพในการฟื้นฟูและรักษาพัฒนาขึ้น

“ลองดูซิว่าเป็นยังไง!”

ฉู่โม่วหยิบกระบี่สารทสังหารออกมาและใช้พละกำลังทั้งหมดสร้างแผลเล็ก ๆ บนแขน

แต่แล้ว

ก่อนที่ฉู่โม่วจะได้ดึงกระบี่ออกมา เขาก็เห็นว่าบาดแผลเริ่มฟื้นฟูอย่างช้า ๆ ในพริบตาเดียวก็กลับไปเป็นเหมือนเดิม

หลังจากนั้น

ฉู่โม่วฟันเพิ่มอีกแผลและคราวนี้เขายังใส่อณูแห่งชีวิตกระบี่เข้าไปในบาดแผลด้วย

คราวนี้การฟื้นฟูช้ากว่าเดิมมาก

แต่หากมองดูให้ดีจะเห็นได้ว่าบาดแผลค่อย ๆ สมานตัวอย่างช้า ๆ

ฉู่โม่วใช้พลังชีวิตและรักษาบาดแผลโดยไม่รู้ตัว ชั่วอึดใจเดียว บาดแผลจากกระบี่สารทสังหารก็หายดี

เมื่อสัมผัสดูด้วยฝ่ามือก็พบว่าผิวหนังอ่อนนุ่มและเรียบเนียนดี ไม่มีร่องรอยของบาดแผลแม้แต่น้อย

“เป็นพลังฟื้นฟูที่ทรงพลังอะไรอย่างนี้!”

ฉู่โม่วประหลาดใจเล็กน้อย

ไม่ต้องสงสัยเลย

ด้วยพรสวรรค์ธาตุไม้ระดับพิเศษ นี่หมายความว่าความสามารถในการฟื้นฟูทรงพลังยิ่งขึ้น ตราบใดที่ไม่ได้รับบาดเจ็บสาหัสก็แทบไม่มีทางตายได้เลย

เห็นตัวอย่างได้จากชายในชุดคลุมสีแดง เห็นได้ชัดว่าการเคลื่อนไหวของเขาถูกจำกัด แต่ยังต่อสู้กับราชันย์ยุทธ์ทั้งสามได้ถึงเกือบหนึ่งเดือนก่อนที่จะพ่ายแพ้ในที่สุด

เหตุผลที่เป็นเช่นนั้น…

เพราะพรสวรรค์ธาตุไม้ เขาไม่จำเป็นต้องกลัวการได้รับบาดเจ็บเลย และทำให้เกิดเป็นการต่อสู้อันยาวนานนี้ได้

ส่วนชิ้นที่สอง

มันเป็นอักขระลึกลับสีมรกตที่เต็มไปด้วยพลังชีวิตบริสุทธิ์ หากมองย้อนไปในอดีตจะสัมผัสได้ถึงสวรรค์และโลกที่กำลังคลี่ออกตรงหน้า

นี่คือความลับแห่งธาตุไม้!

ปัจจัยหลักในการเข้าสู่ขั้นราชันย์ยุทธ์ของชายในชุดคลุมสีแดงถูกฉู่โม่วกลืนกินไปแล้ว

[ต้องการหลอมรวมหรือไม่?]

คำสั่งปรากฏขึ้นอีกครั้ง

ฉู่โม่วดูดซับมันเข้าไปโดยไม่ลังเล

ทันใดนั้น

อักขระสีเขียวก็เข้าไปในร่างกายของฉู่โม่วและระเหยกลายเป็นพลังงานลึกลับบริสุทธิ์ที่เปลี่ยนแปลงร่างกายของเขาไป

ฉู่โม่วสัมผัสได้

แก่นชีวิตของเขาบริสุทธิ์ขึ้นอย่างต่อเนื่อง และแก่นชีวิตของเขาก็พัฒนาขึ้นด้วย

หลังจากผ่านไปสักพัก มันก็ถูกผสานอย่างสมบูรณ์

ตอนนี้ฉู่โม่วค้นพบว่าอายุขัยเพิ่มขึ้นอย่างน้อยหนึ่งในสามแล้ว ทำให้อายุขัยของเขามากถึงพันปี!

อีกอย่าง…

“หลังจากที่ดูดซับเข้าไป ความเข้าใจในความหมายอันลึกซึ้งของพลังธาตุไม้ก็ไปถึง 20% แล้ว!”

การศึกษาความหมายอันลึกซึ้งนี่ยากลำบากจริง ๆ

และการเข้าใจในความหมายอันลึกซึ้งของพลังธาตุไม้ 20% นี้คือผลของการฝึกฝนกว่าหลายสิบปีหลังจากที่ชายในชุดคลุมสีแดงเข้าสู่ขั้นราชันย์ยุทธ์

แต่ตอนนี้พวกมันล้วนกลายเป็นของฉู่โม่ว

จะใช้วิธีอื่นก็เป็นไปได้ แต่ยังไงมันก็ไม่ใช่วิธีที่ถูกต้อง

ตัวอย่างเช่น ภาพลวงตาสัตว์อสูรเทาเที่ยที่ชายในชุดคลุมสีแดงสร้างขึ้นมานั้น แม้ว่ามันจะปรากฏขึ้นจริง ทว่ายังเป็นเพียงภาพลวงตาที่ยังอ่อนแอเท่านั้น

แต่เข้าใจได้

อย่างไรแล้วก็ไม่มีร่องรอยของมันอยู่บนโลกนี้ แม้ว่าจะมี เขาก็ไม่อาจครอบครองเลือดของมันด้วยพละกำลังของตัวเองได้

“แต่…”

“ถ้าฉันสร้างภาพลวงตาได้ก็ไม่จำเป็นต้องเปลี่ยนเลย!”

เมื่อคิดได้ดังนั้น สีสว่างสดใสก็ปรากฏขึ้นในแววตาของฉู่โม่ว

เข้าใจแล้ว!

ยังมีอีกาสามขาทองคำตัวจริงอยู่ข้างกายเขา!

ในฐานะราชาปีศาจรุ่นหนึ่ง

อีกาสามขาทองคำปกครองดวงดาวแห่งดวงอาทิตย์ มันมีพละกำลังที่น่าสะพรึงกลัวและมีพื้นฐานลึกซึ้งอย่างถึงที่สุด สัตว์อสูรบรรพกาลอย่างเทาเที่ยและฉงฉีนั้นน่าเกรงขามและไร้ที่เปรียบอย่างไม่ต้องสงสัย แต่ในสมัยโบราณพวกมันจำเป็นต้องมีแสงอาทิตย์ทองคำของอีกาสุริยัน ทุกคนต่างก็ต้องทำความเคารพและก้มหัวให้

ทั้งสองเทียบกันไม่ได้เลย

และฉู่โม่ว

เขาสามารถสร้างอีกาสุริยันขึ้นมาจริง ๆ และเติมพละกำลังด้วยเลือดของเสี่ยวอู๋ได้!

ในเวลาไม่นาน

บางทีเขาอาจสร้างอีกาสุริยันของจริงขึ้นมาได้ แล้วสร้างร่างกายที่แท้จริงของอีกาสุริยัน ควบคุมเปลวเพลิงทองคำแห่งดวงอาทิตย์ที่โจมตีลงมายังพื้นโลกและกลายเป็นผู้ไร้เทียมทาน!

เมื่อนึกถึงภาพนั้น

แม้แต่ฉู่โม่วก็อดสูดหายใจเข้าลึกไม่ได้ สายตาของเขาเต็มไปด้วยความโหยหา

“แผนที่ภาพลวงตาศักดิ์สิทธิ์นี่สร้างมาเพื่อฉันจริง ๆ !”

หลังจากผ่านไปสักพัก เขาก็ได้สติกลับมา

ยังมีรายละเอียดปลีกย่อยของวิชาภาพลวงตาศักดิ์สิทธิ์อีกมากมายอยู่ในความคิด ทำให้ฉู่โม่วต้องถอนหายใจออกมา

ทันใดนั้น

เขาไม่ลังเลแม้แต่น้อย

และเรียกเสี่ยวอู๋ออกมา

คฤหาสน์ทั้งหลังเต็มไปด้วยอุณหภูมิร้อนฉ่า และภายในห้องพลันสั่นสะเทือนราวกับกำลังจะแตกเป็นเสี่ยง ๆ อย่างเห็นได้ชัด

เมื่อเห็นภาพนี้ ฉู่โม่วก็รีบบอกให้เสี่ยวอู๋กลั้นหายใจเอาไว้

จากนั้นเขาก็บอกความคิดก่อนหน้านี้ให้เสี่ยวอู๋ฟังด้วยความหวังว่าจะได้รับแก่นเลือดมา

หลังจากที่รู้เรื่องนี้ เสี่ยวอู๋ก็ไม่พูดอะไรและตอบตกลงทันที

“การเอาแก่นเลือดของนายมาจะส่งผลต่อพื้นฐานพลังไหม?”

ฉู่โม่วถามด้วยความเป็นกังวล

“มันไม่เกิดข้อแตกต่างอะไรหรอก”

“…แค่ต้องใช้เวลาฟื้นฟูนิดหน่อย ถ้ามีวัตถุกับสมบัติสวรรค์และโลกก็จะฟื้นฟูได้เร็วขึ้น”

เสี่ยวอู๋ตอบ

หลังจากที่ได้รับคำตอบ ฉู่โม่วก็โล่งอก

ประวัติการอ่าน

No history.

ความคิดเห็น

ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ระบบกลืนกินพรสวรรค์