เข้าสู่ระบบผ่าน

ระบบกลืนกินพรสวรรค์ นิยาย บท 240

บทที่ 240 พลังทำลายล้างโลก และสมบัติกักเก็บพลังจิตวิญญาณ!

ตู้ม!

ระเบิดที่น่าสะพรึงกลัวอย่างถึงที่สุดพลันดังสนั่นขึ้น คลื่นสั่นสะเทือนขนาดยักษ์แพร่กระจายออกไปทั่วรัศมีหลายหมื่นกิโลเมตร

ด้วยพลังที่น่าเกรงขามเช่นนี้

พื้นดินหลายหมื่นกิโลเมตรเมตรพลิกกลับด้าน พื้นดินลึกหลายร้อยเมตรลอยขึ้นไปบนฟ้า ต้นไม้ใบหญ้าและก้อนหินล้วนกลายเป็นผุยผง

ยิ่งไปกว่านั้น

ภายในพื้นที่นี้ สัตว์อสูรระดับ 1 นับไม่ถ้วนต้องตายในทันที มีเพียงสัตว์อสูรเหนือระดับ 5 เท่านั้นที่เอาชีวิตรอดมาได้ และพวกมันก็วิ่งหนีเอาชีวิตรอดราวกับว่าเผชิญหน้าเข้ากับภัยธรรมชาติ

นอกจากนี้

เพราะสถานที่แห่งนี้อยู่ห่างไปจากสุดยอดฐานจงไห่ไม่ไกล การเคลื่อนไหวในบางครั้งก็สัมผัสได้จนถึงที่ฐานเลยทีเดียว

ราชันย์เทพยุทธ์ที่ทรงพลังบางคนออกมาจากการเก็บตัวคนแล้วคนเล่า ดวงตาจับจ้องไปยังทิศทางของการต่อสู้นี้

“มีราชันย์เทพยุทธ์ต่อสู้อยู่ในป่า!”

“เขาเป็นใครกัน?!”

“หรือว่าสัตว์อสูรระดับ 8 ที่เทียบเท่ากับราชันย์เทพยุทธ์นั่นจะเข้ามาใกล้ฐานแล้ว?!”

“ไปดูกันเถอะ!”

พวกเขาต่างไม่มั่นใจจึงพุ่งทะยานขึ้นไปบนฟ้า กลายร่างเป็นลำแสงบินไปยังตำแหน่งของการต่อสู้

ผู้ปลุกพลังบางส่วนที่สำรวจป่าอยู่แล้ว เพราะอยู่ในระยะใกล้จึงสัมผัสได้ว่าการต่อสู้นี้ดุเดือดและทรงพลังขนาดไหน

ทั้งยังไม่กล้าเข้าไปใกล้และต้องกลับหลังหันหนี

ด้วยความกลัวว่าหากไม่ระมัดระวังตัวอาจโดนลูกหลงจากการต่อสู้ได้และไม่ได้มีโอกาสรอดไปพบใครอีกแล้ว

แต่แม้ว่าจะหนีออกมาไกล พวกเขายังคงจ้องมองโดยไม่กะพริบตา

อย่างไรแล้ว

การต่อสู้ระหว่างราชันย์เทพยุทธ์ผู้แข็งแกร่งอย่างน้อยสองคนนี้ สำหรับพวกเขาแล้ว ภาพนี้หาพบได้ยากยิ่งนักในชั่วชีวิตหนึ่งและไม่อาจพลาดไปได้เด็ดขาด

มันเป็นเรื่องที่ยาวนาน แต่ที่จริงแล้วเป็นเพียงแค่เวลาสั้น ๆ เท่านั้น

ณ ใจกลางของการต่อสู้ในตอนนี้ หลังจากที่ฉู่โม่วและบรรพบุรุษตระกูลโจวต่อสู้กัน ทั้งสองก็กระเด็นลอยกลับหัวออกไปเพราะคลื่นสั่นสะเทือนอันน่าสะพรึงกลัว

“ตายซะ!”

บรรพบุรุษตระกูลโจวยืนหยัดกล่าวโดยไม่ลังเล เขาโจมตีอีกครั้งด้วยสีหน้าเกรี้ยวกราด

“ว่าไงนะ!”

ฉู่โม่วหัวเราะเสียงดังลั่นและพุ่งตรงไปพร้อมกับกระบี่ เลือดและอณูแห่งชีวิต อีกทั้ง 80,000 พลังมังกรพลุ่งพล่านอย่างบ้าคลั่ง

ตู้ม!

ทั้งสองร่างปะทะกันอย่างดุเดือดราวกับว่าท้องฟ้าพังทลายลง ทั่วโลกสั่นสะท้าน และทั้งสองฝ่ายต่างก้าวถอยหลังไป

หลังจากนั้น

ตู้ม!

ตู้ม!

ตู้ม!

ในท้องฟ้าอันกว้างใหญ่ ทั้งสองร่างยังคงปะทะและลอยออกจากกันอย่างต่อเนื่อง ทุกครั้งที่เข้าปะทะกันจะเกิดระเบิดรุนแรงขึ้น ทำให้เกิดแรงสั่นสะเทือนกระจายออกไป

เมื่อเผชิญหน้ากับพละกำลัง 80,000 พลังมังกรหรือกระทั่งมากกว่าก็ไม่มีอะไรต้านทานได้

ห้วงอากาศพังทลายลง บางครั้งจะเกิดกระแสลมแปรปรวนสีดำที่ส่งเสียงหวีดหวิวขึ้น

การต่อสู้ระหว่างฉู่โม่วและบรรพบุรุษตระกูลโจวทำให้ห้วงอากาศอ่อนแอลง

เมื่อมองดูการต่อสู้ที่สามารถทำลายล้างโลกได้เช่นนี้

ห่างออกไปอีกหลายพันกิโลเมตร ผู้ปลุกพลังที่แข็งแกร่งจำนวนหนึ่งตกตะลึงและลุกขึ้นยืน หัวใจต่างสั่นสะท้าน

“น่ากลัว! น่ากลัวจริง ๆ !”

“นี่น่ะเหรอการต่อสู้ของราชันย์เทพยุทธ์? นี่มันไม่ใช่สิ่งที่คนจะทำได้ชัด ๆ !”

“เห็นพลังที่ระเบิดเมื่อกี้นี้ไหม? อย่างน้อยก็ต้อง 10,000 พลังมังกรแน่!”

“มากกว่านั้นอีก! อย่างน้อยก็ต้อง 100,000 พลังมังกรแล้ว!”

“ฟังให้ดี!”

“พละกำลัง 100,000 พลังมังกร… ตอนนี้ฉันอยู่ในขั้นราชันย์ยุทธ์ระดับสูง พลังกายทะลุขีดจำกัดและไปถึง 600 พลังมังกรแล้ว หลังจากที่เพิ่มพลังชีวิตเป็นสองเท่าก็มี 1,200 พลังมังกร นอกจากนี้ยังมีพรสวรรค์อยู่ในร่างกาย เมื่อโจมตีสามารถปลดปล่อยได้ถึงหลายพันพลังมังกรซึ่งก็เรียกได้ว่าเป็นอัจฉริยะ แต่เมื่อได้เห็นภาพนี้ ฉันรู้แล้วว่าเหนือฟ้ายังมีฟ้า เหนือคนยังมีคน!”

“ฉันควรจะได้เป็นราชันย์เทพยุทธ์ที่แข็งแกร่งผู้มีกายเนื้ออันสูงส่ง… ชีวิตนี้ฉันจะได้เข้าสู่ขั้นราชันย์เทพยุทธ์ไหมนะ?!”

“ทั้งชีวิตนี้คงมีพละกำลังมากขนาดนั้นไม่ได้หรอก!”

“เป็นไปไม่ได้!”

ผู้ปลุกพลังเหล่านี้ต่างพูดคุยกันมากมาย

ผู้ปลุกพลังบางคนต้องตกตะลึงเมื่อสัมผัสได้ว่ามนุษย์ไม่อาจเข้าสู่ระดับขั้นนี้ได้ ซึ่งจะนำไปสู่การสูญเสียสติกับจิตวิญญาณ

และผู้ปลุกพลังจำนวนมากต่างก็มุ่งมั่นว่าวันหนึ่งจะไปถึงจุดนั้นได้

แต่ไม่ว่าอย่างไร

ในตอนนี้

พวกเขาตกตะลึงเมื่อเห็นภาพนี้ตรงหน้า

ไม่ต้องสงสัยเลย

ภาพนี้จะฝังอยู่ในหัวใจและไม่อาจลืมมันไปได้อีกเป็นเวลานาน

อีกฝั่งหนึ่ง

ตอนนี้ฉู่โม่วต่อสู้กับบรรพบุรุษตระกูลโจวมากว่าหลายร้อยครั้งแล้ว

ทุกครั้งที่ปะทะกัน ทั้งสองจะกระเด็นถอยหลังออกไป

แต่เพราะบรรพบุรุษตระกูลโจวแข็งแกร่งกว่า ตามการคาดการณ์ของฉู่โม่ว เขาจะต้องมีอย่างน้อย 200,000 พลังมังกรเป็นแน่

ดังนั้นแล้ว แม้ว่าชายหนุ่มจะระเบิด 160,000 พลังมังกรด้วยขีดจำกัดที่เพิ่มขึ้นซึ่งเทียบได้กับราชันย์เทพยุทธ์ระดับกลางออกไป แต่ละครั้งที่ทั้งสองปะทะกัน ความเสียหายที่ได้รับก็ยังมากกว่าอยู่ดี

เพียงแต่ว่า…

ภายใต้การฟื้นฟูของพรสวรรค์ธาตุไม้ ฉู่โม่วยังสามารถรักษาบาดแผลได้อย่างรวดเร็ว

เพราะบรรพบุรุษตระกูลโจวไม่มีพรสวรรค์ในการรักษาฟื้นฟู แม้ว่าการปะทะแต่ละครั้งจะทำให้การทำงานของอวัยวะภายในลดลงเล็กน้อย ทว่าการปะทะหลายร้อยครั้งก็ทำให้ภายในได้รับบาดเจ็บอย่างหนัก

เมื่อทั้งสองปะทะกัน

แสงกระบี่ของฉู่โม่วหยุดนิ่งลงทันที มันกลายเป็นสายพลังชีวิตและจางหายไปกลางอากาศ

ในขณะเดียวกัน

พายุพลังอันน่าสะพรึงกลัวยังคงตรงเข้ามาหาฉู่โม่วอย่างไม่ลดละ

“นี่คือ…”

“พลังจิตวิญญาณเหรอ?!”

เมื่อชายหนุ่มสัมผัสได้ถึงพายุพลังงานลึกลับก็หรี่ตาลง หัวใจเต้นแรงยิ่งขึ้นในทันใด

‘บรรพบุรุษตระกูลโจวเป็นผู้ใช้จิตวิญญาณเหรอ?!’

ฉู่โม่วคิดอย่างไม่เชื่อสายตา

แต่หลังจากนั้น

เขาก็ปฏิเสธการคาดการณ์

เพราะสัมผัสได้อย่างชัดเจนว่าพลังจิตวิญญาณไม่ได้ออกมาจากร่างของเขา แต่ออกมาจากจานในมือต่างหาก

ตอนนี้

ในสายตาของฉู่โม่ว

จานใบนั้น

คือสมบัติที่กักเก็บพลังจิตวิญญาณเอาไว้ชัด ๆ !

‘บรรพบุรุษตระกูลโจวมีสมบัติของผู้ใช้จิตวิญญาณอยู่จริง ๆ !’

‘เขาไปได้มาจากไหนกัน?!’

‘บนโลกใบนี้ยังมีผู้ใช้จิตวิญญาณที่ทรงพลังคนอื่นอีกเหรอ?!’

ความคิดมากมายเข้ามาในหัว

แต่ในตอนนี้ไม่มีเวลาให้คิดมากนัก

พายุพลังจิตวิญญาณเข้าจู่โจม ฉู่โม่วแทบจะเคลื่อนพลังจิตวิญญาณในสมองทันทีโดยไม่รู้ตัว

แทบจะในเวลาเดียวกัน

ข้างในสมอง

พลังความคิดที่ยิ่งใหญ่รุนแรงยิ่งขึ้นพุ่งเข้าใส่ ทำให้ชายหนุ่มกลายเป็นค้อนขนาดยักษ์ที่ทุบลงไป

ตู้ม!

เมื่อทั้งสองปะทะกัน คลื่นสั่นสะเทือนของอาวุธล่องหนก็กวาดออกไป

ราวกับว่าน้ำแข็งและหิมะกำลังละลาย พายุพลังจิตวิญญาณของบรรพบุรุษตระกูลโจวพังทลายลงทันที ในขณะเดียวกันค้อนพลังจิตวิญญาณของฉู่โม่วยังคงสมบูรณ์แบบและมุ่งหน้าไปหาบรรพบุรุษตระกูลโจว

แค่ในพริบตาเดียว

ร่างกายของชายชราดูเหมือนถูกภูเขาขนาดใหญ่บดขยี้ ร่างกายพังทลายและร่วงลงบนพื้น ทำให้เกิดหลุมลึกอันน่าสะพรึงกลัว

“อัก!”

บรรพบุรุษตระกูลโจวได้รับบาดเจ็บสาหัส เขากระอักเลือดออกมามากมาย แต่ยังคงเงยหน้ามองไปยังฉู่โม่วที่ยืนอยู่กลางอากาศก่อนจะตะโกนลั่น “แก… แกเป็นผู้ใช้จิตวิญญาณ!”

ประวัติการอ่าน

No history.

ความคิดเห็น

ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ระบบกลืนกินพรสวรรค์