ระบบกลืนกินพรสวรรค์ นิยาย บท 268

บทที่ 268 วานรยักษ์อัสนี กระบี่พิสุทธิ์ผ่าสวรรค์สำแดงเดช！

เสียงระเบิดดังสนั่น！

เมื่อเปลวเพลิงอันร้อนแรงมอดดับลง ก็ปรากฏซากศพตายกลาดเกลื่อน และค่อย ๆ สลายเป็นผุยผง

สัตว์อสูรระดับ 8 นั้นมีความแข็งแกร่งเทียบได้กับขั้นราชันย์เทพยุทธ์ แม้บางส่วนจะไม่ตายทันทีจากเปลวเพลิงที่แผดเผา แต่ก็ได้รับบาดเจ็บสาหัสจนต้องกรีดร้องออกมา

ภาพลวงตาอีกาสุริยันได้ทิ้งร่องรอยเปลวเพลิงสีทองแห่งดวงอาทิตย์ไว้

แม้ตอนนี้จะหลงเหลือเพียงเล็กน้อย แต่พลังทําลายล้างยังคงสูงอยู่ ซึ่งเพียงพอที่จะคร่าชีวิตสัตว์อสูรเหล่านี้

สัตว์อสูรดุร้ายจํานวนมากตกตายไปทีละตัว ทำให้จุดแสงสีม่วงค่อย ๆ เพิ่มขึ้นรวมตัวกันเป็นสายธารขนาดเล็กไหลมารวมกันยังร่างกายของฉู่โม่ว

86%！

87%！

88%！

89%！

…

ตู้ม！

ด้วยแรงสั่นสะเทือนที่มาจากร่างกายของฉู่โม่ว เจตจำนงแห่งสายฟ้าของเขาเพิ่มขึ้นเป็น 90%！

ถึงแม้การทำความเข้าใจต่อเจตจำนงแห่งสายฟ้าจะยากมากขึ้นเรื่อย ๆ

แต่ภายใต้การไหลเวียนบรรจบกันของจุดแสงสีม่วงจํานวนมาก ก็ไม่ได้ทำให้ความเข้าใจของฉู่โม่วนั้นหยุดลง หากแต่เพิ่มขึ้นอย่างต่อเนื่อง

เมื่อมาถึง 90% มันก็ยังไม่หยุด

ครึ่งชั่วโมงผ่านไป

เจตจำนงแห่งสายฟ้าของฉู่โม่วก็มาถึงระดับ 93%！

ในเวลานี้

จํานวนสัตว์อสูรยังคงตายลงไปอย่างต่อเนื่อง

‘บางทีฉันควรใช้โอกาสนี้ เพิ่มระดับไปถึงความสมบูรณ์แบบ 100%!’

ฉู่โม่วจมดิ่งในความคิด

จากนั้นก็กระหายที่จะปลิดชีพสัตว์อสูรเพิ่มมากขึ้น

94%！

95%！

96%！

ระหว่างที่ชายหนุ่มดื่มด่ำเพลิดเพลินไปกับการพัฒนาเจตจำนงแห่งสายฟ้า ทันใดนั้นพลันได้ยินเสียงคํารามดังกึกก้อง

เมื่อมองไปตามต้นเสียงไป

จึงพบกับอสูรวานรยักษ์รูปร่างใหญ่โต ขนาดเท้าหลายสิบเมตรวิ่งตรงเข้ามา

ร่างกายขนาดใหญ่เคลื่อนที่มาด้วยความเร็วสูง ทุกย่างก้าวทิ้งหลุมลึกไว้ ผืนโลกสั่นสะเทือนอย่างรุนแรง

“สัมผัสได้ถึงความแข็งแกร่งขั้นราชันย์เทพยุทธ์ระดับ 5 ดาวหรือแม้แต่ระดับ 6 ดาว! ”

เมื่อฉู่โม่วถูกขัดจังหวะ

ทันใดนั้น

ชายหนุ่มไม่รั้งรอให้วานรยักษ์มาถึงตัว กลับพุ่งสวนไป กลายเป็นลำแสงบินตรงไปยังตัวปัญหา

กระบี่สารทสังหารไม่รู้ว่าโผล่มาอยู่ในมือตั้งแต่เมื่อใด โลหิตและอณูแห่งชีวิตโคจรทั่วร่างกายจนสั่นกระเพื่อม และภายใต้พลังทวีคูณ 400 เท่า เทียบเท่ากับ 300,000 พลังมังกรก็ถูกฟันออกไป

ตู้ม！

มีเพียงเสียงคํารามก้อง มิหนำซ้ำยังไม่ปรากฏบาดแผลใดบนตัววานรยักษ์ ในขณะที่ชายหนุ่มพุ่งสวนไป

“มดปลวกอย่างแกสร้างบาดแผลบนตัวฉันไม่ได้หรอก!”

วานรยักษ์พลันชักสีหน้าดูแคลน

เมื่อชายหนุ่มเห็นแบบนั้น เขาจึงยกกําปั้นขึ้น พร้อมประกายแสงที่ห่อหุ้ม

“ตายซะ!”

เสียงดังกึกก้อง

เหมือนอุกกาบาตตกลงมายังโลก

พลังหมัดนั้นดุดันมาก แม้จะยังโจมตีไม่ถึงเป้าหมาย แต่กลับทำให้มิติโดยรอบแตกร้าว พร้อมความผันผวนสีดำไร้ที่สิ้นสุด ก่อนจะซัดไปยังร่างวานรยักษ์

มันไม่รอช้า รีบตอบโต้ทันทีพร้อมเสียงคำรามสะเทือนโลก

ไม่น่าเชื่อ

การปะทะนี้สร้างความปั่นป่วนโดยรอบ หากแต่หมัดโจมตีนั้นกลับไม่สามารถทิ้งบาดแผลใดบนร่างวานรยักษ์อัสนีได้

“พลังป้องกันสุดยอด!”

หลังจากนั้นฉู่โม่วจึงรีบดึงสติกลับมาจากอาการตกตะลึง

ความแข็งแกร่งของวานรตัวนี้ สูงกว่าอสูรทองคําที่อยู่ด้านนอกเสียอีก

เมื่อเขารู้ว่าไม่สามารถต่อกรมันได้ จึงรีบกระตุ้นใช้พรสวรรค์แห่งห้วงมิติ และเคลื่อนย้ายตัวเองหนีออกมาทันที

ตู้ม！

ในขณะที่ฉู่โม่วหนีออกมา พื้นที่เมื่อครู่ที่เขายืนอยู่กลับถูกอัสนีของวานรยักษ์ฟาดจนเกิดหลุมลึกขนาดใหญ่ โดยพื้นที่รอบ ๆ ยังมีประกายอัสนีปั่นป่วนกระจายออกมา

มิหนำซ้ำ

คลื่นทำลายล้างที่ซัดออกไป ทำให้สัตว์อสูรทุกตัวในรัศมีกว่าหนึ่งร้อยกิโลเมตรล้วนได้รับผลกระทบ สัตว์อสูรที่อยู่ใกล้ถูกแรงกระแทกโดยตรง และแม้บางตัวจะอยู่ห่างออกไปก็ยังถูกซัดปลิวกระเด็นไปอย่างรุนแรง

เมื่อมองกลับไปยังพลังอันน่ากลัวเช่นนี้

ฉู่โม่วซึ่งอยู่ห่างออกไปจึงมีสีหน้าเคร่งเครียด

หากก่อนหน้านี้เขาหนีออกมาไม่ทัน เกรงว่าจะได้รับบาดเจ็บสาหัส

ขณะนั้นเอง

เมื่อวานรยักษ์อัสนีพบว่ามันโจมตีไม่โดนเป้าหมาย จึงขมวดคิ้วขึ้นแล้วเหลือบมองหาชายหนุ่มที่อยู่ห่างไกลออกไปทันที

“วานรยักษ์อัสนีตัวนี้แข็งแกร่งเกินไป อีกทั้งผิวหนังยังทนทานจนสามารถต้านทานอัสนีได้ พลังการป้องกันน่ากลัวอะไรขนาดนี้!”

“ไม่อาจใช้วิธีการทั่วไปตัดผ่านผิวหนังมันได้!”

“งั้น… ลองใช้กระบวนท่าลับแสงสวรรค์ต้าเหยี่ยนก็แล้วกัน!”

ฉู่โม่วหลบหลีกการโจมตีอันบ้าคลั่งของวานรยักษ์อัสนี และสวนกลับในทันที

เขากระตุ้นกงล้อทองคำปฐมวิญญาณ

ครู่ถัดมา

ปรากฏแสงศักดิ์สิทธิ์สีทอง ทะลุผ่านความว่างเปล่าและเจาะเข้าสู่ศีรษะวานรยักษ์อัสนีโดยตรง

แต่สิ่งที่ไม่น่าเชื่อก็เกิดขึ้น จนทำให้ชายหนุ่มถึงกับหยุดชะงัก

จิตวิญญาณของวานรยักษ์ตัวนี้ ดูเหมือนจะมีพลังป้องกันบางอย่างซึ่งปิดกั้นได้แม้กระทั่งกระบวนท่าลับแสงสวรรค์ต้าเหยี่ยน

ผลลัพธ์นี้ทำให้ฉู่โม่วมีสีหน้าเคร่งเครียดยิ่งขึ้น

นี่นับเป็นครั้งแรกที่กระบวนท่าลับแสงสวรรค์ต้าเหยี่ยนใช้งานไม่ได้ ตั้งแต่เขาฝึกกระบวนท่านี้มา

แม้จะเคยมีผลลัพธ์เช่นนี้มาก่อน แต่ศัตรูครั้งนั้นเป็นเพียงหุ่นเชิดที่ไร้จิตวิญญาณ

หากแต่วานรยักษ์ที่อยู่ตรงหน้าเขาตอนนี้ มันมีพลังจิตวิญญาณอย่างแน่นอน

เขาคิดว่าอาจเกิดข้อผิดพลาด จึงโจมตีด้วยแสงสวรรค์ต้าเหยี่ยนอีกครั้ง

แต่ผลลัพธ์ก็เหมือนเดิม

คราวนี้ฉู่โม่วสัมผัสได้ถึงบางอย่างที่ผิดปกติไป เขาสังเกตเห็นว่าเมื่อใช้กระบวนท่าลับแสงสวรรค์ต้าเหยี่ยนออกไป กลับดูเหมือนว่ากระบวนท่านี้ถูกขัดขวางได้ด้วยเหตุผลอื่น

พอเห็นแบบนั้นก็ทําให้เขาพอจะคาดเดาได้

แววตาของชายหนุ่มสงบนิ่ง และกระตุ้นใช้กระบวนท่าลับแสงสวรรค์ต้าเหยี่ยน โจมตีสัตว์อสูรตัวอื่นที่อยู่ห่างไกลออกไป แต่มันกลับไม่ได้รับบาดเจ็บใด ๆ

“เข้าใจแล้ว!”

หากร่างเขาถูกโจมตีโดยตรง มันจะกลายเป็นเศษเนื้อทันที

อย่างไรก็ตาม

ชายหนุ่มหาได้ใส่ใจต่อการโจมตีนั้น เพียงดึงกระบี่ฟันสวนออกไปอย่างเรียบง่าย

ฉับ！

ด้วยเสียงที่นุ่มนวลราวกับโยนก้อนกรวดลงสู่ผิวทะเลสาบอันสงบ มีเพียงระลอกคลื่นสั่นไหวจาง ๆ

ทันใดนั้น

โลกทั้งใบคล้ายถูกแช่แข็งจนหยุดนิ่ง

เพียงชั่วขณะ

ตู้ม！

เสียงคํารามที่น่ากลัวดังขึ้นทันที

ทันใดนั้นประกายแสงกระบี่ได้ปรากฏขึ้น กวาดออกไปไกลตัดผ่านท้องฟ้า และห่อหุ้มด้วยพลังที่ไร้เทียมทาน ก่อนจะพุ่งตัดไปยังแขนของวานรยักษ์อัสนี

เมื่อคลื่นพลังงานนี้ปรากฏ ปราณกระบี่ที่น่าพรั่นพรึงก็ก่อตัวขึ้นครอบงำไปทั่วทุกหนแห่งทันที

ห้วงมิติไม่สามารถรองรับกลิ่นอายกระบี่ที่ครอบงํานี้ได้ มันจึงแตกร้าวออกเป็นเสี่ยง ๆ

ในเวลาเดียวกัน

คลื่นกระบี่ดุร้ายตัดผ่านออกมา ทิ้งเสียงหวีดหวิวไว้เบื้องหลังในความว่างเปล่า

พลังงานดังกล่าว

หากใครได้สัมผัสก็ไม่อาจอธิบายออกมาได้ มันเป็นรัศมีกระบี่ที่กวาดล้างออกไปทั้งสิบทิศ ตัดผ่านได้ทุกสิ่ง

มันไม่ใช่คำพูดเกินจริง

เพราะกระบี่เล่มนี้ทรงพลังเป็นอย่างมาก

ตู้ม!

ภายใต้ดวงตาของชายหนุ่ม เมื่อคมกระบี่สีทองเข้าปะทะหมัดของวานรยักษ์ ในพริบตานั้นพลันปรากฏเหตุการณ์ที่น่าตกใจ

แขนของมันถูกตัดขาดทันที จากนั้นคลื่นกระบี่สีทองยังคงพุ่งต่อไป แล้วตัดลงบนหน้าอกของวานรยักษ์อัสนีอีกครั้ง

ฟุ่บ!

เสียงกระบี่ถูกหยุด

ปรากฏเลือดสีทองจำนวนมากพุ่งทะลักออกมาราวกับสายฝน

“โฮก!”

เสียงกรีดร้องโหยหวน ปนไปด้วยความตื่นตระหนกและความโกรธผ่านแววตา

ฉู่โม่วเงยหน้าขึ้นมอง

เขาเห็นแผลบนหน้าอกของฝ่ายตรงข้าม ซึ่งมีรอยตัดเป็นทางยาวหลายสิบเมตร เผยลึกลงไปจนเห็นกระดูก

แม้จะไม่สามารถสังหารได้ในการโจมตีครั้งเดียว

แต่ชายหนุ่มก็ไม่ผิดหวัง

เขาเคลื่อนตัวพุ่งตรงไปที่วานรยักษ์อัสนีอีกครั้ง

และใช้ความได้เปรียบในขณะนี้เพื่อสังหารมัน！

เขากระชับด้ามกระบี่พิสุทธิ์ผ่าสวรรค์ในมือ พร้อมกระตุ้นใช้พรสวรรค์ทั้งหมดอย่างต่อเนื่อง ทั้งร่างกลายเป็นลำแสงดุจอัสนี เล็งซ้ำไปยังบาดแผลเดิมของสัตว์อสูรยักษ์ ก่อนจะยกกระบี่ขึ้นฟันออกไปอย่างบ้าคลั่ง

กระบี่แล้วกระบี่เล่า！

แม้บาดแผลที่ฟันลงไปแต่ละครั้งจะไม่ใหญ่มาก แต่ก็เพียงพอแล้วเมื่อเปรียบเทียบกับร่างกายอันใหญ่โตที่สูงหลายร้อยเมตร

นี่เป็นการซ้ำเติมบาดแผลเดิมทั้งหมด！

บาดแผลถูกกรีดลึกลงไปอย่างต่อเนื่องจนมีอาการสาหัส！

“ไอ้มดปลวก แกทำให้ฉันโกรธได้สำเร็จแล้ว!”

วานรยักษ์อัสนีเริ่มอาละวาดและคํารามอย่างบ้าคลั่ง