ระบบกลืนกินพรสวรรค์ นิยาย บท 377
บทที่ 377 รับมือกับกระบวนท่าระดับแพลทินัมและออกมาสำเร็จ!
“นี่มัน…”
“เป็นไปได้ยังไง!”
เมื่อเห็นดังนั้น ราชันเทพยุทธ์ดับดาราก็นิ่งงันไป
ผู้ปลุกพลังราชันเทพยุทธ์คนอื่น ๆ จึงสังเกตเห็นภาพตรงหน้า
“สวรรค์ ฉันเห็นอะไรเนี่ย!”
“ทำไมคิ้วของราชาเทพยุทธ์กลืนกินสวรรค์ถึงมีรอยร้าวล่ะ”
“ตั้งแต่ฟื้นคืนชีพจนถึงตอนนี้เป็นเวลาสองร้อยปี ชายชราได้สำรวจโบราณวัตถุของเขตแดนลับมากมาย และได้เห็นการฝึกกระบวนท่านับครั้งไม่ถ้วน แต่เขาไม่เคยเห็นวิธีการที่สามารถเปิดรอยร้าวในคิ้วของคนคนหนึ่งได้เลย!”
“ศูนย์กลางของคิ้วคือทะเลจิตวิญญาณ อาจกล่าวได้ว่าสถานที่ที่สำคัญที่สุดมีรอยแตก มันจะไม่ส่งผลใด ๆ เลยเหรอ”
“ว่าแต่ ทำไมฉันถึงคิดว่ารอยแตกนี้ดูเหมือนตาล่ะ!”
“อย่างที่เราทราบกันดีว่าผู้คนมีเพียงสองตา แต่ทำไมราชาเทพยุทธ์กลืนกินสวรรค์ถึงมีตาอีกหนึ่งดวงระหว่างคิ้ว? อะไรที่น่ากลัวกว่านั้น… ดวงตาระหว่างคิ้วของเขาดึงพลังของธาตุทั้งห้าออกมาได้ยังไง”
“นี่อาจเป็นดวงตาในตำนานเหมือนเทพเจ้าเอ้อร์หลางเสิน*[1] รึเปล่า”
“นั่นมันแค่เทพนิยาย จะมาเกิดขึ้นในโลกมนุษย์ได้ยังไง!”
ตอนนี้
เมื่อฉู่โม่วใช้เนตรทองห้าธาตุ ก็เกิดความโกลาหลขึ้นข้างนอก ราชันย์เทพยุทธ์ดับดาราและอื่น ๆ ต่างก็อุทานด้วยความตกใจ
และราชันย์เทพยุทธ์สูงสุดเช่น ราชันย์เทพยุทธ์แสงบูรพา และ ราชันย์เทพยุทธ์สุริยันสีชาด แม้ความแข็งแกร่งในการมองเห็นของพวกเขาอาจกล่าวได้ว่าเป็นสุดยอด แต่ในขณะนี้ พวกเขาทั้งหมดต่างแสดงสีหน้าเหลือเชื่อ
หลังจากนั้น
สิ่งที่พวกเขาเห็นตรงหน้านั้นน่าทึ่งมาก!
ดวงตาใหม่ปรากฏขึ้นจากกึ่งกลางคิ้วของบุคคลหนึ่ง เปลี่ยนเป็นดวงตาสามดวง มันน่ากลัวเกินไปจริง ๆ เหมือนกับเทพเจ้าเอ้อร์หลางเสินในตำนาน!
ที่สำคัญกว่านั้น
เมื่อพวกเขามองไปที่ดวงตาของฉู่โม่ว ทุกคนดูเหมือนจะตกใจ และก็อดไม่ได้ที่จะรู้สึกเกรงขาม
ใช่ เกรงขาม!
กำเนิดอย่างลึกลับ แต่ความกลัวครอบคลุมหัวใจ!
ไม่เพียงแค่นั้น
พวกเขามีความคิดที่จะหนีจากที่นี่!
แม้ว่าพวกเขาจะรู้ว่าฉู่โม่วไม่ใช่ศัตรู แต่ก็อดไม่ได้ที่จะรู้สึกหวาดกลัวและต้องการหนีจากสถานที่นี้
ความคิดนี้เกิดขึ้นกะทันหัน แต่เฉียบขาด!
แปลกยิ่งกว่า!
ในฐานะนักสู้ เขายังคงเป็นนักสู้ระดับแนวหน้าของโลกนี้
คนเหล่านี้ในปัจจุบันได้บ่มเพาะมาถึงจุดนี้ พวกเขาล้วนเป็นดั่งมังกรและนกเฟิ่งหวงในหมู่ผู้ฝึกวรยุทธ์ มีสติปัญญาดี มีความอุตสาหะ และโอกาสที่ดี ไม่ต้องพูดถึงการทะลวงขั้นมาสู่ตำแหน่งราชันเทพยุทธ์ แค่ทำให้จิตใจของพวกเขาสั่นคลอนก็ไม่ง่ายแล้ว แต่ในตอนนี้ พวกเขาเห็นเพียงตาเดียว แต่ความกลัวกลับผุดขึ้นมาราวกับเผชิญกับนรกเสียอย่างนั้น
เห็นได้ชัดว่าผิดปกติ
ทุกคนงงงวย
แต่ในไม่ช้าก็พบคำตอบ
เหตุที่ความน่าสะพรึงกลัวนี้ปรากฏขึ้นและไม่สามารถระงับได้ แท้จริงแล้วเกิดจากส่วนลึกของจิตวิญญาณ!
มันเหมือนกับคนทั่วไปเห็นสัตว์ดุร้าย มดเห็นศัตรูตามธรรมชาติ พวกเขารู้ว่าพวกมันเป็นศัตรูที่ไม่อาจยั่วยุได้ ดังนั้นความทรงจำในส่วนลึกของจิตวิญญาณของพวกเขาจึงเตือนโดยธรรมชาติเพื่อให้พวกเขามีชีวิตอยู่!
“ราชันย์เทพยุทธ์กลืนกินสวรรค์… ทำไมจึงบ่มเพาะได้อย่างน่าทึ่งเช่นนี้?!”
ผู้ปลุกพลังราชันย์เทพยุทธ์พยายามระงับความตื่นตระหนกในใจของเขา พวกเขามองไปที่ฉู่โม่วซึ่งมองไม่เห็นร่างของเขาในแสงสีทอง และอดไม่ได้ที่จะตะโกนโดยไม่รู้ตัว
ประโยคนี้
ในขณะเดียวกันยังเป็นคำถามในใจของผู้ปลุกพลังคนอื่น ๆ
เพียงแค่ช่วงเวลานี้
พวกเขาไม่สามารถถามได้
เขาทำได้เพียงเฝ้าดูฉู่โม่วอย่างช่วยไม่ได้และรอให้เขาตื่นขึ้น
…
ไม่ต้องพูดถึงโลกภายนอก
ในเวลานี้ หลังจากที่ฉู่โม่วเรียกใช้เนตรทองห้าธาตุ เขาก็รู้สึกว่ามุมมองของเขาเปลี่ยนไปอย่างกะทันหัน
ดวงตาสีทองระหว่างคิ้วไม่เพียงทำให้ขอบเขตการมองเห็นของเขากว้างมากขึ้นเท่านั้น แต่ยังทำให้เห็นหลายสิ่งหลายอย่างที่เขาไม่เคยเห็นมาก่อน
เช่นเดียวกับรัศมีแห่งเจตนาของกระบี่ที่มีอยู่ในกระบวนท่าระดับแพลทินัมนี้!
การเปลี่ยนแปลงและแก่นแท้ที่ฉู่โม่วไม่สามารถมองเห็นได้แม้ด้วยพลังทั้งหมดของเขา ตอนนี้ ภายใต้การจ้องมองขององค์ประกอบทั้งห้า เหมือนกับร่างสามมิติถูกแยกออกอย่างกะทันหัน และการเปลี่ยนแปลงทุกอย่างก็ช้าลงอย่างมาก ปรากฏชัดขึ้นในจิตของตน
ในสถานการณ์นี้
ทำให้เขาเห็นการเปลี่ยนแปลงและทุกปราณได้อย่างชัดเจน
‘ฉันเห็น!’
หลังจากที่เขาเข้ามายังสถานที่นี้ พื้นที่ที่ถูกแบ่งไว้ก็ไม่ได้รับการสำรวจ และเป็นผลให้เสียเวลาไปโดยเปล่าประโยชน์เนื่องจากความเข้าใจในอนุสรณ์แห่งคมกระบี่
แต่
เมื่อนึกถึงขอบเขตวิถีแห่งกระบี่ที่เขาพัฒนา บวกกับรางวัลลึกลับที่เขาได้รับจากอนุสรณ์แห่งคมกระบี่ ฉู่โม่วก็รู้สึกสบายใจขึ้นมาทันที
หลังจากนั้น
สมบัติในซากปรักหักพังเหล่านี้อาจมีมูลค่าสูง แต่ทั้งหมดสามารถซื้อได้ด้วยหินปฐมกาล
อย่างไรก็ตาม ขอบเขตของวิถีแห่งกระบี่ที่เขาพัฒนาในอนุสรณ์แห่งคมกระบี่ และรางวัลลึกลับที่เขาได้รับเมื่อผ่านการประเมิน เขาไม่สามารถซื้อมันได้ไม่ว่าเขาจะหยิบเอาหินปฐมกาลออกมามากแค่ไหนก็ตาม
นี่คือสมบัติที่แท้จริง!
ลองนึกถึงจุดนี้
ฉู่โม่วทำลายความคิดนี้ทันที และออกจากที่นี่พร้อมกับทุกคน
…
ครืน! ครืน! ครืน!
ค่ายกลขนาดใหญ่สั่นสะเทือนอย่างรุนแรง ทางเข้าค่ายกลกำลังผสานกันอย่างรวดเร็ว และกำลังจะปิดลง โชคดีที่ในช่วงเวลาวิกฤตนี้ แสงมากกว่าสิบสายพลันพุ่งออกมาจากประตูเขตแดนลับ
ตูม!!!
หลังจากที่พวกเขาบินออกไป ในเวลาเพียงไม่กี่ลมหายใจ เขตแดนลับก็ปิดสนิท และค่อย ๆ เงียบลง
หลังจากนั้นไม่นาน
โบราณวัตถุนี้ยังจมลงสู่ที่ราบสูงเยลโลว์สโตนทั้งหมด ดูเหมือนว่าจะจมลงสู่พื้นดินเท่านั้น แต่แท้จริงแล้วได้หลบหนีไปยังพื้นที่ย่อยอื่น
หากต้องการเข้าไปอีกครั้งต้องรอการเปิดซากปรักหักพังครั้งถัดไป
ซึ่งก็คือเมื่อไหร่ก็ไม่รู้!
“ซากปรักหักพังปิดสนิท การเดินทางของเราถือว่าประสบความสำเร็จและได้เวลากลับ!”
“แต่…”
“ก่อนกลับ หาที่เงียบ ๆ แล้วแบ่งสมบัติที่ได้มา!”
ราชันย์เทพยุทธ์แสงบูรพายืนอยู่กลางอากาศและพูดเสียงดัง
ทันทีที่คำพูดออกมา
ผู้ปลุกพลังราชันย์เทพยุทธ์ทุกคนรวมถึงฉู่โม่วก็แสดงความตื่นเต้นเช่นกัน
[1] เทพเจ้าสามตาใน
ประวัติการอ่าน
ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ระบบกลืนกินพรสวรรค์