ระบบกลืนกินพรสวรรค์ นิยาย บท 44
บทที่ 44 เข้าไปในเขตแดนลับ ตามหาและค้นพบสมบัติ!
“คุณมาแล้ว”
เมื่อเห็นฉู่โม่ว หมัวซานซานก็ตรงเข้ามาทักทาย
“มาแล้วละ!”
ฉู่โม่วพยักหน้าเบา ๆ
ตอนนั้นเอง ผู้ฝึกยุทธ์คนอื่น ๆ ต่างก็หันมามองทั้งสอง
“ฉันจะแนะนำตัวให้ นี่คือคุณฉู่โม่ว พันธมิตรที่แข็งแกร่งของเครือหอการค้าหยกแก้ว… อาจจะแกร่งมากกว่าฉันด้วยก็ได้ นี่เป็นผู้ช่วยที่ฉันเชิญมาเป็นพิเศษค่ะ!”
“มีอันตรายซ่อนอยู่ในเขตแดนลับนับไม่ถ้วน ทุกคนต้องระมัดระวังตัวและทำตามคำสั่งของคุณหนูหมัวกับคุณฉู่โม่วตลอดเวลา ถ้าใครละเมิดกฎก็อย่ามาโทษว่าฉันใจร้ายแล้วกัน!”
ตอนนั้นเอง ผู้ปลุกพลังขั้นจอมยุทธ์นามว่าโจว ผู้ตามหลังหมัวซานซานมาก็ตะโกนลั่น
เมื่อได้ยินดังนั้น ผู้ฝึกยุทธ์ทุกคนก็กล่าวอย่างพร้อมเพรียงกัน “รับทราบ!”
“ดีมาก!”
จอมยุทธ์โจวพยักหน้าด้วยความพึงพอใจก่อนจะหันไปดูเวลาและเอ่ยขึ้น “เวลาเปิดเขตแดนลับใกล้เข้ามาแล้ว ทุกคนตัวให้เตรียมพร้อมที่จะเข้าไปทุกเมื่อ!”
ทุกคนดูเคร่งขรึมและรอคอยอย่างเงียบเชียบ
ฉู่โม่วเองก็เข้าที่และมองไปโดยรอบ ขณะรอเขตแดนลับเปิดออก
หลังจากผ่านไปสักพัก
สีหน้าของชายหนุ่มพลันเปลี่ยนไป เมื่อสัมผัสได้ถึงการเปลี่ยนแปลงของพื้นที่ตรงหน้า
และแทบจะในทันที
“ถึงเวลาแล้ว!”
เสียงหมัวซานซานดังขึ้น
ตอนนี้เธอมองไปยังพื้นที่ว่างตรงหน้าอย่างเอาจริงเอาจังโดยถือแผ่นหยกอันสวยงามขนาดเท่าฝ่ามือ
อณูแห่งชีวิตหลั่งไหลเข้าไปในแผ่นหยกจนเกิดแสงประกาย
หมัวซานซานมองเงาสะท้อนบนสมบัติในมือ
กึก! กึก! กึก!
พื้นที่อาบไปด้วยแสงสว่างก่อนเกิดเสียงราวกับฟันขบกัน และปรากฏรอยแยกขึ้นราวกับว่าผิวของแผ่นหยกแตกออก เผยให้เห็นความมืดมิดและสายลมหวีดหวิวข้างใน
หลังจากนั้นไม่นาน
ในที่สุด ทางเข้าอันมืดมนก็ปรากฏขึ้นตรงหน้า พร้อมเสียงเหมือนบางอย่างแตกหัก
ความกว้างและยาวของมันคือราวสามเมตรเป็นรูปทรงคล้ายประตูมิติที่ส่องแสงสีทองอร่าม และหมุนวนอย่างไร้ที่สิ้นสุด
หลังจากที่ประตูมิติเปิดออกโดยสมบูรณ์ หมัวซานซานก็กล่าวเสียงดังลั่น “เขตแดนลับนี้อยู่ได้นานที่สุดหนึ่งเดือน หากออกมาไม่ได้ภายในหนึ่งเดือนก็คงออกมาไม่ได้อีกแล้ว!”
“นอกจากนี้ การเข้าไปในเขตแดนลับอาจทำให้เกิดการย้ายตำแหน่งแบบสุ่ม และตำแหน่งของทุกคนจะแตกต่างกัน ทุกคนต้องจำไว้ให้ดีว่าหลังจากที่เข้าไปแล้วอย่าลืมส่งสัญญาณ! ทันทีที่มั่นใจว่าปลอดภัยแล้ว ให้ทุกคนมาหาฉัน… เข้าใจไหม?”
“ไม่ต้องห่วงหรอกคุณหนู เราเข้าใจแล้ว”
ผู้ฝึกยุทธ์ทุกคนกล่าวอย่างพร้อมเพรียงกัน
หมัวซานซานพยักหน้าด้วยความพึงพอใจ
“ทุกคน ทยอยกันเข้าไปในเขตแดนลับได้!”
ทันใดนั้นเอง จอมยุทธ์โจวก็ตะโกนลั่น
เหล่าผู้ฝึกยุทธ์ต่างยืนรออย่างเงียบสงบและพุ่งตัวเข้าไปตามเส้นทางทั้งเป็นรายคนและเป็นกลุ่ม
ในไม่ช้าก็เหลือเพียงฉู่โม่วและหมัวซานซาน
ก่อนที่ทั้งสองจะเข้าไปในประตูมิติ คุณหนูหมัวก็หันไปพูดกับชายหนุ่ม “คุณฉู่โม่ว หลังจากที่เข้าไป อย่าลืมส่งสัญญาณมาหาฉันให้เร็วที่สุดนะ!”
“เข้าใจแล้ว”
ผู้ฟังพยักหน้า
หลังจากที่ได้รับคำตอบจาก หมัวซานซานก็โล่งใจและเป็นฝ่ายก้าวเข้าไปในประตูมิติก่อน
ฉู่โม่วก้าวตามหลังเธอไปติด ๆ
ทันทีที่ก้าวเข้าไป เขาก็สัมผัสได้ถึงอาการปวดหัวหนึบและโลกกลับตาลปัตร ราวกับว่าเพิ่งข้ามผ่านพื้นที่อะไรบางอย่างที่ต่างกันมาก เมื่อลืมตาขึ้นอีกครั้ง… เขาก็เห็นว่าทัศนียภาพตรงหน้าเปลี่ยนไป
…
ในเขตแดนลับ
ณ เทือกเขาที่เคยไร้ซึ่งผู้คน
เสียงพลันดังขึ้นและรอยแยกกลางห้วงมิติก็ปรากฏให้เห็น
หลังจากผ่านไปสักพัก รอยแตกก็ขยายใหญ่ขึ้นราวกับว่ากำลังจะมีอะไรบางอย่างโผล่ออกมา
ตู้ม!
ร่างหนึ่งพุ่งพรวดออกมาจากรอยแยก
คนนั้นคือฉู่โม่วนั่นเอง!
ทันใดนั้น กลุ่มแสงสว่างจ้าพลันระเบิดขึ้นบนท้องฟ้าที่ไกลออกไป ดูราวกับดอกไม้ไฟแสนสวย
ฉู่โม่วรู้ได้ทันที
นี่คือสัญญาณเรียก!
‘ดูเหมือนว่าทุกคนจะปลอดภัยและเริ่มรวมตัวกันแล้ว!’
‘ยังไม่สายเกินไป ฉันจะรีบไปให้เร็วที่สุด!’
ฉู่โม่วเองก็เดินไปตามทิศทางของสัญญาณนั้น
เขาไม่ได้เคลื่อนไหวเร็วมากนัก แต่ก็ใช้จิตสัมผัสตรวจสอบบริเวณโดยรอบและป้องกันอันตรายอยู่ตลอดเวลา
แต่แล้ว…
หลังจากที่เดินมาได้ประมาณหนึ่ง
ยังไม่มีอันตรายใด ๆ แต่ฉู่โม่วก็พบเจอโอกาสทองเข้า
ไม่ไกลออกไปนัก
กล้วยไม้หลากสีต้นหนึ่งถูกห้อมล้อมไปด้วยอณูแห่งชีวิตที่แข็งแกร่ง
“กล้วยไม้พรรณรายเร้นลับ อายุห้าร้อยปี!”
ฉู่โม่วจำได้ทันทีว่านี่คือหญ้าวิญญาณลมชนิดหนึ่งที่หาได้ยากมาก และถูกบันทึกไว้ในสารานุกรมสัตว์อสูรและพืชพรรณทั่วไป
ณ ฐานลู่หยาง
ถึงแม้จะเป็นแค่กล้วยไม้พรรณรายเร้นลับที่มีอายุร้อยปีก็สามารถขายได้ในมูลค่ากว่าแสนหยวน
และที่มีอายุห้าร้อยปีจะต้องมีมูลค่าอย่างน้อยกว่าล้านหยวนอย่างแน่นอน!
พูดอีกอย่างก็คือ…
ฉู่โม่วเข้ามาในเขตแดนลับแค่ไม่กี่นาที ก็ได้รับสิ่งที่ผู้ฝึกยุทธ์ทั่วไปต้องใช้เวลากว่าครึ่งชีวิตแล้ว!
‘เขตแดนลับนี่มีทรัพยากรที่ล้ำค่าจริง ๆ!’
‘มิน่าล่ะ พวกมันถึงทำให้กองกำลังขนาดใหญ่ต่อสู้แย่งชิงกัน!’
‘แต่ขนาดนี้มันสุดยอดเกินไปแล้ว!’
ฉู่โม่วอดถอนหายใจไม่ได้
หลังจากนั้น
เขาขุดเอากล้วยไม้พรรณรายเร้นลับขึ้นมา ใส่มันไว้ในกล่องหยก แล้วจึงเก็บลงถุงเก็บของ
ประวัติการอ่าน
ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ระบบกลืนกินพรสวรรค์