ระบบกลืนกินพรสวรรค์ นิยาย บท 449

บทที่ 449 ใบรับรองอัจฉริยภาพระดับ B และ ได้รับการยืนยันตัวตน!

“ฟัน!”

ฉู่โม่วไม่ได้หลบหลีกแต่อย่างใด เขาพลันคว้ากระบี่ดาราทมิฬมาไว้ในมือ เลือดและพลังปราณในร่างกายไหลเวียนเสียงดังสนั่นและระเบิดราวกับภูเขาไฟปะทุ แล้วเขาก็ฟันไปยังหุ่นกลนั้นทันที

จนถึงวันนี้

ด้วยพละกำลังของราชันย์เทพยุทธ์กลืนกินสวรรค์ ศัตรูที่มีพลังศักดิ์สิทธิ์อันน้อยนิดก็ไม่ถือว่าเป็นคู่ต่อสู้เลยแม้แต่น้อย!

อย่างที่คาดการณ์ไว้

เมื่อปราณกระบี่ก่อตัวขึ้นมันก็เต็มไปด้วยพลังทำลายล้างที่น่าสะพรึงกลัวและความเร็วไร้ที่เปรียบ มันโจมตีไปยังหุ่นกลทันที มีเสียง ‘กร๊อบ’ ดังขึ้นและหุ่นกลถูกผ่าเป็นสองส่วน เกิดเสียงระเบิดดังขึ้นตามหลังมา

“ยินดีด้วย คุณผ่านการทดสอบอัจฉริยภาพแล้ว!”

“จากพละกำลังในปัจจุบันของคุณ ผลการทดสอบอัจฉริยภาพได้ระดับ B หากไม่พึงพอใจกับผลการทดสอบก็สามารถยื่นขอทำการทดสอบต่อไปได้ ความยากในครั้งถัดไปจะเพิ่มยิ่งขึ้น แต่คุณก็จะสามารถเพิ่มระดับได้หลังจากที่เอาชนะศัตรูสำเร็จ”

“ต้องการทำการทดสอบอีกรอบหรือไม่?”

เสียงนั้นดังขึ้นอีกครั้ง

“ไม่ต้องการ!”

ฉู่โม่วคิดอยู่ครู่หนึ่ง แล้วจึงตอบออกไป

ก่อนหน้านี้เขาไม่ได้ใช้พละกำลังทั้งหมด แต่หากทำการทดสอบอีกครั้ง เขาก็จะต้องได้ระดับ A หรือสูงกว่านั้นอย่างแน่นอน แต่สำหรับฉู่โม่วแล้ว กลับไม่ต้องการสิ่งเหล่านั้นเลยสักนิด

แม้ว่าจะได้รับประโยชน์มากมายหลังจากที่ได้รับระดับ A หรือสูงกว่านั้น แต่เขาก็จะดึงดูดความสนใจเข้ามามากมาย

ตอนนี้เขาเพิ่งจะมาถึงที่นี่ ยังไม่แน่ใจเกี่ยวกับสถานการณ์บนดาวเคราะห์สีเงิน ถ้ากลายเป็นที่จับตามองของกองกำลังขนาดใหญ่เพราะเหตุนี้ มันก็อาจนำมาซึ่งภยันตรายได้

ช่วงแรกมีแค่ชื่ออัจฉริยะในระดับทั่วไปก่อนจะดีกว่า คนอื่น ๆ จะได้ไม่มาสนใจเขามากนัก และในขณะเดียวกัน เขาก็ได้รับสิทธิประโยชน์ไม่น้อย ดูรวม ๆ แล้วก็เป็นทางเลือกที่ดีที่สุดในตอนนี้

“ฉู่โม่ว ผ่านการทดสอบอัจฉริยภาพและได้รับใบรับรองอัจฉริยภาพระดับ B!”

หลังจากที่ชายหนุ่มออกมา เสียงประกาศก็ดังขึ้นทันที

มีผู้ปลุกพลังมากมายรอทำการทดสอบอยู่ในห้องโถง พวกเขาต่างก็ตกใจเล็กน้อยที่ได้ยินว่าฉู่โม่วได้รับใบรับรองอัจฉริยภาพระดับ B จริง ๆ

อย่างไรแล้ว นอกจากรูปลักษณ์หน้าตาที่หล่อเหลาของชายหนุ่ม พละกำลังของเขายังดูธรรมดาเป็นอย่างมาก และพวกเขาไม่คิดว่าอีกฝ่ายจะซ่อนอะไรไว้ได้อีก

แต่

พวกเขาก็ไม่ได้ประหลาดใจมากเช่นกัน

อย่างไรแล้วมันก็เป็นแค่ใบรับรองอัจฉริยภาพระดับ B แม้ว่ามันจะหายาก แต่ก็ไม่ได้หายากขนาดนั้น นอกจากนี้ ก่อนหน้านี้ก็มีอัจฉริยภาพระดับ A อย่างสวินอี้ พวกเขาจึงพูดคุยกันแค่เล็กน้อยและเลิกสนใจไป

หลังจากที่เขาออกมา สิ่งมีชีวิตคล้ายมนุษย์ผู้พาฉู่โม่วเข้ามาก็ประหลาดใจเล็กน้อย “ผมไม่คิดเลยว่าคุณจะผ่านการทดสอบอัจฉริยภาพจริง ๆ แล้วยังได้ใบรับรองอัจฉริยภาพระดับ B ด้วย!”

“ก็แค่โชคดีน่ะ!”

ฉู่โม่วกล่าวพร้อมยิ้มกว้าง

“จะเป็นแค่โชคดีได้ยังไงกัน”

เขาส่ายหน้าและกล่าว “การทดสอบน่ะเข้มงวดมาก ถ้าไม่มีพละกำลังมากพอก็ผ่านการทดสอบไม่ได้หรอกครับ อีกอย่าง คุณผ่านการทดสอบได้เร็วมาก แปลว่าคุณต้องแข็งแกร่งยิ่งกว่านั้นแน่!”

สายตาที่เขามองมายังฉู่โม่วดูแตกต่างไปเล็กน้อย จากที่เคยดูธรรมดาทั่วไปกลายเป็นความเคารพนับถือ

อย่างไรแล้ว อีกฝ่ายก็เป็นผู้ที่มีใบรับรองอัจฉริยภาพระดับ B เป็นขั้นต่ำและมีอนาคตที่กว้างไกล ชายหนุ่มอยู่สูงกว่าพนักงานธรรมดาอย่างเขามาก ในอนาคตทั้งสองอาจห่างไกลกันจนมองกันไม่เห็นแล้วก็ได้

เมื่อได้ยินดังนั้น ราชันย์เทพยุทธ์กลืนกินสวรรค์ก็ยิ้มโดยไม่พูดอะไรอีก

เมื่อเห็นดังนั้น สิ่งมีชีวิตนั้นก็ไม่ถามอะไรต่อและพาชายหนุ่มกลับไปที่ห้องโถงก่อนหน้านี้

“ฉู่โม่ว คุณออกมาแล้ว ผลการทดสอบเป็นยังไงบ้าง?”

ซูเจาเจาผู้รอคอยอยู่เอ่ยถามทันทีที่เห็น

“ผ่านแล้วละ!”

อีกฝ่ายกล่าวพร้อมยิ้มกว้าง

“เยี่ยมเลย ฉันรู้ว่าคุณทำได้!” เธอยิ้มกว้าง

“ขอบคุณมาก!”

ชายหนุ่มพยักหน้าและกล่าวขอบคุณ

หลังจากนั้น ทั้งสองก็พูดคุยกันอีกเล็กน้อย แล้วจึงรับบัตรประจำตัวมาและออกจากสำนักงานแห่งนี้

…

“ฉู่โม่ว ต่อไปคุณจะทำอะไรเหรอ?”

ซูเจาเจาเอ่ยถาม

“คืนนี้ฉันจะพักที่นี่ก่อน แล้วค่อยขึ้นรถไฟดวงดาวเสมือนจริงเดินทางไปที่ดาวเคราะห์สีเงิน!”

ชายหนุ่มตอบ

“งั้นทำไมไม่มากับยานบินฉันล่ะ? ยังไงพรุ่งนี้ฉันก็ต้องกลับไปที่ดาวเคราะห์สีเงินแล้ว ฉันพาคุณไปด้วยได้นะ” ซูเจาเจากล่าวอย่างร่าเริง

“งั้นก็ขอบคุณมาก!”

ฉู่โม่วไม่ปฏิเสธและตอบตกลงทันที

เขาเห็นว่าซูเจาเจาเป็นมิตรกับเขามาก และไม่มีเจตนาร้ายใด ๆ ทั้งสิ้น

ยิ่งไปกว่านั้น เขาเพิ่งเคยมาที่นี่เป็นครั้งแรกและจำเป็นต้องมีผู้คอยแนะนำสิ่งต่าง ๆ เกี่ยวกับดาวเคราะห์สีเงิน ดังนั้นแล้ว ซูเจาเจาก็เป็นตัวเลือกที่ดีทีเดียว

ในคืนนั้น ผู้คนมากมายต่างก็หาที่พักบนดาวเคราะห์ G017

“ฉู่โม่ว เจอกันพรุ่งนี้นะ!”

ซูเจาเจาโบกมือลาและกล่าวด้วยรอยยิ้ม

“เจอกันพรุ่งนี้!”

ฉู่โม่วยิ้มกว้าง

หลังจากนั้นทั้งสองก็เข้าไปในห้องพักของตัวเอง