ระบบกลืนกินพรสวรรค์ นิยาย บท 473
บทที่ 473 พลังของคันศรดาวตก กับ ถุงผ้าหัตถ์เทพเจ้า
“น่ากลัวเกินไปแล้ว!”
ฉู่โม่วหลบหนีมาได้อย่างปลอดภัย แต่หัวใจของเขาก็ยังเต้นอย่างบ้าคลั่ง วินาทีนั้นใกล้ความตายที่สุดตั้งแต่ที่เขาเคยสัมผัสมา
ไม่ห่างไกลออกไป
ซูเจาเจาและกวนหนิงหนิงต่างก็โล่งอกเมื่อเห็นว่าฉู่โม่วหลบหลีกได้อย่างปลอดภัย
อสูรล่าอาภาประหลาดใจเป็นอย่างมากราวกับว่ามันไม่คาดคิดว่าฉู่โม่วจะหลบหลีกการโจมตีของมันได้
“โฮก โฮก โฮก โฮก!”
มันคำรามและส่งเสียงแปลกประหลาดออกมาครู่หนึ่ง
แม้ว่าฉู่โม่วจะไม่เข้าใจภาษาของอสูรล่าอาภา เขาก็สามารถเข้าใจความหมายของมันได้ มันกำลังบอกว่าพละกำลังของฉู่โม่วเหนือกว่าที่มันคาดการณ์เอาไว้ และมันกำลังจะเริ่มเอาจริงแล้ว!
เมื่อเห็นดังนั้น สีหน้าของชายหนุ่มก็เปลี่ยนแปลงไปเล็กน้อย
อสูรล่าอาภาเปิดเผยพละกำลังที่แท้จริงไปแล้วไม่ใช่เหรอ?
เมื่อคิดได้ดังนั้น ฉู่โม่วก็ตะโกนลั่น “ระวังนะ อสูรนี่จะเอาจริงแล้ว!”
“เข้าใจแล้ว”
ซูเจาเจาและกวนหนิงหนิงพยักหน้าและรีบถอยหลังหนีทันที
หลังจากนั้น
ซูเจาเจาก็ตะโกนขึ้นมาอีกครั้ง “ฉู่โม่ว ฉันเอาสมบัติจากตระกูลมาด้วย มันสร้างความเสียหายได้ แต่ต้องใช้เวลาทำงานสักพักเลย นายช่วยถ่วงเวลาไว้ให้ทีนะ!”
“ไม่มีปัญหา!”
ฉู่โม่วตอบรับ
แล้วเขาก็เห็นซูเจาเจาหยิบถุงผ้าออกมาและใส่พลังอณูแห่งชีวิตของตัวเองเข้าไป แต่ก็ดูเหมือนว่าถุงผ้านั้นยังต้องการพลังงานเพิ่มอีก แม้ว่าตอนนี้มันจะเริ่มมีกระแสพลังงานจาง ๆ แผ่ออกมา แต่ก็จะต้องใช้เวลานานกว่าจะใช้งานได้จริง ๆ
และในขณะเดียวกัน
อสูรล่าอาภาเองก็มุ่งหน้าเข้ามาอีกครั้ง
รัศมีของมันพลุ่งพล่านขึ้นอีกครั้ง และความเร็วของมันก็เพิ่มขึ้นถึงขีดสุดจนแม้แต่ฉู่โม่วก็ยากที่จะมองตามทัน เมื่อมันเข้ามาใกล้ ฉู่โม่วจึงทำได้แต่หลบหลีกเท่านั้น
ตูม!
กรงเล็บพลันตะปบลงมาพร้อมกับพลังงานที่น่าสะพรึงกลัว พลังงานธาตุมืดนับไม่ถ้วนถูกกดดันและระเบิดหายไปจนเกิดเสียงแตกหักและระเบิดดังขึ้น
“ฟัน!”
พละกำลังของฉู่โม่วทะยานสูงขึ้น เขาไม่ได้หลบหลีก แต่กลับฟันกระบี่ดาราทมิฬที่เต็มไปด้วยปราณกระบี่ออกไปทันที
แม้ว่าสัตว์อสูรตัวนี้จะแข็งแกร่งมาก มันก็เก่งกาจแค่ในเรื่องความเร็วและห้วงมิติเท่านั้น
ในเรื่องของพละกำลัง นอกจากพลังจากภาพลวงตาแล้ว หลังจากที่พละกำลังของเขาถูกเพิ่มขีดจำกัดขึ้น 500 เท่า เขาไม่ได้อ่อนแอไปกว่ามันเลย เขาจึงไม่จำเป็นต้องกลัวแม้แต่น้อย
ครืน!
ปราณกระบี่ปะทะเข้ากับกรงเล็บและเกิดเสียงดังเลื่อนลั่นขึ้นพร้อมคลื่นสั่นสะเทือนที่น่าสะพรึงกลัวทันที ฉู่โม่วแค่ก้าวถอยหลังไปเล็กน้อย ในขณะที่อสูรล่าอาภากระเด็นลอยไปไกล มันกระทั่งมีบาดแผลสาหัสบนกรงเล็บ และเลือดสีทองมหาศาลสาดกระเซ็นออกมาอย่างบ้าคลั่ง
ใช้โอกาสนี้ฆ่ามันเลยแล้วกัน
เมื่อเห็นช่องว่าง ฉู่โม่วก็เคลื่อนย้ายมิติไปตรงหน้าอสูรตัวนั้นและฟันกระบี่ลงไปทันที
ตูม! ตูม! ตูม!
ไม่ว่ากระบี่จะฟันไปที่ใด ที่นั่นก็จะเกิดเสียงระเบิดดังสนั่นขึ้น และบาดแผลลึกถึงกระดูกก็จะปรากฏขึ้นบนร่างกายของอสูรล่าอาภา
ในพริบตาเดียว ชายหนุ่มก็ฟันกระบี่ออกไปกว่าหลายร้อยครั้งแล้ว
และร่างกายของอสูรล่าอาภาก็ปกคลุมไปด้วยบาดแผลโดยไม่มีส่วนที่ยังสมบูรณ์ให้เห็นอีก
“โฮก!”
อสูรล่าอาภาโกรธจัดและหอบหายใจ จากนั้นมันก็อ้าปากเพื่อคายหยดน้ำใสแจ๋วออกมา ก่อนจะพุ่งตรงมาหาฉู่โม่วอย่างรวดเร็ว
น้ำหยดนี้เล็กเสียจนแทบจะดูไร้ค่า
แต่หลังจากที่ฉู่โม่วเห็นมัน หัวของเขาก็ชาและรู้สึกหวาดกลัวอย่างอธิบายไม่ได้อยู่ในใจ
เขาสัมผัสได้ถึงพลังห้วงมิติเข้มข้นจากหยดน้ำนั้น!
“ไม่ดีแล้ว!”
ฉู่โม่วสัมผัสได้ถึงอันตรายและรีบเคลื่อนย้ายมิติเพื่อหลบหนีทันที
แต่เมื่อเขาเคลื่อนย้ายมิติก็พบว่าหยดน้ำนั้นเองก็ข้ามมิติตามเขามาด้วยเหมือนกัน ไม่ว่าฉู่โม่วจะเคลื่อนย้ายมิติอย่างไรก็ไม่อาจหนีมันพ้นได้
“นี่มันอะไรกันเนี่ย!”
ชายหนุ่มตกตะลึง
เขาเข้าใจว่านี่คือความสามารถแห่งห้วงมิติ แต่เพราะพรสวรรค์แห่งห้วงมิติของเขายังไม่แข็งแกร่งพอจึงยังไม่สามารถหยุดมันได้
“ต้องทำลายมันหรือระเบิดมันก่อนให้ได้ ไม่งั้นถ้ามันตามทันละก็ ฉันตายแน่!”
ความคิดมากมายเข้ามาในหัวของฉู่โม่วอย่างรวดเร็ว
เมื่อคิดมาถึงตรงนี้
ฉู่โม่วก็เคลื่อนย้ายมิติขณะที่พยายามใช้พรสวรรค์มากมายทำลายสิ่งนั้น
แต่ไม่ว่าจะเป็นปราณกระบี่ พลังธาตุสายฟ้า ไฟ ลม และความสามารถแต่กำเนิดอื่น ๆ อีกมากมายก็ไม่อาจทำอะไรหยดน้ำนั้นได้ทั้งสิ้น
แม้แต่แรงโน้มถ่วง ห้วงมิติ และห้วงเวลาก็สามารถชะลอหยดน้ำไว้ได้แค่เพียงชั่ววูบเท่านั้น
ฉู่โม่วเคลื่อนย้ายมิติไปรอบ ๆ เพื่อหลบหนี แต่หยดน้ำนั้นก็ยังคงเข้ามาใกล้ขึ้นเรื่อย ๆ
หลังจากนั้นไม่นาน เพราะฉู่โม่วใช้วิชาเคลื่อนย้ายมิติอย่างต่อเนื่อง แม้ว่าพลังงานของเขาจะแข็งแกร่งอย่างถึงที่สุด แต่ตอนนี้เขาก็ใช้พลังไปมากกว่าครึ่งหนึ่งแล้ว
“จะปล่อยให้เป็นแบบนี้ต่อไปไม่ได้!”
ฉู่โม่วกังวลเล็กน้อย
หลังจากที่หันไปมองซูเจาเจาเขาก็เห็นว่าเธอยังไม่พร้อม หลังจากที่คิดดูแล้ว เขาจึงตัดสินใจใช้ไพ่ตายใบนั้น!
“คันศรดาวตก!”
ฉู่โม่วบิดตัวช่วงเอว แล้วคันศรที่งดงามและสว่างไสวก็ปรากฏขึ้นในมือของเขา
เห็นได้ชัดว่านั่นคือยุทธภัณฑ์วิญญาณ
“หนีไปได้ยังไง?!”
อสูรล่าอาภาไม่อยากจะเชื่อสายตาตัวเอง
หนี!
ทันใดนั้น ความคิดนี้ก็เข้ามาในหัวของมัน
มันใช้ไพ่ตายทั้งหมดไปแล้ว แต่มดปลวกตัวน้อยตัวนี้กลับยังปลอดภัยดี ทำให้มันเข้าใจแล้วว่าไม่อาจทำอะไรเขาได้ และหากยังสู้ต่อไป มันก็อาจตกอยู่ในอันตรายถึงชีวิต
เมื่อคิดได้ดังนั้น มันก็ใช้พรสวรรค์แห่งห้วงมิติและพรสวรรค์ธาตุแสงเพื่อพยายามหนีไปจากที่นี่ทันที
“จะหนีเหรอ?!”
ฉู่โม่วเผยแววตามุ่งมั่น พรสวรรค์แห่งห้วงมิติ กาลเวลา และแรงโน้มถ่วงถูกใช้งานเพื่อขัดขวางศัตรูอย่างพร้อมเพรียงกัน ในขณะเดียวกันนั้น เขาก็พุ่งตรงไปข้างหน้าและฟันปราณกระบี่ออกไปอย่างต่อเนื่องเพื่อไม่ให้อสูรล่าอาภาหนีไปไหนได้อีก
มนุษย์คนหนึ่งกับอสูรตัวหนึ่งต่อสู้กันเช่นนี้
“เจ้ามดปลวก ออกไปให้พ้น!”
อสูรล่าอาภาคำรามเสียงดังลั่น
ทุกครั้งที่จะใช้พรสวรรค์เพื่อหนีไปมันจะถูกฉู่โม่วขัดขวางไว้ ซึ่งน่ารำคาญเป็นอย่างมาก หลังจากที่เป็นเช่นนั้นอยู่หลายครั้ง มันก็ได้แต่โกรธแค้นมากขึ้นเรื่อย ๆ อยู่ในใจ
แม้ว่ามันจะมีความรู้ทางจิตวิญญาณมาหลายปี อย่างไรแล้ว เพราะไม่มีสิ่งมีชีวิตใดอยู่ที่นี่ คุณสมบัติของมันจึงเรียบง่ายและไม่มีกลเม็ดซับซ้อนอะไร
พวกมันส่วนมากทำทุกอย่างตามสัญชาตญาณแทบทุกครั้ง
ภายใต้อารมณ์โกรธเช่นนี้ มันจึงลืมที่จะหนีเอาชีวิตรอดไปชั่วขณะ
ทั้งสองต่อสู้กันอย่างบ้าคลั่ง จากพื้นดินขึ้นไปบนฟ้า และจากท้องฟ้าลงมายังพื้นดิน
ในพริบตาเดียว เวลาสิบห้านาทีก็ผ่านไป
ในตอนนั้นเอง
“ฉู่โม่ว หลบไป!”
ทันใดนั้น ฉู่โม่วก็ได้ยินเสียงของซูเจาเจาโพล่งขึ้น
เขาถอยหนีโดยไม่ลังเล และในขณะเดียวกันก็ใช้พรสวรรค์แห่งห้วงมิติเคลื่อนย้ายมิติออกไปด้วย
ว้าว!
หลังจากที่ฉู่โม่วออกมา ก่อนที่อสูรล่าอาภาจะได้ตอบสนอง ถุงผ้าขนาดใหญ่ก็ปรากฏขึ้นราวกับว่ามันสามารถปกคลุมท้องฟ้าและดวงอาทิตย์ได้ แล้วมันก็คลุมร่างของอสูรล่าอาภาในทันที
ในตอนแรก อสูรล่าอาภายังดูถูกมันอยู่เล็กน้อย
จะจับฉันด้วยถุงผ้าใบใหญ่เหรอ?
มันใช้พรสวรรค์ห้วงมิติและตั้งใจจะเคลื่อนย้ายมิติหนีไป
แต่แล้ว มันก็แสดงสีหน้าตื่นตระหนกออกมา
พรสวรรค์แห่งห้วงมิติของมันใช้งานไม่ได้!
ครืน!
เมื่อถุงผ้ายักษ์ปิดลงมาจนปกคลุมร่างกายของอสูรล่าอาภามิดทำให้มันไม่สามารถเคลื่อนไหวได้อีกต่อไป มันร่วงลงมาจากท้องฟ้าและกระแทกกับพื้นดิน ก่อนจะส่งเสียงคำรามดังสนั่นออกมา
ประวัติการอ่าน
ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ระบบกลืนกินพรสวรรค์