บทที่ 475 ได้รับพรสวรรค์แห่งห้วงมิติระดับราชันย์, ห้วงมิติบีบอัด!
[กลืนกินสำเร็จ!]
[ได้รับพรสวรรค์ธาตุแสงระดับตะวัน!]
[กลืนกินสำเร็จ!]
[ได้รับพรสวรรค์แห่งห้วงมิติระดับราชันย์!]
หลังจากที่กลืนกินสองครั้งติดต่อกัน ฉู่โม่วก็ได้รับพรสวรรค์แห่งห้วงมิติมาในที่สุด
เมื่อมองดูลูกแก้วแสงสองลูกที่ลอยอยู่ตรงหน้า ฉู่โม่วก็รู้สึกดีใจขึ้นมา
“ผสานพรสวรรค์ธาตุแสงก่อน!”
หลังจากที่ใจเย็นลง ฉู่โม่วก็เตรียมพร้อมประสานพลัง
หึ่ง!
ขณะที่ลูกแก้วแสงที่เต็มไปด้วยพลังงานธาตุแสงกลายเป็นจุดแสงนับไม่ถ้วนและผสานเข้ากับร่างกายของเขา ฉู่โม่วรู้สึกคันไปทั่วทั้งร่างกายในทันใด
เซลล์และยีนนับไม่ถ้วนเริ่มทำงาน เปลี่ยนแปลง จัดระเบียบใหม่ และบริสุทธิ์ยิ่งขึ้น ระหว่างกระบวนการนี้ ฉู่โม่วก็ค่อย ๆ เข้าใจในพรสวรรค์ธาตุแสงมากยิ่งขึ้น
หลังจากผ่านไปสักพัก
ภาพทั้งหมดก็สงบลง ซึ่งหมายความว่าฉู่โม่วเชี่ยวชาญในพรสวรรค์ธาตุแสงแล้ว
แล้วความสามารถของพรสวรรค์ธาตุแสงก็พรั่งพรูเข้ามาในความคิดของฉู่โม่ว
อย่างแรกคือพื้นฐานการใช้สัมผัสแห่งแสง
ฉู่โม่วสัมผัสได้ถึงทุกแหล่งแสงรอบกายและส่งผลเล็กน้อยได้ เช่นการรวบรวมแหล่งแสง ปลดปล่อยแสงสว่าง หรือแม้แต่กำจัดความมืดอันชั่วร้ายออกไป และอื่น ๆ อีกมากมาย
นอกจากนี้
สิ่งที่ชายหนุ่มกังวลมากที่สุดคือพรสวรรค์ธาตุแสงระดับตะวันที่ทำให้ฉู่โม่วเปลี่ยนแปลงแสงและกระทั่งควบคุมมันได้
นั่นยังหมายความว่า
เมื่อเขาใช้พรสวรรค์ธาตุแสง ความเร็วของเขาจะเพิ่มขึ้นมหาศาลและเพิ่มมากถึงความเร็วเทียบแสง
ความเร็วเทียบแสงนี้คือ 90% ของความเร็วแสง แต่ก็ยังคงน้อยกว่า มันจึงถูกตั้งชื่อว่าความเร็วเทียบแสง
แต่
ความสามารถนี้ทำให้ร่างกายทำงานอย่างหนัก หากฉู่โม่วใช้ความเร็วเทียบแสงเป็นเวลานาน พลังกายของฉู่โม่วก็ไม่อาจต้านทานไหว เขาจึงใช้มันได้แค่ในการต่อสู้ระยะสั้นหรือการหลบหลีกระหว่างการต่อสู้เท่านั้น นอกจากนี้ยังมีขีดจำกัดที่ใช้ได้เพียงหนึ่งครั้งต่อวันอีกด้วย หากใช้เกินกว่านั้นก็จะทำให้พื้นฐานพลังเสียหายได้
แต่แม้ว่าจะมีข้อจำกัดมากมาย ความเร็วเทียบแสงก็ยังทรงพลังอย่างถึงที่สุด
โดยเฉพาะเมื่อพรสวรรค์แห่งห้วงมิติถูกจำกัด ทำให้ฉู่โม่วไม่สามารถเคลื่อนย้ายมิติได้ เขาก็สามารถใช้พรสวรรค์ธาตุแสงระดับตะวันหลบหลีกหรือแม้แต่หนีไปได้
“เยี่ยม!”
ฉู่โม่วมีความสุขเป็นอย่างมาก
ตอนนี้มีแค่พรสวรรค์ธาตุแสงระดับตะวันที่ทำให้เขาบินด้วยความเร็วเทียบแสงได้ หากพรสวรรค์นี้เติบโตยิ่งขึ้น ความเร็วของเขาจะสูงกว่าความเร็วแสงไหมนะ?
ในตอนนั้น เขาก็สามารถใช้ร่างกายเดินทางข้ามกาแล็กซีได้
ต้องรู้ด้วยว่าแม้แต่เทวะยุทธ์ก็ไม่สามารถเดินทางข้ามกาแล็กซีด้วยร่างกายของตัวเองได้หากไม่มียานบิน แต่เขากลับมีโอกาสทำได้สูงทั้งที่ยังอยู่ในขั้นราชันย์เทพยุทธ์ระดับสูงสุด
เมื่อคิดได้ดังนั้น ความตื่นเต้นก็ปรากฏขึ้นบนใบหน้าของฉู่โม่วทันที
“ต่อไป เริ่มประสานพรสวรรค์แห่งห้วงมิติ!”
หลังจากที่ครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง ฉู่โม่วรวบรวมสมาธิและเริ่มประสานพรสวรรค์แห่งห้วงมิติระดับราชันย์
ตูม!
หลังจากที่ลูกแก้วแสงแตกออก มันก็หลั่งไหลเข้ามาในร่างกายของเขา
ชายหนุ่มพลันสัมผัสได้ถึงความเจ็บปวด
แม้ว่ามันจะเป็นแค่พรสวรรค์ระดับราชันย์ พรสวรรค์แห่งห้วงมิติก็เป็นหนึ่งในสองสุดยอดพรสวรรค์ ความเจ็บปวดในการประสานพลังต้องหนักหนากว่าพรสวรรค์ทั่วไปในระดับตะวันอยู่แล้ว
ในตอนนี้ ฉู่โม่วรู้สึกว่าร่างกายและจิตวิญญาณกำลังบิดเบี้ยวอย่างรุนแรง กระดูกของเขาแตกร้าวราวกับว่าถูกวัตถุหนักอึ้งกดทับ
“กลืนกิน!”
ฝ่ามือสีทองก่อตัวขึ้นพร้อมแสงสีทองสว่างจ้า แล้วเขาก็หยิบศพอสูรขึ้นมา เมื่อดึงมือกลับมาก็มีม้วนกระดาษสีเหลืองอยู่ในฝ่ามือ
[กลืนกินสำเร็จ!]
[ได้รับแผนที่สมบัติ!]
“แผนที่สมบัติเหรอ?”
ฉู่โม่วมองดูสิ่งที่ได้ติดมือมาและอดประหลาดใจไม่ได้
นี่เป็นครั้งที่สองที่เขาได้รับแผนที่สมบัติมาจากศพตั้งแต่ได้รับวิชากลืนกินมา ครั้งแรกคือตอนที่ฉู่โม่วได้รับวิชากลืนกินมาและได้มันมาจากการสังหารโจวชี่ในการทดสอบที่ฐานลู่หยาง
“แผนที่สมบัติของอสูรล่าสมบัติ มาดูกันดีกว่า!”
เมื่อคิดได้ดังนั้น ฉู่โม่วก็ดูดซับมันเข้าไป
ทันใดนั้น
ข้อมูลมากมายก็หลั่งไหลเข้ามาในความคิดของเขา
“ในพื้นที่ที่ปกคลุมไปด้วยหมอกสีเทา โลงศพผลึกแก้วมีตัวตนมาตั้งแต่จิตวิญญาณของอสูรล่าอาภากำเนิดขึ้นมา มันถูกเก็บไว้นานเท่าไหร่แล้วเนี่ย?!”
หลังจากที่ย่อยข้อมูลทั้งหมด ฉู่โม่วก็ตาลุกวาว
ตามสิ่งที่บันทึกอยู่ในความทรงจำ
หากการคาดเดาของเขาถูกต้อง ในเมื่อจิตวิญญาณของโลงศพนี้มีตัวตนมาตั้งแต่อสูรล่าอาภากำเนิดขึ้นมา มันก็จะต้องเป็นของอารยธรรมที่นี่อย่างแน่นอน และมันอาจมีเรื่องน่าสนใจอยู่ด้วยก็ได้
“ไปตรวจสอบดีกว่า!”
ฉู่โม่วตัดสินใจ
แล้วเขาก็กลืนกินต่อไป
หลังจากที่กลืนกินต่อไปและได้รับแก่นเลือดมาจากอสูรล่าอาภา ชายหนุ่มก็โบกมือและบดขยี้ศพนั้นเป็นผุยผง แล้วจึงบินขึ้นไปบนฟ้าเพื่อเดินทางตามแผนที่สมบัติและมุ่งหน้าไปยังจุดหมายปลายทาง

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ระบบกลืนกินพรสวรรค์