ระบบกลืนกินพรสวรรค์ นิยาย บท 513
บทที่ 513 แต้มและจดหมาย
“นี่คือเครือข่ายลับอหังการ์เหรอ?”
ฉู่โม่วมองไปรอบ ๆ ด้วยความสงสัย
ต่างไปจากเครือข่ายโลกเสมือนจริงที่เป็นสาธารณะ เครือข่ายลับอหังการ์นั้นมีผู้คนน้อยมาก และแทบจะไม่มีร่างใดให้เห็นบนท้องถนน เมื่อเปิดแผนที่ขึ้นมา ฉู่โม่วก็พบว่าพื้นที่สำหรับเครือข่ายแห่งนี้นั้นไม่ได้กว้างใหญ่นัก
บนแผนที่มีสิ่งก่อสร้างเพียงแค่ไม่กี่แห่งเท่านั้น
และมีแค่สามแห่งที่ทำให้ฉู่โม่วเกิดความสนใจขึ้นมา
หอเพลิงโหม!
ตำหนักรู้แจ้ง!
โถงภารกิจ!
หอคอยสะท้านฟ้า!
เมื่อเห็นสถานที่เหล่านี้ ฉู่โม่วก็มีความคิดขึ้นมาในหัว
หอเพลิงโหม!
มันคือสถานที่เพื่อให้ผู้มีพรสวรรค์ในหอเพลิงโหมได้มาใช้สำหรับการโทรคมนาคมและแลกเปลี่ยนสมบัติ
หอคอยสะท้านฟ้าเป็นสถานที่พิเศษเหมือนกับหอคอยหอคอยท้าดารกะในเครือข่ายสาธารณะที่อัจฉริยะสามารถมาต่อสู้กันเองได้
ตำหนักรู้แจ้งเป็นสถานที่ที่เก็บสะสมมรดกตกทอดและกระบวนท่ามากมายของเผ่าพันธุ์มนุษย์เอาไว้
และในส่วนของโถงภารกิจ!
อย่างที่ชื่อระบุเอาไว้ มันคือสถานที่สำหรับการรับและประกาศภารกิจ
หากจะอธิบายให้มากกว่านี้
หลังจากที่เข้าร่วมหอเพลิงโหม คุณจะได้รับสิทธิประโยชน์มากมาย
อย่างแรกคือคุณสามารถขยายขอบเขตของตัวเองและพัฒนาสถานะขึ้นไปได้
ในหอเพลิงโหม ทุกสิ่งที่สามารถเข้าถึงได้จะเป็นรุ่นใหม่ล่าสุดในจักรวาล ทุกอุบัติเหตุหรือเรื่องใหญ่โตจะถูกรับรู้ในทันที และไม่ว่าจะไปที่ใด ตัวตนของผู้ปลุกพลังของหอเพลิงโหมก็จะทำให้ผู้ปลุกพลังทั่วไปไม่กล้ายุ่มย่ามกับเขา
เพราะเบื้องหลังของเขาคือหอบรรพชนของทั่วทั้งเผ่าพันธุ์มนุษย์!
อย่างที่สองคือ
เป็นสถานที่ที่สามารถเข้าไปรับโอกาสอันยิ่งใหญ่ได้
ผู้ปลุกพลังและแม้แต่กองกำลังทั่วไปไม่สามารถเข้าถึงโอกาสเช่นนี้ได้ และไม่เคยได้ยินเรื่องนี้มาก่อน แต่เมื่อพวกเขาเปิดมันออก พวกเขาจะมอบโอกาสให้อัจฉริยะในหอเพลิงโหมได้มีส่วนร่วม เพื่อให้อัจฉริยะขององค์กรมีจำนวนมากกว่าในการสำรวจ หลังจากที่รอให้อัจฉริยะทำการเลือกเสร็จสิ้น สถานที่ที่เหลือก็สามารถนำไปแบ่งให้กองกำลังอื่น ๆ ได้
ท้ายที่สุด…
นั่นคือกระบวนท่าต่าง ๆ ที่เป็นมรดกตกทอด!
เผ่าพันธุ์มนุษย์มีกระบวนท่าและวิชาลับอยู่มากมาย แต่พวกมันอยู่ในมือของตระกูลที่แข็งแกร่งและแทบจะเป็นไปไม่ได้เลยที่ผู้ปลุกพลังทั่วไปจะเข้ามาใกล้ได้
แต่ตราบใดที่เข้าร่วมหอเพลิงโหม คุณก็สามารถเข้าถึงมรดกและตำรามากมายขององค์กรได้โดยไร้ซึ่งอุปสรรค
แน่นอนว่า…
การยืมไปใช้นั้นมีค่าใช้จ่าย
นั่นก็คือแต้ม!
สิ่งที่เรียกว่าแต้มคือค่าเงินที่ใช้กันในหอเพลิงโหม การได้รับแต้มนั้นยากลำบากเป็นอย่างมาก ทางเดียวที่อัจฉริยะจะได้รับมันมาคือทำภารกิจของหอเพลิงโหมสำเร็จ รายงานสถานที่ที่มีโอกาสอันยิ่งใหญ่ หรือกำราบกองกำลังที่เป็นศัตรูต่อเผ่าพันธุ์เท่านั้น
แน่นอนว่า
นี่เป็นแค่ช่องทางหลักสำหรับหอเพลิงโหมเท่านั้น
อัจฉริยะสามารถพบกันในสถานที่อื่น ๆ ได้ อย่างการพนันหรือแลกเปลี่ยนความคิดกัน อันที่จริง หอเพลิงโหมก็ยากจะเห็นสถานการณ์เช่นนั้นด้วยเช่นกัน
เพราะมันหมายถึงการแข่งขัน!
หากมีการแข่งขันก็จะมีชีวิตชีวาและจะทำให้เกิดการเคลื่อนไหวตลอดเวลา!
เหตุผลที่หอเพลิงโหมต้องการให้อัจฉริยะได้รับแต้มก็เพื่อให้อัจฉริยะมีชีวิตอยู่ต่อไป อย่างไรแล้ว สมบัติมากมายที่อัจฉริยะจำเป็นต้องใช้ก็ไม่สามารถหาซื้อได้ในหอบรรพชน แต่หากพวกเขามอบอะไรให้ มันก็จะทำให้อัจฉริยะที่ขี้เกียจและหมดกำลังใจไปฝึกฝนได้ง่ายยิ่งขึ้น
สำหรับอัจฉริยะเหล่านั้น แม้ว่าจะมีระดับพลังที่เพิ่มขึ้น พวกเขาก็เป็นแค่กลุ่มคนที่ไร้ประโยชน์สำหรับองค์กร
ตรงกันข้าม
ในตอนนี้ หอเพลิงโหมนำพาความรู้ ทรัพยากรล้ำค่าตามธรรมชาติ และสมบัติที่โลกภายนอกไม่มีมาให้แก่อัจฉริยะ หากอัจฉริยะอยากได้ไป เขาก็ต้องพยายามคว้ามาให้ได้ด้วยตัวเองเท่านั้น!
ด้วยแต้มเหล่านี้ เขาสามารถซื้อสมบัติได้มากที่สุดแค่ชิ้นเดียวเท่านั้น!
“ถึงสมบัติจะล้ำค่ามาก แต่ฉันยังมีแต้มไม่พอ!”
ฉู่โม่วถอนหายใจอยู่เงียบ ๆ
นอกจากสมบัติขั้นสุดยอดเหล่านั้นแล้ว แค่สมบัติที่เขาได้ดูดซับเข้าไปในบ่อน้ำนั้น เขาก็ไม่สามารถซื้อชิ้นที่สองได้แล้ว
“การเข้าร่วมหอเพลิงโหมให้อะไรเยอะจริง ๆ!”
“แต่… ถ้าอยากแข็งแกร่งขึ้นเร็ว ๆ ก็ต้องได้รับแต้มเยอะ ๆ ด้วย!”
ฉู่โม่วพึมพำ
เขาตั้งใจจะไปดูโถงภารกิจเป็นที่ต่อไป
แต่ตอนนั้นเอง ฉู่โม่วก็เห็นว่ามีใครบางคนส่งข้อความมา เมื่อเปิดดูก็พบว่ามีข้อความถึงสองฉบับทีเดียว
ฉบับหนึ่งถูกส่งมาในชื่อของเครือข่ายลับอหังการ์เพื่อแสดงความยินดีสำหรับการได้เป็นอัจฉริยะของหอเพลิงโหม และหวังว่าฉู่โม่วจะได้อ่านข้อมูลอื่น ๆ ที่เกี่ยวข้องกับเขตแดนกลืนพิภพลับดาราเมื่อมีเวลาว่าง
“ต้องเป็นข้อความจากผู้อาวุโสของแดนนิพพานแน่ ๆ!”
ฉู่โม่วคิดอยู่ในใจ
นอกจากนี้ ชายหนุ่มยังสังเกตเห็นเรื่องเขตแดนกลืนพิภพลับดาราอยู่ในรายการโอกาสต่าง ๆ ในหอเพลิงโหมด้วย
หากต้องการมันก็ต้องจ่ายราคา 8,000 แต้ม ซึ่งเรียกได้ว่าเป็นราคาที่แพงหูฉี่ ในรายการโอกาสต่าง ๆ มันเป็นสินค้าที่มีราคาสูงที่สุดเลยทีเดียว
เห็นได้ชัดว่า
ผู้อาวุโสคนนั้นขอให้เขาเข้าร่วมในคราวนี้ก็เพราะเขตแดนกลืนพิภพลับดารานั้นไม่ธรรมดาเลย
เมื่อคิดได้ดังนั้น ฉู่โม่วก็ดาวน์โหลดข้อมูลและเตรียมศึกษามันในเวลาว่าง
ส่วนข้อความฉบับที่สองเป็นข้อความจากเทวะยุทธ์อวิ่นซาน ซึ่งขอให้เขาทำการลงทะเบียนให้เสร็จสิ้น
เมื่อเห็นภาพนี้ ฉู่โม่วก็นึกขึ้นได้ว่าเทวะยุทธ์อวิ่นซานยังคงรอเขาอยู่ข้างนอก!
“ฉันลืมไปจริง ๆ นะเนี่ย!”
ฉู่โม่วส่ายหน้าไปมาพร้อมหัวเราะร่วนและรีบเดินทางออกไป ในขณะเดียวกันก็วางแผนที่จะกลับมาสำรวจที่นี่ต่อด้วยตัวเองไปด้วย
ประวัติการอ่าน
ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ระบบกลืนกินพรสวรรค์