ระบบกลืนกินพรสวรรค์ นิยาย บท 526
บทที่ 526 กายาทวิเนตรระดับเทวะ และเผ่ามนุษย์วิหค!
ทันที่ฉู่โม่วลงจากยานรบโบราณพร้อมกับผู้อาวุโสซู
เขาก็รู้สึกถึงการจ้องมองอย่างพินิจพิเคราะห์ มีทั้งความชื่นชมและความอิจฉาริษยา
ฉู่โม่วคาดการณ์ว่าจะต้องเป็นเช่นนี้อยู่แล้ว จึงไม่ได้แปลกใจมากนัก
ภายใต้คำแนะนำของผู้อาวุโสซู ชายหนุ่มรีบตรงไปหามหาเทวะยุทธ์ฉีอวิ๋นทันที
“ผู้น้อยฉู่โม่ว เป็นเกียรติมากที่ได้พบท่านมหาเทวะยุทธ์ฉีอวิ๋น!”
ฉู่โม่วคำนับด้วยความเคารพ
“อัจฉริยะฉู่ช่างเป็นคนสุภาพจริง ๆ!”
มหาเทวะยุทธ์ฉีอวิ๋นลืมตาขึ้นมองไปที่ฉู่โม่ว ก่อนจะพยักหน้าด้วยความพึงพอใจ จากนั้นกล่าวว่า “ฉันได้ยินมาว่าเผ่าพันธุ์มนุษย์ของเราได้มีอัจฉริยะพรสวรรค์ยอดเยี่ยมปรากฏตัวขึ้น แล้วเมื่อฉันได้เห็นด้วยตาตัวเองก็ต้องยอมรับว่ามันเป็นความจริง!”
“ท่านมหาเทวะยุทธ์ฉีอวิ๋นก็พูดยกย่องเกินไป ผู้น้อยละอายใจที่จะรับมันไว้ครับ!”
ฉู่โม่วมีท่าทีอ่อนน้อมถ่อมตนมาก รวมถึงมีสีหน้าประหม่าเล็กน้อย
ทันใดนั้น
พลันเกิดพายุขึ้นในใจของเขา
ด้วยสายตาของมหาเทวะยุทธ์ฉีอวิ๋นที่ดูเหมือนเป็นเพียงการมองธรรมดา ทว่าเมื่อมันจับจ้องลงมาบนร่างของฉู่โม่ว ก็ทำให้เขารู้สึกเหมือนมีแสงเปล่งประกายออกมาจากตัว ราวกับมีกระบี่คมนับพันเล่มจ่ออยู่เหนือศีรษะ จนต้องรีบปลดปล่อยพลังปราณออกมาป้องกันโดยไม่รู้ตัว
แม้แต่วิญญาณปฐมกาลในคฤหาสน์สีม่วงก็พลันสั่นไหว
ไม่ใช่ว่ามหาเทวะยุทธ์ฉีอวิ๋นไม่พอใจและกลั่นแกล้งเขา
แต่เป็นเพราะความแข็งแกร่งของมหาเทวะยุทธ์ฉีอวิ๋นนั้นมากเกินไป ด้วยร่างกายอันธรรมดาของชายหนุ่ม มันจึงยากที่หลบซ่อนจากสายตาของตัวตนขั้นมหาเทวะยุทธ์
‘นี่คือความแข็งแกร่งของขั้นมหาเทวะยุทธ์งั้นเหรอ ฉันไม่อาจสัมผัสถึงกลิ่นอายใด ๆ ได้เลย ราวกับโลกมืดดับลง มันเต็มไปด้วยความกว้างใหญ่และน่ากลัว!’
‘พลังของเขาช่างน่าขนลุกจริง ๆ’
ฉู่โม่วแอบหวาดหวั่นใจ
เมื่อเทียบกับความตกใจของชายหนุ่ม ในขณะนี้หัวใจของผู้ปลุกพลังคนอื่น ๆ และเหล่าอัจฉริยะนั้นกลับรู้สึกตกใจยิ่งกว่า
ต้องทราบก่อนว่า
เดิมทีนั้นไม่ว่าจะเป็นการมาถึงของเทียมเทพอู๋หยา เทียมเทพพั่วซาน เทียมเทพเฟิงหั่วหรือแม้แต่เทียมเทพเฟยเหลียน มหาเทวะยุทธ์ฉีอวิ๋นจะแสดงออกเพียงพยักหน้าเล็กน้อยเท่านั้น ทว่าเมื่อฉู่โม่วมาถึง มหาเทวะยุทธ์ฉีอวิ๋นกลับดูต้อนรับอย่างเป็นมิตรยิ่งนัก
นี่หมายความว่า…
ในหัวใจของมหาเทวะยุทธ์ฉีอวิ๋นนั้น ฉู่โม่วมีค่ามากกว่าเทียมเทพเฟยเหลียนและเทียมเทพอู๋หยางั้นเหรอ?!
เมื่อคิดได้แบบนี้ หัวใจของทุกคนก็สั่นสะท้านทันที
มหาเทวะยุทธ์ฉีอวิ๋นไม่ใช่แค่มหาเทวะยุทธ์ทั่วไป แต่เป็นถึงบรรพชนแห่งตำหนักบรรพชนซึ่งมีอำนาจสูงมากในเผ่าพันธุ์มนุษย์
ผู้ที่สามารถกำหนดทิศทางของตำหนักบรรพชนได้
และในตอนนี้มหาเทวะยุทธ์ฉีอวิ๋นให้ความสำคัญกับฉู่โม่วมาก นี่ไม่ได้หมายความว่า… ตำหนักบรรพชนจะมุ่งเน้นไปที่การสนับสนุนฉู่โม่วมากกว่าเฟยเหลียนในอนาคตงั้นเหรอ?!
“เอาละ ในเมื่อทุกคนมากันครบแล้ว ก็ออกเดินทางกันเถอะ!”
ขณะที่ทุกคนกำลังครุ่นคิดถึงความเป็นไปได้นี้ มหาเทวะยุทธ์ฉีอวิ๋นก็พูดเสียงดัง
เมื่อเสียงเงียบลง
ทันใดนั้น เขาก็พลิกฝ่ามือกลับพร้อมประกายแสงส่องพร่างพราว ชั่วพริบตานั้น มือของมหาเทวะยุทธ์ฉีอวิ๋นก็ราวกับถูกห่อหุ้มไปด้วยแสงเทวะสีทองที่ดูโกลาหลอย่างยิ่ง ก่อนจะค่อย ๆ ใช้ฝ่ามือทั้งสองแหวกไปข้างหน้าอย่างเบามือ
แคว๊ก!
เสียงของบางสิ่งถูกฉีกออกจากกันก็ดังสะท้านขึ้น
ความว่างเปล่าที่อยู่ตรงหน้าเขาพลันสั่นสะเทือนอย่างรุนแรง ก่อนจะปรากฏเส้นทางเดินว่างเปล่าที่ดูเหมือนถนนโบราณทอดยาวออกไปในท้องฟ้าที่เต็มไปด้วยดวงดาว
“เข้าไปได้แล้ว!”
เมื่อเหล่าอัจฉริยะเห็นฉากนี้ ต่างก็รีบบินเข้าไปอย่างรวดเร็วทันที
สำหรับฉู่โม่วไม่ได้เข้าไปทันที แต่กำลังเฝ้าดูเส้นทางเดินอย่างอยากรู้อยากเห็น
“นี่คือหัตถ์แยกสวรรค์ของมหาเทวะยุทธ์ฉีอวิ๋น!”
“สถานที่อย่างเขตแดนลับกลืนดาราที่กำลังเปิดออกนั้น มีระยะห่างค่อนข้างไกลจากทางช้างเผือก แม้แต่ยานรบโบราณก็ยังต้องใช้เวลาแล่นเกือบหนึ่งเดือน อีกทั้งระหว่างทางยังมีอันตรายอีกมากมายที่ไม่อาจหลีกเลี่ยงได้ ดังนั้นเพื่อไม่ให้เกิดเหตุไม่คาดฝัน มหาเทวะยุทธ์ฉีอวิ๋นจึงได้ใช้พลังเทวะที่เหนือธรรมชาติฉีกมิติและสร้างเป็นเส้นทางเดินที่ปลอดภัย ให้พวกคุณเดินทางไปถึงได้ในทันที!”
ผู้อาวุโสซูที่อยู่ข้าง ๆ อธิบายให้ฟัง
ฉู่โม่วพยักหน้าอย่างเข้าใจ
ณ ขณะนี้
อัจฉริยะส่วนใหญ่ได้เข้าไปบนเส้นทางแล้ว ฉู่โม่วจึงเตรียมพร้อมจะบินเข้าไปเช่นกัน
ทว่าในขณะนั้นเอง
เขาเห็นเฟยเหลียนตามหลังมา พร้อมเอนตัวเข้ามาใกล้ ๆ และพูดอย่างเย็นชาว่า “คุณอย่าคิดว่าแค่สามารถขึ้นไปเป็นอันดับที่หนึ่งบนศิลาต้นกำเนิดได้แล้วจะเหนือกว่าคนอื่น เมื่อเข้าสู่เขตแดนลับกลืนดารา ฉันจะให้บทเรียนแก่คุณเอง อย่าทำให้ฉันผิดหวังล่ะ!”
เขากล่าว
พร้อมจ้องไปที่ฉู่โม่วอย่างมีเลศนัย ก่อนจะมีประกายแสงจำนวนนับไม่ถ้วนส่องผ่านม่านตาออกมา เป็นแสงที่เจิดจ้าสว่างไสวยิ่ง จากนั้นสัญลักษณ์อันลึกลับก็ถูกสะท้อนออกมา
ในขณะที่ชายหนุ่มมองไปยังสัญลักษณ์
ทันใดนั้น สมองของฉู่โม่วก็ราวกับถูกทุบด้วยค้อนหนัก! พร้อมทั้งเสียงสายฟ้าฟาดภายในคฤหาสน์สีม่วง จนทำให้พลังจิตวิญญาณของเขาพวยพุ่งขึ้นโดยไม่รู้ตัว ราวกับเรือน้อยที่อยู่ท่ามกลางคลื่นทะเลปั่นป่วนซึ่งอาจอับปางได้ทุกเมื่อ
ในเวลาเดียวกัน เขาได้เห็นภาพที่สยดสยอง มันเป็นภูเขาซากศพที่เต็มไปด้วยทะเลเลือดและการทำลายล้าง ซึ่งราวกับจะสามารถฉุดดึงจิตวิญญาณของฉู่โม่ว ไปสู่ขุมนรกที่ไม่มีที่สิ้นสุด
แต่โชคดี…
กงล้อทองคำปฐมวิญญาณได้ถูกกระตุ้นให้ทำงานอย่างเต็มที่ มันเปล่งแสงสีทองอย่างเจิดจ้า ก่อนจะปิดกั้นการโจมตีทางจิตวิญญาณและดึงฉู่โม่วให้หลุดออกมาจากภาพลวงตา
“เหอะ!”
เมื่อเห็นฉู่โม่วฟื้นสติอย่างรวดเร็ว เฟยเหลียนก็สบถอย่างเย็นชาและจากไปโดยไม่หันกลับมามอง
ชายหนุ่มมองดูคู่กรณีจากไปด้วยท่าทีสงบนิ่งพร้อมแววตาเย็นชา
ก่อนหน้านี้ที่เฟยเหลียนหันหน้ามา เขาได้ใช้พลังวิญญาณโจมตีจิตวิญญาณปฐมกาลของฉู่โม่ว! แต่อีกฝ่ายไม่กล้าใช้กำลังเต็มที่ อีกทั้งชายหนุ่มยังได้รับการปกป้องโดยกงล้อทองคำปฐมวิญญาณ จึงไม่ได้บาดเจ็บอะไร
ตรงกันข้าม เฟยเหลียนไม่คาดคิดมาก่อนว่าอีกฝ่ายจะลบล้างการโจมตีนี้ได้อย่างง่ายดาย จึงรู้สึกเสียหน้า
แต่ถึงอย่างนั้น
ฉู่โม่วก็ยังรู้สึกรำคาญ
การโจมตีโดยไม่มีเหตุผล สำหรับผู้ปลุกพลังนี่ถือเป็นการหาเรื่องอยู่แล้ว!
แม้ฉู่โม่วจะไม่ต้องการสร้างปัญหา แต่สำหรับพระโพธิสัตว์ก็ยังต้องโกรธอยู่ถึงสามส่วน แล้วการที่เขาถูกยั่วยุเช่นนี้จะให้มองข้ามมันไปได้อย่างไร?!
‘ปล่อยมันไปก่อน… ตอนนี้น่ะนะ’
ฉู่โม่วคิดกับตัวเอง
ในเวลาต่อมา
คนเหล่านี้
ก็คือเหล่าอัจฉริยะรุ่นใหม่แห่งเผ่ามนุษย์วิหค!
พวกเขามาที่นี่เพื่อรอการเปิดออกของเขตแดนลับกลืนดารา!
ณ ขณะนี้
เผ่าพันธุ์มนุษย์ยังมากันไม่ถึง
ชายที่แข็งแกร่งคนหนึ่งของเผ่ามนุษย์วิหคพูดขึ้นว่า
“ครั้งนี้ขุมกำลังของอัจฉริยะแห่งเผ่าพันธุ์มนุษย์แข็งแกร่งกว่าเดิม และมีหลายสิ่งที่ต้องระวังหลังจากเข้าสู่เขตแดนลับ ดังนั้นพวกเจ้าต้องเชื่อฟังคำสั่งของหมิงเหอ เข้าใจไหม?”
ผู้ปลุกพลังคนหนึ่งกล่าวอย่างเคร่งขรึม
รัศมีแห่งพลังเทวะบนร่างของเขาพร่างพราวจนทำให้ท้องฟ้าที่เต็มไปด้วยดวงดาวส่องสว่างเป็นแสงสีทอง
“ขอบคุณผู้อาวุโสที่ตักเตือน พวกเราเข้าใจแล้ว!”
เมื่อได้ยินคำเตือนเหล่านี้ อัจฉริยะแห่งเผ่ามนุษย์วิหคทั้งหมดก็พยักหน้าอย่างเคารพ
เมื่อเห็นเช่นนั้น
ผู้อาวุโสใหญ่แห่งเผ่ามนุษย์วิหคก็พยักหน้าด้วยความพึงพอใจ ก่อนจะหันไปมองชายหนุ่มที่ยืนอยู่คนเดียวข้าง ๆ เขา
คนผู้นี้ยังดูหนุ่มมาก ทว่ากลับมีกลิ่นอายทรงพลังไม่น้อยไปกว่าผู้ปลุกพลังอาวุโสบางคนแห่งเผ่ามนุษย์วิหค โดยเฉพาะอย่างยิ่งแววตาที่เต็มไปด้วยความเย็นชา ราวกับสัตว์ร้ายโบราณที่พร้อมจะขย้ำใครสักคน
มีจุดสังเกตอย่างหนึ่ง
ปีกบนหลังของเขาไม่ได้เป็นสีขาวเหมือนคนรุ่นเดียวกัน แต่กลับมีสีทองซึ่งเป็นรัศมีสีทองที่เข้มข้นน่ากลัวยิ่งกว่าของผู้อาวุโสใหญ่เสียอีก
ความแข็งแกร่งของเผ่ามนุษย์วิหคนั้นอยู่ที่ปีก
ปีกของคนในเผ่ามนุษย์วิหคส่วนใหญ่จะเป็นสีเทา หากมีพรสวรรค์ดีหรือบริสุทธิ์ ก็จะค่อย ๆ เปลี่ยนเป็นสีขาว เหล่าอัจฉริยะระดับสูงจะมีปีกสีขาวบริสุทธิ์และเปล่งประกาย
ทว่าสีทองนั้นแตกต่างออกไป!
มันไม่อาจถูกเรียกว่าเป็นพรสวรรค์อันบริสุทธิ์ได้อีกต่อไป!
แต่นี่เกือบจะเทียบเท่าการย้อนกลับไปหาบรรพบุรุษโดยตรง ซึ่งเป็นพลังทางสายเลือดที่บริสุทธิ์มาก!
การมีปีกสีทองนั้นหมายความว่าตราบใดที่ยังไม่ตาย สักวันก็จะสามารถก้าวเข้าสู่ขั้นมหาเทวะยุทธ์ในอนาคตได้อย่างแน่นอน!
เช่นเดียวกับผู้อาวุโสใหญ่ของเผ่ามนุษย์วิหคที่มีปีกด้านหลังเป็นสีทอง และผ่านการฝึกฝนมานานหลายล้านปี จึงสามารถบรรลุถึงขอบเขตพลังแห่งมหาเทวะยุทธ์ได้
และชายหนุ่มคนนี้
เมื่อพูดถึงแสงสีทองบนปีกที่บริสุทธิ์ยิ่งกว่าของผู้อาวุโส นั่นก็หมายความว่าพรสวรรค์ของเขาน่ากลัวกว่าผู้อาวุโสใหญ่แห่งเผ่ามนุษย์วิหคอย่างไม่ต้องสงสัย!
อนาคตของเขาจะไร้ขีดจำกัดและเติบโตได้ไกลกว่าผู้อาวุโสใหญ่!
เมื่อสัมผัสได้ถึงการจ้องมองของผู้อาวุโส ชายหนุ่มผู้เย็นชาก็พลันเงยหน้าขึ้นและพูดเบา ๆ ว่า “ผู้อาวุโสใหญ่อย่าได้กังวล ในครั้งนี้จะไม่มีอัจฉริยะคนใดของเผ่าพันธุ์มนุษย์ที่สามารถมีชีวิตรอดกลับไปได้!”
“ไม่ว่าจะเป็น เทียมเทพอู๋หยา เทียมเทพพั่วซาน เทียมเทพเฟิงหั่ว เทียมเทพเฟยเหลียน หรือแม้แต่อัจฉริยะหน้าใหม่ที่ได้ปีนขึ้นเป็นอันดับหนึ่งบนศิลาต้นกำเนิด ตราบใดที่เหยียบย่างเข้ามาที่นี่ พวกเขาจะไม่มีชีวิตรอดกลับไปแน่นอน!”
เขาพูดด้วยน้ำเสียงแผ่วเบา
แต่เต็มไปด้วยความมั่นใจในตัวเองอย่างไม่มีที่สิ้นสุด
ในเวลาเดียวกัน
มันก็เต็มไปด้วยความกระหายเลือด
ประวัติการอ่าน
ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ระบบกลืนกินพรสวรรค์