ริษยาร้ายซ่อนรัก ตอนที่ 108 ให้จำไว้ ว่าเป็นผู้หญิงของผม

sprite

หลังจากปล่อยให้พี่มีมี่ยืนเรียกอยู่นานจนอาบน้ำแต่งตัวเสร็จ นับหนึ่งก็เดินมาเปิดประตูด้วยสีหน้านิ่งเฉยอย่างไร้อารมณ์ความรู้สึก

ทันทีที่ประตูเปิดออก มีมี่ก็จ้องไปยังหน้าน้องด้วยความรู้สึกช็อก

แม้นับหนึ่งไม่ได้เอ่ยปากบอกอะไร แต่หล่อนก็รู้ ว่ามันเกิดอะไรขึ้นกับน้อง

สีหน้านับหนึ่งนิ่งผิดปกติ เพราะพยายามซ่อนความอิดโรยเอาไว้

มีมี่เห็นดังนั้น น้ำตาก็ซึมออกมาด้วยความสงสารจากนั้นก็ดึงน้องเข้ามาโอบกอดพร้อมกับเอ่ยปลอบอย่างอ่อนโยน

" ไม่เป็นไรนะ พี่สัญญาว่าจะไม่แพร่งพรายเรื่องนี้ให้ใครรู้ พี่ขอโทษที่ดูแลน้องไม่ดี ขอโทษที่ปล่อยให้คนนอกเข้ามารังแกน้องถึงในห้อง พี่ขอโทษนะ "

หล่อนเอ่ยออกมาด้วยน้ำเสียงสั่นเครือ ด้วยความรู้สึกผิดต่อน้องจึงโทษตัวเองไม่หยุด

" เป็นเพราะพี่ น้องถึงได้เจอกับอะไรแบบนี้ พี่ขอโทษ "

หล่อนเห็นใจ เข้าใจความเจ็บปวดในใจน้องและสงสารน้องมากๆที่ถูกผู้ชายที่เป็นเจ้ากรรมนายเวรขืนใจครั้งแล้วครั้งเล่า

" พี่สัญญาว่าต่อไปนี้จะปกป้องน้องเท่าชีวิต จะไม่ให้ใครมารังแกน้องได้อีก พี่สัญญา "

หล่อนเอ่ยคำมั่นออกมาด้วยน้ำเสียงหนักแน่น ตอนนี้ มีเพียงหล่อนเท่านั้นที่รู้ว่า คุณกวินคือชายสวมหน้ากากที่ขืนใจครอบครองเรือนร่างน้องเมื่อหลายปีก่อนจนสร้างปมแค้นที่หยั่งรากฝังลึกลงไปในใจน้อง

ยิ่งถูกโอบกอดจากพี่มีมี่นับหนึ่งก็ยิ่งกลั้นน้ำตาไว้ไม่อยู่ ต่อให้เธอฝืนเข้มแข็งแค่ไหน น้ำตาแห่งความบอบบางก็ยังไหลอาบแก้มลงมา

เธอส่ายหัวอยู่ในอ้อมกอดพี่แล้วเอ่ย

" มันไม่ใช่ความผิดพี่ พี่อย่าโทษตัวเองแบบนี้เลยค่ะ เรื่องที่เกิดขึ้น มันคงเป็นโชคชะตาของน้องที่ถูกกำหนดไว้แล้ว ว่าน้องจะต้องประสบพบเจอกับอะไรแบบนี้ ต่อให้หนีก็คงหนีไม่พ้น มันคงเป็นเวรกรรมของน้องเองค่ะ "

แม้คำพูดของเธอ จะดูเหมือนยอมรับสิ่งที่เกิดขึ้นได้อย่างเข้มแข็ง

แต่ใครจะรู้ว่าในใจเธอรู้สึกน้อยเนื้อต่ำใจในโชคชะตามาก ที่ให้เธอถูกขืนใจครั้งแล้วครั้งเล่าอย่างไม่อาจหลีกเลี่ยงได้

ตอนนี้เธอทำได้แค่ยอมรับที่จะอยู่กับความเจ็บปวดใจและความอัปยศอดสูนี้ให้ได้

เมื่อความพยายามที่จะยืนหยัดสร้างชื่อเสียงและโด่งดังได้ด้วยตนเอง ถูกทำลายลงด้วยน้ำมือของชายเผด็จการอย่างกวิน

เธออับอายและเสียใจมากแต่ทำอะไรไม่ได้ นอกจากปรับตัวอยู่กับสิ่งที่เกิดขึ้น

สองพี่น้องยืนกอดกันแน่นปลอบกันด้วยความรักใคร่ แม่บ้านเห็นดังนั้น ก็เริ่มเห็นใจนับหนึ่งขึ้นมาแอบรู้สึกผิดเล็กน้อยที่เปิดทางให้เจ้านายเข้ามา

กวินเดินออกมา เห็นนับหนึ่งร้องให้เสียใจแบบนั้นก็รู้สึกรำคาญใจ จึงเอ่ยขึ้นเสียงเย็นแบบห้วนๆด้วยสีหน้าขุ่นเคืองอย่างไม่สบอารมณ์

" ผมบอกแล้วว่าจะรับผิดชอบคุณ จะทำให้คุณเป็นผู้หญิงที่น่าอิจฉาและโชคดีที่สุด คุณยังไม่พอใจอีกเหรอ "

มีมี่ได้ยินดังนั้นก็ให้นับหนึ่งไปหลบอยู่หลังหล่อนแล้วหล่อนก็เผชิญหน้ากับกวิน

ด้วยความโมโหจัดจนดวงตาแข็งกร้าวหล่อนจึงเอ่ยสวนออกไปทันทีว่า

" คุณกวิน คุณคิดว่าตัวเองหล่อ รวยแล้ว ผู้หญิงทุกคนจะชอบคุณงั้นเหรอ

คุณคิดว่าผู้หญิงจะเหมือนอิงฟ้าของคุณทุกคนหรือไง ที่ยอมขายเกียรติ ขายศักดิ์ศรีของความเป็นผู้หญิง

แลกกับชื่อเสียงจอมปลอมพวกนั้น คุณดูถูกเพศแม่ของคุณมากเกินแล้ว คุณเองก็มีแม่น่าจะคิดได้นะ

หรือว่าแม่ของคุณไม่เคยสั่งสอนคุณ คุณเลยเที่ยวขืนใจผู้หญิงที่เขาไม่สมยอมแล้วเอาเงินมาฟาดหัวแบบนี้ "

เพี๊ยะ!!!

กวินง้างฝ่ามือขึ้นมาฟาดลงบนใบหน้าของมีมี่เต็มแรง จนเกิดเสียงดัง เพี๊ยะ! เมื่อฝ่ามือฟาดกับใบหน้า

ใบหน้าหวานของมีมี่สะบัดหันไปตามแรงตบ บนใบหน้าขาวใส ปรากฏรอยนิ้วมือใหญ่ของกวินแดงเป็นเส้นชัดเจน

" คุณกวิน นี่คุณยังมีความเป็นผู้ชายอยู่หรือเปล่า ห๊ะ!!! "

นับหนึ่งตวาดใส่เสียงดังลั่นด้วยความโกรธจัดอย่างดุดัน เธอตกใจกับการกระทำที่รุนแรงของกวินอย่างมาก

แต่กวินกลับไม่ชายตามองเธอเลย เขามองไปยังมีมี่แล้วเอ่ยเสียงเข้มด้วยสีหน้าดุดัน

" จำไว้ ว่าคุณไม่มีสิทธิ์มาเอ่ยถึงแม่ผมในทำนองนี้ นี่เป็นเพียงแค่การสั่งสอนคนปากพล่อยเล็กน้อยเท่านั้น

ต่อไปอย่าให้ผมได้ยินคุณพูดถึงแม่ผมอีก ไม่งั้นผมจะไม่ปรานีคุณเหมือนครั้งนี้แน่นอน

เห็นแก่ที่คุณเป็นพี่คนสนิทของนับหนึ่ง ผมจะปล่อยคุณไปสักครั้ง หวังว่าต่อไปคุณจะระมัดระวังคำพูดมากกว่านี้ "

แม่เป็นผู้หญิงเพียงคนเดียวที่เขารักและเทิดทูนมาก ไม่ว่าใครก็ห้ามแตะ ห้ามเอ่ยถึงแม่ของเขาในทางเสียๆหายๆ

สำหรับเขา ไม่มีผู้หญิงคนไหนที่สามารถเทียบกับแม่เขาได้แล้ว

เอ่ยตักเตือนมีมี่เสร็จ ก็ละสายตาจากหล่อนแล้วหันมามองนับหนึ่งด้วยสายตาเย็นชา

ส่วนคุณ ให้จำไว้ ว่าเป็นผู้หญิงของผม ห้ามไปหาไอ้ธีร์นั่นอีก ขอแค่เชื่อฟังผม แล้วคุณจะได้ทุกอย่างตามที่คุณต้องการ หากอยากได้อะไรเพิ่ม ก็ไปแจ้งกับคุณกรผู้ช่วยคนสนิทของผมได้เลย เข้าใจมั้ย

นับหนึ่งจ้องมองผู้ชายที่น้ำเสียงแข็งกระด้างไร้ความนุ่มนวลหลงเหลืออย่างไม่อยากจะเชื่อหูหรือเชื่อสายตาตัวเองเลย เขาดูเลือดเย็นราวกับคนไร้หัวใจ พอได้เธอแล้ว พูดเหมือนเธอไม่มีหัวใจ

กวินยืนจ้องตากับนับหนึ่งที่น้ำตาคลอสักพักแล้วเดินผ่านตัวเธอที่ยืนจ้องหน้าเขาแบบอึ้งๆไปอย่างไม่สนใจเธออีก

นับหนึ่งยืนนิ่งอยู่กับที่อย่างเหม่อลอยด้วยความรู้สึกสับสนกับความเปลี่ยนแปลงของกวิน

ที่เปลี่ยนจากหน้ามือเป็นหลังมือราวกับเป็นคนละคนกันกับก่อนหน้านี้

เธอไม่รู้ว่าเป็นเพราะเขาโกรธมากหรือเปล่าเลยพูดห้วน ไม่ไว้หน้า ไม่ถนอมน้ำใจใครแบบนั้น เธอเสียใจมากที่เคยรู้สึกดีกับเขา และเสียใจมากที่ตกเป็นของเขา

จากนั้นเธอก็หันกลับมาสนใจพี่มีมี่แล้วเข้าไปกอดหล่อนพร้อมกับเอ่ย

" พี่มี่ น้องขอโทษ ที่ทำให้พี่ต้องเจ็บตัว ขอโทษจริงๆค่ะ "

เธอเอ่ยอย่างรู้สึกผิดที่ตังเองเป็นต้นเหตุทำให้พี่มี่ถูกตี

มีมี่ฝืนยิ้มออกมาเล็กน้อย หล่อนไม่อยากให้น้องคิดมากและโทษตัวเองแบบนั้น จึงเอ่ยอย่างอ่อนโยนว่า

" มันไม่ใช่เพราะน้องเลย อย่าโทษตัวเองแบบนี้นะคะ วันนี้น้องไปนอนพักผ่อนเถอะ เดี๋ยวพี่จะโทรคุยกับทางผู้กำกับให้ "

" ค่ะ "

นับหนึ่งพยักหน้าตอบรับคำอย่างเชื่อฟัง เพราะไม่อยากทำให้พี่มี่ของเธอลำบากใจ

อ่าน ริษยาร้ายซ่อนรัก ตอนที่ 108 ให้จำไว้ ว่าเป็นผู้หญิงของผม

นวนิยาย ริษยาร้ายซ่อนรัก ตอนที่ 108 ให้จำไว้ ว่าเป็นผู้หญิงของผม ได้รับการอัปเดตพร้อมรายละเอียดที่ไม่คาดคิดมากมายเพื่อลบปมทางอารมณ์มากมายระหว่างผู้นำชายและหญิง นอกจากนี้ผู้แต่ง Paizay ยังมีความแยบยลในการทำให้สถานการณ์แตกต่างไปจากเดิมอย่างมาก มาติดตาม ตอนที่ 108 ให้จำไว้ ว่าเป็นผู้หญิงของผม ของซีรี่ส์ ริษยาร้ายซ่อนรัก โดยผู้แต่ง Paizay

คีย์เวิร์ดที่ค้นหา:

Story ริษยาร้ายซ่อนรัก ตอนที่ 108 ให้จำไว้ ว่าเป็นผู้หญิงของผม

ริษยาร้ายซ่อนรัก โดย Paizay