ท่านอ๋องอ่านใจกับชายาแพทย์ทะลุมิติ นิยาย บท 140
ฉู่เชียนหลียืนมือเท้าเอวข้างหนึ่ง อีกมือชี้เฟิงเย่เสวียน ส่วนเฟิงเย่เสวียนนั่งอยู่ ยื่นคอออกมาจูบปลายนิ้วของนางเบาๆ
ภาพหยุดนิ่ง
แสงแดดส่องเฉียงเข้ามาจากหน้าต่าง แสงสีทองอันอบอุ่นกระทบลงบนร่างกายทั้งสอง เป็นภาพที่อ่อนโยนและกลมกลืนมาก ราวกับเป็นภาพวาดจริงๆ
เยว่เอ๋อร์ยืนอยู่ด้านข้าง ถูกรัศมีหวานซึ้งทิ่มตาบอดทันที…
เฟิงเย่เสวียนเงยหน้าขึ้น มองนางอย่างลึกซึ้ง ปลอบเสียงเบา
“เชียนหลี ไม่โกรธ ดีหรือไม่?”
“...” เฟิงเย่เสวียนก้มศีรษะ ให้เกียรติฉู่เชียนหลีมากพอแล้ว เดิมทีฉู่เชียนหลีก็เป็นฝ่ายที่ไม่มีเหตุผล ด่าก็ด่าจบแล้ว ไฟโทสะก็ระบายแล้ว ตอนนี้จะอ้างเหตุผลไม่ยอมคนต่อก็ไม่ดีมากนัก
แค่กๆ!
นางดึงมือกลับ ตบไหล่ของเขาอย่างเย่อหยิ่งทะนงตน
“ครั้งนี้ถือว่าข้าอารมณ์ดี ไม่ถือสากับเจ้า”
“อ่า…แค่ก!”
ตบนี้ทำให้สีหน้าเฟิงเย่เสวียนซีดขาวเล็กน้อย ไออยู่ในลำคอ ร่างกายอันสูงใหญ่อ่อนแอราวกับไม่สามารถรับการโจมตีแม้แต่ครั้งเดียว
“เจ้าเป็นอะไร?!”
ฉู่เชียนหลีตะลึงงันครู่หนึ่ง รีบดึงมือขวาของเขามาจับชีพจร
เลือดออกในตับ…
ยังคงเป็นปัญหาก่อนหน้านี้
นึกถึงตอนอยู่ห้องหนังสือกะทันหัน ภายใต้ความตื่นตระหนก นางคว้าของแข็งชิ้นหนึ่ง ฟาดไปที่ท้องของเขา…
ทั้งที่รู้ว่าสุขภาพของตนเองไม่ดี ยังคิดจะเลียนแบบอันธพาลขืนใจผู้หญิง?
ฮึ่ม!
ฉู่เชียนหลีทำหน้าเย็นชา หันไปกล่าวกับเยว่เอ๋อร์ “เยว่เอ๋อร์ เจ้ารีบไปที่โรงหมอเดี๋ยวนี้ หยิบตังกุย แสลงใจ ต้นตายปลายเป็น…”
นางพูดสูตรยาออกมา
เยว่เอ๋อร์รีบจำ แล้ววิ่งออกไปทันที
“เชียนหลี ข้าไม่เป็นอะไร…แค่ก” เฟิงเย่เสวียนจับมือเล็กของนางไว้ เสียงพูดค่อนข้างเลื่อนลอย พลังส่วนกลางอ่อนแอ ทว่าดวงตากลับเป็นประกาย
เชียนหลีเป็นห่วงเขา…
ฉู่เชียนหลีเหลือบมองเขาอย่างเย็นชา
“เจ้าเป็นอะไรหรือไม่เป็นเกี่ยวอะไรกับข้า ข้าแค่ไม่อยากให้เจ้าตาย จะตายก็ต้องมอบหนังสือหย่าให้ข้าก่อน ข้าไม่อยากถูกฝังไปเป็นเพื่อนเจ้า”
VERIFYCAPTCHA_LABELบทใหม่
ตอนฟรี
ประวัติการอ่าน
ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ท่านอ๋องอ่านใจกับชายาแพทย์ทะลุมิติ