ท่านอ๋องอ่านใจกับชายาแพทย์ทะลุมิติ นิยาย บท 145

แขกโดยรอบมองมาด้วยสายตาแปลกประหลาด ผู้หญิงชนชั้นสูงกลุ่มนั้นก็ดูเหมือนจะตกใจ แต่ละคนก้มหน้าลง พยายามลดการมีตัวตนของตนเองให้น้อยลง ไม่กล้าพูดมากอีก

อ๋องเฉินไม่เพียงพาฉู่เชียนหลีมาร่วมงานเลี้ยงฉลองแต่งงานครบรอบห้าสิบปี แต่ยังหนุนหลังนาง ออกหน้าแทนนาง…

หรือว่าฉู่เชียนหลีได้รับความโปรดปรานแล้วจริงๆ?

แต่มันน่าเหลือเชื่อจริงๆ อย่างไรก็ตามฉู่เชียนหลีอัปลักษณ์เช่นนั้น อัปลักษณ์จนคนและเทพเคืองโกรธ…

ใต้เท้าหลี่ไปอย่างเร่งรีบ ผู้หญิงชนชั้นสูงกลุ่มนั้นกลัวจนทำตัวดี กลิ่นอายอันโหดเหี้ยมรอบตัวอ๋องเฉินยังไม่ถูกเก็บ บรรดาแขกก็ไม่กล้าทำอะไรบุ่มบ่าม

ชั่วขณะบรรยากาศแปลกประหลาด…

“นี่เกิดอะไรขึ้นหรือ?”

นอกฝูงชน มีเสียงหัวเราะที่เปี่ยมล้นด้วยความเมตตาสายหนึ่งดังเข้ามา

ทุกคนหลบไปด้านข้างเปิดเป็นช่องทางหนึ่ง สามีภรรยาผมหงอกเต็มศีรษะคู่หนึ่งจับมือกันเดินเข้ามา

ชายชราอายุมากแล้ว เดินด้วยไม้เท้า ใบหน้าเหลี่ยมแลดูสูงศักดิ์ยิ่งนัก ส่วนหญิงชราหวีผมหงอกไว้อย่างพิถีพิถัน บนใบหน้าเต็มไปด้วยร่องรอยของกาลเวลา ดวงตาที่ขุ่นมัวเต็มไปด้วยรอยยิ้ม อ่อนโยนน่าเข้าหาอย่างยิ่ง

“ใต้เท้าหวัง ฮูหยินผู้เฒ่าหวัง”

ทุกคนทักทาย

เฟิงเย่เสวียนเก็บกลิ่นอายอันน่าเกรงขามทั่วร่าง ลดแรงบีบคั้นระหว่างคิ้ว พยักหน้าเรียกขาน

“ใต้เท้าหวัง ฮูหยินผู้เฒ่าหวัง”

จากท่าทีและมารยาทของเขา สามารถมองความเคารพที่เขามีต่อคนชราทั้งสองได้ไม่ยาก

ใต้เท้าหวังทำงานเพื่อบ้านเมืองทั้งชีวิต สองมือใสสะอาด มั่นคงซื่อตรง ทุ่มเทด้วยชีวิตจิตใจ เป็นขุนนางดีที่ราษฎรยอมรับ

ฮูหยินผู้เฒ่าทำเพื่อสามี ช่วยงานสามีอบรมลูกหลาน อุทิศตนโดยไม่เห็นแก่ผลประโยชน์ สุขุมใจกว้าง รักเดียวใจเดียว ไม่ห่างไม่ทิ้งสามี

เดินมาจนถึงบั้นปลายชีวิต คนชราทั้งสองยังคงเหมือนตอนหนุ่มสาว เกื้อหนุนกันและกัน

ฉู่เชียนหลีก็เรียกขานอย่างสุภาพเช่นกัน

ฮูหยินผู้เฒ่าหัวเราะเหอะๆ “นี่เป็นครั้งแรกที่เจอพระชายาอ๋องเฉิน ในเมื่อมาแล้วก็เดินเที่ยวเล่นให้สนุก อย่าปล่อยให้เรื่องจุกจิกมาทำให้หงุดหงิดใจ”

“ทั้งชีวิตของมนุษย์ มีเรื่องจุกจิกมากเกินไป หากถือสาไปหมดเสียทุกเรื่อง ไฟสะสมในท้อง ตับร้อน จะบั่นทอนอายุขัย”

นางก้าวออกมาด้วยรอยยิ้ม จับมือฉู่เชียนหลีอย่างอ่อนโยน แต่คำพูดที่พูดออกมากลับแฝงไปด้วยปรัชญาชีวิตท่วมท้น

ผู้อื่นโกรธข้าไม่โมโห โมโหจนเป็นโรคไม่มีใครรับแทน

VERIFYCAPTCHA_LABELยืนยัน