ทะลุมิติมาเป็นสาวชาวนา นิยาย บท 94
เจ้าของร้านเปาไม่ได้พูดถึงจุดประสงค์ของเขาในวันนี้
แต่นางก็คาดเดาได้
เขาได้พาพวกอันธพาลมา มันก็เห็นได้ชัดแล้วว่าเขาพุ่งเป้ามาที่สูตรเนื้อตุ๋นของนางอย่างแน่นอน
นางจึงจำเป็นต้องร่วมมือกับเจ้าของร้านหลิว ซึ่งเจ้าของร้านเปานั้นเป็นพวกที่ชอบรังแกคนที่อ่อนแอกว่าและกลัวคนที่แข็งแกร่งกว่าตน เมื่อมีเจ้าของร้านหลิวมาคอยรับหน้า นางก็สามารถหาเงินอัดได้ต่อไป
หลังจากติดต่อด้วยแล้ว นางก็พบว่าเจ้าของร้านหลิวค่อนข้างซื่อสัตย์ในธุรกิจอยู่เลยทีเดียว
นางหลี่มองไปที่ซูหวั่นอย่างกังวล และพูดว่า“อาหวั่น มีคนมาหาเรื่องกับเจ้าใช่หรือไม่ งั้นพวกเราก็อย่าไปขายเลยจะดีไหม พวกเรารุกรานพวกเขาไม่ได้หรอกนะ เราอยู่กันอย่างสงบสุขก็พอแล้วนี่!”
ในขณะที่พูด นางก็ได้ตรวจสอบข้อมือและลำตัวของซูหวั่นไปด้วย
นางกลัวว่าพวกนั้นจะถูกทุบตีซูหวั่นจนได้รับบาดเจ็บ
ซูหวั่นจับมือนางหลี่ จ้องมองนางอย่างจริงจังแล้วพูดว่า“ท่านแม่ ท่านแม่ฟังข้าพูดนะ เรื่องนี้ไม่ใช่ว่าไม่ไปรุกรานใครเขาก็จะอยู่อย่างสงบสุขได้!”
เพราะหากไม่มีคนที่คอยหนุนหลังอยู่ ก็คงเป็นเหยื่อให้กับใครเขาเท่านั้น
นางหลี่ใช้ชีวิตเรียบง่ายและไม่คิดอะไรมาก
แต่นางกลับต้องคิดทบทวนเพื่อครอบครัวของพวกนาง การใช้ชีวิตก็คงไม่สามารถกลับไปเป็นเหมือนเช่นเคยได้อีกแล้ว จะทำอะไรก็ต้องใช้เงิน ไม่อย่างนั้นแม้แต่ข้าวก็ไม่มีจะกิน
“ท่านแม่ วันนี้มีคนโลภอยากจะได้สูตรเนื้อตุ๋นของข้าแล้ว ข้าจำเป็นที่จะต้องทำแบบนี้ ไม่งั้นคนพวกนั้นก็คงจะมาแย่งถึงบ้านอย่างแน่นอน!”
“หากข้าให้ไปแล้ว พวกเราก็จะไม่มีอะไรกิน หากไม่ให้ พวกเขาคงจะมาสร้างปัญหาของบ้านเราได้ทุกวันนะคะ”
เจ้าของร้านหลิวในเค่อเยว่เป็นมิตรกว่าเจ้าของร้านเปา แต่นางก็ต้องระมัดระวังไม่ให้ตกหลุมพรางด้วยเช่นกัน
นางหลี่มองไปที่ซูหวั่น จากนั้นก็มองไปยังซูเหลียนเฉิงที่นอนอยู่บนเตียงอิฐไฟ
มีความกังวลอยู่ในใจ
และไม่กล้าตัดสินใจลงไปง่ายๆ
ซูเหลียนเฉิงได้รับสายตาขอความช่วยเหลือจากนางหลี่ ลังเลอยู่ครู่หนึ่ง จากนั้นก็ยืดลำตัวแล้วพูดว่า“เซียงหรู ข้าเชื่ออาหวั่น ปล่อยมือให้นังหนูไปทำเถอะ”
ในช่วงหลายวันมานี้ เขาเห็นได้อย่างชัดเจนว่าซูหวั่นได้เป็นผู้ใหญ่ขึ้นแล้ว
ยังไงเสียเจ้าของร้านก็ได้พูดเอาไว้แล้วว่า
ในปีแรก ไม่ว่าโรงงานจะสามารถผลิตได้เท่าไหร่ พวกเขาก็สามารถรับซื้อเอาไว้ได้ นางจึงไม่กังวลเกี่ยวกับเรื่องนี้
เมื่อซูเหลียนเฉิงได้ยินซูหวั่นพูดดังนั้น เขาก็ครุ่นคิดแล้วพูดว่า“มีพื้นที่นาถัดจากบ้านของเราไปอีกสองไมล์ เราสามารถสร้างโรงงานที่นั่นได้ แถมยังอยู่ใกล้แม่น้ำอีก ล้างทำความสะอาดได้ง่าย”
นางหลี่ก็พูดเสริมอีกด้วยว่า“คนงานสามารถไปหาแม่ของโก่วต้าน และพวกฉ่ายอวิ๋นได้ เขียงและมีดหั่นผักหั่นเนื้อพวกนางก็มีทั้งนั้น”
ป้าฟางและป้าหวังต่างก็เป็นคนที่ดีคนหนึ่งจริงๆ
แม้ว่าป้าหวังจะพูดมากไปหน่อย แต่คำพูดนั้นไม่ได้ทำให้คนขุ่นเคืองแต่อย่างใด นางรู้ว่าอะไรควรพูดอะไรไม่ควรพูด
และนั่นก็เป็นตัวเลือกที่ดีแน่นอน
ซูหวั่นและนางหลี่ต่างก็มีความคิดที่เหมือนกัน“ท่านพ่อท่านแม่คะ พวกท่านคิดว่าเงินค่าจ้างจะให้เท่าไหร่ถึงจะเหมาะสมคะ?”
“สาวใช้ชั้นล่างของครอบครัวคนใหญ่คนโต หากทำงานได้ดีก็จะได้เงินเดือนห้าร้อยสตางค์” นางหลี่ชะงักไปครู่หนึ่ง นางได้ยินสิ่งเหล่านี้มาจากแม่เฒ่าเซี่ยง
ประวัติการอ่าน
ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ทะลุมิติมาเป็นสาวชาวนา