แม่ทัพหญิงปราบพยศฮ่องเต้ร้าย นิยาย บท 371

พักนี้เพราะความวุ่นวายจากภัยสงครามรอบด้าน ทำให้เซียวอวี้แทบจะไม่มีเวลาพักผ่อนเลย

เตียงในตำหนักหย่งเหอหลังนี้ เขานอนแล้วรู้สึกสบายเป็นอย่างมาก

ทว่าเวลานี้เอง ภายในตำหนักซินฮุ่ย

จิ้งเฟยนั่งอยู่ในอ่างอาบน้ำ ดวงตาบวมด้วยความโศกเศร้า

หยาดน้ำตาหยดลงผสมกับน้ำ

สุดท้ายนางก็ยังทำไม่สำเร็จอยู่ดี...

ผู้อื่นต่างคิดว่านางได้รับความโปรดปรานจากฝ่าบาทอย่างลึกซึ้ง ทว่าที่จริงแล้วฝ่าบาทไม่เคยแตะต้องนางมาก่อนเลย

ภายใต้สถานการณ์เช่นนี้ นางจะตั้งครรภ์ได้อย่างไรกัน!

คืนนี้นางจึงได้ลองกล่าวเรื่องร่วมบรรทมกับฝ่าบาท

ฝ่าบาทกลับส่งสายตาที่เย็นชาถึงเพียงนั้นใส่นาง เตือนให้นางอย่าได้คิดเพ้อเจ้อถึงสิ่งที่ตัวเองไม่คู่ควร

ไม่คู่ควร...

ที่แท้แล้วนางไม่คู่ควรกับการให้กำเนิดองค์ชายอย่างนั้นหรือ?

“ฮ่าฮ่า...” จิ้งเฟยโมโหจนหัวเราะเสียงต่ำอย่างที่สุดออกมา นางใช้มือกุมปากของตนเอาไว้ กดความโกรธ ความไม่ยินยอมนั้นลงไป

ฝ่าบาทช่างอำมหิตเสียจริง

ชิวหงที่ยืนอยู่นอกห้องอาบน้ำเป็นห่วงพระสนมเป็นอย่างยิ่ง

เดิมทีคืนนี้พระสนมสามารถร่วมบรรทมกับฝ่าบาทได้แท้ ๆ ทว่าฝ่าบาทกลับจากไปทั้งอย่างนี้

ณ ตำหนักหย่งเหอ

ท้องฟ้ามืดสนิทแล้ว

เฟิ่งจิ่วเหยียนเองก็ควรจะเข้านอนได้แล้ว

ทว่ายามนี้บนเตียงของนางกลับมีคนตัวโตมานอนแผ่อยู่

ไม่รู้ว่าเมื่อไหร่เขาถึงจะตื่น นางจึงตัดสินใจจะที่นอนบนตั่งเล็กแก้ขัดซักคืน

กลางดึก

นอกตำหนักมีคนมาส่งข่าวด่วน

“ฝ่าบาท รายงานศึกชายแดนเหนือพ่ะย่ะค่ะ!”

เฟิ่งจิ่วเหยียนตื่นขึ้นแล้วลุกขึ้นนั่งทันที

เซียวอวี้ที่อยู่บนเตียงเองก็ตื่นแล้วเช่นกัน

เขาใช้มือเดียวเปิดม่านเตียงออก เผยให้เห็นใบหน้าที่หล่อเหล่าได้รูป สายตาดุดัน

เพียงครู่เดียวเขาก็ลุกออกมาจากเตียง แล้วมองเห็นเฟิ่งจิ่วเหยียนที่นอนอยู่บนตั่งด้านนอก น้ำเสียงเย็นชาดังขึ้น

“ไปนอนบนเตียงซะ”

เมื่อเขาออกไปก็ไม่ได้กลับเข้ามาอีก

ชายแดนเหนือรบชนะศัตรูแล้ว โดยใช้แผนผังวางกำลังป้องกันหลอกแคว้นจ้าว และแผนดักซุ่มจับทหารเชลยศึกแคว้นจ้าวสามหมื่นนาย

แคว้นจ้าวที่เดิมอวดดี บัดนี้ได้ขอสงบศึกอย่างเศร้าซึม

เซียวอวี้รีบเรียกตัวขุนนางใหญ่ระดับหัวหน้าแม่ทัพหลายท่านมาปรึกษาราชกิจ

เทียนในห้องทรงพระอักษรสว่างไสวตลอดคืน

หลิวซื่อเหลียงยืนหาวไม่หยุดอยู่นอกตำหนัก

ณ ตำหนักหย่งเหอ

เมื่อได้ยินข่าวว่าแคว้นหนานฉีได้รับชัยชนะครั้งใหญ่ เฟิ่งจิ่วเหยียนก็โล่งใจราวยกภูเขาออกจากอก

นางรู้สึกเบาสบายไปทั้งร่าง พลางคิดว่าได้เวลาเปิดเผยความจริงแล้ว

ทว่าวันนี้ฝ่าบาทกลับยุ่งอยู่กับราชกิจทั้งวัน

ช่วงเวลาพระอาทิตย์ตก หลิวซื่อเหลียงมาแจ้งว่า

“ฮองเฮา คืนนี้ในวังมีจัดงานเลี้ยงเล็ก ขอพระนางทรงมาตามเวลาพ่ะย่ะค่ะ”

......

ในวังหลวง

ณ ห้องทรงพระอักษร

รุ่ยอ๋องส่งปิ่นหงส์ด้ามหนึ่งให้

เซียวอวี้วางปิ่นปักผมนั้นลงบนฝ่ามือ แล้วมองอย่างละเอียด ราวกับกลัวว่ามันจะมีตำหนิ

รุ่ยอ๋องถามขึ้นอย่างสงสัย

“ฝ่าบาท จะให้ปิ่นปักผมด้ามนี้กับพี่สะใภ้หรือพ่ะย่ะค่ะ?”

ภาพแบบที่ฝ่าบาททรงวาดด้วยพระองค์เอง ทั้งยังให้เขาตามหาปรมาจารย์ช่างฝีมือนอกวัง นับว่าใส่ใจเป็นอย่างมาก

เซียวอวี้ไม่ได้ปฏิเสธ ทว่าก็ไม่ได้พูดอะไรกับรุ่ยอ๋องมากเช่นกัน

เขาเก็บปิ่นปักผมกลับเข้าไปในกล่องผ้าไหม สายตาเต็มไปด้วยความเด็ดเดี่ยว

งานเลี้ยงเล็กในวังวันนี้มีเพียงขุนนางคนสำคัญไม่กี่ท่านเท่านั้น คนจึงไม่มากนัก

เฟิ่งจิ่วเหยียนนั่งอยู่ข้างกายฮ่องเต้ มองเขาดื่มสุราเข้าไปเป็นจำนวนมาก

ดูเหมือนเขาจะอารมณ์ไม่เลวเลยทีเดียว

ทว่า ก็มิควรจะดื่มให้มากเกินไป

ยามที่เขากำลังจะยกถ้วยสุราขึ้นนั่นเอง เฟิ่งจิ่วเหยียนก็ออกปากเตือนว่า

“ฝ่าบาท ดื่มสุรามากย่อมทำร้ายพระวรกายนะเพคะ”

เซียวอวี้แปลกใจเล็กน้อย

หลิวซื่อเหลียงที่อยู่ด้านข้างตกตะลึง

ฝ่าบาททรงพระเกษมสำราญ เหตุใดฮองเฮาถึงไปขัดพระอารมณ์ดีของฝ่าบาทเล่า?

ครานี้ฝ่าบาทจะต้องทรงพระกริ้วเป็นแน่แล้ว