เข้าสู่ระบบผ่าน

แม่ทัพหญิงปราบพยศฮ่องเต้ร้าย นิยาย บท 375

สีหน้าเฟิ่งจิ่วเหยียนสงบนิ่ง แววตาเด็ดเดี่ยวแน่วแน่

เรื่องที่นางจับหลิงเยี่ยนเอ๋อร์ไป นางกล้าทำก็กล้ารับ ไม่กลัวว่าจะถูกเซียวอวี้เอาความย้อนหลัง ยามนี้นางจะต้องพูดสิ่งที่ควรพูดออกมาให้หมด

“หลิงเยี่ยนเอ๋อร์พูดยอมรับเองกับปาก ที่นางลงมือกับเวยเฉียง เป็นเพราะนางได้รับจดหมายจากบุคคลลึกลับผู้หนึ่ง

“บุคคลลึกลับนั่นใช้หลักฐานความผิดมาข่มขู่นาง”

“จดหมายนั่น ข้าได้มาแล้ว”

นางมอบจดหมายให้เซียวอวี้

เซียวอวี้ลังเลอยู่ไม่กี่อึดใจก็เปิดอ่าน

ในเวลาเดียวกัน เฟิ่งจิ่วเหยียนก็หยิบจดหมายอีกฉบับออกมา

“หลายเดือนก่อนหน้านี้ จิ้งเฟยเองก็ได้รับจดหมายจากบุคคลลึกลับเช่นกัน

“จดหมายฉบับนี้เผยข้อมูลกับนางว่าพ่อของข้าซื้อตัวพระที่วัดหลงหัว ทำการสลับหนังสือแห่งโชคชะตา”

เซียวอวี้ขมวดคิ้วแน่น

จิ้งเฟยเองก็มีส่วนเกี่ยวข้องด้วยอย่างนั้นหรือ!

น้ำเสียงของเฟิ่งจิ่วเหยียนสงบนิ่ง นางเตรียมการทุกอย่างไว้แล้ว ทั้งเป็นระเบียบและมีความชัดเจน

“จากนั้นข้าก็ร่วมมือกับจิ้งเฟย ในคืนส่งท้ายปีเก่าบุคคลลึกลับนั่นลอบเข้ามาในตำหนักฟางเฟยเพื่อส่งจดหมายลับอีกครั้ง ข้าจับนางได้คาหนังคาเขา

“คนผู้นั้นก็คือเฉียวม่อ”

เดิมทีนางได้เตรียมข้อแก้ตัวเอาไว้บ้าง ทว่าในเมื่อเซียวอวี้รู้แล้วว่านางรู้วรยุทธ์ จึงช่วยนางประหยัดแรงแต่งเรื่องไปได้มาก

เฟิ่งจิ่วเหยียนกล่าวต่อว่า

“จดหมายที่เฉียวม่อให้จิ้งเฟยก็อยู่กับข้า

“ท่านเพียงเทียบกันดูก็จะรู้ได้ว่าจดหมายฉบับนี้กับฉบับที่อยู่ในมือท่าน สองฉบับมีลายมือที่เหมือนกันไม่มีผิด

“เท่านี้ก็เพียงพอแล้วที่จะพิสูจน์ว่าเฉียวม่อ คือคนร้ายตัวจริงที่วางแผนทำร้ายเวยเฉียง”

เรื่องลายมือ เซียวอวี้เองก็ดูออกเช่นกัน

เขาเพียงแต่นึกไม่ถึงเท่านั้นว่า เฉียวม่อ แม่ทัพผู้ผ่านสนามรบมามากมายจะทำเรื่องเช่นนี้ออกมาได้

นางจะคู่ควรกับความไว้วางใจที่เขามอบให้ได้อย่างไรกัน!

เฟิ่งจิ่วเหยียนเห็นเขานิ่งเงียบไม่พูดจา ก็กลัวว่าเขาคิดว่าหลักฐานยังไม่มากพอ จึงกล่าวต่อว่า

“หากท่านคิดว่าจดหมายไม่กี่ฉบับยังไม่น่าเชื่อถือ ก็สามารถเรียกหลิงเยี่ยนเอ๋อร์และจิ้งเฟยมาได้ พวกนางสามารถพิสูจน์ได้”

แววตาของเซียวอวี้มืดทะมึน น้ำเสียงแฝงด้วยความโกรธ

“ในเมื่อหลักฐานเป็นของจริง เช่นนั้นเมิ่งเฉียวม่อ นางมีเหตุผลอะไรให้บีบคั้นทำร้ายเฟิ่งเวยเฉียงกัน”

คนหนึ่งคือแม่ทัพน้อยแห่งชายแดนเหนือ รบไปทั่วมาหลายปี

อีกคนหนึ่งคือคุณหนูตระกูลดีในห้องหอ

พวกนางจะมีความแค้นอะไรได้!

เฟิ่งจิ่วเหยียนไม่ได้พยายามเอาใจเขา

นางไม่ได้ตอบข้อสงสัยของเซียวอวี้ นางชิงพูดความผิดเรื่องที่สองที่เฉียวม่อกระทำก่อน

“ฝ่าบาท เฉียวม่อไม่เพียงทำร้ายเวยเฉียงเท่านั้น นางยังทำให้กองทัพมังกรพยัคฆ์ทั้งหมดสามร้อยยี่สิบสี่คนต้องตายอีกด้วย”

แววตาเซียวอวี้พลันหนักอึ้ง

กองทัพมังกรพยัคฆ์?

“เนื้อวัสดุของเข็มทั้งสองนี้เหมือนกัน ทั้งยังใช้พิษชนิดเดียวกัน

“นี่เพียงพอที่จะพิสูจน์ได้แล้วว่าเป็นฝีมือของเฉียวม่อ”

เซียวอวี้มองไปที่เข็มเงินสองเล่มนั้น ความมั่นใจที่เคยมีเกิดความสั่นคลอน

หลายปีมานี้ในราชสำนักมีเสียงตำหนิว่า ’เมิ่งสิงโจวมีอำนาจสั่งการทหารมากเกินไป’ มากมาย แต่เขาก็เลือกที่จะเชื่อในตัวเมิ่งสิงโจว

เพราะนั่นเป็นเพียงเสียงวิจารณ์ของผู้อื่นเท่านั้น

ทว่ายามนี้ฮองเฮาได้นำหลักฐานออกมาพิสูจน์ความจริง...

สีหน้าเซียวอวี้เย็นเยียบดุจหิมะ

“เรายังคงถามเช่นเดิม เมิ่งเฉียวม่อมีเหตุผลใดให้ทำเรื่องเหล่านี้กัน

“หากไม่สามารถอธิบายถึงเจตนาเพื่อโน้มน้าวเรา ก็ยากที่เราจะเชื่อ ของเหล่านี้ไม่ใช่เจ้าทำขึ้นมาเพื่อใส่ร้ายนางหรอกหรือ”

เขาเป็นผู้ที่จะไม่สงสัยผู้ที่เขาใช้

เมิ่งเฉียวม่อคุ้มกันอยู่ที่ชายแดนเหนือ เสี่ยงชีวิตมาหลายครั้ง นี่เป็นเรื่องจริงที่ไม่อาจเปลี่ยนแปลงได้

และเขาก็ไม่อาจลงโทษขุนนางคนสำคัญเพียงมีหลักฐานแค่เข็มเงินไม่กี่เล่ม จดหมายไม่กี่ฉบับและคำพูดของคนไม่กี่คนได้

แววตาของเฟิ่งจิ่วเหยียนเด็ดเดี่ยว ห้านิ้วประสานแล้วกำเป็นหมัด

นางตัดสินใจเรื่องบางอย่างได้แล้วจึงค่อย ๆ กล่าวว่า

“เจตนาที่ทำให้นางทำร้ายเวยเฉียงและทำร้ายกองทัพมังกรพยัคฆ์จนถึงแก่ความตาย ข้าทราบเพคะ”

เซียวอวี้จี้ถาม

“เพราะเหตุใด!” เขากล่าวด้วยแววตาดุร้ายบีบคั้นผู้คน

ประวัติการอ่าน

No history.

ความคิดเห็น

ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: แม่ทัพหญิงปราบพยศฮ่องเต้ร้าย