แม่ทัพหญิงปราบพยศฮ่องเต้ร้าย นิยาย บท 382

คนที่เซียวอวี้ต้องการจับกุมก็คือเมิ่งเฉียวม่อ

แววตาของเขาเยือกเย็นและแฝงความองอาจน่าเกรงขาม

“เมิ่งเฉียวม่อ เจ้ารู้ความผิดหรือไม่!”

เฉียวม่อถูกองครักษ์สองคนจับตัวไว้ นางมองไปทางเฟิ่งจิ่วเหยียนโดยไม่รู้ตัว

มันเกิดเรื่องใดขึ้นกันแน่!

เห็นกันอยู่ว่ากำลังพูดถึงเรื่องอภิเษกสมรสแทน เหตุใดถึงจับกุมนาง?

“ฝ่าบาท หม่อมฉันไม่รู้ว่าทำผิดเรื่องใด...”

องค์หญิงใหญ่ทรงไม่รู้สาเหตุเช่นกัน

“ฝ่าบาท เหตุใดอยู่ดี ๆ ท่านถึงจับกุมเมิ่งเฉียวม่อ?”

เรื่องอภิเษกสมรสแทนไม่ควรพูดให้ผู้อื่นฟัง ทว่าองค์หญิงใหญ่เป็นคนในครอบครัว

เพื่อไม่ให้นางถูกเมิ่งเฉียวม่อหลอกอีก เซียวอวี้จึงเอ่ยโดยไม่หลบเลี่ยง

“เรารู้เรื่องที่ฮองเฮาอภิเษกสมรสแทนตั้งแต่แรกแล้ว”

องค์หญิงใหญ่ยิ่งรู้สึกงุนงง

“ฝ่าบาท ในเมื่อท่านรู้แล้วเหตุใดจึงไม่...”

เซียวอวี้พูดขัดจังหวะนาง “เสด็จพี่หญิงไม่อยากรู้หรือว่าเฟิ่งเวยเฉียงตัวจริงอยู่ที่ใด ท่านก็ลองถามเมิ่งเฉียวม่อดู”

องค์หญิงใหญ่มองเฉียวม่อด้วยความสงสัย

“นี่...นี่มันเรื่องใดกัน?”

สีหน้าของเฉียวม่อมัวหมองและสับสน

นางก็อยากรู้เช่นกันว่าเกิดเรื่องใดขึ้นกันแน่!

นึกไม่ถึงว่าฮ่องเต้จะทรงเอ่ยว่ารู้เรื่องอภิเษกสมรสแทนนั้นแล้ว

โทษร้ายแรงของการหลอกลวงเบื้องสูงอย่างเรื่องอภิเษกสมรสแทนนั้น เหตุใดฮ่องเต้ทรงพระทัยเย็นเช่นนี้ได้!

เขาควรจะโมโหเกรี้ยวกราด และกล่าวโทษฮองเฮากับตระกูลเฟิ่งมิใช่หรือ!

ทว่าตอนนี้ นึกไม่ถึงว่าฮ่องเต้กลับจะทรงกล่าวโทษนาง...

เฉียวม่อพลันหันไปมองเฟิ่งจิ่วเหยียน นางรู้ขึ้นมาทันทีว่า ศิษย์พี่ต้องแอบลงมือทำบางอย่างแน่นอน!

ศิษย์พี่ทำสิ่งใด?

องค์หญิงใหญ่รู้สึกร้อนใจ: “ฝ่าบาท เฉียวม่อทำสิ่งใดกันแน่?”

นางใช่ว่าจะเป็นคนโง่เขลา นางสัมผัสได้ถึงบรรยากาศที่ไม่ชอบมาพากล

ในเวลานั้นเฟิ่งจิ่วเหยียนลุกขึ้นยืน

นางเอ่ยด้วยสีหน้าเรียบเฉย

“เหตุผลที่ข้าถูกบังคับให้อภิเษกสมรสแทน นั่นก็เพราะน้องสาวของข้าเวยเฉียงถูกเมิ่งเฉียวม่อทำร้าย”

เมื่อคำพูดนี้เอ่ยออกมา สีหน้าขององค์หญิงใหญ่และเฉียวม่อพลันเปลี่ยนไป

องค์หญิงใหญ่ทรงประหลาดใจอย่างมาก ทว่ายังเลือกที่จะเชื่อและปกป้องเฉียวม่อ

“เป็นไปไม่ได้! ฮองเฮา นอกจากท่านจะหลอกลวงเบื้องสูง วันนี้ก็ยังใส่ร้ายแม่ทัพน้อยเมิ่งด้วย! นางจะทำร้ายเฟิ่งเวยเฉียงได้อย่างไร!

“ตรงกันข้ามกับท่าน เป็นไปได้อย่างมากว่าเพราะอิจฉาน้องสาวที่ได้เข้าวังมาเป็นฮองเฮา จึงลอบสังหารนาง เพื่อจะได้เข้ามาแทนที่!”

เฉียวม่อขบกรามแน่น นางจ้องเฟิ่งจิ่วเหยียนตาเขม็งด้วยความไม่อยากเชื่อ

ศิษย์พี่คิดจะทำสิ่งใด!

นางยอมเสี่ยงที่จะรับโทษหลอกลวงเบื้องสูง ก็จักต้องทำให้ตนเดือดร้อนไปด้วยหรือ!

“ฝ่าบาท ตั้งแต่วัยเยาว์หม่อมฉันเติบโตมาในตระกูลเมิ่ง เดิมทีก็ไม่เคยรู้จักตระกูลเฟิ่งกับเฟิ่งเวยเฉียง หม่อมฉันไม่มีเหตุผลที่จะทำเรื่องเช่นนั้น!”

คำพูดนี้ของนางไม่เพียงแก้ต่างให้ตนเอง แต่ยิ่งข่มขู่เฟิ่งจิ่วเหยียน

เรื่องของเฟิ่งเวยเฉียงเกี่ยวพันกับหลายคน

นางยังไม่รู้สึกสำนึก

ทว่าหลังจากเฉินจี๋นำหลักฐานทีละชิ้นออกมาแสดงให้ดู สีหน้าของนางเดี๋ยวซีดขาวเดี๋ยวหมองคล้ำ

นางหันไปมองเฟิ่งจิ่วเหยียนทันทีทันใด

ศิษย์พี่ตัวอยู่ในเมืองหลวง แล้วนางจัดการเรื่องราวที่ชายแดนเหนือได้อย่างไร?

หรือว่าเป็น...อาจารย์กับอาจารย์หญิง?!

เฉียวม่อพลันรู้สึกเย็นวาบตั้งแต่หัวจรดเท้าอยู่ครู่หนึ่ง

นางทั้งผิดหวังและโกรธเคือง

นึกไม่ถึงว่าพวกเขาจะร่วมมือกันวางแผนเล่นงานนาง!

หลังจากองค์หญิงใหญ่เห็นหลักฐานเหล่านี้ก็รู้สึกตกใจอย่างมาก

นางไม่อยากเชื่อว่าเมิ่งเฉียวม่อจะเป็นคนเช่นนี้

โดยเฉพาะเรื่องการวางแผนลอบทำร้ายกองทัพมังกรพยัคฆ์

ผู้ใดไม่รู้บ้างว่าแม่ทัพน้อยเมิ่งแห่งค่ายเป่ยต้ารักราษฎรเหมือนบุตร และยิ่งปกป้องทหารภายใต้บังคับบัญชาอย่างสุดกำลัง

แม่ทัพน้อยเมิ่งแม้แต่ชีวิตก็ยอมแลกเพื่อช่วยเชลยศึก

คนเช่นนี้จะเล่นงานสหายร่วมชาติของเขาได้อย่างไร! ทั้งยังเป็นวิธีการที่ชั่วร้ายเช่นนั้น...

องค์หญิงใหญ่มองเฉียวม่อด้วยความผิดหวัง

เซียวอวี้กำลังจะออกคำสั่งจัดการในทันที

องค์หญิงใหญ่เห็นว่าสถานการณ์ไม่สู้ดี นางจึงรีบเอ่ยขึ้น

“ฝ่าบาท ถึงแม้จะเป็นเช่นนั้น เมิ่งเฉียวม่อก็ไม่ควรได้รับโทษประหาร! นางเสี่ยงชีวิตเพื่อหนานฉี สร้างความดีความชอบนับไม่ถ้วน และนางยังเคยช่วยชีวิตข้าไว้ด้วย!

“ใช่แล้ว! ป้ายทองไว้ชีวิต! ฝ่าบาท ท่านเคยมอบป้ายทองไว้ชีวิตให้กับเมิ่งเฉียวม่อ!”