แม่ทัพหญิงปราบพยศฮ่องเต้ร้าย นิยาย บท 464

ด้วยความโกรธโมโห เฉินอ๋องฟาดนกในกรงไปที่พื้น

นกที่อยู่ข้างในกระพือปีกบินออกไป บินชนที่ผนัง หมดสติหล่นตกพื้น

เฉินอ๋องไม่มีความสงสาร ใช้เท้าเหยียบลงไป

“ปืนหอกไฟนี้ เซียวอวี้หวงแหนอย่างมาก เพื่อไม่ให้มันถูกแคว้นศัตรูได้ไป ไม่ยอมให้ใครแตะต้อง อย่าว่าแต่ให้คนนำออกไปใช้ป้องกันตัวเลย”

“ฮองเฮาสามารถนำไปได้อย่างไร?

“รุ่ยอ๋องกับกรมศัสตราวุธ ยามนี้ไยพวกเขาไม่รักษากฎปฏิบัติของฮ่องเต้!

“ทหาร ตามข้าไปจวนรุ่ยอ๋อง!”

จวนรุ่ยอ๋อง

รุ่ยอ๋องคาดรู้ว่าเฉินอ๋องจะต้องมาก่อเรื่องวุ่นวายแต่แรก จึงเตรียมพร้อมรอแล้ว

“ปืนหอกไฟหรือ? ข้าไม่รู้เรื่อง เฉินอ๋องรู้เรื่องได้อย่างไร?” รุ่ยอ๋องยิ้มแย้มอ่อนโยน ราวกับไม่เคยโกรธโมโห

เฉินอ๋องตบโต๊ะอย่างขุ่นเคือง

“เจ้าให้ฮองเฮานำปืนหอกไฟไป หากตกอยู่ในมือของแคว้นศัตรู ความผิดนี้ เจ้ารับผิดชอบไหวหรือไม่!

“ตอนนี้รีบไปตามเอาปืนหอกไฟกลับมา!”

รุ่ยอ๋องดื่มน้ำชาอยู่อย่างนิ่งสงบ

“ข้ารู้แล้ว เรื่องนี้ ข้าจะสืบความให้แน่ชัด หากเป็นความจริง เช่นนั้นปืนหอกไฟ ยังไงก็ต้องเอากลับมา”

เฉินอ๋องเห็นเขาใจเย็นเช่นนี้ ก็ร้อนใจอย่างยิ่ง

“ส่งคนไปตามเดี๋ยวนี้เลย!”

รุ่ยอ๋องพูดขึ้นมาอย่างเชื่องช้า “ตอนนี้หรือ! เจ้าดูสิ ค่ำมืดแล้ว ประตูเมืองปิดแล้ว...”

รู้ว่ารุ่ยอ๋องตั้งใจถ่วงเวลา เฉินอ๋องโกรธจนพลิกคว่ำโต๊ะ

จากนั้นเขาก็หันไปมองรุ่ยอ๋อง แล้วหัวเราะเย้ย

“เจ้าวางใจ ข้าจะช่วยเจ้า ตามเอาปืนหอกไฟนั่นกลับมา”

หลังจากเฉินอ๋องไป สายตารุ่ยอ๋องฉายแววไออาฆาต

องครักษ์หลิวหวาพูดขึ้นมาอย่างเป็นกังวล

“ท่านอ๋อง ฟังจากความหมายของเฉินอ๋อง จะทำการลงมือกับฮองเฮาอย่างเปิดเผย พวกเราจะไม่ห้ามหรือ?”

รุ่ยอ๋องถามกลับ

“เจ้ารู้ร่องรอยขบวนของฮองเฮาหรือไม่?”

หลิวหวาอึ้งไปชั่วขณะ

เขาเป็นกังวลว่าเสบียงอาหารจะไปถึงชายแดนใต้อย่างราบรื่นไหม หลายวันก่อนจึงส่งคนไปสืบดูข่าวของฮองเฮา

ทว่าผู้ใต้บังคับบัญชากลับมารายงานว่าหาไม่พบ ไม่ทราบว่าพวกฮองเฮาเดินทางไปทางไหน

รุ่ยอ๋องวางถ้วยน้ำชาลงอย่างใจเย็น น้ำเสียงอ่อนโยนพูดออกมาอย่างเยาะเย้ย

“เฉินอ๋องไปตามตอนนี้ สายไปแล้ว

“เดินทางผ่านไปครึ่งทาง เมื่อใกล้ถึงชายแดนใต้ พวกพี่สะใภ้ก็จะไม่ใช้เส้นทางของทางการ คอยดูไปเถอะ พวกเราหาไม่เจอ เฉินอ๋องยิ่งหาไม่เจอ”

“ท่านอ๋องพูดถูก”

……

ห้าวันผ่านไป

ในขณะที่เฉินอ๋องยังตามหาร่องรอยฮองเฮาไปทั่ว พวกเฟิ่งจิ่วเหยียนได้มาถึงเมืองซื่อสุ่ยทางแดนใต้แล้ว

ผ่านเมืองนี้ไป ก็จะไปถึงชายแดนใต้

ในการเดินทาง ภายใต้การวางแผนของเฟิ่งจิ่วเหยียน พวกเขาไม่ได้เดินเส้นทางของทางการตามปกติ ทว่าได้ใช้เส้นทางลัด ซึ่งต้องทำการเตรียมการล่วงหน้า อย่างไรก็ตาม มันรวดเร็วสะดวกกว่าเส้นทางของทางการ

เหล่าองครักษ์ต่างคิดว่า เหน็ดเหนื่อยอีกเพียงวันนี้วันเดียว ก็จะนำเสบียงส่งไปถึงชายแดนใต้ ฮองเฮากลับมีรับสั่ง ให้พักผ่อนอยู่ที่เดิม

“ฮองเฮา ทหารชายแดนใต้ตกอยู่ในอันตราย พวกเราล่าช้าไม่ได้!”

ไม่ว่าองครักษ์จะพูดโน้มน้าวยังไง เฟิ่งจิ่วเหยียนก็ยืนยัน

“พักผ่อนอยู่ที่เดิม”

เส้นทางส่งเสบียงอาหารถูกเป่ยเยี่ยนควบคุมตั้งแต่แรกแล้ว ออกเดินทางตอนนี้ มีแต่จะไปตายเปล่า ๆ

ความจริงแล้ว คนที่พักผ่อนได้ก็มีเพียงเหล่าองครักษ์

VERIFYCAPTCHA_LABELยืนยัน