แม่ทัพหญิงปราบพยศฮ่องเต้ร้าย นิยาย บท 489
เซียวอวี้มั่นใจว่า เรื่องที่ตนเองเคยทำ จะไม่มีวันลืมอย่างเด็ดขาด
เขาไม่เคยแตะต้องหรงเฟย!
ถึงแม้จะเมาสุรา เขาก็ไม่ถึงกับทำเรื่องต่ำทรามเช่นนั้น
ทว่าหรงเฟยก็ดูเหมือนไม่มีเหตุผลที่จะโกหก
พวกเขาเติบโตมาด้วยกันตั้งแต่วัยเยาว์ และยังเป็นสหายร่วมเรียนมาด้วยกัน ในตอนแรกที่เขาขึ้นครองบัลลังก์ นางก็ช่วยเหลือเขาอย่างเต็มที่ นางจะโกหกเรื่องราวใหญ่โตเช่นนี้ได้อย่างไร
หรงเฟยสูดลมหายใจเข้าลึก ๆ และฝืนยิ้ม ทว่านัยน์ตาเต็มไปด้วยความโศกเศร้าที่แตกสลาย
“ท่านจำไม่ได้ก็ไม่เป็นไร
“เรื่องในคืนนั้น เดิมทีแล้วก็เป็นความผิดพลาด
“หม่อมฉันจะลืมมันไป และหวังว่าท่านก็จะลืมเช่นกัน อย่าปล่อยให้มันกลายเป็นหนามยอกอกระหว่างท่านกับฮองเฮาเลยเพคะ”
เซียวอวี้ลุกขึ้นอย่างกะทันหัน และจ้องนางด้วยสายตาเคี่ยวเข็ญ
“มู่หรงหลัน อาศัยว่าที่ผ่านมาพวกเรามีความผูกพันกันมายาวนานหลายสิบปี อย่าโกหกเรา เด็กคนนั้นเป็นบุตรของเราจริงหรือ”
หรงเฟยกัดเนื้อนุ่ม ๆ ในริมฝีปาก และพยักหน้าอย่างยากเย็น
เซียวอวี้รู้สึกหายใจไม่ทัน มือกำหมัดไว้แน่น จนกระดูกข้อต่อนิ้วถูกบีบ
เป็นเช่นนี้ได้อย่างไร!
หลังจากเงียบไปนาน เขาก็พูดเพียงประโยคเดียว
“เรื่องนี้อย่าบอกฮองเฮาเด็ดขาด”
หรงเฟยพยักหน้าตอบรับ
“ถึงแม้หม่อมฉันจะไม่ได้ติดต่อกับฮองเฮามากนัก แต่ก็มองออกว่า นางไม่มีทางยอมให้ท่านกับหม่อมฉันมีความสัมพันธ์ใด ๆ ที่จริงนอกจากเรื่องไม่คาดคิดในคืนนั้น พวกเราก็ไม่เคยมีเรื่องด่างพร้อย”
เซียวอวี้ขบกรามแน่น สีหน้าเต็มไปด้วยความน่าเกรงขาม
เรื่องในคืนนั้น เขาไม่อยากได้ยินแม้แต่คำเดียว
หลังจากให้หรงเฟยออกไป เขายังคงนั่งอยู่ที่เดิม ตัวอักษรในสาส์นกราบทูล แม้แต่ตัวเดียวก็ดูไม่เข้าใจ
สุรากับตัณหาก่อให้เกิดผลร้ายแรง!
“เฉินจี๋”
“กระหม่อมอยู่ที่นี่พ่ะย่ะค่ะ!”
แม้จะผ่านไปหลายปีแล้ว ทว่าตราบใดที่ต้องการสืบค้น ก็ต้องค้นพบอะไรบ้าง
ตอนนี้เซียวอวี้ไม่เชื่อผู้ใดทั้งสิ้น
“ไปสืบค้นดู บุตรในครรภ์ของหรงเฟยในตอนนั้นเป็นของผู้ใด”
เฉินจี๋ตะลึงงันโดยไม่รู้ตัว
ไม่ใช่เป็นของฮ่องเต้หรอกหรือ?
เซียวอวี้ตัดสินใจแล้ว
เรื่องนี้ ผลลัพธ์ที่ดีที่สุดก็คือหรงเฟยโกหกเขา
อย่างมากเขาก็สูญเสียสหายรู้ใจไปหนึ่งคน
ส่วนผลลัพธ์ที่เลวร้ายที่สุด ก็คือในตอนนั้นหลังจากเมาสุราก็ทำเรื่องผิดพลาดไป
ทว่านั่นหาใช่ความปรารถนาเดิมของเขาไม่
ตราบใดที่เขาไม่พูด ฮองเฮาจะไม่มีทางรู้ตลอดไป...
ซุนหมัวมัวได้ยินคำพูดรุนแรงเช่นนี้ ไม่เพียงไม่หวาดกลัว ทว่ายิ่งทวีคำพูดหนักขึ้น
“ฮองเฮา บ่าวรู้ว่าในใจท่านโมโหอย่างมาก คำโบราณว่าไว้ เด็กที่รู้จักร้องไห้จะได้กินนม ท่านมีสิ่งใดก็เก็บไว้ในใจ แล้วบุรุษจะรู้ว่าท่านรักเขาสุดหัวใจได้อย่างไร?
“ท่านเชื่อบ่าวสักครั้ง แกล้งป่วยก็ดี หรือแง่งอนก็ดี ขอเพียงวันนี้ท่านสามารถแย่งฝ่าบาทกลับคืนมาจากหรงเฟยได้ นั่นก็คือชัยชนะแล้ว! “
สีหน้าของเฟิ่งจิ่วเหยียนดูเย็นชา นัยน์ตาเผยให้เห็นความอาฆาตแค้น
ในเวลานั้นเอง เหลียนซวงก็วิ่งเข้ามาอย่างกระหืดกระหอบ
“ฮองเฮา!” สีหน้านางดูร้อนใจ “คุกเทียนเหลาด้านนั้นเกิดเรื่องขึ้นแล้วเพคะ!”
คนชุดคลุมดำที่ถูกขังไว้ในคุกเทียนเหลาผู้นั้นหายตัวไปอย่างไร้ร่องรอย
เฟิ่งจิ่วเหยียนรู้เรื่องนี้ก็รีบไปที่คุกเทียนเหลาในทันที
ทว่าคุกเทียนเหลาอยู่นอกวัง นางจักต้องได้รับอนุญาตจากฮ่องเต้เสียก่อน จึงจะออกจากวังได้
......
ภายนอกตำหนักฉางเล่อ
องครักษ์ขวางทางเฟิ่งจิ่วเหยียนไว้
“ฮองเฮา พวกเราได้รับพระบัญชาจากไทฮองไทเฮาให้คอยเฝ้าตำหนักฉางเล่อ ต่อให้เป็นฮองเฮาอย่างท่าน ก็ห้ามรบกวนฝ่าบาทกับหรงเฟย”
เหลียนซวงรู้สึกทันทีว่าเหลวไหล
แค่องครักษ์ต่ำต้อยผู้หนึ่ง กลับอาศัยบารมีของนายมาอวดเบ่ง!
หรงเฟยสูงศักดิ์กว่าฮองเฮาหรืออย่างไร!
เฟิ่งจิ่วเหยียนมองไปที่ประตูตำหนักนั้นด้วยสายตาเย็นชา ไม่นานหลังจากนั้น นางก็หันหลังกลับและจากไปอย่างแน่วแน่
บทใหม่
ตอนฟรี
ประวัติการอ่าน
ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: แม่ทัพหญิงปราบพยศฮ่องเต้ร้าย
ในกระเป๋ายังมีเหรียญเหลิออยู่ 220 เหรียญแต่ทำไมปลดล็อกไม่ได้คะ แก้ไขให้หน่อยค่ะ...
ในกระเป๋ายังมีเหรียญเหลืออยู่ 220 เหรียญแต่ปลดล็อกไม่ได้ แก้ไขให้หน่อยค่ะ...
เติมเหรียญไปแล้ว แต่ปลดล็อกไม่ได้ มีข้อความว่าเกิดข้อผิดพลาด กรุณาลองใหม่อีกครั้ง...
เติมเหรีญญไป 500 เหรียญ เริ่มกดซื่อตอน จาก 223 มาถึงตอน 227 = 5 ตอน 40 เหรัยญ แต่ตอนนี้มีเหรียญคงเหลือ 444 เหรียญ และเปิดอ่านย้อนหลังไม่ได้ ช่วยแก้ไขด้วยค่ะ...
สนุกดี แต่ใช้บัตร์เติมเงินเอไอเอสไม่ได้ ขอบคุที่ให้อ่าน...