แม่ทัพหญิงปราบพยศฮ่องเต้ร้าย นิยาย บท 565

ผู้คนที่ถูกส่งมาร่วมหารือที่พรรคเทียนหลง ล้วนเป็น “คนสำคัญ” ของแต่ละสำนัก ต่างก็ไม่ได้โง่

จางซวีกล้ากล่าวหาพรรคเทียนหลง จะต้องมีหลักฐานความจริงแล้ว

ดังนั้น พวกเขาจึงล้วนหันไปมองผู้พิทักษ์พรรคเทียนหลง

“ที่จางซวีพูดมา เป็นความจริงหรือ ! ”

ผู้พิทักษ์คนนั้นยังคงไม่พูดไม่จา

จางซวีชี้ไปหาเขา พร้อมพูดต่อ

“อีกอย่างช่วงนี้มีมารชั่วช้าเพิ่มมากขึ้น ก็ล้วนเป็นพรรคเทียนหลง...”

เขายังพูดไม่จบ ดาบใบหลิวเล่มหนึ่งก็ลอยมา ปาดคอของเขาโดยตรง พริบตาเดียว เลือดสดกระเซ็นออกมา

คนหนุ่มที่ชื่อจางซวี ตายไปเสียแบบนี้แล้ว

คนอื่นเห็นดังนี้ ก็ตกตะลึง

วินาทีต่อมา ก็ได้ยินเสียง “ตูม” ดังขึ้นมา

เมื่อหันไปมองดู กลไกตรงประตูหินทางเข้าปิดลง

เวลานี้ พวกเขาค่อยรู้สึกได้ถึงความอันตรายกำลังมาเยือน

ผู้พิทักษ์พรรคเทียนหลงบนที่นั่งสูงศักดิ์ลุกขึ้นมา พูดขึ้นมาเพียงคำเดียว

“ฆ่า”

ไม่ช้า กลิ่นคาวเลือดคละคลุ้งไปทั่ว

รอเมื่อประตูหินเปิดอีกครั้ง ยอดฝีมือแต่ละพรรคก็กลายเป็นศพไปแล้ว

หลังจากนั้น ศพพวกนี้ถูกขนย้ายออกไปจากพรรคเทียนหลง

รอเมื่อแต่ละพรรคพบเจอศพ ทั่วทั้งยุทธภพก็สั่นสะเทือนแล้ว

มีคนดูรู้บาดแผลถึงแก่ชีวิตของพวกเขา

“นี่เป็นเคล็ดวิชาของตงฟางซื่อ ! ”

“นี่เป็นวิชากระบี่ของซูฮ่วน ! ”

“เป็นฝีมือพวกเขาจริง ๆ ด้วย ! ”

“สหายทุกท่าน จอมมารสองคนนี้ ต้องรีบกำจัด ! ไม่เช่นนั้นยุทธภพจะวุ่นวาย ! ! ”

……

ในเมืองหลวง

วันนี้เป็นวันครบรอบวันตายภรรยาของตงฟางซื่อ

เขาออกมา คิดอยากไปซื้อพวกของเซ่นไหว้ นำไปเซ่นไหว้ภรรยาที่ตายไปแล้วอย่างง่าย ๆ

ระหว่างทาง ใบหน้าที่คุ้นเคยคนหนึ่งมาขวางทางไว้

“ผู้นำพันธมิตร ! ในที่สุดข้าก็หาท่านเจอแล้ว ! ”

ท่าทีคนนี้ตื่นเต้น ดวงตาคลอไปด้วยน้ำตา

ตงฟางซื่อจำได้ เขาคือศิษย์พี่ใหญ่ของสำนักจื่อหยาง...หลูสวี้

หลูสวี้แทบจะคุกเข่าให้กับเขา

“ผู้นำพันธมิตร พวกเราผิดไปแล้ว พวกเราไม่ควรที่จะไม่เชื่อถือท่าน !

“พวกเราล้วนถูกพรรคเทียนหลงหลอกลวง !

“พรรคเทียนหลงชั่วช้าจริง ๆ พวกเขาสร้างความร้าวฉานในยุทธภพ หลังจากบีบไล่ท่านไป พวกเขาก็มาลงมือกับพวกเรา

“เมื่อหลายวันก่อน เจ้าสำนักข้าถูกจับ จนถึงตอนนี้ก็ไม่รู้ว่าเป็นหรือตาย”

“ขอผู้นำพันธมิตรช่วยเจ้าสำนักด้วย ! ”

สีหน้าตงฟางซื่อสงบนิ่ง

“เจ้าสำนักพวกเจ้า ถูกจับตัวไปเมื่อไหร่”

หลูสวี้รีบพูดขึ้นมา “เมื่อห้าวันก่อนขอรับ ! ผู้นำพันธมิตร เจ้าสำนักสืบได้หลักฐานว่าท่านถูกใส่ร้าย อยากไปประจันหน้าพรรคเทียนหลง สุดท้ายก็...”

ในขณะที่กำลังพูด แววตาหลูสวี้เปลี่ยนไป ฉวยโอกาสตอนที่เข้าไปคุยใกล้ ๆ เกาทัณฑ์แขนเสื้อลอยออกมา...

ตงฟางซื่อหรี่ตาลง ตอบสนองอย่างรวดเร็ว หันศีรษะหลีกเลี่ยงลูกศรนั้น เมื่อหันกลับมามองหลูสวี้อีกครั้ง ดวงตาเต็มไปด้วยความเยือกเย็น

เพื่อฆ่าเขา พวกเขายอมทำทุกอย่างถึงขนาดนี้

หลูสวี้ลอบฆ่าล้มเหลว ก็คิดจะหนี เพื่อยื้อเวลาในการหนี เขาเล็งเกาทัณฑ์แขนเสื้อไปที่เด็กคนหนึ่งข้างหลังตงฟางซื่อ

ด้วยความรีบร้อน ตงฟางซื่อไม่คิดอะไรมาก รีบพุ่งออกไป อุ้มเด็กคนนั้นขึ้นมา

ลูกศรลูกนั้นลอยผ่านตรงหน้าเขาไป

เขายังไม่ทันได้ผ่อนคลาย ตรงท้องก็เจ็บปวดขึ้นมา

เมื่อก้มศีรษะมอง เด็กคนนั้นถือกริชไว้ บนใบหน้าไร้เดียงสา ปรากฏรอยยิ้มที่แปลกประหลาด

“ข้าจะไม่ไปรนหาที่ตายอย่างหุนหันพลันแล่น”

พูดเสร็จ นางก็ออกไปแล้ว

เซียวอวี้รีบไล่ตามนางไป ดึงแขนของนางไว้ข้างนอกประตู

“ซูฮ่วน ! ”

เฟิ่งจิ่วเหยียนหันมามองดูมือของเขา “ท่านทำอะไร”

คำพูดของนางแฝงไปด้วยการเตือนกับบีบบังคับ

เซียวอวี้ไม่ปล่อยมือ ใบหน้าหล่อเหลาพูดขึ้นมาอย่างจริงจัง

“ทั้งที่รู้ว่ามีอันตราย เราจะให้เจ้าไปไม่ได้

“ต่อให้จะไปช่วยคน ก็ต้องเตรียมความพร้อมให้ดีก่อน

“พรรคเทียนหลง ไม่เพียงเป็นเรื่องของพันธมิตรอู่หลิน ยังเป็นเรื่องของราชสำนัก ในเวลาแบบนี้ ไม่ต้องไปเป็นวีรชนเพียงลำพัง”

แววตาเฟิ่งจิ่วเหยียนเยือกเย็น

“ข้าไม่เคยเป็นวีรชน ข้ากำลังจะหนี”

เซียวอวี้ : ? !

“เจ้า...หนี?” เซียวอวี้ไม่เชื่อว่านี่เป็นคำพูดที่นางจะพูดออกมาได้

เฟิ่งจิ่วเหยียนสะบัดมือของเขาทิ้ง

“ไม่เช่นนั้นล่ะ?

“เมื่อครู่ท่านก็พูดแล้ว สถานการณ์ในตอนนี้อันตราย ไม่เป็นผลดีกับข้า

“ตงฟางซื่อถูกจับตัวไปแล้ว คนต่อไปก็เป็นข้าแล้ว

“ข้าขอทูลลาก่อน ท่านก็ดูแลตนเองด้วย”

เซียวอวี้เชื่อในคำพูดของนาง

หลังจากนั้นก็มองดูนางหายลับไปในความมืดอย่างรวดเร็ว

ทันใดนั้น เซียวอวี้ได้สติกลับมา

ไม่ถูกต้อง !

นางไม่ได้จะหนีแน่นอน !